Atos 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Niꞌr gnabnëꞌ Esteban bxuz blau, rnëꞌ:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Bubiꞌë didzaꞌ Esteban, rnëꞌ:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Dios gudxëꞌ lëꞌ: “Bruj ladzuꞌ len blaꞌalen diꞌa dza quiuꞌ, atiꞌ gyeaj luyú niꞌ uluiꞌidaꞌ liꞌ.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Niꞌr brujëꞌ Abraham luyú Mesopotamia le nac xyugac bunách Caldea, atiꞌ yajsóëꞌ Harán. Lu yödz niꞌ gutiëꞌ xuzëꞌ Abraham naꞌ, atiꞌ lëꞌ buzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ Dios bchëꞌë lëꞌ latj ni, ga ni zoaruꞌ naꞌa.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Dios cutu bëꞌë lëꞌ latj gaqui queëꞌ luyú ni. Ni latiꞌ bunödzjëꞌ queëꞌ ga soëꞌ luyú ni, san gzxiꞌ lu nëꞌë Dios unödzjëꞌ queëꞌ luyú ni, atiꞌ töd gatiëꞌ Abraham gaqui quegac zxiꞌn xsoëꞌ luyú ni, zal‑laꞌ cutu nacuíꞌnibiꞌ biꞌi queëꞌ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Lëzcaꞌ cni gudxëꞌ Abraham Dios: “Tsjaquëꞌ zxiꞌn xsuꞌ lu xyugac bunách gzaꞌa, atiꞌ niꞌ lacquëꞌ ca bunách ziꞌtuꞌ. Lunëꞌ bönniꞌ luyú niꞌ ga lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ. Lusacaꞌ ziꞌë lequëꞌ gdu ca tap gayuáꞌ iz.”
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Lëzcaꞌ gudxëꞌ lëꞌ Dios: “Nedaꞌ usyudxaꞌ bunách luyú niꞌ, ga niꞌ lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ, atiꞌ töd niꞌ lurujëꞌ niꞌ, atiꞌ lunëꞌ xchinaꞌ luyú ni.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Dios bénlenëꞌ Abraham didzaꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ len gna béꞌinëꞌ lëꞌ gchuguëꞌ lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ tu le gac bëꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ. Gdöd niꞌ guquëꞌ Abraham xuzbiꞌ biꞌi Isaac, len catiꞌ chgúquibiꞌ xunuꞌ gbidz, bchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Isaac naꞌ, lëzcaꞌ cni benëꞌ queëbiꞌ biꞌi Jacob, zxiꞌnëꞌ, len cni benëꞌ caꞌ Jacob quegac idxínnutëbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ, nup niꞌ glac xuz xtauꞌgac idxinnu cöꞌ diꞌa dza quegac bunách Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Xuz xtauꞌruꞌ naꞌ, lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ, glútiꞌë‑biꞌ biꞌi José, bö́chiꞌquëꞌ, lu naꞌquëꞌ bönniꞌ niꞌ yjuaꞌquëꞌ‑biꞌ luyú Egipto. Dios gzóalenëꞌ‑biꞌ biꞌi José naꞌ
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 len buslë́ꞌ‑biꞌ lu le glac queëbiꞌ. Dios bëꞌë‑biꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, le ben ga bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Faraón, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ bunách Egipto, atiꞌ Faraón naꞌ budödëꞌ lu naꞌbiꞌ biꞌi José yöl‑laꞌ uná bëꞌ gna béꞌibiꞌ luyú Egipto len yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Niꞌr guctsca gbin gdu luyú Egipto, len luyú Canaán ni, atiꞌ gulazacaꞌ gulaguíꞌi yúguꞌtë bunách dza niꞌ. Cutu bdzöli le lahuëꞌ xuz xtauꞌruꞌ.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Catiꞌ byönnëꞌ Jacob dë zxoaꞌ xtil luyú Egipto, bsölëꞌë niꞌ yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, bönniꞌ niꞌ nacquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni guc le ziꞌal lzu yjaquëꞌ niꞌ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Catiꞌ le buróp lzu yjaquëꞌ luyú Egipto, benëꞌ José ga guluúnbëꞌë lëꞌ böchëꞌë. Cni guc, gnöznëꞌ Faraón nup nacgac diꞌa dza queëꞌ José.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Niꞌr bsölëꞌë didzaꞌ José, benëꞌ ga bdxinëꞌ niꞌ Jacob, xuzëꞌ, dzaggac lëꞌ diꞌa dza queëꞌ, glac gdu tsonnlalj yu chinu bunách.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Cni guc, bdxinëꞌ Jacob luyú Egipto, ga niꞌ gutiëꞌ lëꞌ, atiꞌ glatiëꞌ caꞌ niꞌ xuz xtauꞌruꞌ catiꞌ bzaꞌa dza quequëꞌ.