Lucas 15
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Guludubëꞌ ga zoëꞌ Jesús yúguꞌtë bönniꞌ uquízxj lazgac bunách len yuguꞌ bönniꞌ caꞌz quië luzë́ nagquëꞌ Lëꞌ.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Qui lë ni naꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, len bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi, taꞌnë́ꞌ:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ ni Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ, nacuaꞌbaꞌ queëꞌ tu gayuaꞌbaꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ, len chquiꞌ nitbaꞌ tubaꞌ, ¿naruꞌ cu ucaꞌnëꞌ yezícaꞌrbaꞌ taplalj yu chë́nnabaꞌ naꞌ ga nac lu latj caꞌz, atiꞌ tsijëꞌ tsajtiljëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ naꞌ nanitbaꞌ, catiꞌ udzölrnëꞌ‑baꞌ?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Catiꞌ udzölnëꞌ‑baꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëꞌ gxoëꞌ‑baꞌ yen zxicjëꞌ,
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 len catiꞌ udxinëꞌ lidxëꞌ utubëꞌ yuguꞌ böchiꞌ lzëꞌë len yuguꞌ dzag yuꞌu queëꞌ, atiꞌ guiëꞌ lequëꞌ: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxilaꞌ quiaꞌ gnitbaꞌ.”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni gactër yöl‑laꞌ rudziji yehuaꞌ yubá niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë ca gac quequëꞌ taplalj yu chënnëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, bönniꞌ táquinëꞌ cutu naquincnëꞌ lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
8 Jesus continuou:
9 Catiꞌ udzö́linu lei, utubnu yuguꞌ ngul lzaꞌnu, len yuguꞌ ngul dzag yuꞌu queënu, atiꞌ guiënu lecnu: “Gul‑dzíjilen nedaꞌ, le chbudzöldaꞌ dumí plata naꞌ gnit.”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Lëzcaꞌ cni, ludzíjtsquirnëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios niꞌa queëꞌ tuëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ubíꞌi ladxëꞌë.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Rnëꞌ caꞌ Jesús:
11 E Jesus disse ainda:
12 Biꞌi cuidiꞌ naꞌ rëbiꞌ xuzbiꞌ: “Dad, benn quiaꞌ le dë quiuꞌ le ral‑laꞌ gaqui quiaꞌ.” Niꞌr xuzbiꞌ naꞌ gdisiëꞌ quecbiꞌ le dë queëꞌ.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Nabábz dza gdzey, yúguꞌtë butubbiꞌ biꞌi cuidiꞌ naꞌ, gyeajbiꞌ yödz ziꞌtuꞌ, atiꞌ niꞌ butöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ. Le cunác benbiꞌ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Catiꞌ chbutöbiꞌ dëra le dë queëbiꞌ, guc gbin lu yödz ga naꞌ zoabiꞌ, atiꞌ byadzj queëbiꞌ.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Niꞌr gyeajbiꞌ yajsoabiꞌ huen dxin queëꞌ bönniꞌ lu yödz niꞌ, atiꞌ bönniꞌ naꞌ bsölëꞌë‑biꞌ ga dë laꞌ yël queëꞌ tsajgágubiꞌ‑baꞌ yuguꞌ cuch queëꞌ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Guc ládxiꞌbiꞌ gágubiꞌ guixiꞌ caꞌz naꞌ tágubaꞌ cuch, san nutu nu bi bëꞌ le gágubiꞌ.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Niꞌr bubíꞌi ládxiꞌbiꞌ, rnabiꞌ: “Cátiꞌga zian bönniꞌ huen dxin nacuꞌë lidxëꞌ xuzaꞌ, len dëtsca le tahuëꞌ, san nedaꞌ ni huatczaꞌ yöl‑laꞌ rdun.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Uzáꞌa ni, huöjaꞌ ga zoëꞌ xuzaꞌ, len tsjödxaꞌ‑nëꞌ: Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ. Ben nedaꞌ ca bönniꞌ huen dxin quiuꞌ.”
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Niꞌr gyuꞌubiꞌ nöz, zhuöjbiꞌ ga zoëꞌ xuzbiꞌ.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Niꞌr zxiꞌnëꞌ naꞌ rëbiꞌ‑nëꞌ: “Dad, benaꞌ dul‑laꞌ lahuëꞌ Dios, zoëꞌ yehuaꞌ yubá, len lauꞌ liꞌ. Cutur nacaꞌ nedaꞌ lsacaꞌ gacaꞌ zxiꞌnuꞌ.”
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Niꞌr xuzbiꞌ rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ huen dxin queëꞌ, rnëꞌ: “Gul‑tsajleajtë lariꞌ zácaꞌtsqui, len gul‑gacu‑biꞌ. Gul‑cúꞌu le zacaꞌ xbönniꞌ naꞌbiꞌ, len gul‑dáꞌ lölbiꞌ níꞌabiꞌ.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Gul‑tsajxíꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, atiꞌ gul‑dödi‑baꞌ. Gáguruꞌ‑baꞌ len gunruꞌ lni,
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 le guc biꞌi bönniꞌ quiaꞌ ni ca biꞌi chnatbiꞌ, atiꞌ bubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ naꞌa.” Niꞌr gulazú lauquëꞌ tuꞌdzijnëꞌ.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Tsal niꞌ rac lë ni, zoabiꞌ ladj guixiꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ bönniꞌ naꞌ. Catiꞌ zuzaꞌbiꞌ rudxinbiꞌ gal‑laꞌ raꞌ yuꞌu, ryö́nibiꞌ rac huil‑l len rac huöꞌa lu yuꞌu naꞌ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Niꞌr bulidzbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ huen dxin zoëꞌ niꞌ, len gnábibiꞌ lëꞌ bizxa naꞌ rac.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Bönniꞌ huen dxin naꞌ rëꞌ‑biꞌ: “Biꞌi böchuꞌu naꞌ budxinbiꞌ, atiꞌ gna bëꞌë xuzuꞌ guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ, le budxinbiꞌ lu nëꞌë dxiꞌa tsáhuiꞌdauꞌ.”
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Niꞌr gleybiꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ len cutu gúꞌnibiꞌ tsazbiꞌ yuꞌu. Niꞌr brujëꞌ xuzbiꞌ, len gútaꞌyuëꞌ laubiꞌ tsazbiꞌ.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Bubiꞌibiꞌ didzaꞌ biꞌi ziꞌal naꞌ, rëbiꞌ‑nëꞌ xuzbiꞌ: “Nözcznuꞌ cátiꞌga zian iz benaꞌ dxin lauꞌ, len gatga gdáꞌbagaꞌa liꞌ, san gatga bennuꞌ quiaꞌ tubaꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ güíꞌlenaꞌ xbey yuguꞌ lzaꞌa.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Naꞌa, catiꞌ budxinbiꞌ biꞌi quiuꞌ ni busnitbiꞌ yuguꞌ le dë quiuꞌ, gdálenbiꞌ‑nu yuguꞌ ngul udá dzag, benuꞌ ga guludöddëꞌ‑baꞌ bëdx renniꞌ niꞌa queëbiꞌ.”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Niꞌr rëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ, rnëꞌ: “Zxiꞌnaꞌ, liꞌ zóalenczuꞌ nedaꞌ atiꞌ yúguꞌtë le dë quiaꞌ, quiuꞌ naqui.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ben bayúdx gunruꞌ lni len udzíjiruꞌ, le gucbiꞌ biꞌi böchuꞌu ni ca biꞌi chnatczbiꞌ, atiꞌ nubanbiꞌ. Gnitbiꞌ atiꞌ chbulaꞌabiꞌ.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.