Lucas 14

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Catiꞌ nac dza laꞌy quequëꞌ bönniꞌ judío, gyaziëꞌ Jesús lidxëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, bönniꞌ gdauꞌ fariseo. Röꞌë Jesús rahuëꞌ, atiꞌ taꞌnë́ꞌë Lëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacuꞌë niꞌ.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Zoëꞌ caꞌ niꞌ lahuëꞌ Jesús bönniꞌ réꞌinëꞌ huëꞌ gui.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Niꞌr Jesús gnabnëꞌ bönniꞌ gdauꞌ tuꞌsëdi taquëꞌ zxba queëꞌ Moisés len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, rnëꞌ:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Lequëꞌ guluséyj rúꞌaquëꞌ. Niꞌr gdel‑lëꞌë bönniꞌ huëꞌ naꞌ Jesús len bunëꞌ lëꞌ, atiꞌ laꞌ busö́laꞌtëꞌ lëꞌ.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Niꞌr rëꞌ yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ naꞌ Jesús, rnëꞌ:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Cutu bi didzaꞌ guc lubiꞌë ca nac lë ni.
6 A isto nada puderam responder.
7 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús ca tunëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, taꞌböꞌë latj blau ga naꞌ taꞌböꞌë tahuëꞌ, niꞌr benëꞌ lsaquiꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 ―Catiꞌ nu ulídz liꞌ guiduꞌ ga rac lni qui yöl‑laꞌ rutság naꞌ, cutu cöꞌu latj blau. Nazx caꞌ nulidzëꞌ caꞌ bönniꞌ náctërëꞌ blau ca liꞌ.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Niꞌr huidëꞌ ga zuꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, len guiëꞌ liꞌ: “Bëꞌ latj bönniꞌ ni cöꞌë ga zuꞌ”, atiꞌ niꞌr lu yöl‑laꞌ rutuíꞌi quiuꞌ tsajchöꞌu zxanti.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Qui lë ni naꞌ, catiꞌ nu ulídz liꞌ, gyeaj yajchö́ꞌ zxanti, quië catiꞌ gdxinëꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ liꞌ, huëꞌ liꞌ: “Böchaꞌa, gdöd yelatiꞌ nil.” Niꞌr gacruꞌ liꞌ blau laugac nup taꞌböꞌlen liꞌ tsazxö́n.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Nu run ba zxön cuini, lunëꞌ ga huötaꞌ huöxj, san nu zoa nöxj ladxiꞌ, lunëꞌ ga gacr blau nu naꞌ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesús rëꞌ caꞌ bönniꞌ naꞌ bulidzëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Catiꞌ gunuꞌ güiꞌi huagu, bulídz bunách yechiꞌ, len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Niꞌr gacuꞌ bicaꞌ ba, le cutu gac bi lubiꞌë quiuꞌ bönniꞌ cni, san ubíꞌi quiuꞌ catiꞌ gdxin dza lubán nup natgac, nacgac tsahuiꞌ.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ röꞌë rágulenëꞌ Jesús, rëꞌ Lëꞌ:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús rëꞌ lëꞌ:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Catiꞌ chnabáꞌa laꞌ huagu, bsölëꞌë bönniꞌ huen dxin queëꞌ tsjödxëꞌ nup naꞌ chnulidzëꞌ, gnëꞌ: “Gul‑dá, yúguꞌtë chnabáꞌa.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Gulazú lauquëꞌ yúguꞌtëꞌ taꞌnabëꞌ latj cutsjaquëꞌ. Bönniꞌ ziꞌal naꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa tu laꞌ yël, len runtsca bayúdx tsajyúaꞌ lei. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa gzxiꞌa gayuꞌ nözbaꞌ bëdx atiꞌ tsajxíꞌ bëꞌa lecbaꞌ ugúngacaꞌ‑baꞌ dxin. Rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gunnuꞌ nedaꞌ latj.