Lucas 5
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ Jesús raꞌ nis zxön nazíꞌ lei Genesaret, guluquí gulutsútsj Lëꞌ bunách zian quië laꞌyöni xtidzëꞌë Dios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Niꞌr bléꞌinëꞌ chop bárcodauꞌ Jesús, zxoagac lu nis zxön ga naꞌ nac raꞌ yu bidx, atiꞌ narujquëꞌ lë́ꞌigac bárcodauꞌ naꞌ bönniꞌ uzö́n böl len taꞌguibëꞌ yöxj böl quequëꞌ.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Grenëꞌ Jesús tu lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, le naqui queëꞌ Simón Pedro, atiꞌ gnabnëꞌ lëꞌ udxiguëꞌë lei yelátiꞌdauꞌ ziꞌtuꞌ ga nac raꞌ yu bidx naꞌ. Niꞌr gröꞌë Jesús lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, len röꞌzëꞌ caꞌ niꞌ rusëdnëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ lu yu bidx naꞌ.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ Jesús, niꞌr gudxëꞌ Simón, rnëꞌ:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Bubiꞌë didzaꞌ Simón, rëꞌ Jesús:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Catiꞌ chgulazalëꞌ yöxj naꞌ, gulazönëꞌ ziántërbaꞌ böl atiꞌ ráquitiquiꞌ grözaꞌ yöxj böl naꞌ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Niꞌr gululáꞌ gululuiꞌznëꞌ, gululidzëꞌ lzaꞌquëꞌ nacuꞌë yetú lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ djaquëꞌ láclenëꞌ lequëꞌ. Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ guludzë́ꞌëꞌ‑baꞌ böl groptë bárcodauꞌ naꞌ atiꞌ chraqui luhuö́tj lu nis bárcodauꞌ naꞌ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Catiꞌ bléꞌinëꞌ lë ni Simón Pedro, niꞌr buzechu zxibëꞌ lahuëꞌ Jesús, rnëꞌ:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Cni gnëꞌ le radxi rdzöbnëꞌ Pedro niꞌa quecbaꞌ böl zian naꞌ gulazönquëꞌ‑baꞌ, len lëzcaꞌ cni guc quegac nup nacuaꞌlen lëꞌ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Gladxi guladzöbnëꞌ caꞌ Jacobo len Juan, yuguꞌ zxiꞌnëꞌ Zebedeo, nup ni nacgac lzëꞌë Simón Pedro naꞌ. Niꞌr rëꞌ Simón naꞌ Jesús, rnëꞌ:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Catiꞌ chguluschinëꞌ yuguꞌ bárcodauꞌ naꞌ ga nac raꞌ yu bidx, niꞌr gulucaꞌnëꞌ niꞌ yúguꞌtë, atiꞌ zjáclenëꞌ Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Catiꞌ zoëꞌ Jesús tu lu yödz niꞌ, bdxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ bönniꞌ réꞌitsquinëꞌ huëꞌ nudzuꞌ ruzö́d. Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús, butság lahuëꞌ lyu, len gútaꞌyuëꞌ lahuëꞌ, rnëꞌ:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Niꞌr bulí nëꞌë Jesús len gdanëꞌ lëꞌ. Rëꞌ lëꞌ:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Niꞌr gna béꞌinëꞌ lëꞌ Jesús nutu nu guiëꞌ caꞌ. Gudxëꞌ lëꞌ:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Gzëtër caꞌ didzaꞌ qui yöl‑laꞌ huac queëꞌ Jesús, atiꞌ guludúb ga naꞌ zoëꞌ bunách zian quië laꞌyöni xtidzëꞌë len quië unëꞌ lequëꞌ, ugǘëꞌ guidzhuë́ꞌ quequëꞌ.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Niꞌr buzë́ꞌë niꞌ Jesús, gyijëꞌ tu latj caꞌz, atiꞌ niꞌ bulidzëꞌ Dios.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Yetú dza, catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ bunách Jesús, röꞌquëꞌ caꞌ niꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi taquëꞌ zxba queëꞌ Moisés, narujquëꞌ yúguꞌtë yödz luyú Galilea len luyú Judea len lu yödz Jerusalén. Nac bëꞌ dë lu nëꞌë Jesús yöl‑laꞌ huac queëꞌ Xanruꞌ Dios le ruúnëꞌ bunách teꞌi nacuáꞌ niꞌ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Niꞌr guladxinëꞌ niꞌ bönniꞌ nuaꞌquëꞌ le deynëꞌ bönniꞌ huëꞌ nacuꞌnëꞌ bin, atiꞌ gulaguiljëꞌ nacx lunëꞌ laꞌguꞌë lëꞌ lu yuꞌu quië laꞌguixjëꞌ lëꞌ lahuëꞌ Jesús.