Marcos 5
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Niꞌr guladxinëꞌ Jesús len bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ yetsláꞌa nis zxön ga nac lu xyugac bunách Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Catiꞌ burujëꞌ Jesús lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, laꞌ dutsagtëꞌ Lëꞌ tu bönniꞌ r‑rujëꞌ bloj ga nacuáꞌ yeru ba. Bönniꞌ ni yuꞌu lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 len nun xlatjëꞌ ga naꞌ nacuáꞌ yeru ba. Nutu nu guc gugaꞌ bönniꞌ naꞌ, len clëg len du guia.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Zian lzu guluzóëꞌ breguiꞌ guia yen nëꞌë len niꞌë len glúguëꞌë lëꞌ du guia. Yuguꞌ du guia naꞌ bulë́ꞌë atiꞌ breguiꞌ guia naꞌ buzxuzxjëꞌ. Cutu rzáquiꞌnëꞌ nu bönniꞌ gna béꞌinëꞌ lëꞌ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Rdáteczëꞌ rbödxyëꞌë rël len të dza ga naꞌ nacuáꞌ yeru ba len gap nac lu guíꞌadauꞌ, run huëꞌ cuinëꞌ yuguꞌ lu guiöj dzöꞌ niꞌ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Catiꞌ bléꞌinëꞌ zëꞌë ziꞌtuꞌ Jesús, jaréluꞌë gyijëꞌ ga naꞌ zëꞌë Jesús, atiꞌ buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Bëꞌë zidzj didzaꞌ, rëꞌ Jesús:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Cni gnëꞌ le chgudxëꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ Jesús:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jesús gnabnëꞌ lei, rnëꞌ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Gnab yechiꞌ Jesús cui gsölëꞌë yuguꞌ böꞌ xöhuiꞌ naꞌ ziꞌtuꞌ luyú niꞌ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nacuaꞌbaꞌ lu guíꞌadauꞌ niꞌz cuch zian, taꞌdabaꞌ tágubaꞌ niꞌ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Gulanáb yechiꞌ Jesús böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, taꞌná:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Laꞌ bëꞌtëꞌ leygac latj Jesús atiꞌ gularúj böꞌ xöhuiꞌ naꞌ, yajtsuꞌugac cuch zian naꞌ, atiꞌ gulaxítiꞌbaꞌ cuch zian naꞌ, yajbixcbaꞌ ga nac raꞌ guiꞌa, yajtsuꞌucbaꞌ nis zxön. Lu nis zxön naꞌ gulayë́pibaꞌ nis, glatbaꞌ, len naccbaꞌ ca galj gayuaꞌbaꞌ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Niꞌr gulazxúndj nup niꞌ glun chiꞌi cuch zian naꞌ, yajtíxjöiꞌcnëꞌ bunách lu yödz niꞌ lencaꞌ bunách nacuáꞌ ladj guixiꞌ niꞌ. Gularúj bunách lu yödz, zajyuquëꞌ bizxa naꞌ guc niꞌ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Catiꞌ guladxinëꞌ ga niꞌ zoëꞌ Jesús, gulaléꞌinëꞌ bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ. Bönniꞌ ni röꞌë niꞌ, nacuëꞌ lariꞌ len zoëꞌ dxíꞌadauꞌ, atiꞌ gladxi bunách naꞌ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nup naꞌ gulaleꞌi le benëꞌ Jesús gulaguixjöiꞌ bunách naꞌ gularúj lu yödz ca naꞌ guc queëꞌ bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, lencaꞌ ca guc quecbaꞌ cuch naꞌ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Niꞌr gulazú laugac bunách zian naꞌ táꞌtaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Jesús urujëꞌ lu xyuquëꞌ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Catiꞌ bubenëꞌ Jesús lëꞌi bárcodauꞌ, bönniꞌ naꞌ ziꞌal yuꞌugac lëꞌ böꞌ xöhuiꞌ zian, gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Jesús guꞌë lëꞌ latj tséajlenëꞌ Lëꞌ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesús cutu bëꞌë lëꞌ latj, san gudxëꞌ lëꞌ:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Zhuöjëꞌ bönniꞌ naꞌ, ruzë́ꞌ didzaꞌ yuguꞌ yödz Decápolis ca nacgac le zxön benëꞌ queëꞌ Jesús, atiꞌ gulubani yúguꞌtë bunách nacuáꞌ yuguꞌ yödz niꞌ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Catiꞌ budxinëꞌ Jesús yetsláꞌa nis zxön naꞌ, niꞌr guludúb bunách zian ga naꞌ zoëꞌ raꞌ nis zxön.