Hebreus 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Qui lë ni naꞌ, cutu ral‑laꞌ usë́dteczruꞌ yuguꞌ zxba bzëdruꞌ catiꞌ ziꞌa gzu lau ryö́niruꞌ ca nac queëꞌ Cristo. Ral‑laꞌ nör‑ruꞌ quië gacruꞌ gdu bunách queëꞌ Cristo. Cutu naquín usëdruꞌ leyúbl yuguꞌ zxba cunác baníg ca ral‑laꞌ ubíꞌi ládxiꞌruꞌ len ca cutur gunruꞌ le cunác, len ca ral‑laꞌ tséjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 len ca nac zxba qui le rdilruꞌ nis, len ca rxoa naꞌruꞌ bunách taꞌyejlëꞌ Cristo, len ca ral‑laꞌ lubán nup natgac, lencaꞌ ca gunëꞌ Dios, gchuguëꞌ quegac bunách tuaꞌdöꞌ, chquiꞌ chnazëdruꞌ yúguꞌtë lë ni.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Cni gunruꞌ chquiꞌ gunnëꞌ rëꞌu latj Dios.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nup tun cni nacgac ca yu naꞌ ruzíꞌ xbey nis guiöj le rbix lahui zian lzu. Chquiꞌ yu naꞌ runö́dzj le tuꞌzíꞌ xbey nup taꞌn yu naꞌ, rdzag ladxëꞌë lei Dios,
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 san chquiꞌ ruzóaz lba yötsiꞌ len bëscáꞌ yu naꞌ, nac ditj len nabía döꞌ, len nac quië nu uzeguiꞌ lei.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Zal‑laꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ, lbiꞌiliꞌ naꞌ nadxiꞌituꞌ, ráquituꞌ ruziꞌliꞌ xbey le nacgacr dxiꞌa, le tuꞌzíꞌ xbey nup nulagac.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Dios naquëꞌ tsahuiꞌ len cutu gal ladxëꞌë dxin dxiꞌa benliꞌ len yuguꞌ le benliꞌ le nadxiꞌiliꞌ Lëꞌ, gúclenliꞌ nup náquigac quizi queëꞌ Dios len runliꞌ xchingac.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ gunliꞌ cni ga gdxinr dza udx, quië gataꞌ gdu queëliꞌ lë naꞌ runliꞌ löz.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Rë́ꞌnituꞌ cugacliꞌ zxhuëd, san gunliꞌ ca tun nup taꞌyejlëꞌ Dios len taꞌbö́z zxön ladxiꞌ, atiꞌ gdél‑liꞌliꞌ yuguꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëruꞌ.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Cni gac, le benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë Dios catiꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë bi gunnëꞌ queëꞌ Abraham. Le cutu zoa nu nacr blau ca Dios, qui lë ni naꞌ gney cuinëꞌ, catiꞌ niꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Cni gnëꞌ Dios: “Le nactë gunaꞌ ga gac dxiꞌa quiuꞌ, len gunaꞌ ga laꞌyántscabiꞌ zxiꞌn xsuꞌ.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Glözëꞌ zxön ladxiꞌ Abraham, atiꞌ bdél‑liꞌnëꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëꞌ.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Catiꞌ runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë bönniꞌ, rneynëꞌ nu nactër blau ca lëꞌ, atiꞌ lë ni ruzóa dxiz yúguꞌtë didzaꞌ bizxj, le nunëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Qui lë ni naꞌ benëꞌ tsutsu le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ, gney cuinëꞌ, le guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ nup luzíꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë unödzjëꞌ quequëꞌ, nactsca löz len tsaz nac le nuzóa lahuëꞌ gunëꞌ.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios len le benëꞌ tsutsu, chop ni gatga gdzaꞌgac, len ca nac quegac chop ni, cutu gac siꞌ yëꞌë Dios. Cni benëꞌ Dios quië gactsca löz queëruꞌ tu le huiꞌ zxön rëꞌu. Ruzxöni ládxiꞌruꞌ Lëꞌ gdél‑liꞌruꞌ lë naꞌ runruꞌ löz le nuzóëꞌ queëruꞌ.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Lë naꞌ runruꞌ löz ruzoatecz tsutsu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ, len nac ca tu du guia ruzóa dxiz barco. Lë naꞌ runruꞌ löz run chiꞌë niꞌa queëruꞌ Cristo ga niꞌ zoëꞌ Dios yehuaꞌ yubá, le nadxín lu latj laꞌy naꞌ zoa cudziꞌl lariꞌ nal‑laꞌ lu gdauꞌ zoa niꞌ yehuaꞌ yubá.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Ga niꞌ zoëꞌ Dios, gyaziëꞌ Jesús uláz queëruꞌ ca Nu rnör lauruꞌ, atiꞌ Dios nuzóëꞌ Lëꞌ naquëꞌ tsaz bxuz blau ca naꞌ guquëꞌ bxuz blau Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.