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Catiꞌ cutu guladzölnëꞌ nacx lunëꞌ, le nacuáꞌ niꞌ bunách zian, gulabenëꞌ cjuꞌu yuꞌu naꞌ len gulasaljëꞌ cjuꞌu naꞌ. Niꞌr guluzötjëꞌ niꞌ le deynëꞌ bönniꞌ huëꞌ naꞌ, atiꞌ gulaguixjëꞌ lëꞌ gatsj lahuiꞌl bunách niꞌ lahuëꞌ Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ Jesús ca naꞌ taꞌyejlëꞌë Lëꞌ, gudxëꞌ bönniꞌ huëꞌ naꞌ:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Niꞌr gulazú lauquëꞌ taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi naꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, taꞌnë́ꞌ:
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús le taꞌzáꞌ ládxiꞌquëꞌ atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Cutu nac baníg nu guiëz bönniꞌ ni: “Yuguꞌ dul‑laꞌ nabaguꞌu chbunít lahuaꞌ”, san nac baníg nu gun ga tsasëꞌ len sëꞌi niꞌë.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Gunaꞌ ga gnö́ziliꞌ dë lu naꞌa luyú ni nedaꞌ, Bönniꞌ Nuhuöaquëꞌ Gdu Bunách, yöl‑laꞌ uná bëꞌ unít lahuaꞌ dul‑laꞌ.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Laꞌ gyastëꞌ bönniꞌ huëꞌ naꞌ lauquëꞌ atiꞌ buꞌë lë naꞌ gútiꞌnëꞌ, zhuöjëꞌ lidxëꞌ, rguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Gulaníttsquinëꞌ yúguꞌtëꞌ, atiꞌ gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, len tádxiznëꞌ caꞌ, taꞌnë́ꞌ:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Gdöd glac lë ni brujëꞌ niꞌ Jesús atiꞌ bléꞌinëꞌ tu bönniꞌ uquízxj lazgac bunách lëꞌ Leví, röꞌë ga naꞌ ruquizxjëꞌ, atiꞌ Jesús rëꞌ lëꞌ:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Laꞌ gyastëꞌ Leví, atiꞌ bucaꞌnëꞌ yúguꞌtë, zéajlenëꞌ Jesús.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Gdöd niꞌ, benëꞌ Leví naꞌ tu güiꞌi huagu queëꞌ Jesús ga nac lu yuꞌu lidxëꞌ, atiꞌ gulacuꞌë niꞌ zian bönniꞌ uquízxj len yelaꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌbö́ꞌlenëꞌ lequëꞌ tahuëꞌ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Niꞌr gulanë́ꞌ quequëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, taꞌnë́ꞌ:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Zaꞌa, clëg ulídzgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, san zaꞌa ulídzgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ quië lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Niꞌr gulanabnëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Jesús rëꞌ lequëꞌ:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Huadxín dza catiꞌ gduëꞌ ga nacuꞌë bönniꞌ rutság nëꞌë. Dza niꞌr lunëꞌ gubás.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ ca nac lë ni Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Lëzcaꞌ cni, nutu nu bönniꞌ rguëꞌë xisi uva cub lu röꞌö gul náquini guid. Chquiꞌ nu gun cni, uláꞌa röꞌö gul naꞌ náquini guid xisi uva cub naꞌ, atiꞌ glalj xisi uva naꞌ, atiꞌ gac ditj röꞌö gul naꞌ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Qui lë ni naꞌ ral‑laꞌ caꞌaruꞌ xisi uva cub lu röꞌö náquini guid cub, atiꞌ groptë lac chiꞌi.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Chquiꞌ zoa nu riꞌj xisi uva gul, cutu guë́ꞌnitë guiꞌj xisi uva cub, le rna: “Nacr szxiꞌ xisi uva gul naꞌ.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.