Hebreus 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Qui lë ni naꞌ, lëzcaꞌ rëꞌu, le nacuáꞌ gdu zbiꞌil ga ni zoaruꞌ ziantër nup tun lnaꞌ lau ca taꞌyejlëꞌ Dios, ral‑laꞌ ucaꞌnruꞌ yúguꞌtë le cunác le nac ca tu le nac ziꞌi nuaꞌruꞌ, lencaꞌ yúguꞌtë dul‑laꞌ taꞌzö́n rëꞌu, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rböz zxön ladxiꞌ queëruꞌ, ral‑laꞌ gunruꞌ xchinëꞌ Dios, le nac tsca xítiꞌruꞌ lu huitj le zoa lauruꞌ.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ral‑laꞌ uyuruꞌ‑nëꞌ Jesús, Nu naꞌ run ga gac tséjlëꞌruꞌ Dios len Nu run ga rac gdu yöl‑laꞌ rejlëꞌ queëruꞌ Lëꞌ. Jesús gzxacaꞌ gdiꞌë lëꞌi yag cruz, len biaꞌ blenëꞌ yöl‑laꞌ rutuíꞌi qui, le guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ yöl‑laꞌ rudziji naꞌ uziꞌë xbey, atiꞌ yajchöꞌë cuit lëꞌë yubél Dios, ga niꞌ röꞌë rna bëꞌë.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Gul‑yúëꞌ Jesús, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌë le gulusacaꞌ ziꞌë Lëꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ, cui gcuídiꞌliꞌ len cui gac chop ládxiꞌliꞌ.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ga rdxintë naꞌa dza, cutu caꞌ biaꞌ blenliꞌ ga gdxintë nu gun lbiꞌiliꞌ huëꞌ le rdáꞌbagaꞌliꞌ le nac dul‑laꞌ.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Nazx caꞌ chgul ládxiꞌliꞌ lë naꞌ ruzéjniꞌnëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, nacliꞌ ca yuguꞌ zxiꞌnczëꞌ, le nayúj lu guich, rnëꞌ:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Xanruꞌ rut rguinëꞌ nu nadxiꞌinëꞌ,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Ral‑laꞌ guaꞌ glenliꞌ le gut quinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios, le runëꞌ Dios cni queëliꞌ tsca nacliꞌ zxiꞌnczëꞌ. Cutu caꞌ zoabiꞌ tubiꞌ biꞌidauꞌ cutu gut quinëꞌ‑biꞌ xuzbiꞌ.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Naꞌa, chquiꞌ cutu rut rguinëꞌ lbiꞌiliꞌ Dios ca naꞌ runëꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌnczëꞌ, niꞌr nacliꞌ ca yuguꞌ biꞌi laguꞌ, len cutu nacliꞌ gdu zxiꞌnëꞌ Dios.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Yetú caꞌ, catiꞌ niꞌ nacruꞌ biꞌidauꞌ, gulacuꞌë xuz xnaꞌruꞌ luyú ni, glut gulaguinëꞌ rëꞌu, san runruꞌ lequëꞌ ba laꞌn. Caꞌ nac, ral‑laꞌ gunr‑ruꞌ ca rna xtidzëꞌë Xuzruꞌ zoëꞌ yehuaꞌ yubá quië soaruꞌ gbanruꞌ.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Yuguꞌ xuz xnaꞌruꞌ, tu chiꞌz glut gulaguinëꞌ rëꞌu tsca le gláquiznëꞌ nac dxiꞌa, san catiꞌ rut rguinëꞌ rëꞌu Dios, nac quië gac tu le uziꞌruꞌ xbey, gacruꞌ gdu laꞌy ca nacczëꞌ Lëꞌ.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Le nactë cutu naláꞌ lahui naꞌa le uziꞌruꞌ xbey qui le rut rguinëꞌ rëꞌu, san run ga ruhuíꞌniruꞌ. Chquiꞌ güiꞌruꞌ latj usëdi rëꞌu le rut rguinëꞌ rëꞌu, gun ga cözruꞌ dxíꞌadauꞌ len ga gacruꞌ tsahuiꞌ.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Qui lë ni naꞌ gul‑ún tsutsu naꞌliꞌ rajxáquiꞌgac, lencaꞌ zxibliꞌ taꞌzxíz, quië gdip ládxiꞌliꞌ gunliꞌ le nac dxiꞌa.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Gul‑zóa tu nöz tsahuiꞌ, cui gunliꞌ ga ucáꞌn nöz naꞌ nu rcuidiꞌ ladxiꞌ, san gul‑gún ga huöac ladxiꞌ nu naꞌ.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Gul‑güíꞌ ládxiꞌliꞌ cö́zlenliꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách, len gacliꞌ quizi queëꞌ Dios, le chquiꞌ cugunliꞌ cni, cutu gac gléꞌiliꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui soa nu ucáꞌn le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios, len cui soa nu gac ca tu guixiꞌ slaꞌ, cui utsáꞌ lbiꞌiliꞌ, len cui gun ga cugacliꞌ tsahuiꞌ zianliꞌ lbiꞌiliꞌ.