Hebreus 6
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Qui lë ni naꞌ, cutu ral‑laꞌ usë́dteczruꞌ yuguꞌ zxba bzëdruꞌ catiꞌ ziꞌa gzu lau ryö́niruꞌ ca nac queëꞌ Cristo. Ral‑laꞌ nör‑ruꞌ quië gacruꞌ gdu bunách queëꞌ Cristo. Cutu naquín usëdruꞌ leyúbl yuguꞌ zxba cunác baníg ca ral‑laꞌ ubíꞌi ládxiꞌruꞌ len ca cutur gunruꞌ le cunác, len ca ral‑laꞌ tséjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 len ca nac zxba qui le rdilruꞌ nis, len ca rxoa naꞌruꞌ bunách taꞌyejlëꞌ Cristo, len ca ral‑laꞌ lubán nup natgac, lencaꞌ ca gunëꞌ Dios, gchuguëꞌ quegac bunách tuaꞌdöꞌ, chquiꞌ chnazëdruꞌ yúguꞌtë lë ni.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Cni gunruꞌ chquiꞌ gunnëꞌ rëꞌu latj Dios.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Nup tun cni nacgac ca yu naꞌ ruzíꞌ xbey nis guiöj le rbix lahui zian lzu. Chquiꞌ yu naꞌ runö́dzj le tuꞌzíꞌ xbey nup taꞌn yu naꞌ, rdzag ladxëꞌë lei Dios,
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 san chquiꞌ ruzóaz lba yötsiꞌ len bëscáꞌ yu naꞌ, nac ditj len nabía döꞌ, len nac quië nu uzeguiꞌ lei.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Zal‑laꞌ ruiꞌtuꞌ cni didzaꞌ, lbiꞌiliꞌ naꞌ nadxiꞌituꞌ, ráquituꞌ ruziꞌliꞌ xbey le nacgacr dxiꞌa, le tuꞌzíꞌ xbey nup nulagac.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Dios naquëꞌ tsahuiꞌ len cutu gal ladxëꞌë dxin dxiꞌa benliꞌ len yuguꞌ le benliꞌ le nadxiꞌiliꞌ Lëꞌ, gúclenliꞌ nup náquigac quizi queëꞌ Dios len runliꞌ xchingac.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Naꞌa, rë́ꞌnituꞌ güiꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ gunliꞌ cni ga gdxinr dza udx, quië gataꞌ gdu queëliꞌ lë naꞌ runliꞌ löz.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Rë́ꞌnituꞌ cugacliꞌ zxhuëd, san gunliꞌ ca tun nup taꞌyejlëꞌ Dios len taꞌbö́z zxön ladxiꞌ, atiꞌ gdél‑liꞌliꞌ yuguꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëruꞌ.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Cni gac, le benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë Dios catiꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë bi gunnëꞌ queëꞌ Abraham. Le cutu zoa nu nacr blau ca Dios, qui lë ni naꞌ gney cuinëꞌ, catiꞌ niꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Cni gnëꞌ Dios: “Le nactë gunaꞌ ga gac dxiꞌa quiuꞌ, len gunaꞌ ga laꞌyántscabiꞌ zxiꞌn xsuꞌ.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Glözëꞌ zxön ladxiꞌ Abraham, atiꞌ bdél‑liꞌnëꞌ le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunnëꞌ queëꞌ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Catiꞌ runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë bönniꞌ, rneynëꞌ nu nactër blau ca lëꞌ, atiꞌ lë ni ruzóa dxiz yúguꞌtë didzaꞌ bizxj, le nunëꞌ tsutsu xtidzëꞌë.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Qui lë ni naꞌ benëꞌ tsutsu le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ, gney cuinëꞌ, le guꞌnnëꞌ uluiꞌinëꞌ nup luzíꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë unödzjëꞌ quequëꞌ, nactsca löz len tsaz nac le nuzóa lahuëꞌ gunëꞌ.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios len le benëꞌ tsutsu, chop ni gatga gdzaꞌgac, len ca nac quegac chop ni, cutu gac siꞌ yëꞌë Dios. Cni benëꞌ Dios quië gactsca löz queëruꞌ tu le huiꞌ zxön rëꞌu. Ruzxöni ládxiꞌruꞌ Lëꞌ gdél‑liꞌruꞌ lë naꞌ runruꞌ löz le nuzóëꞌ queëruꞌ.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Lë naꞌ runruꞌ löz ruzoatecz tsutsu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ, len nac ca tu du guia ruzóa dxiz barco. Lë naꞌ runruꞌ löz run chiꞌë niꞌa queëruꞌ Cristo ga niꞌ zoëꞌ Dios yehuaꞌ yubá, le nadxín lu latj laꞌy naꞌ zoa cudziꞌl lariꞌ nal‑laꞌ lu gdauꞌ zoa niꞌ yehuaꞌ yubá.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ga niꞌ zoëꞌ Dios, gyaziëꞌ Jesús uláz queëruꞌ ca Nu rnör lauruꞌ, atiꞌ Dios nuzóëꞌ Lëꞌ naquëꞌ tsaz bxuz blau ca naꞌ guquëꞌ bxuz blau Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.