Mateus 13
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ACF
1 Laꞌ dza niꞌz brujëꞌ Jesús lu yuꞌu, atiꞌ yajchöꞌë raꞌ nis zxön.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Le guladxín ga zoëꞌ Jesús bunách zian, grenëꞌ tu lëꞌi bárcodauꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ bunách zian naꞌ gulacuáꞌ luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Jesús, zian le busëdnëꞌ lequëꞌ, yuguꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tsal niꞌ zjësiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ xseydauꞌ naꞌ.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Glas luyú ga röꞌ guiöj yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, ga naꞌ curö́ꞌ szxöni yu, atiꞌ laꞌ gulalentë, le curö́ꞌ niꞌ szxöni yu.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Niꞌr catiꞌ budzáꞌa, laꞌ gulacuadtë len gulabídx lë naꞌ bësiëꞌ, le cunác ga lun luí.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Gulalén ga gululén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ glas, atiꞌ gulazxö́n lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lë naꞌ bësiëꞌ, glun ditj lei.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj. Gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ laꞌgac lë naꞌ bësiëꞌ. Gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ yelaꞌgac naꞌ, atiꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ yelaꞌgac naꞌ.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ usë́d queëꞌ len gulanabnëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nu dë qui, Dios unödzjëꞌ qui yelatiꞌ, atiꞌ szxö́nitër gataꞌ qui, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui gdua.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Qui lë ni naꞌ ruíꞌlenaꞌ lequëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runaꞌ lsaquiꞌ, le tuꞌyúëꞌ san cutu taꞌléꞌinëꞌ. Taꞌyönnëꞌ san cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ len cutu taꞌyéjniꞌnëꞌ.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Cni rac quequëꞌ quië utság lë naꞌ gnëꞌ Isaías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Le nazíd ládxiꞌdauꞌgac bunách ni,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Naꞌa, bicaꞌ ba lbiꞌiliꞌ, le rleꞌi yöj lauliꞌ len ryöni nagliꞌ.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Le nactë rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, glëꞌnnëꞌ laꞌléꞌinëꞌ le rléꞌiliꞌ lbiꞌiliꞌ zian bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios len yuguꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ san cutu gulaléꞌinëꞌ lei. Glëꞌnnëꞌ laꞌyönnëꞌ le ryö́niliꞌ lbiꞌiliꞌ san cutu gulayönnëꞌ lei.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Nútiꞌtëz nu ryöni didzaꞌ ca rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá len cutu rejniꞌi lei, rac qui didzaꞌ ryöni nu naꞌ ca guc qui xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Laꞌ zaꞌtë tuꞌ xöhuiꞌ len rugúa didzaꞌ naꞌ gyuꞌu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ bönniꞌ naꞌ.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú ga röꞌ guiöj ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len laꞌ ruzëtë naguëꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ,
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 san ca naꞌ cutu rdiaꞌ xseydauꞌ naꞌ le cudë́ ga gun luí, lëzcaꞌ cni rac queëꞌ bönniꞌ ni. Catiꞌ gdxin tu le usacaꞌ ziꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌbía ládxiꞌgac lëꞌ bunách le nazíꞌ lu nëꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ gactë chop ladxëꞌë.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ gululén lba yötsiꞌ ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ naꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ, san ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ le dë yödzlyú ni, atiꞌ nazíꞌ yëꞌë bönniꞌ naꞌ, le ruiꞌ ladxëꞌë yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui. Yuguꞌ lë ni taꞌröli didzaꞌ naꞌ len tun ga cutu gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Xseydauꞌ naꞌ glas luyú dxiꞌa ruluíꞌ ca rac queëꞌ bönniꞌ ryönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len réjniꞌnëꞌ lei, atiꞌ run dxin didzaꞌ naꞌ lu icj ládxiꞌdauꞌhuëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuaꞌtër caꞌ. Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ caꞌ.
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Tsal naꞌ tasiëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ, bdxin niꞌ tu nu curleꞌi lëꞌ dxiꞌa, atiꞌ yjöz laꞌ yël queëꞌ xsey guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil, atiꞌ böjëꞌ xlatjëꞌ.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Catiꞌ blen zxoaꞌ xtil naꞌ len gröꞌ deu qui, ga naꞌ dxia xuiꞌi, niꞌr glac bëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Niꞌr guladxinëꞌ bönniꞌ huen dxin ga zoëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, len tëꞌ lëꞌ: “Xan, chquiꞌ guzuꞌ xseydauꞌ dxiꞌa laꞌ yël quiuꞌ, ¿nacx guc gulalén guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Gudxëꞌ lequëꞌ xan laꞌ yël naꞌ, rnëꞌ: “Benëꞌ cni bönniꞌ curléꞌinëꞌ nedaꞌ dxiꞌa.” Niꞌr gulanabnëꞌ lëꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “¿I rëꞌnnuꞌ tseajtuꞌ tsjöljtuꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ?”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Xanquëꞌ rëꞌ lequëꞌ: “Cutu. Nazx caꞌ catiꞌ gládzuꞌliꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, gládzuꞌlentëliꞌ caꞌ yöl zxoaꞌ xtil.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Dxiꞌar gac güiꞌliꞌ latj laꞌzxöngar tsazxö́n catiꞌ gdxinr dza tsajtubruꞌ lei, atiꞌ niꞌr gyëpaꞌ nup lutúb lei: Gul‑túb ziꞌal guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ len gul‑gugaꞌ tsajxúndj hueaj quië uzéguiꞌruꞌ lei, atiꞌ niꞌr utubliꞌ zxoaꞌ xtil lu yuꞌu quiaꞌ.”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Le nactë nactër cuidiꞌ xsey mostaza naꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ yezicaꞌ, san catiꞌ chnadúz, rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan len rac zxön ca nac tu yag, atiꞌ taꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ tun lidxcbaꞌ lu zxuzaꞌ nëꞌi.