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Catiꞌ glatiëꞌ tu tu xuz xtauꞌruꞌ yjuaꞌquëꞌ lequëꞌ luyú Siquem yuguꞌ zxiꞌn xsoaquëꞌ, atiꞌ niꞌ gulucachëꞌë lequëꞌ yeru ba lu bloj naꞌ guꞌuëꞌ Abraham lu naꞌgac zxiꞌnëꞌ Hemor, bönniꞌ Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’Gdöd zian iz, catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, lë naꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gunëꞌ queëꞌ Abraham, gulayán bunách yuguꞌ cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel, glac bunách zian catiꞌ niꞌ gulacuáꞌ luyú Egipto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Niꞌr gyaziëꞌ bönniꞌ yubl gna bëꞌë luyú Egipto naꞌ, len gatga byönnëꞌ ca nac le benëꞌ José, gúclenëꞌ bunách Egipto.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Gzxiꞌ yéꞌinëꞌ bunách uládz queëruꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë. Busacaꞌ ziꞌë xuz xtauꞌruꞌ naꞌ len benëꞌ ga lusanëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ huëꞌndauꞌ qui queëquëꞌ, quië latbiꞌ.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Laꞌ dza niꞌz guljbiꞌ caꞌ biꞌidauꞌ Moisés, atiꞌ bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Dios. Gdu ca tsonn beoꞌ guluscul‑lëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ lidxquëꞌ.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Catiꞌ bdxin dza lusanëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië gatbiꞌ biꞌidauꞌ Moisés naꞌ, bdxinnu ngul zxiꞌnëꞌ Faraón ga niꞌ gulucaꞌnëꞌ‑biꞌ, atiꞌ yajxiꞌnu‑biꞌ len buscul‑lnu‑biꞌ ca biꞌi queëcznu.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Cni guc, bzëdbiꞌ biꞌi Moisés yúguꞌtë le taquëꞌ bönniꞌ Egipto len gúctërbiꞌ zxön ca nac didzaꞌ bëꞌbiꞌ len ca nacgac le benbiꞌ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Catiꞌ chyuꞌubiꞌ choaꞌ iz biꞌi Moisés, gna ládxiꞌbiꞌ tsajyubiꞌ bunách uládz queëbiꞌ, bunách Israel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Catiꞌ bdxinbiꞌ ga naꞌ nacuꞌë, bléꞌibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto, rusacaꞌ ziꞌë bönniꞌ uládz queëbiꞌ. Niꞌr gúclenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ naꞌ len budö́dibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ. Cni guc, buzíꞌ labiꞌ bönniꞌ naꞌ biꞌi Moisés uláz queëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Gúquibiꞌ Moisés hualaꞌyéjniꞌnëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌbiꞌ gunëꞌ Dios ga uslabiꞌ lequëꞌ lëczbiꞌ, san lequëꞌ cutu gulayéjniꞌnëꞌ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Yetú dza caꞌ yajxácaꞌbiꞌ yechopëꞌ bönniꞌ Israel, taꞌdil‑lëꞌ, atiꞌ gúꞌnibiꞌ cuequi dxibiꞌ lequëꞌ, len gudxbiꞌ lequëꞌ: “Lbiꞌiliꞌ, bö́chiꞌliꞌ nac. ¿Bizx quië ruaꞌliꞌ lzaꞌliꞌ döꞌ?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Niꞌr bönniꞌ naꞌ ruꞌë döꞌ qui lzëꞌë budxiguëꞌë‑biꞌ biꞌi Moisés, gnëꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Naruꞌ rë́ꞌnitsanuꞌ gdödduꞌ caꞌ nedaꞌ ca benuꞌ nij, budödduꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Catiꞌ byö́nibiꞌ didzaꞌ ni biꞌi Moisés, buzxundjbiꞌ niꞌ, yajsoabiꞌ luyú Madián ga niꞌ gzoabiꞌ ca bönniꞌ ziꞌtuꞌ. Luyú Madián naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul lu yödz niꞌ, atiꞌ guljcbiꞌ chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Catiꞌ chgdöd choaꞌ iz zoëꞌ niꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios lu guiꞌ qui yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, ga niꞌ nac lu latj caꞌz, le zoa lu guiꞌa nazíꞌ lei Sinaí.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Catiꞌ bléꞌinëꞌ guiꞌ naꞌ Moisés, bubannëꞌ, atiꞌ gbiguëꞌë gal‑laꞌ quië gléꞌinëꞌ dxiꞌa, atiꞌ niꞌ byönnëꞌ chiꞌë Xanruꞌ.
