Lucas 14
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gyaziëꞌ Jesús lidxëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, bönniꞌ gdauꞌ fariseo. Röꞌë Jesús rahuëꞌ, atiꞌ taꞌnë́ꞌë Lëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacuꞌë niꞌ.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Zoëꞌ caꞌ niꞌ lahuëꞌ Jesús bönniꞌ réꞌinëꞌ huëꞌ gui.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi taquëꞌ zxba queëꞌ Moisés len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, rnëꞌ:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Lequëꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ. Niꞌr gdel‑lëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ Jesús len bunëꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌ busö́laꞌtëꞌ lëꞌ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Niꞌr rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Cutu bi didzaꞌ guc lubiꞌë ca nac lë ni.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús ca tunëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, taꞌböꞌë latj blau ga naꞌ taꞌböꞌë tahuëꞌ, niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Catiꞌ nu ulídz liꞌ guiduꞌ ga rac lni qui yöl‑laꞌ rutság naꞌ, cutu cöꞌu latj blau. Nazx caꞌ nulidzëꞌ caꞌ bönniꞌ náctërëꞌ blau ca liꞌ.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Niꞌr huidëꞌ ga zuꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, len guiëꞌ liꞌ: “Bëꞌ latj bönniꞌ ni cöꞌë ga zuꞌ”, atiꞌ niꞌr lu yöl‑laꞌ rutuíꞌi quiuꞌ tsajchöꞌu zxanti.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Qui lë ni naꞌ, catiꞌ nu ulídz liꞌ, gyeaj yajchö́ꞌ zxanti, quië catiꞌ gdxinëꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, huëꞌ liꞌ: “Böchaꞌa, gdöd yelatiꞌ nil.” Niꞌr gacruꞌ liꞌ blau laugac nup taꞌböꞌlen liꞌ tsazxö́n.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Nu run ba zxön cuini, lunëꞌ ga huötaꞌ huöxj, san nu zoa nöxj ladxiꞌ, lunëꞌ ga gacr blau nu naꞌ.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Jesús rëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Catiꞌ gunuꞌ güiꞌi huagu, bulídz bunách yechiꞌ, len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Niꞌr gacuꞌ bicaꞌ ba, le cutu gac bi lubiꞌë quiuꞌ bönniꞌ cni, san ubíꞌi quiuꞌ catiꞌ gdxin dza lubán nup natgac, nacgac tsahuiꞌ.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ röꞌë rágulenëꞌ Jesús, rëꞌ Lëꞌ:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús rëꞌ lëꞌ:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Catiꞌ chnabáꞌa laꞌ huagu, bsölëꞌë bönniꞌ huen dxin queëꞌ tsjödxëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ, gnëꞌ: “Gul‑dá, yúguꞌtë chnabáꞌa.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Gulazú lauquëꞌ yúguꞌtëꞌ taꞌnabëꞌ latj cutsjaquëꞌ. Bönniꞌ ziꞌal naꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa tu laꞌ yël, len runtsca bayúdx tsajyúaꞌ lei. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa gayuꞌ nözbaꞌ bëdx atiꞌ tsajxíꞌ bëꞌa lecbaꞌ ugúngacaꞌ‑baꞌ dxin. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa butság naꞌa, len qui lë ni naꞌ cutu gac guidaꞌ.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Catiꞌ böjëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, yajtíxjöiꞌnëꞌ xanëꞌ yúguꞌtë lë ni. Niꞌr gleynëꞌ bönniꞌ xan yuꞌu naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Gyeajtë naꞌa gap nac lu yëꞌy len gap nac laꞌ nöz qui yödz ni, atiꞌ gchëꞌu ni bunách yechiꞌ len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Catiꞌ chnunëꞌ cni bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Xan, chbenaꞌ ca naꞌ gna béꞌinuꞌ nedaꞌ, atiꞌ ni dë latj.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xanëꞌ, rnëꞌ: “Gyeaj gap nac laꞌ nöz len gap nac nöz las, atiꞌ ben bayúdx lid nup nacuáꞌ niꞌ quië gdzaꞌ lidxaꞌ,
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 le rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutu gahuëꞌ qui lni quiaꞌ nitúëꞌ bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ ziꞌal.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yuguꞌ dza niꞌ rjaclen Jesús bunách zian, atiꞌ bueycjëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Chquiꞌ guídlenëꞌ nedaꞌ bönniꞌ len cutu gdxiꞌirnëꞌ nedaꞌ ca nadxiꞌinëꞌ xuz xnëꞌë, len ngul queëꞌ, len yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, len yuguꞌ biꞌi böchëꞌë, len yuguꞌ biꞌi zanëꞌ, len yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nu bönniꞌ cugaquëꞌ ca tu bönniꞌ zijëꞌ zajtë́ꞌë lëꞌi yag cruz, len tëꞌë nedaꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ guëꞌnnëꞌ gunëꞌ tu yuꞌu zian cuia, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal ulabëꞌ gacaꞌx dumí ral‑laꞌ gtöëꞌ quië gnöznëꞌ chquiꞌ dë queëꞌ tsca le rquinnëꞌ quië usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Chquiꞌ cutu gunëꞌ cni, len su lahuëꞌ cuequiëꞌ xlibi yuꞌu naꞌ, atiꞌ cutu gac usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ, niꞌr laꞌzú laugac lutítj lëꞌ yúguꞌtë nup laꞌleꞌi lei,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 laꞌná: “Bönniꞌ ni gzu lahuëꞌ runëꞌ yuꞌu, san cutu guc usyudxëꞌ gunëꞌ.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Lëzcaꞌ cni, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, len ral‑laꞌ tsijëꞌ gdil‑l tsajtíl‑lenëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal cuequi icjëꞌ chquiꞌ sáquiꞌnëꞌ tsajtíl‑lenëꞌ bönniꞌ niꞌ nachë́ꞌë galj milëꞌ bönniꞌ, atiꞌ lëꞌ chi milzëꞌ bönniꞌ nachë́ꞌë?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chquiꞌ cutu sáquiꞌnëꞌ, catiꞌ niꞌ zoëꞌ ziꞌtuꞌ yetúëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gsölëꞌë queëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ gnabëꞌ nacx ral‑laꞌ gunëꞌ quië ludzaguëꞌ dxiꞌa.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Cni nac, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ cutu ucaꞌnëꞌ yúguꞌtë le dë queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Cutur nac lsacaꞌ zödiꞌ naꞌ, ni quië luyú, ni quië ga r‑ruꞌnruꞌ bëb, san chuꞌnruꞌ lei niꞌl. Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag nu naꞌ.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.