Atos 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Niꞌr gnabnëꞌ Esteban bxuz blau, rnëꞌ:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Bubiꞌë didzaꞌ Esteban, rnëꞌ:
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Dios gudxëꞌ lëꞌ: “Bruj ladzuꞌ len blaꞌalen diꞌa dza quiuꞌ, atiꞌ gyeaj luyú niꞌ uluiꞌidaꞌ liꞌ.”
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Niꞌr brujëꞌ Abraham luyú Mesopotamia le nac xyugac bunách Caldea, atiꞌ yajsóëꞌ Harán. Lu yödz niꞌ gutiëꞌ xuzëꞌ Abraham naꞌ, atiꞌ lëꞌ buzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ Dios bchëꞌë lëꞌ latj ni, ga ni zoaruꞌ naꞌa.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Dios cutu bëꞌë lëꞌ latj gaqui queëꞌ luyú ni. Ni latiꞌ bunödzjëꞌ queëꞌ ga soëꞌ luyú ni, san gzxiꞌ lu nëꞌë Dios unödzjëꞌ queëꞌ luyú ni, atiꞌ töd gatiëꞌ Abraham gaqui quegac zxiꞌn xsoëꞌ luyú ni, zal‑laꞌ cutu nacuíꞌnibiꞌ biꞌi queëꞌ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Lëzcaꞌ cni gudxëꞌ Abraham Dios: “Tsjaquëꞌ zxiꞌn xsuꞌ lu xyugac bunách gzaꞌa, atiꞌ niꞌ lacquëꞌ ca bunách ziꞌtuꞌ. Lunëꞌ bönniꞌ luyú niꞌ ga lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ. Lusacaꞌ ziꞌë lequëꞌ gdu ca tap gayuáꞌ iz.”
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Lëzcaꞌ gudxëꞌ lëꞌ Dios: “Nedaꞌ usyudxaꞌ bunách luyú niꞌ, ga niꞌ lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ, atiꞌ töd niꞌ lurujëꞌ niꞌ, atiꞌ lunëꞌ xchinaꞌ luyú ni.”
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Dios bénlenëꞌ Abraham didzaꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ len gna béꞌinëꞌ lëꞌ gchuguëꞌ lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ tu le gac bëꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ. Gdöd niꞌ guquëꞌ Abraham xuzbiꞌ biꞌi Isaac, len catiꞌ chgúquibiꞌ xunuꞌ gbidz, bchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Isaac naꞌ, lëzcaꞌ cni benëꞌ queëbiꞌ biꞌi Jacob, zxiꞌnëꞌ, len cni benëꞌ caꞌ Jacob quegac idxínnutëbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ, nup niꞌ glac xuz xtauꞌgac idxinnu cöꞌ diꞌa dza quegac bunách Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 ’Xuz xtauꞌruꞌ naꞌ, lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ, glútiꞌë‑biꞌ biꞌi José, bö́chiꞌquëꞌ, lu naꞌquëꞌ bönniꞌ niꞌ yjuaꞌquëꞌ‑biꞌ luyú Egipto. Dios gzóalenëꞌ‑biꞌ biꞌi José naꞌ
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 len buslë́ꞌ‑biꞌ lu le glac queëbiꞌ. Dios bëꞌë‑biꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, le ben ga bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Faraón, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ bunách Egipto, atiꞌ Faraón naꞌ budödëꞌ lu naꞌbiꞌ biꞌi José yöl‑laꞌ uná bëꞌ gna béꞌibiꞌ luyú Egipto len yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Niꞌr guctsca gbin gdu luyú Egipto, len luyú Canaán ni, atiꞌ gulazacaꞌ gulaguíꞌi yúguꞌtë bunách dza niꞌ. Cutu bdzöli le lahuëꞌ xuz xtauꞌruꞌ.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Catiꞌ byönnëꞌ Jacob dë zxoaꞌ xtil luyú Egipto, bsölëꞌë niꞌ yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, bönniꞌ niꞌ nacquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni guc le ziꞌal lzu yjaquëꞌ niꞌ.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Catiꞌ le buróp lzu yjaquëꞌ luyú Egipto, benëꞌ José ga guluúnbëꞌë lëꞌ böchëꞌë. Cni guc, gnöznëꞌ Faraón nup nacgac diꞌa dza queëꞌ José.