Lucas 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Laꞌ dza niꞌz gna bëꞌë Augusto César laꞌyáz lu guich yúguꞌtë bunách nacuáꞌ yödzlyú.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Catiꞌ ziꞌal lzu gulayáz lu guich ni, rna bëꞌë luyú Siria bönniꞌ lëꞌ Cirenio.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Yúguꞌtë bunách yjac yödz qui queëquëꞌ ga naꞌ nababquëꞌ quië laꞌyaziëꞌ lu guich.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Gzëꞌë José yödz Nazaret luyú Galilea, zijëꞌ luyú Judea, len bdxinëꞌ yödz Belén, ga niꞌ guljëꞌ David, le naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David naꞌ.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Gyijëꞌ niꞌ José quië tsaziëꞌ lu guich, atiꞌ dzagbiꞌ‑nëꞌ María, biꞌi ngul nazíꞌ lu naꞌbiꞌ utság náꞌlenbiꞌ lëꞌ, len chzoa soabiꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Catiꞌ niꞌ nacuꞌë lu yödz Belén, bdxin dza soabiꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Niꞌ buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, biꞌi ziꞌal queënu. Buchö́linu‑biꞌ yuguꞌ láriꞌdauꞌ, atiꞌ gdixjnu‑biꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz. Cni guc, le cutu bdzöli latj laꞌcuꞌë lu yuꞌu ga niꞌ taꞌdxinëꞌ bönniꞌ yuꞌugac nöz.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Gal‑laꞌ raꞌ yödz Belén nacuꞌë ladj guixiꞌ bönniꞌ tuꞌyúëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, tun chiꞌë‑baꞌ chdzöꞌl.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Laꞌ buluiꞌtë lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga naꞌ nacuꞌë. Gluꞌu yeníꞌ ga naꞌ nacuꞌë yöl‑laꞌ yeníꞌ queëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gládxinëꞌ.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Naꞌa chguljbiꞌ ladzëꞌ David Nu uslá lbiꞌiliꞌ. Nu ni nac Cristo, Xanruꞌ.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Lë ni gac bëꞌ nu nacbiꞌ. Udzö́liliꞌ‑biꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, narö́libiꞌ yuguꞌ láriꞌdauꞌ len dëbiꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ga naꞌ zoëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, tu tsalz gululuíꞌ lauquëꞌ zianr caꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, narujquëꞌ yehuaꞌ yubá len taꞌguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba, taꞌnë́ꞌ:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Yöl‑laꞌ ba Dios zoëꞌ xtsaꞌ,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Catiꞌ guluzë́ꞌë gbaz laꞌy naꞌ ga niꞌ nacuꞌë, zhuöjquëꞌ yehuaꞌ yubá, niꞌr glë lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Jaréluꞌquëꞌ yjaquëꞌ atiꞌ yajxácaꞌquëꞌ María len José, lencaꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, dëbiꞌ tu lu yuꞌudauꞌ ga taꞌgúꞌu le tágubaꞌ böaꞌ quegac bunách yuꞌugac nöz.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ lëbiꞌ, gulaguíxjöꞌë lë naꞌ ziꞌa gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ ca nac queëbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Gulubani yúguꞌtë nup gulayöni didzaꞌ gluꞌë bönniꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Gluꞌuz icj nagnu yuguꞌ didzaꞌ ni María, atiꞌ gzaꞌ ládxiꞌnu ca nac qui.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Zhuöjquëꞌ bönniꞌ naꞌ uyú böꞌcuꞌ zxilaꞌ, tunëꞌ zxön Dios len taꞌguꞌë Lëꞌ yöl‑laꞌ ba niꞌa qui yúguꞌtë lë naꞌ gulayönnëꞌ len gulaléꞌinëꞌ, le guc ca naꞌ gudxëꞌ lequëꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, gulachuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ gluꞌë labiꞌ Jesús ca naꞌ chbëꞌczëꞌ labiꞌ gbaz laꞌy naꞌ ziꞌal catiꞌ ziꞌa tsuꞌubiꞌ lëꞌnu xnaꞌbiꞌ.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Catiꞌ chbzaꞌa dza qui le tuꞌpáꞌ cuincnu ngul ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, gulachë́ꞌë‑biꞌ biꞌidauꞌ Jesús Jerusalén quië laꞌguꞌë‑biꞌ lu nëꞌë Xanruꞌ Dios.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Cni glunëꞌ, le nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Xanruꞌ le rna: “Yúguꞌtëbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naccbiꞌ biꞌi ziꞌal queënu xnaꞌcbiꞌ, lubijëꞌ‑biꞌ quizi queëꞌ Xanruꞌ Dios.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Qui lë ni naꞌ yjaquëꞌ niꞌ quië ludödcdëꞌ‑baꞌ len laꞌguꞌquëꞌ‑baꞌ lahuëꞌ Dios chopbaꞌ gúgudauꞌ o chopbaꞌ budödauꞌ ca naꞌ rna bëꞌ zxba queëꞌ Xanruꞌ Dios.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Dza niꞌz zoëꞌ Jerusalén tu bönniꞌ lëꞌ Simeón. Bönniꞌ ni naquëꞌ tsahuiꞌ len rej ladxëꞌë Dios. Rbözëꞌ Nu naꞌ gsölëꞌë Dios, Nu gaclen bunách Israel. Zóalenëꞌ Simeón naꞌ Dios Böꞌ Laꞌy,