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Cni gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios quequëꞌ xuz xtaꞌu. Nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Niꞌr lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, gzxiztsquëꞌ Moisés, len cutur burúguinëꞌ uyúëꞌ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Bleycj löluꞌ nudaꞌu, le nac laꞌy ga ni zuꞌ le zoaczaꞌ ni nedaꞌ, nacaꞌ Dios.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Le nactë chbléꞌidaꞌ le taꞌzacaꞌ taꞌguíꞌi bunách quiaꞌ nacuáꞌ luyú Egipto, len chbyöndaꞌ taꞌbö́dx yechëꞌë. Bötjaꞌ, zoaꞌ ni quië usláꞌ lequëꞌ. Gda naꞌa, gsölaꞌa liꞌ luyú Egipto.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Zal‑le gulucaꞌnëꞌ lëꞌ caꞌz bönniꞌ uládz queëꞌ Moisés, gulanë́ꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?”, Dios bsölëꞌë lëꞌ quië gaquëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, len bönniꞌ ruslá, ca naꞌ gudxëꞌ Moisés gbaz laꞌy naꞌ queëꞌ Dios, buluíꞌ lahuëꞌ lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui ga naꞌ zoëꞌ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisés ni bubijëꞌ luyú Egipto bönniꞌ uládz queëruꞌ, guc cni gdöd benëꞌ le glun ga gulubani bunách niꞌ, len le tac bëꞌ benëꞌ luyú niꞌ. Lëzcaꞌ cni benëꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Nis Xna. Cni benëꞌ lauquëꞌ gdu ca choaꞌ iz lu latj caꞌz.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Lëczëꞌ Moisés naꞌ gudxëꞌ bunách Israel niꞌ, gnëꞌ: “Xanruꞌ Dios gsölëꞌë queëliꞌ bönniꞌ galjëꞌ ladj diꞌa dza queëliꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ guꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gsölëꞌë lëꞌ queëliꞌ ca naꞌ bsölëꞌë nedaꞌ. Lëczëꞌ run bayúdx uzë́ nagliꞌ‑nëꞌ.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Lëzcaꞌ lëczëꞌ Moisés naꞌ gzóalenëꞌ bunách nudubgac queëꞌ Dios lu latj caꞌz, atiꞌ bdzaguëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nu naꞌ bëꞌlen lëꞌ didzaꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ. Gzóalenëꞌ xuz xtauꞌruꞌ Moisés, atiꞌ Dios budödëꞌ lu nëꞌë zxba laꞌy queëꞌ, le ruiꞌ didzaꞌ ca gac laꞌdel‑liꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán bunách, atiꞌ zxba ni budödëꞌ Moisés lu naꞌgac zxiꞌn xsoaquëꞌ ga rdxintë queëruꞌ rëꞌu.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Cutu glëꞌnnëꞌ xuz xtauꞌruꞌ lunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Moisés, san guluzóëꞌ lëꞌ tslaꞌl, len glëꞌnnëꞌ tshuöjquëꞌ luyú Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ Moisés, lequëꞌ glëꞌ Aarón, böchëꞌë Moisés naꞌ, gulanë́ꞌ: “Rë́ꞌnituꞌ gunuꞌ yuguꞌ dios queëtuꞌ, bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag, quië laꞌnö́r lautuꞌ. Cutu nö́zituꞌ bi guc queëꞌ Moisés, bönniꞌ naꞌ nubijëꞌ netuꞌ luyú Egipto.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Niꞌr glunëꞌ tu bdauꞌ oro le nac ca tu bëdxdauꞌ, atiꞌ guludödcdëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ, len gulaguꞌquëꞌ‑baꞌ lau bdauꞌ oro naꞌ, atiꞌ glunëꞌ lni lau bdauꞌ naꞌ nunquëꞌ.