Gálatas 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Catiꞌ chgdöd chidáꞌ iz, gyéajlenaꞌ Bernabé, budxinaꞌ Jerusalén, atiꞌ bchëꞌa‑biꞌ biꞌi Tito, dzagbiꞌ nedaꞌ.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Gyijaꞌ niꞌ le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Dios ral‑laꞌ tsijaꞌ. Catiꞌ bdxinaꞌ niꞌ bë́ꞌlengacaꞌ‑nëꞌ didzaꞌ tslaꞌl bönniꞌ niꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo, atiꞌ gdíxjöiꞌdaꞌ lequëꞌ ca nac lban runaꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách gzaꞌa. Cni benaꞌ le guꞌndaꞌ cutu ugáꞌn daduz dxin naꞌ chbenaꞌ, lencaꞌ dxin ni runaꞌ naꞌa.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Zal‑laꞌ cunacbiꞌ judío biꞌi Tito, biꞌi lzaꞌa, cutu glunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ nu nac queëꞌ Dios ca tunczëꞌ bönniꞌ judío.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Le nactë gulacuáꞌ niꞌ laꞌgac bunách, lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ bö́chiꞌruꞌ, atiꞌ glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi Tito lë naꞌ nac bëꞌ. Yuguꞌ bönniꞌ ni nunquëꞌ tsazxö́n rëꞌu, len tuꞌyúlanzëꞌ ca runruꞌ quië láquibeꞌinëꞌ ca nularuꞌ lu naꞌ le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés le nacruꞌ tuz len Jesucristo. Glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga huöacruꞌ leyúbl ca bönniꞌ nadáꞌugac lu naꞌ zxba naꞌ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Nitú chiꞌz, cutu caꞌ bëꞌtuꞌ lequëꞌ latj. Cni bentuꞌ quië gac gun chiꞌituꞌ le nac gdutë li qui didzaꞌ dxiꞌa quië gac uziꞌliꞌ xbey didzaꞌ dxiꞌa naꞌ.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ ráquiruꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo cutu bi gulaná béꞌinëꞌ nedaꞌ le cub. Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa ca nacquëꞌ, le cutu rbequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios ca taꞌbequi xbey rëꞌu bunách.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Cutu gulaná béꞌinëꞌ nedaꞌ le cub, le gláquibeꞌinëꞌ nudödëꞌ Dios lu naꞌa dxin queëꞌ, rjenaꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách gzaꞌa, laꞌ tuz ca naꞌ nudödëꞌ Dios lu nëꞌë Pedro dxin queëꞌ, runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách judío.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Len yöl‑laꞌ huac queëꞌ, Dios benëꞌ nedaꞌ gbaz queëꞌ quië usëddaꞌ bunách gzaꞌa, laꞌ tuz ca benëꞌ Pedro gbaz queëꞌ quië usëdnëꞌ bunách judío.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Jacobo len Pedro len Juan, bönniꞌ niꞌ ráquiruꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo, gláquibeꞌinëꞌ nudödëꞌ Dios lu naꞌa dxin ni. Qui lë ni naꞌ gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ nedaꞌ len Bernabé, atiꞌ bentuꞌ tuz didzaꞌ tsjentuꞌ xchinëꞌ Dios laugac bunách gzaꞌa nedaꞌ len Bernabé, atiꞌ lequëꞌ lunëꞌ xchinëꞌ Dios laugac bunách judío.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ tuz tsajneytuꞌ gáclentuꞌ bunách yechiꞌ, atiꞌ lë ni ruiꞌtecz ladxaꞌa runaꞌ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Niꞌr catiꞌ bdxinëꞌ Pedro Antioquía, gdil‑laꞌ lëꞌ, le bchíxinëꞌ ca benëꞌ.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Cni guc, le gdágulenëꞌ ziꞌal tsazxö́n bunách gzaꞌa niꞌ, benëꞌ cni catiꞌ guladxinrëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Jacobo. Niꞌr gzu lahuëꞌ rubiguëꞌë, len cutur gdágulenëꞌ tsazxö́n bunách gzaꞌa naꞌ le gúdxinëꞌ bi lunëꞌ bönniꞌ naꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ tunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ gzaꞌa ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Niꞌr yelaꞌquëꞌ bönniꞌ judío niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo glunëꞌ tsazxö́n Pedro ca runëꞌ lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, atiꞌ cni guc ga bdxintë glunëꞌ ga gúdxinëꞌ caꞌ Bernabé atiꞌ lëꞌ benëꞌ tsazxö́n lequëꞌ.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Niꞌr catiꞌ bléꞌidaꞌ cutu tunëꞌ ca rna le nac gdutë li le rusëdi rëꞌu didzaꞌ dxiꞌa, gudxaꞌ‑nëꞌ Pedro lauquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ queëꞌ Cristo nacuꞌë niꞌ, gniaꞌ: “Liꞌ nacuꞌ bönniꞌ judío, san runuꞌ liꞌ ca tun bunách gzaꞌa len clëg ca tunëꞌ bönniꞌ judío. ¿Bizx quië rëꞌnnuꞌ gunuꞌ ga lun bunách gzaꞌa ca tunëꞌ bönniꞌ judío?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Gudxaꞌ‑nëꞌ caꞌ Pedro: “Rëꞌu ni nacruꞌ bönniꞌ judío le nacquëꞌ judío xuz xnaꞌruꞌ, len clëg nacruꞌ bunách gzaꞌa, cunúnbëꞌgac Dios.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Nö́ziczruꞌ nutu nu huöac tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios le run nu naꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés. Tuz huöac tsahuiꞌ nu naꞌ rejlëꞌ Jesucristo. Lëzcaꞌ cni rëꞌu réjlëꞌruꞌ Jesucristo quië huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios, len clëg le runruꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés. Nutu nu huöac tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios le runëꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.”
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Naꞌa, ráquiruꞌ nuhuöacruꞌ tsahuiꞌ le réjlëꞌruꞌ Cristo, san chquiꞌ nac bëꞌ nacruꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ca nacgac bunách gzaꞌa, ¿naruꞌ gnátsaruꞌ runëꞌ Cristo ga runruꞌ dul‑laꞌ? Cutu caꞌ.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Chquiꞌ ruiꞌ ladxaꞌa uchisaꞌ zxba le chbuquindjaꞌ, lë ni nac bëꞌ rguitsjaꞌ zxba queëꞌ Dios.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Le cutu guc gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, chnac quiaꞌ tsca chnatiaꞌ. Le nac cni, nuláꞌ naꞌa lu naꞌ zxba naꞌ quië soaꞌ gbanaꞌ len gunaꞌ ca rëꞌnnëꞌ Dios.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Nac quiaꞌ ca chgútlenaꞌ tsazxö́n Cristo lëꞌi yag cruz ga naꞌ gutiëꞌ Lëꞌ. Qui lë ni naꞌ clëg nedaꞌ ni zoaꞌ nabanaꞌ, san zoëꞌ nabanëꞌ Cristo lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Tsca nac, zoaꞌ nabanaꞌ naꞌa, nac le réjlëꞌa Zxiꞌnëꞌ Dios, Bönniꞌ naꞌ bdxiꞌinëꞌ nedaꞌ len budö́d cuinëꞌ lu yöl‑laꞌ gut uláz quiaꞌ nedaꞌ.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Cutu rëꞌndaꞌ uzóaꞌ tslaꞌl le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios. Laꞌnaruꞌ huac huöaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios bönniꞌ, le runëꞌ le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, niꞌr daduz gutiëꞌ Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.