Hebreus 6

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Qui lë ni naꞌ, cutu ral‑laꞌ usë́dteczruꞌ yuguꞌ zxba bzëdruꞌ catiꞌ ziꞌa gzu lau ryö́niruꞌ ca nac queëꞌ Cristo. Ral‑laꞌ nör‑ruꞌ quië gacruꞌ gdu bunách queëꞌ Cristo. Cutu naquín usëdruꞌ leyúbl yuguꞌ zxba cunác baníg ca ral‑laꞌ ubíꞌi ládxiꞌruꞌ len ca cutur gunruꞌ le cunác, len ca ral‑laꞌ tséjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios,
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 len ca nac zxba qui le rdilruꞌ nis, len ca rxoa naꞌruꞌ bunách taꞌyejlëꞌ Cristo, len ca ral‑laꞌ lubán nup natgac, lencaꞌ ca gunëꞌ Dios, gchuguëꞌ quegac bunách tuaꞌdöꞌ, chquiꞌ chnazëdruꞌ yúguꞌtë lë ni.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Cni gunruꞌ chquiꞌ gunnëꞌ rëꞌu latj Dios.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 — ausente —
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 — ausente —
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Nup tun cni nacgac ca yu naꞌ ruzíꞌ xbey nis guiöj le rbix lahui zian lzu. Chquiꞌ yu naꞌ runö́dzj le tuꞌzíꞌ xbey nup taꞌn yu naꞌ, rdzag ladxëꞌë lei Dios,
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 san chquiꞌ ruzóaz lba yötsiꞌ len bëscáꞌ yu naꞌ, nac ditj len nabía döꞌ, len nac quië nu uzeguiꞌ lei.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Zal‑laꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ, lbiꞌiliꞌ naꞌ nadxiꞌituꞌ, ráquituꞌ ruziꞌliꞌ xbey le nacgacr dxiꞌa, le tuꞌzíꞌ xbey nup nulagac.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Dios naquëꞌ tsahuiꞌ len cutu gal ladxëꞌë dxin dxiꞌa benliꞌ len yuguꞌ le benliꞌ le nadxiꞌiliꞌ Lëꞌ, gúclenliꞌ nup náquigac quizi queëꞌ Dios len runliꞌ xchingac.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ gunliꞌ cni ga gdxinr dza udx, quië gataꞌ gdu queëliꞌ lë naꞌ runliꞌ löz.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Rë́ꞌnituꞌ cugacliꞌ zxhuëd, san gunliꞌ ca tun nup taꞌyejlëꞌ Dios len taꞌbö́z zxön ladxiꞌ, atiꞌ gdél‑liꞌliꞌ yuguꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëruꞌ.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Cni gac, le benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë Dios catiꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë bi gunnëꞌ queëꞌ Abraham. Le cutu zoa nu nacr blau ca Dios, qui lë ni naꞌ gney cuinëꞌ, catiꞌ niꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Cni gnëꞌ Dios: “Le nactë gunaꞌ ga gac dxiꞌa quiuꞌ, len gunaꞌ ga laꞌyántscabiꞌ zxiꞌn xsuꞌ.”
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Glözëꞌ zxön ladxiꞌ Abraham, atiꞌ bdél‑liꞌnëꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëꞌ.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Catiꞌ runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë bönniꞌ, rneynëꞌ nu nactër blau ca lëꞌ, atiꞌ lë ni ruzóa dxiz yúguꞌtë didzaꞌ bizxj, le nunëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Qui lë ni naꞌ benëꞌ tsutsu le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ, gney cuinëꞌ, le guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ nup luzíꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë unödzjëꞌ quequëꞌ, nactsca löz len tsaz nac le nuzóa lahuëꞌ gunëꞌ.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios len le benëꞌ tsutsu, chop ni gatga gdzaꞌgac, len ca nac quegac chop ni, cutu gac siꞌ yëꞌë Dios. Cni benëꞌ Dios quië gactsca löz queëruꞌ tu le huiꞌ zxön rëꞌu. Ruzxöni ládxiꞌruꞌ Lëꞌ gdél‑liꞌruꞌ lë naꞌ runruꞌ löz le nuzóëꞌ queëruꞌ.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 Lë naꞌ runruꞌ löz ruzoatecz tsutsu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ, len nac ca tu du guia ruzóa dxiz barco. Lë naꞌ runruꞌ löz run chiꞌë niꞌa queëruꞌ Cristo ga niꞌ zoëꞌ Dios yehuaꞌ yubá, le nadxín lu latj laꞌy naꞌ zoa cudziꞌl lariꞌ nal‑laꞌ lu gdauꞌ zoa niꞌ yehuaꞌ yubá.
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 Ga niꞌ zoëꞌ Dios, gyaziëꞌ Jesús uláz queëruꞌ ca Nu rnör lauruꞌ, atiꞌ Dios nuzóëꞌ Lëꞌ naquëꞌ tsaz bxuz blau ca naꞌ guquëꞌ bxuz blau Melquisedec.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.