Hebreus 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Qui lë ni naꞌ, lëzcaꞌ rëꞌu, le nacuáꞌ gdu zbiꞌil ga ni zoaruꞌ ziantër nup tun lnaꞌ lau ca taꞌyejlëꞌ Dios, ral‑laꞌ ucaꞌnruꞌ yúguꞌtë le cunác le nac ca tu le nac ziꞌi nuaꞌruꞌ, lencaꞌ yúguꞌtë dul‑laꞌ taꞌzö́n rëꞌu, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëruꞌ, ral‑laꞌ gunruꞌ xchinëꞌ Dios, le nac tsca xítiꞌruꞌ lu huitj le zoa lauruꞌ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Ral‑laꞌ uyuruꞌ‑nëꞌ Jesús, Nu naꞌ run ga gac tséjlëꞌruꞌ Dios len Nu run ga rac gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëruꞌ Lëꞌ. Jesús gzxacaꞌ gdiꞌë lëꞌi yag cruz, len biaꞌ blenëꞌ yöl‑laꞌ rutuíꞌi qui, le guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ yöl‑laꞌ rudziji naꞌ uziꞌë xbey, atiꞌ yajchöꞌë cuit lëꞌë yubél Dios, ga niꞌ röꞌë rna bëꞌë.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Gul‑yúëꞌ Jesús, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë le gulusacaꞌ ziꞌë Lëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, cui gcuídiꞌliꞌ len cui gac chop ládxiꞌliꞌ.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Ga rdxintë naꞌa dza, cutu caꞌ biaꞌ blenliꞌ ga gdxintë nu gun lbiꞌiliꞌ huëꞌ le rdáꞌbagaꞌliꞌ le nac dul‑laꞌ.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Nazx caꞌ chgul ládxiꞌliꞌ lë naꞌ ruzéjniꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, nacliꞌ ca yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ, le nayúj lu guich, rnëꞌ:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Xanruꞌ rut rguinëꞌ nu nadxiꞌinëꞌ,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Ral‑laꞌ guaꞌ glenliꞌ le gut quinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, le runëꞌ Dios cni queëliꞌ tsca nacliꞌ zxiꞌnczëꞌ. Cutu caꞌ zoabiꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ cutu gut quinëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Naꞌa, chquiꞌ cutu rut rguinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios ca naꞌ runëꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌnczëꞌ, niꞌr nacliꞌ ca yuguꞌ biꞌi laguꞌ, len cutu nacliꞌ gdu zxiꞌnëꞌ Dios.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Yetú caꞌ, catiꞌ niꞌ nacruꞌ biꞌidauꞌ, gulacuꞌë xuz xnaꞌruꞌ luyú ni, glut gulaguinëꞌ rëꞌu, san runruꞌ lequëꞌ ba laꞌn. Caꞌ nac, ral‑laꞌ gunr‑ruꞌ ca rna xtidzëꞌë Xuzruꞌ zoëꞌ yehuaꞌ yubá quië soaruꞌ gbanruꞌ.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Yuguꞌ xuz xnaꞌruꞌ, tu chiꞌz glut gulaguinëꞌ rëꞌu tsca le gláquiznëꞌ nac dxiꞌa, san catiꞌ rut rguinëꞌ rëꞌu Dios, nac quië gac tu le uziꞌruꞌ xbey, gacruꞌ gdu laꞌy ca nacczëꞌ Lëꞌ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Le nactë cutu naláꞌ lahui naꞌa le uziꞌruꞌ xbey qui le rut rguinëꞌ rëꞌu, san run ga ruhuíꞌniruꞌ. Chquiꞌ güiꞌruꞌ latj usëdi rëꞌu le rut rguinëꞌ rëꞌu, gun ga cözruꞌ dxíꞌadauꞌ len ga gacruꞌ tsahuiꞌ.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Qui lë ni naꞌ gul‑ún tsutsu naꞌliꞌ rajxáquiꞌgac, lencaꞌ zxibliꞌ taꞌzxíz, quië gdip ládxiꞌliꞌ gunliꞌ le nac dxiꞌa.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Gul‑zóa tu nöz tsahuiꞌ, cui gunliꞌ ga ucáꞌn nöz naꞌ nu rcuidiꞌ ladxiꞌ, san gul‑gún ga huöac ladxiꞌ nu naꞌ.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Gul‑güíꞌ ládxiꞌliꞌ cö́zlenliꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách, len gacliꞌ quizi queëꞌ Dios, le chquiꞌ cugunliꞌ cni, cutu gac gléꞌiliꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui soa nu ucáꞌn le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios, len cui soa nu gac ca tu guixiꞌ slaꞌ, cui utsáꞌ lbiꞌiliꞌ, len cui gun ga cugacliꞌ tsahuiꞌ zianliꞌ lbiꞌiliꞌ.