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 len chbuluiꞌinëꞌ lëꞌ cutu gatiëꞌ catiꞌ gléꞌirnëꞌ Cristo, Nu naꞌ gsölëꞌë Xanruꞌ Dios.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Bdxinëꞌ Simeón naꞌ nchil gdauꞌ le bchëꞌë lëꞌ niꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Catiꞌ gulachë́ꞌë‑biꞌ biꞌidauꞌ Jesús nchil gdauꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië lunëꞌ queëbiꞌ ca rna bëꞌ zxba naꞌ,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 niꞌr bunidëꞌ‑biꞌ Simeón naꞌ, len gyij ladxëꞌë Dios, rnëꞌ:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Xanaꞌ, naꞌa huac gunnuꞌ nedaꞌ latj gatiaꞌ,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Chbléꞌidaꞌ Nu naꞌ buzoaczuꞌ, Nu uslá bunách,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Nu naꞌ rulúꞌu lahui laugac yúguꞌtë bunách.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Lëbiꞌ nacbiꞌ yeníꞌ uzeníꞌ bunách gzaꞌa
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Gulubannëꞌ José len María, xnaꞌbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús, ca nac lë naꞌ gnëꞌ Simeón ca nac queëbiꞌ Jesús.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Gnabnëꞌ Dios Simeón gunëꞌ ga gac dxiꞌa quequëꞌ, atiꞌ gudxëꞌ‑nu María, xnaꞌbiꞌ Jesús, rnëꞌ:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Gac cni quië laꞌláꞌ lahui le taꞌzáꞌ ládxiꞌgac bunách zian. Yuguꞌ lë ni lac quiuꞌ ca tu guia tuchiꞌ le tsaz ládxiꞌdaꞌu.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Zoanu caꞌ niꞌ Ana, ngul ruiꞌnu didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Nacnu zxiꞌnëꞌ Fanuel, bönniꞌ nababëꞌ diꞌa dza queëꞌ Aser. Chnagúltscanu Ana naꞌ, le gzóalennu bönniꞌ queënu gdu gadx iz gdöd gucnu raꞌbandauꞌ,
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 atiꞌ bgaꞌnnu uzë́b catiꞌ bdxintë dza chyuꞌunu gdu ca taplalj yu tap iz. Cutu caꞌ rubíꞌi ruzaꞌnu ga nac nchil gdauꞌ. Rël len të dza rej ládxiꞌnu‑nëꞌ Dios, runnu gubás len rulidznu‑nëꞌ Dios.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Laꞌ naꞌz bdxíntënu niꞌ, rënu‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Gdíxjöiꞌnu yúguꞌtë bunách ca nac queëbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús, bunách naꞌ nacuáꞌ Jerusalén, taꞌbö́z dza gdxin Nu naꞌ gsölëꞌë Dios gaclen bunách.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Gdöd glunëꞌ José len María yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Xanruꞌ Dios, yhuöjquëꞌ ladzquëꞌ Nazaret luyú Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Gzxönbiꞌ biꞌidauꞌ Jesús len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gutaꞌ queëbiꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, atiꞌ zxön nac le ruzáꞌ ladxëꞌë queëbiꞌ Dios.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yuguꞌ iz rjaquëꞌ Jerusalén xuz xnaꞌbiꞌ Jesús catiꞌ rac Lni Pascua, lni tuꞌspanëꞌ bönniꞌ judío ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ xuz xtauꞌquëꞌ luyú Egipto.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Catiꞌ chyuꞌubiꞌ chinnu iz biꞌi Jesús, yjaquëꞌ Jerusalén ca tunczëꞌ catiꞌ rac lni naꞌ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Catiꞌ gdöd lni, zhuöjquëꞌ, san bugaꞌnbiꞌ Jerusalén biꞌidauꞌ Jesús, san cutu táquibeꞌinëꞌ José len María, xnaꞌbiꞌ Jesús.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Le táquinëꞌ nútsaꞌbiꞌ ladj bunách zian yúꞌulengac lequëꞌ nöz, tu dza nayáꞌ gulazë́ꞌë. Niꞌr catiꞌ guluguiljëꞌ‑biꞌ gap nacuáꞌ diꞌa dza quequëꞌ len gap nacuáꞌ nup núnbëꞌquëꞌ
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 cutu guludzölnëꞌ‑biꞌ. Qui lë ni naꞌ yhuöjquëꞌ Jerusalén, zajtiljquëꞌ‑biꞌ.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Catiꞌ chguc dza bunn, guludzölnëꞌ‑biꞌ ga nac nchil gdauꞌ, röꞌbiꞌ gatsj láhuiꞌlëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, ruzë́ nagbiꞌ didzaꞌ tuꞌë len rnabi yúdxibiꞌ lequëꞌ.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Gulubani yúguꞌtë nup gulayöni didzaꞌ bëꞌbiꞌ ca nac yöl‑laꞌ rejniꞌi queëbiꞌ len ca nacgac didzaꞌ bubiꞌibiꞌ.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ, gulubannëꞌ, atiꞌ gudxnu‑biꞌ xnaꞌbiꞌ, rnanu:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Niꞌr gudxbiꞌ lequëꞌ Jesús, rnabiꞌ:
49 Ele respondeu:
50 Cutu gulayéjniꞌnëꞌ xuz xnaꞌbiꞌ didzaꞌ naꞌ gudxbiꞌ lequëꞌ.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Bö́ajlenbiꞌ lequëꞌ Jesús, budxinbiꞌ Nazaret, atiꞌ benbiꞌ ca rna xtídzaꞌquëꞌ xuz xnaꞌbiꞌ. Gluꞌznu icj ládxiꞌdauꞌnu yúguꞌtë lë ni María, xnaꞌbiꞌ Jesús.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Rataꞌr queëbiꞌ biꞌi Jesús yöl‑laꞌ rejniꞌi, len rzxönbiꞌ. Burujbiꞌ dxiꞌa lahuëꞌ Dios len laugac bunách.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.