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Qui lë ni naꞌ bucaꞌnëꞌ lequëꞌ Dios len bubíj ladxëꞌë lequëꞌ. Niꞌr gulayíj ládxiꞌquëꞌ le taꞌyë́p luzxbá. Ca nac lë ni nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rna:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Cutu glúꞌgacliꞌ‑baꞌ quiaꞌ nedaꞌ,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Catiꞌ niꞌ gulacuꞌë xuz xtauꞌruꞌ lu latj caꞌz, gutaꞌ quequëꞌ yuꞌu lariꞌ ga glun chiꞌë zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ nac bëꞌ zóalenëꞌ lequëꞌ Dios. Glunëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ ca naꞌ gna béꞌinëꞌ Moisés Dios, catiꞌ niꞌ gudxëꞌ lëꞌ gunëꞌ lei ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu guiꞌa niꞌ.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Lëzcaꞌ guludödëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ lu naꞌquëꞌ zxiꞌnquëꞌ ga bdxintë dza niꞌ gluꞌë lei luyú ni xuz xtauꞌruꞌ, catiꞌ niꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Josué, atiꞌ gulagǘëꞌ xyugac bunách gzaꞌa, nup niꞌ bulaguëꞌë Dios lauquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni glunëꞌ zian iz ga bdxintë dza zoëꞌ David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Bdzag ladxëꞌë David naꞌ Dios, atiꞌ lëꞌ gnabnëꞌ Dios guꞌë lëꞌ latj gunëꞌ tu yuꞌu ga soëꞌ Dios queëꞌ Jacob.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Cutu bëꞌë lëꞌ latj Dios, san benëꞌ yuꞌu queëꞌ Dios Salomón, zxiꞌnëꞌ David naꞌ.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Cni benëꞌ zal‑laꞌ cutu zoëꞌ Dios, Nu nactër blau, lu gdauꞌ nungac bunách. Ca nac lë ni gnëꞌ bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yehuaꞌ yubá nac ga röꞌa rna bëꞌa
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Naruꞌ clëg len naꞌczaꞌ benaꞌ yúguꞌtë lë ni?”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Esteban, gnëꞌ:
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Gulabía ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ niꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios xuz xtauꞌliꞌ naꞌ. Lëzcaꞌ guludödcdëꞌ bönniꞌ niꞌ gulaguíxjöꞌë ziꞌal ca ral‑laꞌ guidëꞌ Cristo, Bönniꞌ Tsahuiꞌ, atiꞌ naꞌa, catiꞌ niꞌ bdxinëꞌ Bönniꞌ Tsahuiꞌ naꞌ, lbiꞌiczliꞌ budödliꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ guludöddëꞌ Lëꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Lbiꞌiczliꞌ dë lu naꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ xuz xtauꞌliꞌ yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, san cutu runliꞌ ca rna.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gulaléytsquinëꞌ Esteban, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ lëꞌ gulutíl‑l láyiꞌquëꞌ.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Niꞌr buyúëꞌ luzxbál Esteban naꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bléꞌinëꞌ latj yeníꞌ ga zoëꞌ Dios lencaꞌ Jesús, zuinëꞌ cuit lëꞌë yubél Dios ga náctërëꞌ blau.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Niꞌr gnëꞌ:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Niꞌr guluséyj nagquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, atiꞌ gulabödxyëꞌë zidzj, len tsazxö́n gulabía diꞌë lëꞌ.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ, atiꞌ niꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj. Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ tunëꞌ lnaꞌ lau le tuꞌquíëꞌ Esteban gulucuꞌë lariꞌ taꞌxóa yenquëꞌ xniꞌë bönniꞌ lëꞌ Saulo catiꞌ niꞌ gululadxëꞌ Esteban guiöj.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Catiꞌ niꞌ tuꞌladxëꞌ Esteban guiöj, lëꞌ bulidzëꞌ Dios, gnëꞌ:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Niꞌr byechuëꞌ, buzechu zxibëꞌ, len bëꞌë zidzj didzaꞌ, gnëꞌ:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.