Hebreus 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Qui lë ni naꞌ, lëzcaꞌ rëꞌu, le nacuáꞌ gdu zbiꞌil ga ni zoaruꞌ ziantër nup tun lnaꞌ lau ca taꞌyejlëꞌ Dios, ral‑laꞌ ucaꞌnruꞌ yúguꞌtë le cunác le nac ca tu le nac ziꞌi nuaꞌruꞌ, lencaꞌ yúguꞌtë dul‑laꞌ taꞌzö́n rëꞌu, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëruꞌ, ral‑laꞌ gunruꞌ xchinëꞌ Dios, le nac tsca xítiꞌruꞌ lu huitj le zoa lauruꞌ.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Ral‑laꞌ uyuruꞌ‑nëꞌ Jesús, Nu naꞌ run ga gac tséjlëꞌruꞌ Dios len Nu run ga rac gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëruꞌ Lëꞌ. Jesús gzxacaꞌ gdiꞌë lëꞌi yag cruz, len biaꞌ blenëꞌ yöl‑laꞌ rutuíꞌi qui, le guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ yöl‑laꞌ rudziji naꞌ uziꞌë xbey, atiꞌ yajchöꞌë cuit lëꞌë yubél Dios, ga niꞌ röꞌë rna bëꞌë.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Gul‑yúëꞌ Jesús, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë le gulusacaꞌ ziꞌë Lëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, cui gcuídiꞌliꞌ len cui gac chop ládxiꞌliꞌ.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Ga rdxintë naꞌa dza, cutu caꞌ biaꞌ blenliꞌ ga gdxintë nu gun lbiꞌiliꞌ huëꞌ le rdáꞌbagaꞌliꞌ le nac dul‑laꞌ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Nazx caꞌ chgul ládxiꞌliꞌ lë naꞌ ruzéjniꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, nacliꞌ ca yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ, le nayúj lu guich, rnëꞌ:
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Xanruꞌ rut rguinëꞌ nu nadxiꞌinëꞌ,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Ral‑laꞌ guaꞌ glenliꞌ le gut quinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, le runëꞌ Dios cni queëliꞌ tsca nacliꞌ zxiꞌnczëꞌ. Cutu caꞌ zoabiꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ cutu gut quinëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ.
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Naꞌa, chquiꞌ cutu rut rguinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios ca naꞌ runëꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌnczëꞌ, niꞌr nacliꞌ ca yuguꞌ biꞌi laguꞌ, len cutu nacliꞌ gdu zxiꞌnëꞌ Dios.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 Yetú caꞌ, catiꞌ niꞌ nacruꞌ biꞌidauꞌ, gulacuꞌë xuz xnaꞌruꞌ luyú ni, glut gulaguinëꞌ rëꞌu, san runruꞌ lequëꞌ ba laꞌn. Caꞌ nac, ral‑laꞌ gunr‑ruꞌ ca rna xtidzëꞌë Xuzruꞌ zoëꞌ yehuaꞌ yubá quië soaruꞌ gbanruꞌ.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Yuguꞌ xuz xnaꞌruꞌ, tu chiꞌz glut gulaguinëꞌ rëꞌu tsca le gláquiznëꞌ nac dxiꞌa, san catiꞌ rut rguinëꞌ rëꞌu Dios, nac quië gac tu le uziꞌruꞌ xbey, gacruꞌ gdu laꞌy ca nacczëꞌ Lëꞌ.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Le nactë cutu naláꞌ lahui naꞌa le uziꞌruꞌ xbey qui le rut rguinëꞌ rëꞌu, san run ga ruhuíꞌniruꞌ. Chquiꞌ güiꞌruꞌ latj usëdi rëꞌu le rut rguinëꞌ rëꞌu, gun ga cözruꞌ dxíꞌadauꞌ len ga gacruꞌ tsahuiꞌ.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Qui lë ni naꞌ gul‑ún tsutsu naꞌliꞌ rajxáquiꞌgac, lencaꞌ zxibliꞌ taꞌzxíz, quië gdip ládxiꞌliꞌ gunliꞌ le nac dxiꞌa.
