Marcos 5
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Niꞌr guladxinëꞌ Jesús len bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ yetsláꞌa nis zxön ga nac lu xyugac bunách Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Catiꞌ burujëꞌ Jesús lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, laꞌ dutsagtëꞌ Lëꞌ tu bönniꞌ r‑rujëꞌ bloj ga nacuáꞌ yeru ba. Bönniꞌ ni yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ,
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 len nun xlatjëꞌ ga naꞌ nacuáꞌ yeru ba. Nutu nu guc gugaꞌ bönniꞌ naꞌ, len clëg len du guia.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Zian lzu guluzóëꞌ breguiꞌ guia yen nëꞌë len niꞌë len glúguëꞌë lëꞌ du guia. Yuguꞌ du guia naꞌ bulë́ꞌë atiꞌ breguiꞌ guia naꞌ buzxuzxjëꞌ. Cutu rzáquiꞌnëꞌ nu bönniꞌ gna béꞌinëꞌ lëꞌ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Rdáteczëꞌ rbödxyëꞌë rël len të dza ga naꞌ nacuáꞌ yeru ba len gap nac lu guíꞌadauꞌ, run huëꞌ cuinëꞌ yuguꞌ lu guiöj dzöꞌ niꞌ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Catiꞌ bléꞌinëꞌ zëꞌë ziꞌtuꞌ Jesús, jaréluꞌë gyijëꞌ ga naꞌ zëꞌë Jesús, atiꞌ buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Bëꞌë zidzj didzaꞌ, rëꞌ Jesús:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Cni gnëꞌ le chgudxëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ Jesús:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesús gnabnëꞌ lei, rnëꞌ:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Gnab yechiꞌ Jesús cui gsölëꞌë yuguꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ ziꞌtuꞌ luyú niꞌ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nacuaꞌbaꞌ lu guíꞌadauꞌ niꞌz cuch zian, taꞌdabaꞌ tágubaꞌ niꞌ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Gulanáb yechiꞌ Jesús böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, taꞌná:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Laꞌ bëꞌtëꞌ leygac latj Jesús atiꞌ gularúj böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, yajtsuꞌugac cuch zian naꞌ, atiꞌ gulaxítiꞌbaꞌ cuch zian naꞌ, yajbixcbaꞌ ga nac raꞌ guiꞌa, yajtsuꞌucbaꞌ nis zxön. Lu nis zxön naꞌ gulayë́pibaꞌ nis, glatbaꞌ, len naccbaꞌ ca galj gayuaꞌbaꞌ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Niꞌr gulazxúndj nup niꞌ glun chiꞌi cuch zian naꞌ, yajtíxjöiꞌcnëꞌ bunách lu yödz niꞌ lencaꞌ bunách nacuáꞌ ladj guixiꞌ niꞌ. Gularúj bunách lu yödz, zajyuquëꞌ bizxa naꞌ guc niꞌ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Catiꞌ guladxinëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Jesús, gulaléꞌinëꞌ bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ. Bönniꞌ ni röꞌë niꞌ, nacuëꞌ lariꞌ len zoëꞌ dxíꞌadauꞌ, atiꞌ gladxi bunách naꞌ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nup naꞌ gulaleꞌi le benëꞌ Jesús gulaguixjöiꞌ bunách naꞌ gularúj lu yödz ca naꞌ guc queëꞌ bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, lencaꞌ ca guc quecbaꞌ cuch naꞌ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Niꞌr gulazú laugac bunách zian naꞌ táꞌtaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Jesús urujëꞌ lu xyuquëꞌ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Catiꞌ bubenëꞌ Jesús lëꞌi bárcodauꞌ, bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ zian, gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Jesús guꞌë lëꞌ latj tséajlenëꞌ Lëꞌ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesús cutu bëꞌë lëꞌ latj, san gudxëꞌ lëꞌ:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Zhuöjëꞌ bönniꞌ naꞌ, ruzë́ꞌ didzaꞌ yuguꞌ yödz Decápolis ca nacgac le zxön benëꞌ queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubani yúguꞌtë bunách nacuáꞌ yuguꞌ yödz niꞌ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Catiꞌ budxinëꞌ Jesús yetsláꞌa nis zxön naꞌ, niꞌr guludúb bunách zian ga naꞌ zoëꞌ raꞌ nis zxön.