Gálatas 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Catiꞌ chgdöd chidáꞌ iz, gyéajlenaꞌ Bernabé, budxinaꞌ Jerusalén, atiꞌ bchëꞌa‑biꞌ biꞌi Tito, dzagbiꞌ nedaꞌ.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Gyijaꞌ niꞌ le buluiꞌinëꞌ nedaꞌ Dios ral‑laꞌ tsijaꞌ. Catiꞌ bdxinaꞌ niꞌ bë́ꞌlengacaꞌ‑nëꞌ didzaꞌ tslaꞌl bönniꞌ niꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo, atiꞌ gdíxjöiꞌdaꞌ lequëꞌ ca nac lban runaꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách gzaꞌa. Cni benaꞌ le guꞌndaꞌ cutu ugáꞌn daduz dxin naꞌ chbenaꞌ, lencaꞌ dxin ni runaꞌ naꞌa.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Zal‑laꞌ cunacbiꞌ judío biꞌi Tito, biꞌi lzaꞌa, cutu glunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ nu nac queëꞌ Dios ca tunczëꞌ bönniꞌ judío.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Le nactë gulacuáꞌ niꞌ laꞌgac bunách, lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ taꞌnë́ꞌ nacquëꞌ bö́chiꞌruꞌ, atiꞌ glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi Tito lë naꞌ nac bëꞌ. Yuguꞌ bönniꞌ ni nunquëꞌ tsazxö́n rëꞌu, len tuꞌyúlanzëꞌ ca runruꞌ quië láquibeꞌinëꞌ ca nularuꞌ lu naꞌ le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés le nacruꞌ tuz len Jesucristo. Glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga huöacruꞌ leyúbl ca bönniꞌ nadáꞌugac lu naꞌ zxba naꞌ.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Nitú chiꞌz, cutu caꞌ bëꞌtuꞌ lequëꞌ latj. Cni bentuꞌ quië gac gun chiꞌituꞌ le nac gdutë li qui didzaꞌ dxiꞌa quië gac uziꞌliꞌ xbey didzaꞌ dxiꞌa naꞌ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ ráquiruꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo cutu bi gulaná béꞌinëꞌ nedaꞌ le cub. Cutu bi ruiꞌ ladxaꞌa ca nacquëꞌ, le cutu rbequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios ca taꞌbequi xbey rëꞌu bunách.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Cutu gulaná béꞌinëꞌ nedaꞌ le cub, le gláquibeꞌinëꞌ nudödëꞌ Dios lu naꞌa dxin queëꞌ, rjenaꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách gzaꞌa, laꞌ tuz ca naꞌ nudödëꞌ Dios lu nëꞌë Pedro dxin queëꞌ, runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa laugac bunách judío.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Len yöl‑laꞌ huac queëꞌ, Dios benëꞌ nedaꞌ gbaz queëꞌ quië usëddaꞌ bunách gzaꞌa, laꞌ tuz ca benëꞌ Pedro gbaz queëꞌ quië usëdnëꞌ bunách judío.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jacobo len Pedro len Juan, bönniꞌ niꞌ ráquiruꞌ dë lu naꞌquëꞌ dxin queëꞌ Cristo, gláquibeꞌinëꞌ nudödëꞌ Dios lu naꞌa dxin ni. Qui lë ni naꞌ gulazíꞌ lu naꞌquëꞌ nedaꞌ len Bernabé, atiꞌ bentuꞌ tuz didzaꞌ tsjentuꞌ xchinëꞌ Dios laugac bunách gzaꞌa nedaꞌ len Bernabé, atiꞌ lequëꞌ lunëꞌ xchinëꞌ Dios laugac bunách judío.