Lucas 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Catiꞌ budx bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ ni, gyaziëꞌ Jesús Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Lu yödz niꞌ zoëꞌ bönniꞌ Roma, nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len zoabiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ nadxíꞌitsquinëꞌ‑biꞌ, atiꞌ biꞌi ni réꞌibiꞌ len chraqui gatbiꞌ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Catiꞌ byönnëꞌ bönniꞌ ni didzaꞌ tuꞌë bönniꞌ ca nac queëꞌ Jesús, laꞌ bsö́laꞌtëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bönniꞌ judío, tsjö́taꞌyuquëꞌ lahuëꞌ Jesús guidëꞌ duhuenëꞌ‑biꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ naꞌ réꞌibiꞌ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi naꞌ, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ gdu ládxiꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 le runëꞌ ba laꞌn bunách uládz queëruꞌ len benëꞌ queëruꞌ yuꞌu ga rudubruꞌ rusëdruꞌ queëꞌ Dios.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Niꞌr gyéajlenëꞌ lequëꞌ Jesús. Catiꞌ chzoa laꞌdxinëꞌ lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ, lëꞌ bsölëꞌë ga zëꞌë Jesús laꞌquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë, tëꞌ Lëꞌ:
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 len cutu nacaꞌ lsacaꞌ guidaꞌ ga zuꞌ. Qui lë ni naꞌ cutu burúguidaꞌ guidaꞌ ga zuꞌ. Bëꞌz didzaꞌ atiꞌ huöáctëbiꞌ biꞌi huen dxin quiaꞌ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Nedaꞌ caꞌ, zoa nu rna beꞌi nedaꞌ, atiꞌ nacuꞌë caꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l rna béꞌidaꞌ lequëꞌ. Rëpaꞌ‑nëꞌ tuëꞌ: Gyeaj niꞌ, atiꞌ rijëꞌ. Rëpaꞌ‑nëꞌ yetúëꞌ: Gda ni, atiꞌ ridëꞌ. Rëpaꞌ‑nëꞌ caꞌ huen dxin quiaꞌ: Ben dxin ni, atiꞌ runëꞌ dxin naꞌ.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Jesús, bubannëꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ bueycjëꞌ, len gudxëꞌ bunách naꞌ zaꞌc cúdzuꞌlëꞌ, rnëꞌ:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Catiꞌ guludxinëꞌ bönniꞌ naꞌ bsölëꞌë lequëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gulayaziëꞌ ga nac lu yuꞌu lidxëꞌ len gulaléꞌinëꞌ chböacbiꞌ biꞌi huen dxin naꞌ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Gdöd guc lë ni, zijëꞌ Jesús yödz Naín, dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ lencaꞌ bunách zian.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Catiꞌ bdxinëꞌ gal‑laꞌ raꞌ yödz naꞌ, niꞌ bléꞌinëꞌ bönniꞌ nuaꞌquëꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bönniꞌ nat zajcáchiꞌquëꞌ‑biꞌ. Biꞌi nat naꞌ nacbiꞌ laꞌz dui biꞌi queënu ngul uzëbdauꞌ. Zjaclen‑nu ngul uzë́b naꞌ zian bunách uládz queënu.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Catiꞌ bléꞌinëꞌ‑nu Xanruꞌ, buechiꞌ ladxëꞌë‑nu, atiꞌ gudxëꞌ‑nu:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Niꞌr gbiguëꞌë Jesús, gdanëꞌ daꞌa yag ga naꞌ dëbiꞌ biꞌi nat naꞌ. Gulabözëꞌ bönniꞌ naꞌ nuaꞌquëꞌ‑biꞌ, atiꞌ Jesús gnëꞌ:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Niꞌr bubanbiꞌ. Gröꞌbiꞌ biꞌi naꞌ ziꞌal natbiꞌ, atiꞌ gzu laubiꞌ ruiꞌbiꞌ didzaꞌ. Budödëꞌ‑biꞌ Jesús lu naꞌnu xnaꞌbiꞌ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Catiꞌ gulaleꞌi lë ni bunách niꞌ, gládxinëꞌ yúguꞌtëꞌ, atiꞌ gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, taꞌnë́ꞌ:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Gzë didzaꞌ ca nac yöl‑laꞌ huac queëꞌ Jesús, atiꞌ gulayöni bunách yúguꞌtë yödz luyú Judea len yúguꞌtë yödz gdu zbiꞌil.