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yetú le benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Yúguꞌtë lë ni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, bë́ꞌlenëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ, len cutu bi didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ le cubenëꞌ lsaquiꞌ.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Cni benëꞌ quië butság lë naꞌ buzujëꞌ lu guich bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Niꞌr buzeynëꞌ bunách nacuáꞌ niꞌ didzaꞌ Jesús, busölëꞌë lequëꞌ, atiꞌ gyaziëꞌ yuꞌu. Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ len tëꞌ Lëꞌ:
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Laꞌ yël naꞌ nac yödzlyú ni, atiꞌ xseydauꞌ dxiꞌa naꞌ ruluíꞌ ca nacgac nup nababgac ga rna bëꞌë Dios. Guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ naláꞌ ca nac yöl zxoaꞌ xtil ruluíꞌ ca nacgac nup nacgac qui tuꞌ xöhuiꞌ.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Nu naꞌ curleꞌi dxiꞌa xan laꞌ yël naꞌ len yjöz guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, tuꞌ xöhuiꞌcz nac. Dza lutubëꞌ naꞌ ruluíꞌ ca gac dza udx qui yödzlyú ni, atiꞌ nup naꞌ tuꞌtúb nacgac gbaz laꞌy queëꞌ Dios.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ca naꞌ guc, gulutubëꞌ guíxiꞌdauꞌ xöhuiꞌ naꞌ, len guluzéguiꞌë lei lu guiꞌ, lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, gsö́laꞌgacaꞌ‑nëꞌ gbaz laꞌy quiaꞌ, atiꞌ lubijëꞌ ga rna bëꞌë Dios yúguꞌtë nup tun ga tun dul‑laꞌ lzaꞌgac lencaꞌ nup tuaꞌ döꞌ.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Yuguꞌ gbaz laꞌy naꞌ laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl yuguꞌ bönniꞌ tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Niꞌr laꞌyë́p yös yeníꞌ bunách tsahuiꞌ, lacquëꞌ ca gbidz ga niꞌ rna bëꞌë Dios yehuaꞌ yubá. Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Lëzcaꞌ cni benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Catiꞌ bdzölnëꞌ tu bga záquiꞌtsqui, gyijëꞌ, yjë́tiꞌë yúguꞌtë le dë queëꞌ, atiꞌ guꞌuëꞌ bga naꞌ.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Lëzcaꞌ cni gnëꞌ Jesús:
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Catiꞌ chbdzaꞌ yöxj naꞌ, gulubijëꞌ lei luyú bidx raꞌ nis zxön naꞌ, atiꞌ niꞌ gulaböꞌë len gulaguꞌë‑baꞌ lu bdöꞌa yuguꞌ böl dxiꞌa, san yuguꞌ böl caꞌz, gularuꞌnëꞌ‑baꞌ.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Lëzcaꞌ cni gac catiꞌ udx qui yödzlyú ni. Laꞌrujëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios atiꞌ lubijëꞌ quizi bunách tsahuiꞌ, lucuitiëꞌ lequëꞌ ladj bunách tuaꞌdöꞌ.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 ’Niꞌr laꞌguꞌë lu guiꞌ gabíl bunách tuaꞌdöꞌ naꞌ. Niꞌ laꞌbödxëꞌ len lutíl‑l láyaꞌquëꞌ.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, rnëꞌ:
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Catiꞌ budx benëꞌ yuguꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, buzë́ꞌë niꞌ.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Catiꞌ budxinëꞌ ladzëꞌ, busëdnëꞌ bunách nacuáꞌ lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío, atiꞌ gulubannëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Naquëꞌ bönniꞌ ni zxiꞌnëꞌ bönniꞌ bëdx yag, atiꞌ lënu María xnëꞌë. Naquëꞌ bö́chiꞌquëꞌ Jacobo len José len Simón len Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Lëzcaꞌ nacuáꞌlennu rëꞌu ni ngul zanëꞌ. ¿Gazxcz bzëdnëꞌ yúguꞌtë lë ni?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Qui lë ni naꞌ glac chop ládxiꞌquëꞌ, gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ. Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Qui lë ni naꞌ cutu benëꞌ Jesús niꞌ zian yöl‑laꞌ huac, le cutu taꞌyejlëꞌë Lëꞌ.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.