Lucas 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Laꞌ dza niꞌz gna bëꞌë Augusto César laꞌyáz lu guich yúguꞌtë bunách nacuáꞌ yödzlyú.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Catiꞌ ziꞌal lzu gulayáz lu guich ni, rna bëꞌë luyú Siria bönniꞌ lëꞌ Cirenio.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Yúguꞌtë bunách yjac yödz qui queëquëꞌ ga naꞌ nababquëꞌ quië laꞌyaziëꞌ lu guich.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Gzëꞌë José yödz Nazaret luyú Galilea, zijëꞌ luyú Judea, len bdxinëꞌ yödz Belén, ga niꞌ guljëꞌ David, le naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David naꞌ.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Gyijëꞌ niꞌ José quië tsaziëꞌ lu guich, atiꞌ dzagbiꞌ‑nëꞌ María, biꞌi ngul nazíꞌ lu naꞌbiꞌ utság náꞌlenbiꞌ lëꞌ, len chzoa soabiꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Catiꞌ niꞌ nacuꞌë lu yödz Belén, bdxin dza soabiꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Niꞌ buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, biꞌi ziꞌal queënu. Buchö́linu‑biꞌ yuguꞌ láriꞌdauꞌ, atiꞌ gdixjnu‑biꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz. Cni guc, le cutu bdzöli latj laꞌcuꞌë lu yuꞌu ga niꞌ taꞌdxinëꞌ bönniꞌ yuꞌugac nöz.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Gal‑laꞌ raꞌ yödz Belén nacuꞌë ladj guixiꞌ bönniꞌ tuꞌyúëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, tun chiꞌë‑baꞌ chdzöꞌl.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Laꞌ buluiꞌtë lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga naꞌ nacuꞌë. Gluꞌu yeníꞌ ga naꞌ nacuꞌë yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gládxinëꞌ.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Naꞌa chguljbiꞌ ladzëꞌ David Nu uslá lbiꞌiliꞌ. Nu ni nac Cristo, Xanruꞌ.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Lë ni gac bëꞌ nu nacbiꞌ. Udzö́liliꞌ‑biꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, narö́libiꞌ yuguꞌ láriꞌdauꞌ len dëbiꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ga naꞌ zoëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, tu tsalz gululuíꞌ lauquëꞌ zianr caꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, narujquëꞌ yehuaꞌ yubá len taꞌguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, taꞌnë́ꞌ:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Yöl‑laꞌ ba Dios zoëꞌ xtsaꞌ,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Catiꞌ guluzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ ga niꞌ nacuꞌë, zhuöjquëꞌ yehuaꞌ yubá, niꞌr glë lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Jaréluꞌquëꞌ yjaquëꞌ atiꞌ yajxácaꞌquëꞌ María len José, lencaꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, dëbiꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ lëbiꞌ, gulaguíxjöꞌë lë naꞌ ziꞌa gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ ca nac queëbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Gulubani yúguꞌtë nup gulayöni didzaꞌ gluꞌë bönniꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Gluꞌuz icj nagnu yuguꞌ didzaꞌ ni María, atiꞌ gzaꞌ ládxiꞌnu ca nac qui.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Zhuöjquëꞌ bönniꞌ naꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ, tunëꞌ zxön Dios len taꞌguꞌë Lëꞌ yöl‑laꞌ ba niꞌa qui yúguꞌtë lë naꞌ gulayönnëꞌ len gulaléꞌinëꞌ, le guc ca naꞌ gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, gulachuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ gluꞌë labiꞌ Jesús ca naꞌ chbëꞌczëꞌ labiꞌ gbaz laꞌy naꞌ ziꞌal catiꞌ ziꞌa tsuꞌubiꞌ lëꞌnu xnaꞌbiꞌ.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Catiꞌ chbzaꞌa dza qui le tuꞌpáꞌ cuincnu ngul ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, gulachë́ꞌë‑biꞌ biꞌidauꞌ Jesús Jerusalén quië laꞌguꞌë‑biꞌ lu nëꞌë Xanruꞌ Dios.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Cni glunëꞌ, le nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Xanruꞌ le rna: “Yúguꞌtëbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naccbiꞌ biꞌi ziꞌal queënu xnaꞌcbiꞌ, lubijëꞌ‑biꞌ quizi queëꞌ Xanruꞌ Dios.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Qui lë ni naꞌ yjaquëꞌ niꞌ quië ludödcdëꞌ‑baꞌ len laꞌguꞌquëꞌ‑baꞌ lahuëꞌ Dios chopbaꞌ gúgudauꞌ o chopbaꞌ budödauꞌ ca naꞌ rna bëꞌ zxba queëꞌ Xanruꞌ Dios.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Dza niꞌz zoëꞌ Jerusalén tu bönniꞌ lëꞌ Simeón. Bönniꞌ ni naquëꞌ tsahuiꞌ len rej ladxëꞌë Dios. Rbözëꞌ Nu naꞌ gsölëꞌë Dios, Nu gaclen bunách Israel. Zóalenëꞌ Simeón naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy,
