Lucas 15
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Guludubëꞌ ga zoëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ uquízxj lazgac bunách len yuguꞌ bönniꞌ caꞌz quië luzë́ nagquëꞌ Lëꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Qui lë ni naꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, taꞌnë́ꞌ:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ, nacuaꞌbaꞌ queëꞌ tu gayuaꞌbaꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, len chquiꞌ nitbaꞌ tubaꞌ, ¿naruꞌ cu ucaꞌnëꞌ yezícaꞌrbaꞌ taplalj yu chë́nnabaꞌ naꞌ ga nac lu latj caꞌz, atiꞌ tsijëꞌ tsajtiljëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ nanitbaꞌ, catiꞌ udzölrnëꞌ‑baꞌ?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Catiꞌ udzölnëꞌ‑baꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ gxoëꞌ‑baꞌ yen zxicjëꞌ,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 len catiꞌ udxinëꞌ lidxëꞌ utubëꞌ yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë len yuguꞌ dzag yuꞌu queëꞌ, atiꞌ guiëꞌ lequëꞌ: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ quiaꞌ gnitbaꞌ.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni gactër yöl‑laꞌ rudziji yehuaꞌ yubá niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë ca gac quequëꞌ taplalj yu chënnëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ táquinëꞌ cutu naquincnëꞌ lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Catiꞌ udzö́linu lei, utubnu yuguꞌ ngul lzaꞌnu, len yuguꞌ ngul dzag yuꞌu queënu, atiꞌ guiënu lecnu: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ dumí plata naꞌ gnit.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni, ludzíjtsquirnëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Biꞌi cuidiꞌ naꞌ rëbiꞌ xuzbiꞌ: “Dad, benn quiaꞌ le dë quiuꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiaꞌ.” Niꞌr xuzbiꞌ naꞌ gdisiëꞌ quecbiꞌ le dë queëꞌ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nabábz dza gdzey, yúguꞌtë butubbiꞌ biꞌi cuidiꞌ naꞌ, gyeajbiꞌ yödz ziꞌtuꞌ, atiꞌ niꞌ butöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ. Le cunác benbiꞌ.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Catiꞌ chbutöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ, guc gbin lu yödz ga naꞌ zoabiꞌ, atiꞌ byadzj queëbiꞌ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Niꞌr gyeajbiꞌ yajsoabiꞌ huen dxin queëꞌ bönniꞌ lu yödz niꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ bsölëꞌë‑biꞌ ga dë laꞌ yël queëꞌ tsajgágubiꞌ‑baꞌ yuguꞌ cuch queëꞌ.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Guc ládxiꞌbiꞌ gágubiꞌ guixiꞌ caꞌz naꞌ tágubaꞌ cuch, san nutu nu bi bëꞌ le gágubiꞌ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Niꞌr bubíꞌi ládxiꞌbiꞌ, rnabiꞌ: “Cátiꞌga zian bönniꞌ huen dxin nacuꞌë lidxëꞌ xuzaꞌ, len dëtsca le tahuëꞌ, san nedaꞌ ni huatczaꞌ yöl‑laꞌ rdun.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Uzáꞌa ni, huöjaꞌ ga zoëꞌ xuzaꞌ, len tsjödxaꞌ‑nëꞌ: Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ. Ben nedaꞌ ca bönniꞌ huen dxin quiuꞌ.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Niꞌr gyuꞌubiꞌ nöz, zhuöjbiꞌ ga zoëꞌ xuzbiꞌ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Niꞌr zxiꞌnëꞌ naꞌ rëbiꞌ‑nëꞌ: “Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ. Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Niꞌr xuzbiꞌ rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ, rnëꞌ: “Gul‑tsajleajtë lariꞌ zácaꞌtsqui, len gul‑gacu‑biꞌ. Gul‑cúꞌu le zacaꞌ xbönniꞌ naꞌbiꞌ, len gul‑dáꞌ lölbiꞌ níꞌabiꞌ.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Gul‑tsajxíꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, atiꞌ gul‑dödi‑baꞌ. Gáguruꞌ‑baꞌ len gunruꞌ lni,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 le guc biꞌi bönniꞌ quiaꞌ ni ca biꞌi chnatbiꞌ, atiꞌ bubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ naꞌa.” Niꞌr gulazú lauquëꞌ tuꞌdzijnëꞌ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Tsal niꞌ rac lë ni, zoabiꞌ ladj guixiꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ bönniꞌ naꞌ. Catiꞌ zuzaꞌbiꞌ rudxinbiꞌ gal‑laꞌ raꞌ yuꞌu, ryö́nibiꞌ rac huil‑l len rac huöꞌa lu yuꞌu naꞌ.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Niꞌr bulidzbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ huen dxin zoëꞌ niꞌ, len gnábibiꞌ lëꞌ bizxa naꞌ rac.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Bönniꞌ huen dxin naꞌ rëꞌ‑biꞌ: “Biꞌi böchuꞌu naꞌ budxinbiꞌ, atiꞌ gna bëꞌë xuzuꞌ guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, le budxinbiꞌ lu nëꞌë dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Niꞌr gleybiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ len cutu gúꞌnibiꞌ tsazbiꞌ yuꞌu. Niꞌr brujëꞌ xuzbiꞌ, len gútaꞌyuëꞌ laubiꞌ tsazbiꞌ.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bubiꞌibiꞌ didzaꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ, rëbiꞌ‑nëꞌ xuzbiꞌ: “Nözcznuꞌ cátiꞌga zian iz benaꞌ dxin lauꞌ, len gatga gdáꞌbagaꞌa liꞌ, san gatga bennuꞌ quiaꞌ tubaꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ güíꞌlenaꞌ xbey yuguꞌ lzaꞌa.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Naꞌa, catiꞌ budxinbiꞌ biꞌi quiuꞌ ni busnitbiꞌ yuguꞌ le dë quiuꞌ, gdálenbiꞌ‑nu yuguꞌ ngul udá dzag, benuꞌ ga guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ niꞌa queëbiꞌ.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Niꞌr rëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, liꞌ zóalenczuꞌ nedaꞌ atiꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ, quiuꞌ naqui.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ben bayúdx gunruꞌ lni len udzíjiruꞌ, le gucbiꞌ biꞌi böchuꞌu ni ca biꞌi chnatczbiꞌ, atiꞌ nubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.