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Glátaꞌyuëꞌ lautuꞌ tuz tsajneytuꞌ gáclentuꞌ bunách yechiꞌ, atiꞌ lë ni ruiꞌtecz ladxaꞌa runaꞌ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Niꞌr catiꞌ bdxinëꞌ Pedro Antioquía, gdil‑laꞌ lëꞌ, le bchíxinëꞌ ca benëꞌ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Cni guc, le gdágulenëꞌ ziꞌal tsazxö́n bunách gzaꞌa niꞌ, benëꞌ cni catiꞌ guladxinrëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Jacobo. Niꞌr gzu lahuëꞌ rubiguëꞌë, len cutur gdágulenëꞌ tsazxö́n bunách gzaꞌa naꞌ le gúdxinëꞌ bi lunëꞌ bönniꞌ naꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ tunëꞌ ga grugu lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ gzaꞌa ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Niꞌr yelaꞌquëꞌ bönniꞌ judío niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo glunëꞌ tsazxö́n Pedro ca runëꞌ lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, atiꞌ cni guc ga bdxintë glunëꞌ ga gúdxinëꞌ caꞌ Bernabé atiꞌ lëꞌ benëꞌ tsazxö́n lequëꞌ.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Niꞌr catiꞌ bléꞌidaꞌ cutu tunëꞌ ca rna le nac gdutë li le rusëdi rëꞌu didzaꞌ dxiꞌa, gudxaꞌ‑nëꞌ Pedro lauquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ queëꞌ Cristo nacuꞌë niꞌ, gniaꞌ: “Liꞌ nacuꞌ bönniꞌ judío, san runuꞌ liꞌ ca tun bunách gzaꞌa len clëg ca tunëꞌ bönniꞌ judío. ¿Bizx quië rëꞌnnuꞌ gunuꞌ ga lun bunách gzaꞌa ca tunëꞌ bönniꞌ judío?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Gudxaꞌ‑nëꞌ caꞌ Pedro: “Rëꞌu ni nacruꞌ bönniꞌ judío le nacquëꞌ judío xuz xnaꞌruꞌ, len clëg nacruꞌ bunách gzaꞌa, cunúnbëꞌgac Dios.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Nö́ziczruꞌ nutu nu huöac tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios le run nu naꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés. Tuz huöac tsahuiꞌ nu naꞌ rejlëꞌ Jesucristo. Lëzcaꞌ cni rëꞌu réjlëꞌruꞌ Jesucristo quië huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios, len clëg le runruꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés. Nutu nu huöac tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios le runëꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.”
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Naꞌa, ráquiruꞌ nuhuöacruꞌ tsahuiꞌ le réjlëꞌruꞌ Cristo, san chquiꞌ nac bëꞌ nacruꞌ bönniꞌ dul‑laꞌ ca nacgac bunách gzaꞌa, ¿naruꞌ gnátsaruꞌ runëꞌ Cristo ga runruꞌ dul‑laꞌ? Cutu caꞌ.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Chquiꞌ ruiꞌ ladxaꞌa uchisaꞌ zxba le chbuquindjaꞌ, lë ni nac bëꞌ rguitsjaꞌ zxba queëꞌ Dios.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Le cutu guc gunaꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, chnac quiaꞌ tsca chnatiaꞌ. Le nac cni, nuláꞌ naꞌa lu naꞌ zxba naꞌ quië soaꞌ gbanaꞌ len gunaꞌ ca rëꞌnnëꞌ Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nac quiaꞌ ca chgútlenaꞌ tsazxö́n Cristo lëꞌi yag cruz ga naꞌ gutiëꞌ Lëꞌ. Qui lë ni naꞌ clëg nedaꞌ ni zoaꞌ nabanaꞌ, san zoëꞌ nabanëꞌ Cristo lu icj ládxiꞌdauꞌhuaꞌ. Tsca nac, zoaꞌ nabanaꞌ naꞌa, nac le réjlëꞌa Zxiꞌnëꞌ Dios, Bönniꞌ naꞌ bdxiꞌinëꞌ nedaꞌ len budö́d cuinëꞌ lu yöl‑laꞌ gut uláz quiaꞌ nedaꞌ.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Cutu rëꞌndaꞌ uzóaꞌ tslaꞌl le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ Dios. Laꞌnaruꞌ huac huöaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios bönniꞌ, le runëꞌ le rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés, niꞌr daduz gutiëꞌ Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.