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui gun le cunác o le cunác tsahuiꞌ nu dzag lbiꞌiliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Esaú, bönniꞌ niꞌ, quië siꞌë tu le gáguzëꞌ bë́tiꞌë le dë lu nëꞌë le naquëꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ xuzëꞌ.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Chnö́ziczliꞌ ca naꞌ guc queëꞌ Esaú gdöd niꞌ catiꞌ guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ le gnabnëꞌ Dios xuzëꞌ quië gac dxiꞌa queëꞌ. Buzechëꞌ queëꞌ xuzëꞌ atiꞌ cutu gutaꞌ latj ubíꞌi ladxëꞌë Esaú naꞌ zal‑laꞌ gdilj ladxëꞌë lei len yöl‑laꞌ rbödx queëꞌ.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Ca rac queëliꞌ cutu nac ca guc quequëꞌ bönniꞌ Israel, gulabiguëꞌë gal‑laꞌ ga zoa tu guiꞌa le gac nu can, atiꞌ gyegui guiꞌa niꞌ, len böac chul lahuiꞌ dza le gröꞌ böaj gasj, len gyeycj böꞌ bdunuꞌ.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Gulayönnëꞌ taꞌbö́dx trompeta, lencaꞌ chiꞌë Dios Nu bëꞌ didzaꞌ. Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Moisés cutur güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Dios.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Cni glunëꞌ le cutu guc guaꞌ glenquëꞌ lë naꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Dios, gnëꞌ: “Chquiꞌ tsajlibbaꞌ guiꞌa ni tubaꞌ böaꞌ guíxiꞌdauꞌz, ral‑laꞌ luladxëꞌ‑baꞌ guiöj, o ludödëꞌ‑baꞌ yag tuchiꞌ.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Szxö́nitër ben gadxi lequëꞌ lë naꞌ gulaléꞌinëꞌ, atiꞌ Moisés gnëꞌ: “Radxi rdzöbdaꞌ len rzxiztscaꞌ.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gádxitërliꞌ le rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ tu lu guiꞌa nazíꞌ lei Sión, len ga zoa yödz queëꞌ Dios ban, le nazíꞌ lei Jerusalén qui yehuaꞌ yubá, ga naꞌ nacuꞌë gbaz laꞌy guizx yu queëꞌ Dios.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ ga niꞌ nudubgac lahuëꞌ Dios zxiꞌnczëꞌ, nup naꞌ nayujgac lagac lu guich niꞌ yehuaꞌ yubá, lencaꞌ ga zoëꞌ Dios Nu rbequi xbey yúguꞌtë bunách, len ga naꞌ nacuáꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, Dios bunëꞌ lequëꞌ dxiꞌa.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Rbígaꞌliꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús, Nu ben tsutsu didzaꞌ cub naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ, lencaꞌ ga naguꞌë rön queëꞌ Jesús le run ga runít lahuëꞌ rëꞌu Dios, rön naꞌ run le nacr dxiꞌa ca le ben xchönëꞌ Abel, le ben ga nu gchuguëꞌ qui Dios.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Qui lë ni naꞌ, gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui táꞌbagaꞌliꞌ Nu naꞌ ruiꞌ didzaꞌ. Cutu caꞌ gululá nup niꞌ guladáꞌbagaꞌ nu naꞌ bulídz lequëꞌ luyú ni. Nazxgar rëꞌu, cutu caꞌ ularuꞌ chquiꞌ táꞌbagaꞌruꞌ Nu naꞌ rulídz rëꞌu, zoëꞌ yehuaꞌ yubá.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Dza niꞌ gzxiz luyú ni le byön chiꞌë Dios, san naꞌa chgzxiꞌ lu nëꞌë, gnëꞌ: “Yetú lzuz, len clëgz luyú uxiziaꞌ, san luzxbá caꞌ uxiziaꞌ.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Catiꞌ niꞌ rnëꞌ: “Yetú lzuz”, lë ni ruluíꞌi rëꞌu ral‑laꞌ gdua le gac laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yödzlyú ni, atiꞌ lugáꞌn le cugác laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yehuaꞌ yubá.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Qui lë ni naꞌ, le ral‑laꞌ gdél‑liꞌruꞌ tu latj ga gna bëꞌruꞌ, le cugzxíz, guiëruꞌ‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ”, atiꞌ lu yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ len lu yöl‑laꞌ radxi Lëꞌ tsej ládxiꞌruꞌ Lëꞌ ca naꞌ rdzag ladxëꞌë Lëꞌ,
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 le naquëꞌ Dios queëruꞌ ca tu guiꞌ rusnít le cunác gdu dxiꞌa.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.