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ lëꞌ Jairo, bönniꞌ rna bëꞌë lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús, buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 len szxöni gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ, rnëꞌ:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Zéajlenëꞌ lëꞌ Jesús, atiꞌ zjaclen Jesús bunách zian, tuꞌquír Lëꞌ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Zoanu caꞌ niꞌ ngul, chnac chinnu iz réꞌinu, cutu ruhuíꞌi rön queënu qui huëꞌ quégaccznu ngul.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Szxöni chgzxacaꞌ gdiꞌnu lu naꞌquëꞌ zian bönniꞌ tuꞌún bunách. Daduz chbutönu dëra le dë queënu, cutu bi guclen lënu, san ryaliꞌ queënu.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Catiꞌ byö́ninu tuiꞌ didzaꞌ bunách ca nac queëꞌ Jesús, gdödnu ladjl bunách zian naꞌ, bdxinnu zacaꞌ cúdzuꞌlëꞌ Jesús len gdannu lariꞌ nacuëꞌ.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Cni bennu le rnanu: “Chquiꞌ canzaꞌ le nacuëꞌ, huöacaꞌ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Laꞌ buiꞌtë rön queënu atiꞌ ráquibeꞌinu chböacnu qui le guc queënu.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Laꞌ gúquibeꞌitenëꞌ Jesús ben dxin yöl‑laꞌ huac queëꞌ, atiꞌ bueycjëꞌ, ruyúëꞌ bunách zian naꞌ, rnëꞌ:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ruyúëꞌ Jesús gdu cuitiëꞌ quië gléꞌinëꞌ nuzxa naꞌ gdan Lëꞌ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Niꞌr gbígaꞌnu lahuëꞌ ngul naꞌ, rádxinu len rzxiznu le chnö́zinu bi naꞌ guc queënu, atiꞌ buzechu zxibnu lahuëꞌ Jesús, len gudxnu Lëꞌ gdutë le nacz.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús rëꞌ‑nu:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Tsal niꞌ ruꞌë cni didzaꞌ Jesús, guladxín niꞌ nup narujgac lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, len tëꞌ bönniꞌ naꞌ:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Cutu bëꞌ ladxëꞌë Jesús lë naꞌ taꞌnë́ꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ naꞌ, rnëꞌ:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Cutu bëꞌë latj Jesús tsjaclen Lëꞌ yezicaꞌr bunách, san légaczëꞌ Pedro len Jacobo, len Juan, böchëꞌë Jacobo naꞌ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Catiꞌ bdxinëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, bléꞌinëꞌ rac rusbö́ lencaꞌ nup niꞌ taꞌbö́dx len nup taꞌbö́dx yechiꞌ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Gyaziëꞌ Jesús len gudxëꞌ lequëꞌ:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Niꞌr gulutitjëꞌ Jesús san Lëꞌ bubijëꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách naꞌ atiꞌ bchëꞌë xuz xnaꞌbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ lencaꞌ nup nacuaꞌlen Lëꞌ, gyaziëꞌ ga naꞌ dëbiꞌ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ len gudxëꞌ‑biꞌ:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Laꞌ gyástëbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ len buzéꞌibiꞌ. Chyuꞌubiꞌ chinnu iz. Gulubani nup nacuáꞌ niꞌ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Niꞌr Jesús gna béꞌinëꞌ lequëꞌ nutu nu laꞌguíxjöiꞌnëꞌ lë naꞌ guc. Gudxëꞌ lequëꞌ:
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.