Mateus 13
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Laꞌ dza niꞌz brujëꞌ Jesús lu yuꞌu, atiꞌ yajchöꞌë raꞌ nis zxön.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Le guladxín ga zoëꞌ Jesús bunách zian, grenëꞌ tu lëꞌi bárcodauꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ bunách zian naꞌ gulacuáꞌ luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, zian le busëdnëꞌ lequëꞌ, yuguꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tsal niꞌ zjësiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ xseydauꞌ naꞌ.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Glas luyú ga röꞌ guiöj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, ga naꞌ curö́ꞌ szxöni yu, atiꞌ laꞌ gulalentë, le curö́ꞌ niꞌ szxöni yu.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Niꞌr catiꞌ budzáꞌa, laꞌ gulacuadtë len gulabídx lë naꞌ bësiëꞌ, le cunác ga lun luí.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Gulalén ga gululén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ glas, atiꞌ gulazxö́n lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lë naꞌ bësiëꞌ, glun ditj lei.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj. Gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ laꞌgac lë naꞌ bësiëꞌ. Gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ yelaꞌgac naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ yelaꞌgac naꞌ.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nu dë qui, Dios unödzjëꞌ qui yelatiꞌ, atiꞌ szxö́nitër gataꞌ qui, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui gdua.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Qui lë ni naꞌ ruíꞌlenaꞌ lequëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runaꞌ lsaquiꞌ, le tuꞌyúëꞌ san cutu taꞌléꞌinëꞌ. Taꞌyönnëꞌ san cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ len cutu taꞌyéjniꞌnëꞌ.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Cni rac quequëꞌ quië utság lë naꞌ gnëꞌ Isaías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Le nazíd ládxiꞌdauꞌgac bunách ni,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Naꞌa, bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le rleꞌi yöj lauliꞌ len ryöni nagliꞌ.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, glëꞌnnëꞌ laꞌléꞌinëꞌ le rléꞌiliꞌ lbiꞌiliꞌ zian bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len yuguꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ san cutu gulaléꞌinëꞌ lei. Glëꞌnnëꞌ laꞌyönnëꞌ le ryö́niliꞌ lbiꞌiliꞌ san cutu gulayönnëꞌ lei.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Nútiꞌtëz nu ryöni didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá len cutu rejniꞌi lei, rac qui didzaꞌ ryöni nu naꞌ ca guc qui xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Laꞌ zaꞌtë tuꞌ xöhuiꞌ len rugúa didzaꞌ naꞌ gyuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ bönniꞌ naꞌ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú ga röꞌ guiöj ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len laꞌ ruzëtë naguëꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ,
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 san ca naꞌ cutu rdiaꞌ xseydauꞌ naꞌ le cudë́ ga gun luí, lëzcaꞌ cni rac queëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxin tu le usacaꞌ ziꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌbía ládxiꞌgac lëꞌ bunách le nazíꞌ lu nëꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ gactë chop ladxëꞌë.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ gululén lba yötsiꞌ ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ naꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ, san ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ le dë yödzlyú ni, atiꞌ nazíꞌ yëꞌë bönniꞌ naꞌ, le ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui. Yuguꞌ lë ni taꞌröli didzaꞌ naꞌ len tun ga cutu gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú dxiꞌa ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len réjniꞌnëꞌ lei, atiꞌ run dxin didzaꞌ naꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ. Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Tsal naꞌ tasiëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ, bdxin niꞌ tu nu curleꞌi lëꞌ dxiꞌa, atiꞌ yjöz laꞌ yël queëꞌ xsey guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ böjëꞌ xlatjëꞌ.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Catiꞌ blen zxoaꞌ xtil naꞌ len gröꞌ deu qui, ga naꞌ dxia xuiꞌi, niꞌr glac bëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ huen dxin ga zoëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, len tëꞌ lëꞌ: “Xan, chquiꞌ guzuꞌ xseydauꞌ dxiꞌa laꞌ yël quiuꞌ, ¿nacx guc gulalén guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Gudxëꞌ lequëꞌ xan laꞌ yël naꞌ, rnëꞌ: “Benëꞌ cni bönniꞌ curléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa.” Niꞌr gulanabnëꞌ lëꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “¿I rëꞌnnuꞌ tseajtuꞌ tsjöljtuꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Xanquëꞌ rëꞌ lequëꞌ: “Cutu. Nazx caꞌ catiꞌ gládzuꞌliꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gládzuꞌlentëliꞌ caꞌ yöl zxoaꞌ xtil.