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Yetúëꞌ rnëꞌ: “Ziꞌa butság naꞌa, len qui lë ni naꞌ cutu gac guidaꞌ.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Catiꞌ böjëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, yajtíxjöiꞌnëꞌ xanëꞌ yúguꞌtë lë ni. Niꞌr gleynëꞌ bönniꞌ xan yuꞌu naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Gyeajtë naꞌa gap nac lu yëꞌy len gap nac laꞌ nöz qui yödz ni, atiꞌ gchëꞌu ni bunách yechiꞌ len nup nabíx niꞌa naꞌgac, len nup cutaꞌzáꞌ, len yuguꞌ lau chul.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Catiꞌ chnunëꞌ cni bönniꞌ huen dxin naꞌ, rnëꞌ: “Xan, chbenaꞌ ca naꞌ gna béꞌinuꞌ nedaꞌ, atiꞌ ni dë latj.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ xanëꞌ, rnëꞌ: “Gyeaj gap nac laꞌ nöz len gap nac nöz las, atiꞌ ben bayúdx lid nup nacuáꞌ niꞌ quië gdzaꞌ lidxaꞌ,
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 le rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Cutu gahuëꞌ qui lni quiaꞌ nitúëꞌ bönniꞌ niꞌ bulidzaꞌ ziꞌal.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yuguꞌ dza niꞌ rjaclen Jesús bunách zian, atiꞌ bueycjëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 ―Chquiꞌ guídlenëꞌ nedaꞌ bönniꞌ len cutu gdxiꞌirnëꞌ nedaꞌ ca nadxiꞌinëꞌ xuz xnëꞌë, len ngul queëꞌ, len yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, len yuguꞌ biꞌi böchëꞌë, len yuguꞌ biꞌi zanëꞌ, len yöl‑laꞌ naꞌbán queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu bönniꞌ cugaquëꞌ ca tu bönniꞌ zijëꞌ zajtë́ꞌë lëꞌi yag cruz, len tëꞌë nedaꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ guëꞌnnëꞌ gunëꞌ tu yuꞌu zian cuia, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal ulabëꞌ gacaꞌx dumí ral‑laꞌ gtöëꞌ quië gnöznëꞌ chquiꞌ dë queëꞌ tsca le rquinnëꞌ quië usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Chquiꞌ cutu gunëꞌ cni, len su lahuëꞌ cuequiëꞌ xlibi yuꞌu naꞌ, atiꞌ cutu gac usyudxëꞌ gunëꞌ yuꞌu naꞌ, niꞌr laꞌzú laugac lutítj lëꞌ yúguꞌtë nup laꞌleꞌi lei,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 laꞌná: “Bönniꞌ ni gzu lahuëꞌ runëꞌ yuꞌu, san cutu guc usyudxëꞌ gunëꞌ.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Lëzcaꞌ cni, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, len ral‑laꞌ tsijëꞌ gdil‑l tsajtíl‑lenëꞌ yetúëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë, ¿naruꞌ cu cöꞌë ziꞌal cuequi icjëꞌ chquiꞌ sáquiꞌnëꞌ tsajtíl‑lenëꞌ bönniꞌ niꞌ nachë́ꞌë galj milëꞌ bönniꞌ, atiꞌ lëꞌ chi milzëꞌ bönniꞌ nachë́ꞌë?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chquiꞌ cutu sáquiꞌnëꞌ, catiꞌ niꞌ zoëꞌ ziꞌtuꞌ yetúëꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë, gsölëꞌë queëꞌ bönniꞌ gbaz queëꞌ, atiꞌ gnabëꞌ nacx ral‑laꞌ gunëꞌ quië ludzaguëꞌ dxiꞌa.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Cni nac, chquiꞌ zoëꞌ bönniꞌ ladj lbiꞌiliꞌ cutu ucaꞌnëꞌ yúguꞌtë le dë queëꞌ, cutu gac gaquëꞌ bönniꞌ usë́d quiaꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Cutur nac lsacaꞌ zödiꞌ naꞌ, ni quië luyú, ni quië ga r‑ruꞌnruꞌ bëb, san chuꞌnruꞌ lei niꞌl. Nu zoa nag len ryöni, ral‑laꞌ uzë́ nag nu naꞌ.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.