Lucas 16
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Rëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Niꞌr bulidzëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xan yuꞌu naꞌ, len rëꞌ lëꞌ: “¿Bizxa didzaꞌ ni ryöndaꞌ quiuꞌ? Bluiꞌ nedaꞌ le nac bëꞌ dxin nunuꞌ, le cutur gataꞌ lu naꞌu uláz quiaꞌ.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Rubijëꞌ nedaꞌ xanaꞌ latj blau ga runaꞌ dxin. Cutu sáquiꞌdaꞌ gunaꞌ dxin guꞌn, len utuiꞌdaꞌ gnabaꞌ nu bi gunnz quiaꞌ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Naꞌa chnözdaꞌ nac gunaꞌ quië catiꞌ ubijëꞌ nedaꞌ latj blau ni, laꞌcuáꞌ nup luzíꞌ nedaꞌ lidxgac.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ bi tal‑lëꞌë queëꞌ xanëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ rëꞌ bönniꞌ ziꞌal: “¿Gacaꞌx ral‑luꞌu queëꞌ xanaꞌ?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ röꞌö chugu le za ral‑laꞌa.” Rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Gröꞌtë ni len bzuj yetú lu guich gna chiʉ́n röꞌö chugu ral‑luꞌu.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Gdöd niꞌ gnabnëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Nazx liꞌ, ¿gacaꞌx ral‑luꞌu?” Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ daꞌa zxoaꞌ xtil.” Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Bzuj yetú lu guich gna taplalj daꞌa ral‑luꞌu.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ráquibeꞌinëꞌ xanëꞌ naꞌ sínaꞌtë benëꞌ bönniꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ naꞌ. Cni nac, nácgacrëꞌ sinaꞌ bönniꞌ yödzlyú ni lu yuguꞌ le tunëꞌ laꞌ légaczëꞌ, ca bunách taꞌdalen Dios lu yeníꞌ queëꞌ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑cözlen dxiꞌa bunách, ugunliꞌ dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, quië catiꞌ gdxin dza ucaꞌnliꞌ yuguꞌ lë ni, lunëꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn latj niꞌ zoa tzalzú.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Nu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, lëzcaꞌ ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi. Nu cutu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, cutu ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ le nac gdu?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin le dë lu naꞌliꞌ le naqui qui nu yubl, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiëczliꞌ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Cutu gac gunëꞌ xchingac chop xanëꞌ nitúëꞌ huen dxin, le udiꞌinëꞌ tuëꞌ len gdxiꞌinëꞌ yetúëꞌ, o gunëꞌ ba laꞌn tuëꞌ, len uzóëꞌ tslaꞌl yetúëꞌ naꞌ. Cutu gac gunliꞌ xchinëꞌ Dios, len gunliꞌ caꞌ dxin quië uziꞌliꞌ xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödzlyú.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Gulayönnëꞌ caꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ, qui lë ni naꞌ gulutitjëꞌ Jesús.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Zal‑laꞌ rac cni, gacr huëz laꞌdö́d qui luzxbá len qui luyú ni ca nit tu didzaꞌz nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Dios.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ lëꞌ Lázaro, bönniꞌ rnabëꞌ nu bi unö́dzj queëꞌ, atiꞌ huë́ꞌtëzëꞌ röꞌë raꞌ yuꞌu queëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Rac ladxëꞌë bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ gahuëꞌ le bizxj tuꞌhuö́xj zxani ga rahuëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ. Taꞌdxinbaꞌ caꞌ böꞌcuꞌ, taꞌlëꞌëbaꞌ lu huëꞌ queëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Bdxin dza gutiëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios tsajsóalenëꞌ Abraham ga nac latj lach queëꞌ Dios. Gutiëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, atiꞌ gulucachëꞌë lëꞌ yeru ba.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Catiꞌ niꞌ rzacaꞌ rguiꞌë bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, zoëꞌ latj quegac nup natgac, bchis lahuëꞌ len bléꞌinëꞌ Abraham zoëꞌ ziꞌtuꞌ, dzaguëꞌ lëꞌ Lázaro naꞌ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ, Abraham, buechiꞌ ladxiꞌ nedaꞌ. Bsölaꞌ quiaꞌ Lázaro uspisëꞌ xbönniꞌ nëꞌë len dusuhualëꞌ ludxaꞌa, le rzacaꞌ rguiꞌtscaꞌ lu guiꞌ ni.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, bsaꞌ ladxuꞌu ca guc quiuꞌ, buziꞌu xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ tsal niꞌ zuꞌ nabanuꞌ, san Lázaro ni, guc queëꞌ yöl‑laꞌ yechiꞌ, atiꞌ naꞌa, ruzíꞌ zxönëꞌ Lázaro ni, san liꞌ rzacaꞌ rguiꞌu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Yetú caꞌ, raꞌ guiꞌa sib nac, zoa gatsj lahuiꞌl ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ len ga ni zoatuꞌ netuꞌ. Qui lë ni naꞌ nup nacuáꞌ ni len lëꞌni laꞌdö́d ga zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu caꞌ gac lunëꞌ caꞌ, len cutu gac lid ni nup nacuáꞌ niꞌ.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gsöluꞌu‑nëꞌ Lázaro tsijëꞌ lidxëꞌ xuzaꞌ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 le nacuꞌë niꞌ gáyuꞌë bönniꞌ böchaꞌa. Bsölëꞌë tsjenëꞌ lnaꞌ lau qui le rac ni, cui djaquëꞌ caꞌ latj ga ni rzacaꞌ rguiꞌa.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Niꞌr rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Dë quequëꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés len le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Yuguꞌ didzaꞌ quequëꞌ naꞌ ral‑laꞌ luzë́ nagquëꞌ.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, cutu gac cni, san chquiꞌ ubanëꞌ bönniꞌ lu yöl‑laꞌ gut, len tsijëꞌ ga naꞌ nacuꞌë, lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Chquiꞌ cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Moisés len le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, cutu laꞌyejlëꞌë zal‑laꞌ nu ubán lu yöl‑laꞌ gut.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.