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui gun le cunác o le cunác tsahuiꞌ nu dzag lbiꞌiliꞌ, ca naꞌ benëꞌ Esaú, bönniꞌ niꞌ, quië siꞌë tu le gáguzëꞌ bë́tiꞌë le dë lu nëꞌë le naquëꞌ biꞌi bönniꞌ ziꞌal queëꞌ xuzëꞌ.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Chnö́ziczliꞌ ca naꞌ guc queëꞌ Esaú gdöd niꞌ catiꞌ guꞌnnëꞌ gdél‑liꞌnëꞌ le gnabnëꞌ Dios xuzëꞌ quië gac dxiꞌa queëꞌ. Buzechëꞌ queëꞌ xuzëꞌ atiꞌ cutu gutaꞌ latj ubíꞌi ladxëꞌë Esaú naꞌ zal‑laꞌ gdilj ladxëꞌë lei len yöl‑laꞌ rbödx queëꞌ.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Ca rac queëliꞌ cutu nac ca guc quequëꞌ bönniꞌ Israel, gulabiguëꞌë gal‑laꞌ ga zoa tu guiꞌa le gac nu can, atiꞌ gyegui guiꞌa niꞌ, len böac chul lahuiꞌ dza le gröꞌ böaj gasj, len gyeycj böꞌ bdunuꞌ.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Gulayönnëꞌ taꞌbö́dx trompeta, lencaꞌ chiꞌë Dios Nu bëꞌ didzaꞌ. Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Moisés cutur güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Dios.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Cni glunëꞌ le cutu guc guaꞌ glenquëꞌ lë naꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ Dios, gnëꞌ: “Chquiꞌ tsajlibbaꞌ guiꞌa ni tubaꞌ böaꞌ guíxiꞌdauꞌz, ral‑laꞌ luladxëꞌ‑baꞌ guiöj, o ludödëꞌ‑baꞌ yag tuchiꞌ.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Szxö́nitër ben gadxi lequëꞌ lë naꞌ gulaléꞌinëꞌ, atiꞌ Moisés gnëꞌ: “Radxi rdzöbdaꞌ len rzxiztscaꞌ.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ ral‑laꞌ gádxitërliꞌ le rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ tu lu guiꞌa nazíꞌ lei Sión, len ga zoa yödz queëꞌ Dios ban, le nazíꞌ lei Jerusalén qui yehuaꞌ yubá, ga naꞌ nacuꞌë gbaz laꞌy guizx yu queëꞌ Dios.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Rbígaꞌliꞌ gal‑laꞌ ga niꞌ nudubgac lahuëꞌ Dios zxiꞌnczëꞌ, nup naꞌ nayujgac lagac lu guich niꞌ yehuaꞌ yubá, lencaꞌ ga zoëꞌ Dios Nu rbequi xbey yúguꞌtë bunách, len ga naꞌ nacuáꞌ böꞌ glacczëꞌ bönniꞌ tsahuiꞌ, Dios bunëꞌ lequëꞌ dxiꞌa.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Rbígaꞌliꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús, Nu ben tsutsu didzaꞌ cub naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ, lencaꞌ ga naguꞌë rön queëꞌ Jesús le run ga runít lahuëꞌ rëꞌu Dios, rön naꞌ run le nacr dxiꞌa ca le ben xchönëꞌ Abel, le ben ga nu gchuguëꞌ qui Dios.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Qui lë ni naꞌ, gul‑gún chiꞌi cuinliꞌ cui táꞌbagaꞌliꞌ Nu naꞌ ruiꞌ didzaꞌ. Cutu caꞌ gululá nup niꞌ guladáꞌbagaꞌ nu naꞌ bulídz lequëꞌ luyú ni. Nazxgar rëꞌu, cutu caꞌ ularuꞌ chquiꞌ táꞌbagaꞌruꞌ Nu naꞌ rulídz rëꞌu, zoëꞌ yehuaꞌ yubá.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Dza niꞌ gzxiz luyú ni le byön chiꞌë Dios, san naꞌa chgzxiꞌ lu nëꞌë, gnëꞌ: “Yetú lzuz, len clëgz luyú uxiziaꞌ, san luzxbá caꞌ uxiziaꞌ.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Catiꞌ niꞌ rnëꞌ: “Yetú lzuz”, lë ni ruluíꞌi rëꞌu ral‑laꞌ gdua le gac laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yödzlyú ni, atiꞌ lugáꞌn le cugác laꞌzxíz, lë naꞌ röꞌ yehuaꞌ yubá.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Qui lë ni naꞌ, le ral‑laꞌ gdél‑liꞌruꞌ tu latj ga gna bëꞌruꞌ, le cugzxíz, guiëruꞌ‑nëꞌ Dios: “Xclenuꞌ”, atiꞌ lu yöl‑laꞌ baꞌa ladxiꞌ len lu yöl‑laꞌ radxi Lëꞌ tsej ládxiꞌruꞌ Lëꞌ ca naꞌ rdzag ladxëꞌë Lëꞌ,
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 le naquëꞌ Dios queëruꞌ ca tu guiꞌ rusnít le cunác gdu dxiꞌa.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.