Hebreus 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVI
1 Qui lë ni naꞌ, cutu ral‑laꞌ usë́dteczruꞌ yuguꞌ zxba bzëdruꞌ catiꞌ ziꞌa gzu lau ryö́niruꞌ ca nac queëꞌ Cristo. Ral‑laꞌ nör‑ruꞌ quië gacruꞌ gdu bunách queëꞌ Cristo. Cutu naquín usëdruꞌ leyúbl yuguꞌ zxba cunác baníg ca ral‑laꞌ ubíꞌi ládxiꞌruꞌ len ca cutur gunruꞌ le cunác, len ca ral‑laꞌ tséjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios,
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 len ca nac zxba qui le rdilruꞌ nis, len ca rxoa naꞌruꞌ bunách taꞌyejlëꞌ Cristo, len ca ral‑laꞌ lubán nup natgac, lencaꞌ ca gunëꞌ Dios, gchuguëꞌ quegac bunách tuaꞌdöꞌ, chquiꞌ chnazëdruꞌ yúguꞌtë lë ni.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Cni gunruꞌ chquiꞌ gunnëꞌ rëꞌu latj Dios.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 — ausente —
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Nup tun cni nacgac ca yu naꞌ ruzíꞌ xbey nis guiöj le rbix lahui zian lzu. Chquiꞌ yu naꞌ runö́dzj le tuꞌzíꞌ xbey nup taꞌn yu naꞌ, rdzag ladxëꞌë lei Dios,
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 san chquiꞌ ruzóaz lba yötsiꞌ len bëscáꞌ yu naꞌ, nac ditj len nabía döꞌ, len nac quië nu uzeguiꞌ lei.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Zal‑laꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ, lbiꞌiliꞌ naꞌ nadxiꞌituꞌ, ráquituꞌ ruziꞌliꞌ xbey le nacgacr dxiꞌa, le tuꞌzíꞌ xbey nup nulagac.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Dios naquëꞌ tsahuiꞌ len cutu gal ladxëꞌë dxin dxiꞌa benliꞌ len yuguꞌ le benliꞌ le nadxiꞌiliꞌ Lëꞌ, gúclenliꞌ nup náquigac quizi queëꞌ Dios len runliꞌ xchingac.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ gunliꞌ cni ga gdxinr dza udx, quië gataꞌ gdu queëliꞌ lë naꞌ runliꞌ löz.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Rë́ꞌnituꞌ cugacliꞌ zxhuëd, san gunliꞌ ca tun nup taꞌyejlëꞌ Dios len taꞌbö́z zxön ladxiꞌ, atiꞌ gdél‑liꞌliꞌ yuguꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëruꞌ.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Cni gac, le benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë Dios catiꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë bi gunnëꞌ queëꞌ Abraham. Le cutu zoa nu nacr blau ca Dios, qui lë ni naꞌ gney cuinëꞌ, catiꞌ niꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Cni gnëꞌ Dios: “Le nactë gunaꞌ ga gac dxiꞌa quiuꞌ, len gunaꞌ ga laꞌyántscabiꞌ zxiꞌn xsuꞌ.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Glözëꞌ zxön ladxiꞌ Abraham, atiꞌ bdél‑liꞌnëꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëꞌ.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Catiꞌ runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë bönniꞌ, rneynëꞌ nu nactër blau ca lëꞌ, atiꞌ lë ni ruzóa dxiz yúguꞌtë didzaꞌ bizxj, le nunëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Qui lë ni naꞌ benëꞌ tsutsu le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ, gney cuinëꞌ, le guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ nup luzíꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë unödzjëꞌ quequëꞌ, nactsca löz len tsaz nac le nuzóa lahuëꞌ gunëꞌ.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios len le benëꞌ tsutsu, chop ni gatga gdzaꞌgac, len ca nac quegac chop ni, cutu gac siꞌ yëꞌë Dios. Cni benëꞌ Dios quië gactsca löz queëruꞌ tu le huiꞌ zxön rëꞌu. Ruzxöni ládxiꞌruꞌ Lëꞌ gdél‑liꞌruꞌ lë naꞌ runruꞌ löz le nuzóëꞌ queëruꞌ.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Lë naꞌ runruꞌ löz ruzoatecz tsutsu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ, len nac ca tu du guia ruzóa dxiz barco. Lë naꞌ runruꞌ löz run chiꞌë niꞌa queëruꞌ Cristo ga niꞌ zoëꞌ Dios yehuaꞌ yubá, le nadxín lu latj laꞌy naꞌ zoa cudziꞌl lariꞌ nal‑laꞌ lu gdauꞌ zoa niꞌ yehuaꞌ yubá.
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 Ga niꞌ zoëꞌ Dios, gyaziëꞌ Jesús uláz queëruꞌ ca Nu rnör lauruꞌ, atiꞌ Dios nuzóëꞌ Lëꞌ naquëꞌ tsaz bxuz blau ca naꞌ guquëꞌ bxuz blau Melquisedec.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.