Lucas 16

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Niꞌr bulidzëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xan yuꞌu naꞌ, len rëꞌ lëꞌ: “¿Bizxa didzaꞌ ni ryöndaꞌ quiuꞌ? Bluiꞌ nedaꞌ le nac bëꞌ dxin nunuꞌ, le cutur gataꞌ lu naꞌu uláz quiaꞌ.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Niꞌr gzaꞌ ladxëꞌë bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “¿Nacx guntsaꞌ? Rubijëꞌ nedaꞌ xanaꞌ latj blau ga runaꞌ dxin. Cutu sáquiꞌdaꞌ gunaꞌ dxin guꞌn, len utuiꞌdaꞌ gnabaꞌ nu bi gunnz quiaꞌ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Naꞌa chnözdaꞌ nac gunaꞌ quië catiꞌ ubijëꞌ nedaꞌ latj blau ni, laꞌcuáꞌ nup luzíꞌ nedaꞌ lidxgac.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ bi tal‑lëꞌë queëꞌ xanëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, atiꞌ rëꞌ bönniꞌ ziꞌal: “¿Gacaꞌx ral‑luꞌu queëꞌ xanaꞌ?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ röꞌö chugu le za ral‑laꞌa.” Rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Gröꞌtë ni len bzuj yetú lu guich gna chiʉ́n röꞌö chugu ral‑luꞌu.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Gdöd niꞌ gnabnëꞌ yetúëꞌ, rnëꞌ: “Nazx liꞌ, ¿gacaꞌx ral‑luꞌu?” Lëꞌ rnëꞌ: “Tu gayuáꞌ daꞌa zxoaꞌ xtil.” Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ huen dxin blau naꞌ, rnëꞌ: “Ni dë guich ga nayúj le ral‑luꞌu. Bzuj yetú lu guich gna taplalj daꞌa ral‑luꞌu.”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ráquibeꞌinëꞌ xanëꞌ naꞌ sínaꞌtë benëꞌ bönniꞌ huen dxin cunác tsahuiꞌ naꞌ. Cni nac, nácgacrëꞌ sinaꞌ bönniꞌ yödzlyú ni lu yuguꞌ le tunëꞌ laꞌ légaczëꞌ, ca bunách taꞌdalen Dios lu yeníꞌ queëꞌ.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Nedaꞌ rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Gul‑cözlen dxiꞌa bunách, ugunliꞌ dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, quië catiꞌ gdxin dza ucaꞌnliꞌ yuguꞌ lë ni, lunëꞌ lbiꞌiliꞌ ba laꞌn latj niꞌ zoa tzalzú.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Nu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, lëzcaꞌ ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi. Nu cutu rugún dxiꞌa dxin tu le cuidiꞌz dë lu nëꞌi, cutu ugún dxiꞌa dxin tu le zxön gataꞌ lu nëꞌi.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Qui lë ni naꞌ, chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin yöl‑laꞌ tsahuiꞌ dë queëliꞌ yödzlyú ni, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ le nac gdu?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Chquiꞌ cutu rugunliꞌ dxiꞌa dxin le dë lu naꞌliꞌ le naqui qui nu yubl, ¿nuzxa caz udö́d lu naꞌliꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiëczliꞌ?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Cutu gac gunëꞌ xchingac chop xanëꞌ nitúëꞌ huen dxin, le udiꞌinëꞌ tuëꞌ len gdxiꞌinëꞌ yetúëꞌ, o gunëꞌ ba laꞌn tuëꞌ, len uzóëꞌ tslaꞌl yetúëꞌ naꞌ. Cutu gac gunliꞌ xchinëꞌ Dios, len gunliꞌ caꞌ dxin quië uziꞌliꞌ xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ qui yödzlyú.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Gulayönnëꞌ caꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ, qui lë ni naꞌ gulutitjëꞌ Jesús.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ’Zal‑laꞌ rac cni, gacr huëz laꞌdö́d qui luzxbá len qui luyú ni ca nit tu didzaꞌz nayúj lu guich lu zxba queëꞌ Dios.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ Jesús, rnëꞌ:
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Zoëꞌ caꞌ niꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ lëꞌ Lázaro, bönniꞌ rnabëꞌ nu bi unö́dzj queëꞌ, atiꞌ huë́ꞌtëzëꞌ röꞌë raꞌ yuꞌu queëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Rac ladxëꞌë bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ gahuëꞌ le bizxj tuꞌhuö́xj zxani ga rahuëꞌ bönniꞌ naꞌ rléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ. Taꞌdxinbaꞌ caꞌ böꞌcuꞌ, taꞌlëꞌëbaꞌ lu huëꞌ queëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Bdxin dza gutiëꞌ bönniꞌ yéchiꞌdauꞌ naꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios tsajsóalenëꞌ Abraham ga nac latj lach queëꞌ Dios. Gutiëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, atiꞌ gulucachëꞌë lëꞌ yeru ba.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Catiꞌ niꞌ rzacaꞌ rguiꞌë bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, zoëꞌ latj quegac nup natgac, bchis lahuëꞌ len bléꞌinëꞌ Abraham zoëꞌ ziꞌtuꞌ, dzaguëꞌ lëꞌ Lázaro naꞌ.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Niꞌr bëꞌë zidzj didzaꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ, Abraham, buechiꞌ ladxiꞌ nedaꞌ. Bsölaꞌ quiaꞌ Lázaro uspisëꞌ xbönniꞌ nëꞌë len dusuhualëꞌ ludxaꞌa, le rzacaꞌ rguiꞌtscaꞌ lu guiꞌ ni.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, bsaꞌ ladxuꞌu ca guc quiuꞌ, buziꞌu xbey yöl‑laꞌ tsahuiꞌ tsal niꞌ zuꞌ nabanuꞌ, san Lázaro ni, guc queëꞌ yöl‑laꞌ yechiꞌ, atiꞌ naꞌa, ruzíꞌ zxönëꞌ Lázaro ni, san liꞌ rzacaꞌ rguiꞌu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Yetú caꞌ, raꞌ guiꞌa sib nac, zoa gatsj lahuiꞌl ga niꞌ zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ len ga ni zoatuꞌ netuꞌ. Qui lë ni naꞌ nup nacuáꞌ ni len lëꞌni laꞌdö́d ga zoaliꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu caꞌ gac lunëꞌ caꞌ, len cutu gac lid ni nup nacuáꞌ niꞌ.”
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Niꞌr rëꞌ lëꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gsöluꞌu‑nëꞌ Lázaro tsijëꞌ lidxëꞌ xuzaꞌ,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 le nacuꞌë niꞌ gáyuꞌë bönniꞌ böchaꞌa. Bsölëꞌë tsjenëꞌ lnaꞌ lau qui le rac ni, cui djaquëꞌ caꞌ latj ga ni rzacaꞌ rguiꞌa.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Niꞌr rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Dë quequëꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés len le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Yuguꞌ didzaꞌ quequëꞌ naꞌ ral‑laꞌ luzë́ nagquëꞌ.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ naꞌ bléꞌinëꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ, rnëꞌ: “Xuzaꞌ Abraham, cutu gac cni, san chquiꞌ ubanëꞌ bönniꞌ lu yöl‑laꞌ gut, len tsijëꞌ ga naꞌ nacuꞌë, lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Rëꞌ lëꞌ Abraham, rnëꞌ: “Chquiꞌ cutu tuꞌzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Moisés len le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, cutu laꞌyejlëꞌë zal‑laꞌ nu ubán lu yöl‑laꞌ gut.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.