Lucas 16

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Rëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Niꞌr bulidzëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xan yuꞌu naꞌ, len rëꞌ lëꞌ: “¿Bizxa didzaꞌ ni ryöndaꞌ quiuꞌ? Bluiꞌ nedaꞌ le nac bëꞌ dxin nunuꞌ, le cutur gataꞌ lu naꞌu uláz quiaꞌ.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Rubijëꞌ nedaꞌ xanaꞌ latj blau ga runaꞌ dxin. Cutu sáquiꞌdaꞌ gunaꞌ dxin guꞌn, len utuiꞌdaꞌ gnabaꞌ nu bi gunnz quiaꞌ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Naꞌa chnözdaꞌ nac gunaꞌ quië catiꞌ ubijëꞌ nedaꞌ latj blau ni, laꞌcuáꞌ nup luzíꞌ nedaꞌ lidxgac.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ bi tal‑lëꞌë queëꞌ xanëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ rëꞌ bönniꞌ ziꞌal: “¿Gacaꞌx ral‑luꞌu queëꞌ xanaꞌ?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ röꞌö chugu le za ral‑laꞌa.” Rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Gröꞌtë ni len bzuj yetú lu guich gna chiʉ́n röꞌö chugu ral‑luꞌu.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Gdöd niꞌ gnabnëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Nazx liꞌ, ¿gacaꞌx ral‑luꞌu?” Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ daꞌa zxoaꞌ xtil.” Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Bzuj yetú lu guich gna taplalj daꞌa ral‑luꞌu.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ráquibeꞌinëꞌ xanëꞌ naꞌ sínaꞌtë benëꞌ bönniꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ naꞌ. Cni nac, nácgacrëꞌ sinaꞌ bönniꞌ yödzlyú ni lu yuguꞌ le tunëꞌ laꞌ légaczëꞌ, ca bunách taꞌdalen Dios lu yeníꞌ queëꞌ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑cözlen dxiꞌa bunách, ugunliꞌ dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, quië catiꞌ gdxin dza ucaꞌnliꞌ yuguꞌ lë ni, lunëꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn latj niꞌ zoa tzalzú.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Nu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, lëzcaꞌ ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi. Nu cutu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, cutu ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ le nac gdu?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin le dë lu naꞌliꞌ le naqui qui nu yubl, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiëczliꞌ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Cutu gac gunëꞌ xchingac chop xanëꞌ nitúëꞌ huen dxin, le udiꞌinëꞌ tuëꞌ len gdxiꞌinëꞌ yetúëꞌ, o gunëꞌ ba laꞌn tuëꞌ, len uzóëꞌ tslaꞌl yetúëꞌ naꞌ. Cutu gac gunliꞌ xchinëꞌ Dios, len gunliꞌ caꞌ dxin quië uziꞌliꞌ xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödzlyú.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Gulayönnëꞌ caꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ, qui lë ni naꞌ gulutitjëꞌ Jesús.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Zal‑laꞌ rac cni, gacr huëz laꞌdö́d qui luzxbá len qui luyú ni ca nit tu didzaꞌz nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Dios.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ lëꞌ Lázaro, bönniꞌ rnabëꞌ nu bi unö́dzj queëꞌ, atiꞌ huë́ꞌtëzëꞌ röꞌë raꞌ yuꞌu queëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Rac ladxëꞌë bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ gahuëꞌ le bizxj tuꞌhuö́xj zxani ga rahuëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ. Taꞌdxinbaꞌ caꞌ böꞌcuꞌ, taꞌlëꞌëbaꞌ lu huëꞌ queëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Bdxin dza gutiëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios tsajsóalenëꞌ Abraham ga nac latj lach queëꞌ Dios. Gutiëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, atiꞌ gulucachëꞌë lëꞌ yeru ba.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Catiꞌ niꞌ rzacaꞌ rguiꞌë bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, zoëꞌ latj quegac nup natgac, bchis lahuëꞌ len bléꞌinëꞌ Abraham zoëꞌ ziꞌtuꞌ, dzaguëꞌ lëꞌ Lázaro naꞌ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ, Abraham, buechiꞌ ladxiꞌ nedaꞌ. Bsölaꞌ quiaꞌ Lázaro uspisëꞌ xbönniꞌ nëꞌë len dusuhualëꞌ ludxaꞌa, le rzacaꞌ rguiꞌtscaꞌ lu guiꞌ ni.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, bsaꞌ ladxuꞌu ca guc quiuꞌ, buziꞌu xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ tsal niꞌ zuꞌ nabanuꞌ, san Lázaro ni, guc queëꞌ yöl‑laꞌ yechiꞌ, atiꞌ naꞌa, ruzíꞌ zxönëꞌ Lázaro ni, san liꞌ rzacaꞌ rguiꞌu.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Yetú caꞌ, raꞌ guiꞌa sib nac, zoa gatsj lahuiꞌl ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ len ga ni zoatuꞌ netuꞌ. Qui lë ni naꞌ nup nacuáꞌ ni len lëꞌni laꞌdö́d ga zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu caꞌ gac lunëꞌ caꞌ, len cutu gac lid ni nup nacuáꞌ niꞌ.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gsöluꞌu‑nëꞌ Lázaro tsijëꞌ lidxëꞌ xuzaꞌ,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 le nacuꞌë niꞌ gáyuꞌë bönniꞌ böchaꞌa. Bsölëꞌë tsjenëꞌ lnaꞌ lau qui le rac ni, cui djaquëꞌ caꞌ latj ga ni rzacaꞌ rguiꞌa.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Niꞌr rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Dë quequëꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés len le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Yuguꞌ didzaꞌ quequëꞌ naꞌ ral‑laꞌ luzë́ nagquëꞌ.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, cutu gac cni, san chquiꞌ ubanëꞌ bönniꞌ lu yöl‑laꞌ gut, len tsijëꞌ ga naꞌ nacuꞌë, lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Chquiꞌ cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Moisés len le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, cutu laꞌyejlëꞌë zal‑laꞌ nu ubán lu yöl‑laꞌ gut.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.