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Niꞌr bsölëꞌë didzaꞌ José, benëꞌ ga bdxinëꞌ niꞌ Jacob, xuzëꞌ, dzaggac lëꞌ diꞌa dza queëꞌ, glac gdu tsonnlalj yu chinu bunách.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Cni guc, bdxinëꞌ Jacob luyú Egipto, ga niꞌ gutiëꞌ lëꞌ, atiꞌ glatiëꞌ caꞌ niꞌ xuz xtauꞌruꞌ catiꞌ bzaꞌa dza quequëꞌ.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Catiꞌ glatiëꞌ tu tu xuz xtauꞌruꞌ yjuaꞌquëꞌ lequëꞌ luyú Siquem yuguꞌ zxiꞌn xsoaquëꞌ, atiꞌ niꞌ gulucachëꞌë lequëꞌ yeru ba lu bloj naꞌ guꞌuëꞌ Abraham lu naꞌgac zxiꞌnëꞌ Hemor, bönniꞌ Siquem.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 ’Gdöd zian iz, catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, lë naꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gunëꞌ queëꞌ Abraham, gulayán bunách yuguꞌ cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel, glac bunách zian catiꞌ niꞌ gulacuáꞌ luyú Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Niꞌr gyaziëꞌ bönniꞌ yubl gna bëꞌë luyú Egipto naꞌ, len gatga byönnëꞌ ca nac le benëꞌ José, gúclenëꞌ bunách Egipto.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Gzxiꞌ yéꞌinëꞌ bunách uládz queëruꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë. Busacaꞌ ziꞌë xuz xtauꞌruꞌ naꞌ len benëꞌ ga lusanëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ huëꞌndauꞌ qui queëquëꞌ, quië latbiꞌ.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Laꞌ dza niꞌz guljbiꞌ caꞌ biꞌidauꞌ Moisés, atiꞌ bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Dios. Gdu ca tsonn beoꞌ guluscul‑lëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ lidxquëꞌ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Catiꞌ bdxin dza lusanëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië gatbiꞌ biꞌidauꞌ Moisés naꞌ, bdxinnu ngul zxiꞌnëꞌ Faraón ga niꞌ gulucaꞌnëꞌ‑biꞌ, atiꞌ yajxiꞌnu‑biꞌ len buscul‑lnu‑biꞌ ca biꞌi queëcznu.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Cni guc, bzëdbiꞌ biꞌi Moisés yúguꞌtë le taquëꞌ bönniꞌ Egipto len gúctërbiꞌ zxön ca nac didzaꞌ bëꞌbiꞌ len ca nacgac le benbiꞌ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ’Catiꞌ chyuꞌubiꞌ choaꞌ iz biꞌi Moisés, gna ládxiꞌbiꞌ tsajyubiꞌ bunách uládz queëbiꞌ, bunách Israel.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Catiꞌ bdxinbiꞌ ga naꞌ nacuꞌë, bléꞌibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto, rusacaꞌ ziꞌë bönniꞌ uládz queëbiꞌ. Niꞌr gúclenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ naꞌ len budö́dibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ. Cni guc, buzíꞌ labiꞌ bönniꞌ naꞌ biꞌi Moisés uláz queëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Gúquibiꞌ Moisés hualaꞌyéjniꞌnëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌbiꞌ gunëꞌ Dios ga uslabiꞌ lequëꞌ lëczbiꞌ, san lequëꞌ cutu gulayéjniꞌnëꞌ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Yetú dza caꞌ yajxácaꞌbiꞌ yechopëꞌ bönniꞌ Israel, taꞌdil‑lëꞌ, atiꞌ gúꞌnibiꞌ cuequi dxibiꞌ lequëꞌ, len gudxbiꞌ lequëꞌ: “Lbiꞌiliꞌ, bö́chiꞌliꞌ nac. ¿Bizx quië ruaꞌliꞌ lzaꞌliꞌ döꞌ?”
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Niꞌr bönniꞌ naꞌ ruꞌë döꞌ qui lzëꞌë budxiguëꞌë‑biꞌ biꞌi Moisés, gnëꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Naruꞌ rë́ꞌnitsanuꞌ gdödduꞌ caꞌ nedaꞌ ca benuꞌ nij, budödduꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ?”
