Lucas 15
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Guludubëꞌ ga zoëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ uquízxj lazgac bunách len yuguꞌ bönniꞌ caꞌz quië luzë́ nagquëꞌ Lëꞌ.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Qui lë ni naꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, taꞌnë́ꞌ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ, nacuaꞌbaꞌ queëꞌ tu gayuaꞌbaꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, len chquiꞌ nitbaꞌ tubaꞌ, ¿naruꞌ cu ucaꞌnëꞌ yezícaꞌrbaꞌ taplalj yu chë́nnabaꞌ naꞌ ga nac lu latj caꞌz, atiꞌ tsijëꞌ tsajtiljëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ nanitbaꞌ, catiꞌ udzölrnëꞌ‑baꞌ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Catiꞌ udzölnëꞌ‑baꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ gxoëꞌ‑baꞌ yen zxicjëꞌ,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 len catiꞌ udxinëꞌ lidxëꞌ utubëꞌ yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë len yuguꞌ dzag yuꞌu queëꞌ, atiꞌ guiëꞌ lequëꞌ: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ quiaꞌ gnitbaꞌ.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni gactër yöl‑laꞌ rudziji yehuaꞌ yubá niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë ca gac quequëꞌ taplalj yu chënnëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ táquinëꞌ cutu naquincnëꞌ lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Catiꞌ udzö́linu lei, utubnu yuguꞌ ngul lzaꞌnu, len yuguꞌ ngul dzag yuꞌu queënu, atiꞌ guiënu lecnu: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ dumí plata naꞌ gnit.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni, ludzíjtsquirnëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Biꞌi cuidiꞌ naꞌ rëbiꞌ xuzbiꞌ: “Dad, benn quiaꞌ le dë quiuꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiaꞌ.” Niꞌr xuzbiꞌ naꞌ gdisiëꞌ quecbiꞌ le dë queëꞌ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Nabábz dza gdzey, yúguꞌtë butubbiꞌ biꞌi cuidiꞌ naꞌ, gyeajbiꞌ yödz ziꞌtuꞌ, atiꞌ niꞌ butöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ. Le cunác benbiꞌ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Catiꞌ chbutöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ, guc gbin lu yödz ga naꞌ zoabiꞌ, atiꞌ byadzj queëbiꞌ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Niꞌr gyeajbiꞌ yajsoabiꞌ huen dxin queëꞌ bönniꞌ lu yödz niꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ bsölëꞌë‑biꞌ ga dë laꞌ yël queëꞌ tsajgágubiꞌ‑baꞌ yuguꞌ cuch queëꞌ.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Guc ládxiꞌbiꞌ gágubiꞌ guixiꞌ caꞌz naꞌ tágubaꞌ cuch, san nutu nu bi bëꞌ le gágubiꞌ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Niꞌr bubíꞌi ládxiꞌbiꞌ, rnabiꞌ: “Cátiꞌga zian bönniꞌ huen dxin nacuꞌë lidxëꞌ xuzaꞌ, len dëtsca le tahuëꞌ, san nedaꞌ ni huatczaꞌ yöl‑laꞌ rdun.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Uzáꞌa ni, huöjaꞌ ga zoëꞌ xuzaꞌ, len tsjödxaꞌ‑nëꞌ: Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ. Ben nedaꞌ ca bönniꞌ huen dxin quiuꞌ.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Niꞌr gyuꞌubiꞌ nöz, zhuöjbiꞌ ga zoëꞌ xuzbiꞌ.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Niꞌr zxiꞌnëꞌ naꞌ rëbiꞌ‑nëꞌ: “Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ. Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Niꞌr xuzbiꞌ rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ, rnëꞌ: “Gul‑tsajleajtë lariꞌ zácaꞌtsqui, len gul‑gacu‑biꞌ. Gul‑cúꞌu le zacaꞌ xbönniꞌ naꞌbiꞌ, len gul‑dáꞌ lölbiꞌ níꞌabiꞌ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Gul‑tsajxíꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, atiꞌ gul‑dödi‑baꞌ. Gáguruꞌ‑baꞌ len gunruꞌ lni,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 le guc biꞌi bönniꞌ quiaꞌ ni ca biꞌi chnatbiꞌ, atiꞌ bubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ naꞌa.” Niꞌr gulazú lauquëꞌ tuꞌdzijnëꞌ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Tsal niꞌ rac lë ni, zoabiꞌ ladj guixiꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ bönniꞌ naꞌ. Catiꞌ zuzaꞌbiꞌ rudxinbiꞌ gal‑laꞌ raꞌ yuꞌu, ryö́nibiꞌ rac huil‑l len rac huöꞌa lu yuꞌu naꞌ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Niꞌr bulidzbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ huen dxin zoëꞌ niꞌ, len gnábibiꞌ lëꞌ bizxa naꞌ rac.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Bönniꞌ huen dxin naꞌ rëꞌ‑biꞌ: “Biꞌi böchuꞌu naꞌ budxinbiꞌ, atiꞌ gna bëꞌë xuzuꞌ guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, le budxinbiꞌ lu nëꞌë dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Niꞌr gleybiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ len cutu gúꞌnibiꞌ tsazbiꞌ yuꞌu. Niꞌr brujëꞌ xuzbiꞌ, len gútaꞌyuëꞌ laubiꞌ tsazbiꞌ.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Bubiꞌibiꞌ didzaꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ, rëbiꞌ‑nëꞌ xuzbiꞌ: “Nözcznuꞌ cátiꞌga zian iz benaꞌ dxin lauꞌ, len gatga gdáꞌbagaꞌa liꞌ, san gatga bennuꞌ quiaꞌ tubaꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ güíꞌlenaꞌ xbey yuguꞌ lzaꞌa.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Naꞌa, catiꞌ budxinbiꞌ biꞌi quiuꞌ ni busnitbiꞌ yuguꞌ le dë quiuꞌ, gdálenbiꞌ‑nu yuguꞌ ngul udá dzag, benuꞌ ga guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ niꞌa queëbiꞌ.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Niꞌr rëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, liꞌ zóalenczuꞌ nedaꞌ atiꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ, quiuꞌ naqui.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ben bayúdx gunruꞌ lni len udzíjiruꞌ, le gucbiꞌ biꞌi böchuꞌu ni ca biꞌi chnatczbiꞌ, atiꞌ nubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.