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Gul‑zóa tu nöz tsahuiꞌ, cui gunliꞌ ga ucáꞌn nöz naꞌ nu rcuidiꞌ ladxiꞌ, san gul‑gún ga huöac ladxiꞌ nu naꞌ.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 Gul‑güíꞌ ládxiꞌliꞌ cö́zlenliꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách, len gacliꞌ quizi queëꞌ Dios, le chquiꞌ cugunliꞌ cni, cutu gac gléꞌiliꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui soa nu ucáꞌn le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios, len cui soa nu gac ca tu guixiꞌ slaꞌ, cui utsáꞌ lbiꞌiliꞌ, len cui gun ga cugacliꞌ tsahuiꞌ zianliꞌ lbiꞌiliꞌ.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui gun le cunác o le cunác tsahuiꞌ nu dzag lbiꞌiliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Esaú, bönniꞌ niꞌ, quië siꞌë tu le gáguzëꞌ bë́tiꞌë le dë lu nëꞌë le naquëꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ xuzëꞌ.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Chnö́ziczliꞌ ca naꞌ guc queëꞌ Esaú gdöd niꞌ catiꞌ guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ le gnabnëꞌ Dios xuzëꞌ quië gac dxiꞌa queëꞌ. Buzechëꞌ queëꞌ xuzëꞌ atiꞌ cutu gutaꞌ latj ubíꞌi ladxëꞌë Esaú naꞌ zal‑laꞌ gdilj ladxëꞌë lei len yöl‑laꞌ rbödx queëꞌ.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Ca rac queëliꞌ cutu nac ca guc quequëꞌ bönniꞌ Israel, gulabiguëꞌë gal‑laꞌ ga zoa tu guiꞌa le gac nu can, atiꞌ gyegui guiꞌa niꞌ, len böac chul lahuiꞌ dza le gröꞌ böaj gasj, len gyeycj böꞌ bdunuꞌ.
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 Gulayönnëꞌ taꞌbö́dx trompeta, lencaꞌ chiꞌë Dios Nu bëꞌ didzaꞌ. Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Moisés cutur güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Dios.
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 Cni glunëꞌ le cutu guc guaꞌ glenquëꞌ lë naꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Dios, gnëꞌ: “Chquiꞌ tsajlibbaꞌ guiꞌa ni tubaꞌ böaꞌ guíxiꞌdauꞌz, ral‑laꞌ luladxëꞌ‑baꞌ guiöj, o ludödëꞌ‑baꞌ yag tuchiꞌ.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Szxö́nitër ben gadxi lequëꞌ lë naꞌ gulaléꞌinëꞌ, atiꞌ Moisés gnëꞌ: “Radxi rdzöbdaꞌ len rzxiztscaꞌ.”
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gádxitërliꞌ le rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ tu lu guiꞌa nazíꞌ lei Sión, len ga zoa yödz queëꞌ Dios ban, le nazíꞌ lei Jerusalén qui yehuaꞌ yubá, ga naꞌ nacuꞌë gbaz laꞌy guizx yu queëꞌ Dios.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 Rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ ga niꞌ nudubgac lahuëꞌ Dios zxiꞌnczëꞌ, nup naꞌ nayujgac lagac lu guich niꞌ yehuaꞌ yubá, lencaꞌ ga zoëꞌ Dios Nu rbequi xbey yúguꞌtë bunách, len ga naꞌ nacuáꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, Dios bunëꞌ lequëꞌ dxiꞌa.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Rbígaꞌliꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús, Nu ben tsutsu didzaꞌ cub naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ, lencaꞌ ga naguꞌë rön queëꞌ Jesús le run ga runít lahuëꞌ rëꞌu Dios, rön naꞌ run le nacr dxiꞌa ca le ben xchönëꞌ Abel, le ben ga nu gchuguëꞌ qui Dios.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Qui lë ni naꞌ, gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui táꞌbagaꞌliꞌ Nu naꞌ ruiꞌ didzaꞌ. Cutu caꞌ gululá nup niꞌ guladáꞌbagaꞌ nu naꞌ bulídz lequëꞌ luyú ni. Nazxgar rëꞌu, cutu caꞌ ularuꞌ chquiꞌ táꞌbagaꞌruꞌ Nu naꞌ rulídz rëꞌu, zoëꞌ yehuaꞌ yubá.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Dza niꞌ gzxiz luyú ni le byön chiꞌë Dios, san naꞌa chgzxiꞌ lu nëꞌë, gnëꞌ: “Yetú lzuz, len clëgz luyú uxiziaꞌ, san luzxbá caꞌ uxiziaꞌ.”
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Catiꞌ niꞌ rnëꞌ: “Yetú lzuz”, lë ni ruluíꞌi rëꞌu ral‑laꞌ gdua le gac laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yödzlyú ni, atiꞌ lugáꞌn le cugác laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yehuaꞌ yubá.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 Qui lë ni naꞌ, le ral‑laꞌ gdél‑liꞌruꞌ tu latj ga gna bëꞌruꞌ, le cugzxíz, guiëruꞌ‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ”, atiꞌ lu yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ len lu yöl‑laꞌ radxi Lëꞌ tsej ládxiꞌruꞌ Lëꞌ ca naꞌ rdzag ladxëꞌë Lëꞌ,
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 le naquëꞌ Dios queëruꞌ ca tu guiꞌ rusnít le cunác gdu dxiꞌa.
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.