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 len chbuluiꞌinëꞌ lëꞌ cutu gatiëꞌ catiꞌ gléꞌirnëꞌ Cristo, Nu naꞌ gsölëꞌë Xanruꞌ Dios.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Bdxinëꞌ Simeón naꞌ nchil gdauꞌ le bchëꞌë lëꞌ niꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Catiꞌ gulachë́ꞌë‑biꞌ biꞌidauꞌ Jesús nchil gdauꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië lunëꞌ queëbiꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 niꞌr bunidëꞌ‑biꞌ Simeón naꞌ, len gyij ladxëꞌë Dios, rnëꞌ:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Xanaꞌ, naꞌa huac gunnuꞌ nedaꞌ latj gatiaꞌ,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Chbléꞌidaꞌ Nu naꞌ buzoaczuꞌ, Nu uslá bunách,
30 Vi a tua salvação,
31 Nu naꞌ rulúꞌu lahui laugac yúguꞌtë bunách.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Lëbiꞌ nacbiꞌ yeníꞌ uzeníꞌ bunách gzaꞌa
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Gulubannëꞌ José len María, xnaꞌbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús, ca nac lë naꞌ gnëꞌ Simeón ca nac queëbiꞌ Jesús.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Gnabnëꞌ Dios Simeón gunëꞌ ga gac dxiꞌa quequëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ‑nu María, xnaꞌbiꞌ Jesús, rnëꞌ:
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Gac cni quië laꞌláꞌ lahui le taꞌzáꞌ ládxiꞌgac bunách zian. Yuguꞌ lë ni lac quiuꞌ ca tu guia tuchiꞌ le tsaz ládxiꞌdaꞌu.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Zoanu caꞌ niꞌ Ana, ngul ruiꞌnu didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Nacnu zxiꞌnëꞌ Fanuel, bönniꞌ nababëꞌ diꞌa dza queëꞌ Aser. Chnagúltscanu Ana naꞌ, le gzóalennu bönniꞌ queënu gdu gadx iz gdöd gucnu raꞌbandauꞌ,
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 atiꞌ bgaꞌnnu uzë́b catiꞌ bdxintë dza chyuꞌunu gdu ca taplalj yu tap iz. Cutu caꞌ rubíꞌi ruzaꞌnu ga nac nchil gdauꞌ. Rël len të dza rej ládxiꞌnu‑nëꞌ Dios, runnu gubás len rulidznu‑nëꞌ Dios.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Laꞌ naꞌz bdxíntënu niꞌ, rënu‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Gdíxjöiꞌnu yúguꞌtë bunách ca nac queëbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús, bunách naꞌ nacuáꞌ Jerusalén, taꞌbö́z dza gdxin Nu naꞌ gsölëꞌë Dios gaclen bunách.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Gdöd glunëꞌ José len María yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Xanruꞌ Dios, yhuöjquëꞌ ladzquëꞌ Nazaret luyú Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Gzxönbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gutaꞌ queëbiꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, atiꞌ zxön nac le ruzáꞌ ladxëꞌë queëbiꞌ Dios.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Yuguꞌ iz rjaquëꞌ Jerusalén xuz xnaꞌbiꞌ Jesús catiꞌ rac Lni Pascua, lni tuꞌspanëꞌ bönniꞌ judío ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ xuz xtauꞌquëꞌ luyú Egipto.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Catiꞌ chyuꞌubiꞌ chinnu iz biꞌi Jesús, yjaquëꞌ Jerusalén ca tunczëꞌ catiꞌ rac lni naꞌ.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Catiꞌ gdöd lni, zhuöjquëꞌ, san bugaꞌnbiꞌ Jerusalén biꞌidauꞌ Jesús, san cutu táquibeꞌinëꞌ José len María, xnaꞌbiꞌ Jesús.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Le táquinëꞌ nútsaꞌbiꞌ ladj bunách zian yúꞌulengac lequëꞌ nöz, tu dza nayáꞌ gulazë́ꞌë. Niꞌr catiꞌ guluguiljëꞌ‑biꞌ gap nacuáꞌ diꞌa dza quequëꞌ len gap nacuáꞌ nup núnbëꞌquëꞌ
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 cutu guludzölnëꞌ‑biꞌ. Qui lë ni naꞌ yhuöjquëꞌ Jerusalén, zajtiljquëꞌ‑biꞌ.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Catiꞌ chguc dza bunn, guludzölnëꞌ‑biꞌ ga nac nchil gdauꞌ, röꞌbiꞌ gatsj láhuiꞌlëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, ruzë́ nagbiꞌ didzaꞌ tuꞌë len rnabi yúdxibiꞌ lequëꞌ.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Gulubani yúguꞌtë nup gulayöni didzaꞌ bëꞌbiꞌ ca nac yöl‑laꞌ rejniꞌi queëbiꞌ len ca nacgac didzaꞌ bubiꞌibiꞌ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ, gulubannëꞌ, atiꞌ gudxnu‑biꞌ xnaꞌbiꞌ, rnanu:
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Niꞌr gudxbiꞌ lequëꞌ Jesús, rnabiꞌ:
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Cutu gulayéjniꞌnëꞌ xuz xnaꞌbiꞌ didzaꞌ naꞌ gudxbiꞌ lequëꞌ.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Bö́ajlenbiꞌ lequëꞌ Jesús, budxinbiꞌ Nazaret, atiꞌ benbiꞌ ca rna xtídzaꞌquëꞌ xuz xnaꞌbiꞌ. Gluꞌznu icj ládxiꞌdauꞌnu yúguꞌtë lë ni María, xnaꞌbiꞌ Jesús.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Rataꞌr queëbiꞌ biꞌi Jesús yöl‑laꞌ rejniꞌi, len rzxönbiꞌ. Burujbiꞌ dxiꞌa lahuëꞌ Dios len laugac bunách.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.