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ lëꞌ Jairo, bönniꞌ rna bëꞌë lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús, buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 len szxöni gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ, rnëꞌ:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Zéajlenëꞌ lëꞌ Jesús, atiꞌ zjaclen Jesús bunách zian, tuꞌquír Lëꞌ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Zoanu caꞌ niꞌ ngul, chnac chinnu iz réꞌinu, cutu ruhuíꞌi rön queënu qui huëꞌ quégaccznu ngul.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Szxöni chgzxacaꞌ gdiꞌnu lu naꞌquëꞌ zian bönniꞌ tuꞌún bunách. Daduz chbutönu dëra le dë queënu, cutu bi guclen lënu, san ryaliꞌ queënu.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Catiꞌ byö́ninu tuiꞌ didzaꞌ bunách ca nac queëꞌ Jesús, gdödnu ladjl bunách zian naꞌ, bdxinnu zacaꞌ cúdzuꞌlëꞌ Jesús len gdannu lariꞌ nacuëꞌ.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Cni bennu le rnanu: “Chquiꞌ canzaꞌ le nacuëꞌ, huöacaꞌ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Laꞌ buiꞌtë rön queënu atiꞌ ráquibeꞌinu chböacnu qui le guc queënu.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Laꞌ gúquibeꞌitenëꞌ Jesús ben dxin yöl‑laꞌ huac queëꞌ, atiꞌ bueycjëꞌ, ruyúëꞌ bunách zian naꞌ, rnëꞌ:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ruyúëꞌ Jesús gdu cuitiëꞌ quië gléꞌinëꞌ nuzxa naꞌ gdan Lëꞌ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Niꞌr gbígaꞌnu lahuëꞌ ngul naꞌ, rádxinu len rzxiznu le chnö́zinu bi naꞌ guc queënu, atiꞌ buzechu zxibnu lahuëꞌ Jesús, len gudxnu Lëꞌ gdutë le nacz.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús rëꞌ‑nu:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Tsal niꞌ ruꞌë cni didzaꞌ Jesús, guladxín niꞌ nup narujgac lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, len tëꞌ bönniꞌ naꞌ:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Cutu bëꞌ ladxëꞌë Jesús lë naꞌ taꞌnë́ꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ naꞌ, rnëꞌ:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Cutu bëꞌë latj Jesús tsjaclen Lëꞌ yezicaꞌr bunách, san légaczëꞌ Pedro len Jacobo, len Juan, böchëꞌë Jacobo naꞌ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Catiꞌ bdxinëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, bléꞌinëꞌ rac rusbö́ lencaꞌ nup niꞌ taꞌbö́dx len nup taꞌbö́dx yechiꞌ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Gyaziëꞌ Jesús len gudxëꞌ lequëꞌ:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Niꞌr gulutitjëꞌ Jesús san Lëꞌ bubijëꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách naꞌ atiꞌ bchëꞌë xuz xnaꞌbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ lencaꞌ nup nacuaꞌlen Lëꞌ, gyaziëꞌ ga naꞌ dëbiꞌ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ len gudxëꞌ‑biꞌ:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Laꞌ gyástëbiꞌ biꞌi nguldauꞌ naꞌ len buzéꞌibiꞌ. Chyuꞌubiꞌ chinnu iz. Gulubani nup nacuáꞌ niꞌ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Niꞌr Jesús gna béꞌinëꞌ lequëꞌ nutu nu laꞌguíxjöiꞌnëꞌ lë naꞌ guc. Gudxëꞌ lequëꞌ:
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.