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Catiꞌ byö́nibiꞌ didzaꞌ ni biꞌi Moisés, buzxundjbiꞌ niꞌ, yajsoabiꞌ luyú Madián ga niꞌ gzoabiꞌ ca bönniꞌ ziꞌtuꞌ. Luyú Madián naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul lu yödz niꞌ, atiꞌ guljcbiꞌ chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Catiꞌ chgdöd choaꞌ iz zoëꞌ niꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios lu guiꞌ qui yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, ga niꞌ nac lu latj caꞌz, le zoa lu guiꞌa nazíꞌ lei Sinaí.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Catiꞌ bléꞌinëꞌ guiꞌ naꞌ Moisés, bubannëꞌ, atiꞌ gbiguëꞌë gal‑laꞌ quië gléꞌinëꞌ dxiꞌa, atiꞌ niꞌ byönnëꞌ chiꞌë Xanruꞌ.
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 Cni gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios quequëꞌ xuz xtaꞌu. Nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Niꞌr lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, gzxiztsquëꞌ Moisés, len cutur burúguinëꞌ uyúëꞌ.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Bleycj löluꞌ nudaꞌu, le nac laꞌy ga ni zuꞌ le zoaczaꞌ ni nedaꞌ, nacaꞌ Dios.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Le nactë chbléꞌidaꞌ le taꞌzacaꞌ taꞌguíꞌi bunách quiaꞌ nacuáꞌ luyú Egipto, len chbyöndaꞌ taꞌbö́dx yechëꞌë. Bötjaꞌ, zoaꞌ ni quië usláꞌ lequëꞌ. Gda naꞌa, gsölaꞌa liꞌ luyú Egipto.”
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Zal‑le gulucaꞌnëꞌ lëꞌ caꞌz bönniꞌ uládz queëꞌ Moisés, gulanë́ꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?”, Dios bsölëꞌë lëꞌ quië gaquëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, len bönniꞌ ruslá, ca naꞌ gudxëꞌ Moisés gbaz laꞌy naꞌ queëꞌ Dios, buluíꞌ lahuëꞌ lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui ga naꞌ zoëꞌ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Moisés ni bubijëꞌ luyú Egipto bönniꞌ uládz queëruꞌ, guc cni gdöd benëꞌ le glun ga gulubani bunách niꞌ, len le tac bëꞌ benëꞌ luyú niꞌ. Lëzcaꞌ cni benëꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Nis Xna. Cni benëꞌ lauquëꞌ gdu ca choaꞌ iz lu latj caꞌz.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Lëczëꞌ Moisés naꞌ gudxëꞌ bunách Israel niꞌ, gnëꞌ: “Xanruꞌ Dios gsölëꞌë queëliꞌ bönniꞌ galjëꞌ ladj diꞌa dza queëliꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ guꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gsölëꞌë lëꞌ queëliꞌ ca naꞌ bsölëꞌë nedaꞌ. Lëczëꞌ run bayúdx uzë́ nagliꞌ‑nëꞌ.”
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Lëzcaꞌ lëczëꞌ Moisés naꞌ gzóalenëꞌ bunách nudubgac queëꞌ Dios lu latj caꞌz, atiꞌ bdzaguëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nu naꞌ bëꞌlen lëꞌ didzaꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ. Gzóalenëꞌ xuz xtauꞌruꞌ Moisés, atiꞌ Dios budödëꞌ lu nëꞌë zxba laꞌy queëꞌ, le ruiꞌ didzaꞌ ca gac laꞌdel‑liꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán bunách, atiꞌ zxba ni budödëꞌ Moisés lu naꞌgac zxiꞌn xsoaquëꞌ ga rdxintë queëruꞌ rëꞌu.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ’Cutu glëꞌnnëꞌ xuz xtauꞌruꞌ lunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Moisés, san guluzóëꞌ lëꞌ tslaꞌl, len glëꞌnnëꞌ tshuöjquëꞌ luyú Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ Moisés, lequëꞌ glëꞌ Aarón, böchëꞌë Moisés naꞌ, gulanë́ꞌ: “Rë́ꞌnituꞌ gunuꞌ yuguꞌ dios queëtuꞌ, bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag, quië laꞌnö́r lautuꞌ. Cutu nö́zituꞌ bi guc queëꞌ Moisés, bönniꞌ naꞌ nubijëꞌ netuