Hebreus 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Melquisedec guquëꞌ bönniꞌ rna bëꞌë lu yödz Salem, lencaꞌ bxuz queëꞌ Dios, náctërëꞌ blau. Catiꞌ zuzë́ꞌë Abraham, zuhuöjëꞌ gdöd guc gdil‑l catiꞌ buxicjëꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë, brujëꞌ Melquisedec naꞌ, yajtsaguëꞌ Abraham len gnabnëꞌ Dios gun laꞌyëꞌ Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Abraham bëꞌë queëꞌ tu cuia tsa tu chi cuia qui yúguꞌtë le bdél‑liꞌnëꞌ lu gdil‑l naꞌ. Ca lëꞌ Melquisedec naꞌ rna lu didzaꞌ xidzaꞌ: “Bönniꞌ Uná Bëꞌ Tsahuiꞌ”, len naquëꞌ caꞌ Bönniꞌ rna bëꞌë lu yödz Salem, le rna lu didzaꞌ xidzaꞌ: “Bönniꞌ Uná Bëꞌ Rbequi Dxiëꞌ.”
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Cutu zoa lu guich le rna gulacuꞌë xuz xnëꞌë, o xuz xtauꞌhuëꞌ, len cutu nayúj dza guljëꞌ o dza gutiëꞌ, san naquëꞌ ca naquëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios le naquëꞌ tsaz bxuz blau.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Gul‑yutscaꞌ naꞌa, ca naꞌ guquëꞌ zxön Melquisedec naꞌ, le bëꞌë queëꞌ lëczëꞌ xuzruꞌ Abraham tu cuia tsa tu chi cuia qui lë naꞌ glijëꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌná bëꞌë niꞌ buxicjëꞌ lu gdil‑l.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Lu zxba queëꞌ Moisés, Dios rna béꞌinëꞌ yuguꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Leví, nup nacgac bxuz, laꞌziꞌë tu cuia tsa tu chi cuia qui le taꞌzíꞌ bunách Israel, zal‑laꞌ nacgac diꞌa dza quequëꞌ, le nacquëꞌ yúguꞌtëꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Melquisedec naꞌ cutu naquëꞌ diꞌa dza quequëꞌ, san gzxiꞌë tu cuia tsa tu chi cuia lu nëꞌë Abraham, nu naꞌ bdel‑liꞌ yuguꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëꞌ. Lëzcaꞌ Melquisedec naꞌ gnabnëꞌ Dios gun laꞌyëꞌ Abraham
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 atiꞌ nutu nu gac táꞌbagaꞌ lë naꞌ rna: “Nu nadel‑liꞌr lahuëꞌ Dios rnabi Dios gun laꞌyëꞌ nu nacr cuidiꞌz.”
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Naꞌa, dza ni zoaruꞌ naꞌa, nup taꞌzíꞌ tu cuia tsa tu chi cuia lu naꞌgac bunách nacgac caꞌ bunách tatcz, san Melquisedec naꞌ, zoa le run lnaꞌ lau queëꞌ, rna zoëꞌ nabanëꞌ.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Naꞌa, huac gnaruꞌ queëꞌ Leví len quegac zxiꞌn xsoëꞌ, nup naꞌ taꞌzíꞌ tu cuia tsa tu chi cuia lu naꞌgac bunách, lëzcaꞌ gulaguizxjëꞌ tu cuia tsa tu chi cuia catiꞌ niꞌ Melquisedec naꞌ gzxiꞌë tu cuia tsa tu chi cuia lu nëꞌë Abraham, xuz gul gdöd quequëꞌ.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Cni nac, le huac gnaruꞌ Abraham niꞌ nuꞌë lëꞌë Leví len yuguꞌ zxiꞌn xsoëꞌ catiꞌ niꞌ yajtsaguëꞌ lëꞌ Melquisedec, le cunaljcdëꞌ.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Taꞌzíꞌ zxba gna bëꞌë Moisés bunách Israel lu naꞌgac bxuz, nup nacgac zxiꞌn xsoëꞌ Leví ga nababëꞌ caꞌ Aarón, bxuz blau. Naꞌa, laꞌnaruꞌ guc luhuöác gdu tsahuiꞌ bunách lahuëꞌ Dios le tun ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, cutu ben bayúdx soa yetú bxuz ca guquëꞌ Melquisedec len clëg ca guquëꞌ Aarón.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Chquiꞌ rutsë́ꞌë Dios ca ral‑laꞌ gaquëꞌ bxuz, run bayúdx utsë́ꞌë caꞌ ca nac zxba queëꞌ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Xanruꞌ, Nu naꞌ nayúj lu guich ca nac queëꞌ yuguꞌ lë ni, nababëꞌ yetúr cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel ca le nababëꞌ Leví naꞌ, len qui cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ ga nababëꞌ Xanruꞌ, nutu nu guc bxuz lahuëꞌ Dios.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Nac cni le nac bëꞌ guljëꞌ Xanruꞌ lu cöꞌ diꞌa dza queëꞌ Judá, atiꞌ Moisés cutu bëꞌë didzaꞌ queëꞌ Judá naꞌ catiꞌ bëꞌë didzaꞌ quegac nup ral‑laꞌ lac bxuz.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Nactër bëꞌ lë ni niꞌa qui le rac naꞌa. Ca naꞌ guquëꞌ bxuz Melquisedec, chbuluíꞌ lahuëꞌ yeturëꞌ bxuz, Jesús.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Bönniꞌ ni, cutu guquëꞌ bxuz le rna bëꞌ zxba ca ral‑laꞌ lac diꞌa dza queëꞌ, san naquëꞌ bxuz le napëꞌ yöl‑laꞌ huac qui yöl‑laꞌ naꞌbán le gatga udx.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Nayúj lu guich laꞌy le run lnaꞌ lau queëꞌ, rna:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Naꞌa, nadúa zxba gul niꞌ, le cutu gdap yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ, len cutu bi guc gun.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Zxba queëꞌ Moisés naꞌ cutu guc un gdu tsahuiꞌ bunách. Naꞌa, chgyuꞌu tu le runruꞌ löz le nacr dxiꞌa, le run ga gac gbígaꞌruꞌ gal‑laꞌ ga zoëꞌ Dios.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Catiꞌ benëꞌ Dios ga naquëꞌ bxuz Jesús, benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Cutu benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë Dios catiꞌ bucuꞌë bunách niꞌ ca bxuz, san catiꞌ benëꞌ ga naquëꞌ bxuz Jesús, benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë, gnëꞌ:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Qui lë ni naꞌ, Cristo naquëꞌ Nu run ga nac löz didzaꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ le nacr dxiꞌa ca lë naꞌ guc ziꞌal.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Yuguꞌ bxuz niꞌ, bönniꞌ zian glaquëꞌ, le cutu guc lugaꞌnëꞌ ni le glatiëꞌ,
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 san le zóateczëꞌ Jesús, tsaz naquëꞌ bxuz len cutu gac nu huaz xlatjëꞌ gac bxuz.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Qui lë ni naꞌ, tsaz gac uslë́ꞌ nup taꞌbigaꞌ gal‑laꞌ ga zoëꞌ Dios, tuꞌgún dxin Lëꞌ, le zóateczëꞌ nabanëꞌ rnëꞌ dxiꞌa uláz quequëꞌ lahuëꞌ Dios.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ben bayúdx soa queëruꞌ tu bxuz blau cni. Naquëꞌ laꞌy, len gdu dxiꞌa, len cutu dzaguëꞌ bunách dul‑laꞌ, san náctërëꞌ blau ca yúguꞌtë le nacuáꞌ niꞌ yehuaꞌ yubá.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Jesús ni, cutu naquëꞌ ca yuguꞌ bxuz blau yödzlyú ni, le ben bayúdx yuguꞌ dza gulaguꞌë rön lahuëꞌ Dios, guludödcdëꞌ‑baꞌ böaꞌ bëdx lahuëꞌ Lëꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ nabágaꞌgacczëꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ glunëꞌ cni niꞌa qui dul‑laꞌ nabágaꞌgac bunách. Naꞌa, Jesús, tsaz gluꞌë rön lahuëꞌ Dios, catiꞌ niꞌ budö́d cuinëꞌ lahuëꞌ Dios, bulaljëꞌ xchönczëꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ nabágaꞌgac yúguꞌtë bunách.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Lu zxba queëꞌ Moisés nacgac bxuz bunách cunacgac gdu dxiꞌa, san gdöd bdxin ni zxba queëꞌ Moisés, Dios benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë, benëꞌ ga naquëꞌ bxuz blau Zxiꞌnczëꞌ, le naquëꞌ gdu dxiꞌa ca ral‑laꞌ gaquëꞌ bxuz.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.