Hebreus 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Qui lë ni naꞌ, lëzcaꞌ rëꞌu, le nacuáꞌ gdu zbiꞌil ga ni zoaruꞌ ziantër nup tun lnaꞌ lau ca taꞌyejlëꞌ Dios, ral‑laꞌ ucaꞌnruꞌ yúguꞌtë le cunác le nac ca tu le nac ziꞌi nuaꞌruꞌ, lencaꞌ yúguꞌtë dul‑laꞌ taꞌzö́n rëꞌu, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëruꞌ, ral‑laꞌ gunruꞌ xchinëꞌ Dios, le nac tsca xítiꞌruꞌ lu huitj le zoa lauruꞌ.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Ral‑laꞌ uyuruꞌ‑nëꞌ Jesús, Nu naꞌ run ga gac tséjlëꞌruꞌ Dios len Nu run ga rac gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëruꞌ Lëꞌ. Jesús gzxacaꞌ gdiꞌë lëꞌi yag cruz, len biaꞌ blenëꞌ yöl‑laꞌ rutuíꞌi qui, le guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ yöl‑laꞌ rudziji naꞌ uziꞌë xbey, atiꞌ yajchöꞌë cuit lëꞌë yubél Dios, ga niꞌ röꞌë rna bëꞌë.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Gul‑yúëꞌ Jesús, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë le gulusacaꞌ ziꞌë Lëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, cui gcuídiꞌliꞌ len cui gac chop ládxiꞌliꞌ.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Ga rdxintë naꞌa dza, cutu caꞌ biaꞌ blenliꞌ ga gdxintë nu gun lbiꞌiliꞌ huëꞌ le rdáꞌbagaꞌliꞌ le nac dul‑laꞌ.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Nazx caꞌ chgul ládxiꞌliꞌ lë naꞌ ruzéjniꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, nacliꞌ ca yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ, le nayúj lu guich, rnëꞌ:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Xanruꞌ rut rguinëꞌ nu nadxiꞌinëꞌ,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Ral‑laꞌ guaꞌ glenliꞌ le gut quinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, le runëꞌ Dios cni queëliꞌ tsca nacliꞌ zxiꞌnczëꞌ. Cutu caꞌ zoabiꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ cutu gut quinëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Naꞌa, chquiꞌ cutu rut rguinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios ca naꞌ runëꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌnczëꞌ, niꞌr nacliꞌ ca yuguꞌ biꞌi laguꞌ, len cutu nacliꞌ gdu zxiꞌnëꞌ Dios.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Yetú caꞌ, catiꞌ niꞌ nacruꞌ biꞌidauꞌ, gulacuꞌë xuz xnaꞌruꞌ luyú ni, glut gulaguinëꞌ rëꞌu, san runruꞌ lequëꞌ ba laꞌn. Caꞌ nac, ral‑laꞌ gunr‑ruꞌ ca rna xtidzëꞌë Xuzruꞌ zoëꞌ yehuaꞌ yubá quië soaruꞌ gbanruꞌ.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Yuguꞌ xuz xnaꞌruꞌ, tu chiꞌz glut gulaguinëꞌ rëꞌu tsca le gláquiznëꞌ nac dxiꞌa, san catiꞌ rut rguinëꞌ rëꞌu Dios, nac quië gac tu le uziꞌruꞌ xbey, gacruꞌ gdu laꞌy ca nacczëꞌ Lëꞌ.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Le nactë cutu naláꞌ lahui naꞌa le uziꞌruꞌ xbey qui le rut rguinëꞌ rëꞌu, san run ga ruhuíꞌniruꞌ. Chquiꞌ güiꞌruꞌ latj usëdi rëꞌu le rut rguinëꞌ rëꞌu, gun ga cözruꞌ dxíꞌadauꞌ len ga gacruꞌ tsahuiꞌ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Qui lë ni naꞌ gul‑ún tsutsu naꞌliꞌ rajxáquiꞌgac, lencaꞌ zxibliꞌ taꞌzxíz, quië gdip ládxiꞌliꞌ gunliꞌ le nac dxiꞌa.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Gul‑zóa tu nöz tsahuiꞌ, cui gunliꞌ ga ucáꞌn nöz naꞌ nu rcuidiꞌ ladxiꞌ, san gul‑gún ga huöac ladxiꞌ nu naꞌ.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Gul‑güíꞌ ládxiꞌliꞌ cö́zlenliꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách, len gacliꞌ quizi queëꞌ Dios, le chquiꞌ cugunliꞌ cni, cutu gac gléꞌiliꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui soa nu ucáꞌn le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios, len cui soa nu gac ca tu guixiꞌ slaꞌ, cui utsáꞌ lbiꞌiliꞌ, len cui gun ga cugacliꞌ tsahuiꞌ zianliꞌ lbiꞌiliꞌ.