Lucas 14

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gyaziëꞌ Jesús lidxëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, bönniꞌ gdauꞌ fariseo. Röꞌë Jesús rahuëꞌ, atiꞌ taꞌnë́ꞌë Lëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacuꞌë niꞌ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Zoëꞌ caꞌ niꞌ lahuëꞌ Jesús bönniꞌ réꞌinëꞌ huëꞌ gui.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi taquëꞌ zxba queëꞌ Moisés len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, rnëꞌ:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Lequëꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ. Niꞌr gdel‑lëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ Jesús len bunëꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌ busö́laꞌtëꞌ lëꞌ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Niꞌr rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Cutu bi didzaꞌ guc lubiꞌë ca nac lë ni.
6 A isto nada puderam responder.
7 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús ca tunëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, taꞌböꞌë latj blau ga naꞌ taꞌböꞌë tahuëꞌ, niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Catiꞌ nu ulídz liꞌ guiduꞌ ga rac lni qui yöl‑laꞌ rutság naꞌ, cutu cöꞌu latj blau. Nazx caꞌ nulidzëꞌ caꞌ bönniꞌ náctërëꞌ blau ca liꞌ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Niꞌr huidëꞌ ga zuꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, len guiëꞌ liꞌ: “Bëꞌ latj bönniꞌ ni cöꞌë ga zuꞌ”, atiꞌ niꞌr lu yöl‑laꞌ rutuíꞌi quiuꞌ tsajchöꞌu zxanti.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Qui lë ni naꞌ, catiꞌ nu ulídz liꞌ, gyeaj yajchö́ꞌ zxanti, quië catiꞌ gdxinëꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, huëꞌ liꞌ: “Böchaꞌa, gdöd yelatiꞌ nil.” Niꞌr gacruꞌ liꞌ blau laugac nup taꞌböꞌlen liꞌ tsazxö́n.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Nu run ba zxön cuini, lunëꞌ ga huötaꞌ huöxj, san nu zoa nöxj ladxiꞌ, lunëꞌ ga gacr blau nu naꞌ.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Jesús rëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Catiꞌ gunuꞌ güiꞌi huagu, bulídz bunách yechiꞌ, len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Niꞌr gacuꞌ bicaꞌ ba, le cutu gac bi lubiꞌë quiuꞌ bönniꞌ cni, san ubíꞌi quiuꞌ catiꞌ gdxin dza lubán nup natgac, nacgac tsahuiꞌ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ röꞌë rágulenëꞌ Jesús, rëꞌ Lëꞌ:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús rëꞌ lëꞌ:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Catiꞌ chnabáꞌa laꞌ huagu, bsölëꞌë bönniꞌ huen dxin queëꞌ tsjödxëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ, gnëꞌ: “Gul‑dá, yúguꞌtë chnabáꞌa.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Gulazú lauquëꞌ yúguꞌtëꞌ taꞌnabëꞌ latj cutsjaquëꞌ. Bönniꞌ ziꞌal naꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa tu laꞌ yël, len runtsca bayúdx tsajyúaꞌ lei. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa gayuꞌ nözbaꞌ bëdx atiꞌ tsajxíꞌ bëꞌa lecbaꞌ ugúngacaꞌ‑baꞌ dxin. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa butság naꞌa, len qui lë ni naꞌ cutu gac guidaꞌ.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Catiꞌ böjëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, yajtíxjöiꞌnëꞌ xanëꞌ yúguꞌtë lë ni. Niꞌr gleynëꞌ bönniꞌ xan yuꞌu naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Gyeajtë naꞌa gap nac lu yëꞌy len gap nac laꞌ nöz qui yödz ni, atiꞌ gchëꞌu ni bunách yechiꞌ len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Catiꞌ chnunëꞌ cni bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Xan, chbenaꞌ ca naꞌ gna béꞌinuꞌ nedaꞌ, atiꞌ ni dë latj.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xanëꞌ, rnëꞌ: “Gyeaj gap nac laꞌ nöz len gap nac nöz las, atiꞌ ben bayúdx lid nup nacuáꞌ niꞌ quië gdzaꞌ lidxaꞌ,
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 le rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutu gahuëꞌ qui lni quiaꞌ nitúëꞌ bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ ziꞌal.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yuguꞌ dza niꞌ rjaclen Jesús bunách zian, atiꞌ bueycjëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Chquiꞌ guídlenëꞌ nedaꞌ bönniꞌ len cutu gdxiꞌirnëꞌ nedaꞌ ca nadxiꞌinëꞌ xuz xnëꞌë, len ngul queëꞌ, len yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, len yuguꞌ biꞌi böchëꞌë, len yuguꞌ biꞌi zanëꞌ, len yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu bönniꞌ cugaquëꞌ ca tu bönniꞌ zijëꞌ zajtë́ꞌë lëꞌi yag cruz, len tëꞌë nedaꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ guëꞌnnëꞌ gunëꞌ tu yuꞌu zian cuia, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal ulabëꞌ gacaꞌx dumí ral‑laꞌ gtöëꞌ quië gnöznëꞌ chquiꞌ dë queëꞌ tsca le rquinnëꞌ quië usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Chquiꞌ cutu gunëꞌ cni, len su lahuëꞌ cuequiëꞌ xlibi yuꞌu naꞌ, atiꞌ cutu gac usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ, niꞌr laꞌzú laugac lutítj lëꞌ yúguꞌtë nup laꞌleꞌi lei,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 laꞌná: “Bönniꞌ ni gzu lahuëꞌ runëꞌ yuꞌu, san cutu guc usyudxëꞌ gunëꞌ.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Lëzcaꞌ cni, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, len ral‑laꞌ tsijëꞌ gdil‑l tsajtíl‑lenëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal cuequi icjëꞌ chquiꞌ sáquiꞌnëꞌ tsajtíl‑lenëꞌ bönniꞌ niꞌ nachë́ꞌë galj milëꞌ bönniꞌ, atiꞌ lëꞌ chi milzëꞌ bönniꞌ nachë́ꞌë?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chquiꞌ cutu sáquiꞌnëꞌ, catiꞌ niꞌ zoëꞌ ziꞌtuꞌ yetúëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gsölëꞌë queëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ gnabëꞌ nacx ral‑laꞌ gunëꞌ quië ludzaguëꞌ dxiꞌa.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Cni nac, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ cutu ucaꞌnëꞌ yúguꞌtë le dë queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Cutur nac lsacaꞌ zödiꞌ naꞌ, ni quië luyú, ni quië ga r‑ruꞌnruꞌ bëb, san chuꞌnruꞌ lei niꞌl. Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag nu naꞌ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.