Hebreus 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Qui lë ni naꞌ, szxö́nitër ral‑laꞌ güiꞌ ládxiꞌruꞌ le chbyö́niruꞌ, cui gac chop ládxiꞌruꞌ.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Guc bëꞌ nac gdutë li didzaꞌ naꞌ, dza niꞌtë bdxin lu naꞌquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, atiꞌ yúguꞌtë nup guladö́d bëꞌi ca rna bëꞌ didzaꞌ naꞌ len cutu glun ca rna didzaꞌ naꞌ, Dios benëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ ca naꞌ rajlö́z le glunëꞌ.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Lëzcaꞌ cni cutu caꞌ ularuꞌ rëꞌu lu zxguiaꞌ naꞌ chquiꞌ ucaꞌnruꞌ caꞌz yöl‑laꞌ ruslá ni, lë naꞌ benëꞌ lban qui ziꞌal Lëczëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ nup gulayöni Lëꞌ gululuíꞌi rëꞌu nac gdutë li.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Lëzcaꞌ cni Dioscz benëꞌ tsazxö́n lequëꞌ lnaꞌ lau, le benëꞌ le nacgac bëꞌ len le tun ga rubániruꞌ, len yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön. Gdisiëꞌ caꞌ quequëꞌ yuguꞌ le runödzjëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy tsca guꞌncznëꞌ Dios.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Dios cutu budödëꞌ lu naꞌquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ yödzlyú ziꞌa zaꞌ, lë naꞌ ruiꞌruꞌ didzaꞌ qui.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Naꞌa, ca nac lë ni, nayúj lu guich laꞌy didzaꞌ bëꞌ nu run lnaꞌ lau, rna:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Yelatiꞌz cuidiꞌ ca yuguꞌ gbaz laꞌy quiuꞌ benuꞌ lequëꞌ.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Yúguꞌtë budöduꞌ lu naꞌquëꞌ quië laꞌná béꞌinëꞌ lei.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Ráquibeꞌiruꞌ bi guc queëꞌ Jesús. Tu chiꞌz, Dios benëꞌ ga böaquëꞌ yelatiꞌz cuidiꞌ ca yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ, böaquëꞌ bunách quië gutiëꞌ, gzxacaꞌ gdiꞌë Jesús lu yöl‑laꞌ gut uláz quegac yúguꞌtë bunách, le buzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ cni Dios. Le benëꞌ cni Jesús, Dios benëꞌ ga rataꞌ queëꞌ yöl‑laꞌ yeníꞌ len yöl‑laꞌ run ba laꞌn.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Dios benëꞌ yúguꞌtë le rléꞌiruꞌ len runëꞌ ga nacuaꞌtecz. Dios benëꞌ ca ral‑laꞌ gunëꞌ catiꞌ benëꞌ ga nac bëꞌ naquëꞌ gdu Cristo niꞌa qui le gzxacaꞌ gdiꞌë. Cni benëꞌ Dios queëꞌ Cristo, Nu bdel‑liꞌ yöl‑laꞌ ruslá quië gac gchëꞌë bunách zian yehuaꞌ yubá queëꞌ.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Ruúnëꞌ dxiꞌa bunách quië laqui quizi queëꞌ Dios. Nup naꞌ ruúnëꞌ Cristo dxiꞌa, tuzëꞌ naquëꞌ Xuzquëꞌ len Xuzczëꞌ. Qui lë ni naꞌ, cutu caꞌ rutuiꞌnëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios, rnëꞌ nacquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Ca nac lë ni nayúj lu guich laꞌy, rna:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Lëzcaꞌ cni rnëꞌ:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Qui lë ni naꞌ, le náquicnëꞌ bëlaꞌ len rön yuguꞌ zxiꞌnëꞌ naꞌ, lëzcaꞌ cni Cristo ben cuinëꞌ ca nacquëꞌ, böáquinëꞌ bëlaꞌ len rön. Cni benëꞌ quië guc gutiëꞌ len cni guc busnitiëꞌ yöl‑laꞌ huac uná bëꞌ qui tuꞌ xöhuiꞌ, nu naꞌ dë lu nëꞌi gdödi bunách.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Cni benëꞌ Cristo quië guc busanëꞌ yúguꞌtë nup glac ca bönniꞌ nadáꞌugac tsal ni nacuáꞌ nabangac, le gladxi yöl‑laꞌ gut.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Nac bëꞌ cutu benëꞌ cni quië gáclenëꞌ yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, san quië gúclenëꞌ yuguꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Abraham.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Qui lë ni naꞌ, ben bayúdx böaquëꞌ Cristo gdu ca nacquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë naꞌ, quië gaquëꞌ lahuëꞌ Dios tu bxuz blau, runëꞌ ca rnëꞌ len ruhuechiꞌ ladxëꞌë bunách, lencaꞌ quië gunëꞌ le gun ga gataꞌ lu nëꞌë ugǘëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌgac bunách.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Naꞌa, le gzxacaꞌ gdiꞌë Lëczëꞌ Cristo, atiꞌ gzxiꞌ bëꞌ Lëꞌ tuꞌ xöhuiꞌ, qui lë ni naꞌ napëꞌ yöl‑laꞌ huac gáclenëꞌ nup ni, rziꞌ bëꞌ lequëꞌ tuꞌ xöhuiꞌ.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.