Lucas 16
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Rëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Niꞌr bulidzëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xan yuꞌu naꞌ, len rëꞌ lëꞌ: “¿Bizxa didzaꞌ ni ryöndaꞌ quiuꞌ? Bluiꞌ nedaꞌ le nac bëꞌ dxin nunuꞌ, le cutur gataꞌ lu naꞌu uláz quiaꞌ.”
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Rubijëꞌ nedaꞌ xanaꞌ latj blau ga runaꞌ dxin. Cutu sáquiꞌdaꞌ gunaꞌ dxin guꞌn, len utuiꞌdaꞌ gnabaꞌ nu bi gunnz quiaꞌ.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Naꞌa chnözdaꞌ nac gunaꞌ quië catiꞌ ubijëꞌ nedaꞌ latj blau ni, laꞌcuáꞌ nup luzíꞌ nedaꞌ lidxgac.”
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ bi tal‑lëꞌë queëꞌ xanëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ rëꞌ bönniꞌ ziꞌal: “¿Gacaꞌx ral‑luꞌu queëꞌ xanaꞌ?”
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ röꞌö chugu le za ral‑laꞌa.” Rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Gröꞌtë ni len bzuj yetú lu guich gna chiʉ́n röꞌö chugu ral‑luꞌu.”
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Gdöd niꞌ gnabnëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Nazx liꞌ, ¿gacaꞌx ral‑luꞌu?” Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ daꞌa zxoaꞌ xtil.” Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Bzuj yetú lu guich gna taplalj daꞌa ral‑luꞌu.”
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ráquibeꞌinëꞌ xanëꞌ naꞌ sínaꞌtë benëꞌ bönniꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ naꞌ. Cni nac, nácgacrëꞌ sinaꞌ bönniꞌ yödzlyú ni lu yuguꞌ le tunëꞌ laꞌ légaczëꞌ, ca bunách taꞌdalen Dios lu yeníꞌ queëꞌ.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑cözlen dxiꞌa bunách, ugunliꞌ dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, quië catiꞌ gdxin dza ucaꞌnliꞌ yuguꞌ lë ni, lunëꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn latj niꞌ zoa tzalzú.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 ’Nu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, lëzcaꞌ ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi. Nu cutu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, cutu ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ le nac gdu?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin le dë lu naꞌliꞌ le naqui qui nu yubl, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiëczliꞌ?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Cutu gac gunëꞌ xchingac chop xanëꞌ nitúëꞌ huen dxin, le udiꞌinëꞌ tuëꞌ len gdxiꞌinëꞌ yetúëꞌ, o gunëꞌ ba laꞌn tuëꞌ, len uzóëꞌ tslaꞌl yetúëꞌ naꞌ. Cutu gac gunliꞌ xchinëꞌ Dios, len gunliꞌ caꞌ dxin quië uziꞌliꞌ xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödzlyú.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Gulayönnëꞌ caꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ, qui lë ni naꞌ gulutitjëꞌ Jesús.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 ’Zal‑laꞌ rac cni, gacr huëz laꞌdö́d qui luzxbá len qui luyú ni ca nit tu didzaꞌz nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Dios.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ lëꞌ Lázaro, bönniꞌ rnabëꞌ nu bi unö́dzj queëꞌ, atiꞌ huë́ꞌtëzëꞌ röꞌë raꞌ yuꞌu queëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Rac ladxëꞌë bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ gahuëꞌ le bizxj tuꞌhuö́xj zxani ga rahuëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ. Taꞌdxinbaꞌ caꞌ böꞌcuꞌ, taꞌlëꞌëbaꞌ lu huëꞌ queëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Bdxin dza gutiëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios tsajsóalenëꞌ Abraham ga nac latj lach queëꞌ Dios. Gutiëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, atiꞌ gulucachëꞌë lëꞌ yeru ba.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Catiꞌ niꞌ rzacaꞌ rguiꞌë bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, zoëꞌ latj quegac nup natgac, bchis lahuëꞌ len bléꞌinëꞌ Abraham zoëꞌ ziꞌtuꞌ, dzaguëꞌ lëꞌ Lázaro naꞌ.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ, Abraham, buechiꞌ ladxiꞌ nedaꞌ. Bsölaꞌ quiaꞌ Lázaro uspisëꞌ xbönniꞌ nëꞌë len dusuhualëꞌ ludxaꞌa, le rzacaꞌ rguiꞌtscaꞌ lu guiꞌ ni.”
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, bsaꞌ ladxuꞌu ca guc quiuꞌ, buziꞌu xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ tsal niꞌ zuꞌ nabanuꞌ, san Lázaro ni, guc queëꞌ yöl‑laꞌ yechiꞌ, atiꞌ naꞌa, ruzíꞌ zxönëꞌ Lázaro ni, san liꞌ rzacaꞌ rguiꞌu.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Yetú caꞌ, raꞌ guiꞌa sib nac, zoa gatsj lahuiꞌl ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ len ga ni zoatuꞌ netuꞌ. Qui lë ni naꞌ nup nacuáꞌ ni len lëꞌni laꞌdö́d ga zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu caꞌ gac lunëꞌ caꞌ, len cutu gac lid ni nup nacuáꞌ niꞌ.”
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gsöluꞌu‑nëꞌ Lázaro tsijëꞌ lidxëꞌ xuzaꞌ,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 le nacuꞌë niꞌ gáyuꞌë bönniꞌ böchaꞌa. Bsölëꞌë tsjenëꞌ lnaꞌ lau qui le rac ni, cui djaquëꞌ caꞌ latj ga ni rzacaꞌ rguiꞌa.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Niꞌr rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Dë quequëꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés len le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Yuguꞌ didzaꞌ quequëꞌ naꞌ ral‑laꞌ luzë́ nagquëꞌ.”
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, cutu gac cni, san chquiꞌ ubanëꞌ bönniꞌ lu yöl‑laꞌ gut, len tsijëꞌ ga naꞌ nacuꞌë, lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.”
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Chquiꞌ cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Moisés len le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, cutu laꞌyejlëꞌë zal‑laꞌ nu ubán lu yöl‑laꞌ gut.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.