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Gulaguíxjöiꞌnëꞌ Juan bönniꞌ daꞌquëꞌ lëꞌ yúguꞌtë lë ni runëꞌ Jesús. Bulidzëꞌ Juan chopëꞌ bönniꞌ naꞌ daꞌquëꞌ lëꞌ
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 atiꞌ bsölëꞌë lequëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús quië laꞌnabnëꞌ Lëꞌ, laꞌnë́ꞌ: “¿I nacuꞌ Liꞌ Cristo, bönniꞌ ral‑laꞌ guidëꞌ, o naruꞌ ral‑laꞌ cöztuꞌ‑nëꞌ bönniꞌ yubl?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Catiꞌ guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Juan, tëꞌ Jesús:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Laꞌ naꞌz ruúnëꞌ Jesús zian nup teꞌi, yuguꞌ bönniꞌ huëꞌ len bönniꞌ yuꞌugac lequëꞌ böꞌ xöhuiꞌ, atiꞌ zian bönniꞌ lau chul busaljëꞌ yöj lauquëꞌ.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ chopëꞌ bönniꞌ naꞌ nasölëꞌë Juan, rnëꞌ:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Bicaꞌ ba nu cugác chop ladxiꞌ zaꞌlen nedaꞌ zal‑laꞌ cutu runaꞌ ca raqui nu naꞌ ral‑laꞌ gunaꞌ.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Catiꞌ guluzë́ꞌë niꞌ bönniꞌ naꞌ bsölëꞌë Juan, gzu lahuëꞌ Jesús rëꞌ bunách niꞌ ca nac queëꞌ Juan, rnëꞌ:
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿Bizxa caz brujliꞌ yajyuliꞌ? ¿Naruꞌ brujliꞌ yajyuliꞌ‑nëꞌ bönniꞌ nacuëꞌ lariꞌ zácaꞌtsqui? Nö́ziczliꞌ nacuáꞌ lidxquëꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë nup nácugac lariꞌ zácaꞌtsqui len tuꞌzíꞌ xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ¿Bizxa caz brujliꞌ yajyuliꞌ? ¿Naruꞌ brujliꞌ yajyuliꞌ‑nëꞌ bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios? Ja, rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ, atiꞌ náctërëꞌ blau ca nu ruiꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Naquëꞌ Juan bönniꞌ naꞌ nayúj lu guich laꞌy ca nac queëꞌ, rna:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gap nacuáꞌ bunách, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, cutu nacrëꞌ blau ca Juan, bönniꞌ naꞌ buquilëꞌ bunách nis, san nu nactër cuidiꞌz ga rna bëꞌë Dios nactër blau ca Juan naꞌ.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 ’Catiꞌ gulayöni didzaꞌ ni bëꞌë Juan bunách niꞌ len bönniꞌ tuꞌquizxjëꞌ lazgac bunách, gláquibeꞌinëꞌ le nac tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios, len guladilëꞌ caꞌ nis lu nëꞌë Juan,
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 san yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi taquëꞌ zxba queëꞌ Moisés cutu guladilëꞌ nis lu nëꞌë Juan, atiꞌ cni guc, gulucaꞌnëꞌ caꞌz le guꞌnnëꞌ Dios gunëꞌ quequëꞌ.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Gnëꞌ caꞌ Xanruꞌ:
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Nacquëꞌ ca biꞌidauꞌ taꞌguitjbiꞌ. Taꞌböꞌbiꞌ lu yëꞌy len taꞌbö́dxyaꞌabiꞌ. Taꞌnabiꞌ tubiꞌ yetubiꞌ: “Rucödxtuꞌ queëliꞌ gui san cutu ryaꞌliꞌ. Rul‑l yéchiꞌtuꞌ san cutu rbödxliꞌ.”