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Dxiꞌar gac güiꞌliꞌ latj laꞌzxöngar tsazxö́n catiꞌ gdxinr dza tsajtubruꞌ lei, atiꞌ niꞌr gyëpaꞌ nup lutúb lei: Gul‑túb ziꞌal guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ len gul‑gugaꞌ tsajxúndj hueaj quië uzéguiꞌruꞌ lei, atiꞌ niꞌr utubliꞌ zxoaꞌ xtil lu yuꞌu quiaꞌ.”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Le nactë nactër cuidiꞌ xsey mostaza naꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ yezicaꞌ, san catiꞌ chnadúz, rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan len rac zxön ca nac tu yag, atiꞌ taꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ tun lidxcbaꞌ lu zxuzaꞌ nëꞌi.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yúguꞌtë lë ni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, bë́ꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, len cutu bi didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ le cubenëꞌ lsaquiꞌ.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Cni benëꞌ quië butság lë naꞌ buzujëꞌ lu guich bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Niꞌr buzeynëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ Jesús, busölëꞌë lequëꞌ, atiꞌ gyaziëꞌ yuꞌu. Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ len tëꞌ Lëꞌ:
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Laꞌ yël naꞌ nac yödzlyú ni, atiꞌ xseydauꞌ dxiꞌa naꞌ ruluíꞌ ca nacgac nup nababgac ga rna bëꞌë Dios. Guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil ruluíꞌ ca nacgac nup nacgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Nu naꞌ curleꞌi dxiꞌa xan laꞌ yël naꞌ len yjöz guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, tuꞌ xöhuiꞌcz nac. Dza lutubëꞌ naꞌ ruluíꞌ ca gac dza udx qui yödzlyú ni, atiꞌ nup naꞌ tuꞌtúb nacgac gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ca naꞌ guc, gulutubëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, len guluzéguiꞌë lei lu guiꞌ, lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gsö́laꞌgacaꞌ‑nëꞌ gbaz laꞌy quiaꞌ, atiꞌ lubijëꞌ ga rna bëꞌë Dios yúguꞌtë nup tun ga tun dul‑laꞌ lzaꞌgac lencaꞌ nup tuaꞌ döꞌ.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Yuguꞌ gbaz laꞌy naꞌ laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl yuguꞌ bönniꞌ tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Niꞌr laꞌyë́p yös yeníꞌ bunách tsahuiꞌ, lacquëꞌ ca gbidz ga niꞌ rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá. Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Lëzcaꞌ cni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Catiꞌ bdzölnëꞌ tu bga záquiꞌtsqui, gyijëꞌ, yjë́tiꞌë yúguꞌtë le dë queëꞌ, atiꞌ guꞌuëꞌ bga naꞌ.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Lëzcaꞌ cni gnëꞌ Jesús:
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Catiꞌ chbdzaꞌ yöxj naꞌ, gulubijëꞌ lei luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ, atiꞌ niꞌ gulaböꞌë len gulaguꞌë‑baꞌ lu bdöꞌa yuguꞌ böl dxiꞌa, san yuguꞌ böl caꞌz, gularuꞌnëꞌ‑baꞌ.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni. Laꞌrujëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios atiꞌ lubijëꞌ quizi bunách tsahuiꞌ, lucuitiëꞌ lequëꞌ ladj bunách tuaꞌdöꞌ.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ’Niꞌr laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl bunách tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, rnëꞌ:
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Catiꞌ budx benëꞌ yuguꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, buzë́ꞌë niꞌ.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Catiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ, busëdnëꞌ bunách nacuáꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, atiꞌ gulubannëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Naquëꞌ bönniꞌ ni zxiꞌnëꞌ bönniꞌ bëdx yag, atiꞌ lënu María xnëꞌë. Naquëꞌ bö́chiꞌquëꞌ Jacobo len José len Simón len Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Lëzcaꞌ nacuáꞌlennu rëꞌu ni ngul zanëꞌ. ¿Gazxcz bzëdnëꞌ yúguꞌtë lë ni?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Qui lë ni naꞌ glac chop ládxiꞌquëꞌ, gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ. Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Qui lë ni naꞌ cutu benëꞌ Jesús niꞌ zian yöl‑laꞌ huac, le cutu taꞌyejlëꞌë Lëꞌ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.