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui gun le cunác o le cunác tsahuiꞌ nu dzag lbiꞌiliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Esaú, bönniꞌ niꞌ, quië siꞌë tu le gáguzëꞌ bë́tiꞌë le dë lu nëꞌë le naquëꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ xuzëꞌ.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Chnö́ziczliꞌ ca naꞌ guc queëꞌ Esaú gdöd niꞌ catiꞌ guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ le gnabnëꞌ Dios xuzëꞌ quië gac dxiꞌa queëꞌ. Buzechëꞌ queëꞌ xuzëꞌ atiꞌ cutu gutaꞌ latj ubíꞌi ladxëꞌë Esaú naꞌ zal‑laꞌ gdilj ladxëꞌë lei len yöl‑laꞌ rbödx queëꞌ.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Ca rac queëliꞌ cutu nac ca guc quequëꞌ bönniꞌ Israel, gulabiguëꞌë gal‑laꞌ ga zoa tu guiꞌa le gac nu can, atiꞌ gyegui guiꞌa niꞌ, len böac chul lahuiꞌ dza le gröꞌ böaj gasj, len gyeycj böꞌ bdunuꞌ.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Gulayönnëꞌ taꞌbö́dx trompeta, lencaꞌ chiꞌë Dios Nu bëꞌ didzaꞌ. Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Moisés cutur güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Dios.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Cni glunëꞌ le cutu guc guaꞌ glenquëꞌ lë naꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Dios, gnëꞌ: “Chquiꞌ tsajlibbaꞌ guiꞌa ni tubaꞌ böaꞌ guíxiꞌdauꞌz, ral‑laꞌ luladxëꞌ‑baꞌ guiöj, o ludödëꞌ‑baꞌ yag tuchiꞌ.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Szxö́nitër ben gadxi lequëꞌ lë naꞌ gulaléꞌinëꞌ, atiꞌ Moisés gnëꞌ: “Radxi rdzöbdaꞌ len rzxiztscaꞌ.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gádxitërliꞌ le rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ tu lu guiꞌa nazíꞌ lei Sión, len ga zoa yödz queëꞌ Dios ban, le nazíꞌ lei Jerusalén qui yehuaꞌ yubá, ga naꞌ nacuꞌë gbaz laꞌy guizx yu queëꞌ Dios.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ ga niꞌ nudubgac lahuëꞌ Dios zxiꞌnczëꞌ, nup naꞌ nayujgac lagac lu guich niꞌ yehuaꞌ yubá, lencaꞌ ga zoëꞌ Dios Nu rbequi xbey yúguꞌtë bunách, len ga naꞌ nacuáꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, Dios bunëꞌ lequëꞌ dxiꞌa.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Rbígaꞌliꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús, Nu ben tsutsu didzaꞌ cub naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ, lencaꞌ ga naguꞌë rön queëꞌ Jesús le run ga runít lahuëꞌ rëꞌu Dios, rön naꞌ run le nacr dxiꞌa ca le ben xchönëꞌ Abel, le ben ga nu gchuguëꞌ qui Dios.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Qui lë ni naꞌ, gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui táꞌbagaꞌliꞌ Nu naꞌ ruiꞌ didzaꞌ. Cutu caꞌ gululá nup niꞌ guladáꞌbagaꞌ nu naꞌ bulídz lequëꞌ luyú ni. Nazxgar rëꞌu, cutu caꞌ ularuꞌ chquiꞌ táꞌbagaꞌruꞌ Nu naꞌ rulídz rëꞌu, zoëꞌ yehuaꞌ yubá.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Dza niꞌ gzxiz luyú ni le byön chiꞌë Dios, san naꞌa chgzxiꞌ lu nëꞌë, gnëꞌ: “Yetú lzuz, len clëgz luyú uxiziaꞌ, san luzxbá caꞌ uxiziaꞌ.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Catiꞌ niꞌ rnëꞌ: “Yetú lzuz”, lë ni ruluíꞌi rëꞌu ral‑laꞌ gdua le gac laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yödzlyú ni, atiꞌ lugáꞌn le cugác laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yehuaꞌ yubá.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Qui lë ni naꞌ, le ral‑laꞌ gdél‑liꞌruꞌ tu latj ga gna bëꞌruꞌ, le cugzxíz, guiëruꞌ‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ”, atiꞌ lu yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ len lu yöl‑laꞌ radxi Lëꞌ tsej ládxiꞌruꞌ Lëꞌ ca naꞌ rdzag ladxëꞌë Lëꞌ,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 le naquëꞌ Dios queëruꞌ ca tu guiꞌ rusnít le cunác gdu dxiꞌa.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.