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Cni nacliꞌ le bidëꞌ Juan, bönniꞌ buquilëꞌ bunách nis, len cutu gdahuëꞌ yöt xtil, len cutu guꞌë xisi uva, atiꞌ rnaliꞌ queëꞌ: “Tuꞌ xöhuiꞌ dzag lëꞌ.”
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Catiꞌ bidaꞌ nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, len riꞌj rahuaꞌ, rnaliꞌ quiaꞌ: “Bönniꞌ ni naquëꞌ bönniꞌ huáguxöꞌö len bönniꞌ riꞌjëꞌ. Naquëꞌ lzaꞌquëꞌ bönniꞌ tuꞌquizxjëꞌ len yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ.”
34 O
35 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Nac bëꞌ nup napgac yöl‑laꞌ rejniꞌi queëꞌ Dios niꞌa qui le tun.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Bulidzëꞌ Jesús gágulenëꞌ lëꞌ tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ gyaziëꞌ Jesús lidxëꞌ bönniꞌ naꞌ, len gröꞌë rahuëꞌ.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Zoanu lu yödz naꞌ ngul udá dzag, len catiꞌ gnö́zinu röꞌë ráhuëꞌ Jesús lidxëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, niꞌr bdxinnu niꞌ nuaꞌnu bö́gaꞌdauꞌ náquini guiöj zacaꞌ le yudz tu le rlaꞌ zxix.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Catiꞌ bdxinnu zacaꞌ cúdzuꞌlëꞌ Jesús, gröꞌnu xniꞌë rbödxnu. Niꞌr gzu launu rguꞌnu nis rbödxnu niꞌë Jesús len ruzxinu niꞌë len guitsaꞌ icjnu. Butság launu niꞌë len gluꞌnu niꞌë lë naꞌ rlaꞌ zxix.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Catiꞌ bléꞌinëꞌ lë ni bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ nulidzëꞌ Jesús, gzaꞌ ladxëꞌë, rnëꞌ: “Laꞌnaruꞌ naquëꞌ bönniꞌ ni bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, huáquibeꞌinëꞌ nuzxa naꞌ len nacx nacnu ngul ni rgannu Lëꞌ, le nacnu ngul udá dzag.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ fariseo naꞌ Jesús, rnëꞌ:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jesús rëꞌ lëꞌ:
41 Jesus disse:
42 Le cudë́ quequëꞌ dumí luguizxjëꞌ lë naꞌ tal‑lëꞌë queëꞌ, qui lë ni naꞌ bunít lahuëꞌ gropëꞌ lë naꞌ tal‑lëꞌë queëꞌ. Gnatscaꞌ naꞌa. ¿Núzxalëꞌ bönniꞌ chopëꞌ ni gdxiꞌirnëꞌ bönniꞌ naꞌ bunít lahuëꞌ lequëꞌ?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Bubiꞌë didzaꞌ Simón naꞌ, rnëꞌ:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Niꞌr bueycjëꞌ Jesús, atiꞌ niꞌ ruyúëꞌ‑nu ngul naꞌ, rëꞌ Simón:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Cutu butság lauꞌ nedaꞌ, san catiꞌ bdxinteaꞌ lidxuꞌ, cutu ruzóa dxinu ngul ni, rutság launu niꞌa.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Cutu gluꞌu icjaꞌ le za, san gluꞌnu niꞌa lë naꞌ rlaꞌ zxix ngul ni.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Qui lë ni naꞌ rëpaꞌ liꞌ, dul‑laꞌ zian nabágaꞌnu ngul ni, chgyuꞌu yöl‑laꞌ runít lau quegac, atiꞌ nadxíꞌitsquinu nedaꞌ. Nu naꞌ Dios runít lahuëꞌ lei látiꞌdauꞌz, látiꞌdauꞌz nadxíꞌi Dios nu naꞌ.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Niꞌr gudxëꞌ‑nu ngul naꞌ Jesús, rnëꞌ:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Gulazú lauquëꞌ të lzaꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ taꞌbö́ꞌlenëꞌ Jesús tahuëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Niꞌr gudxëꞌ‑nu ngul naꞌ Jesús, rnëꞌ:
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.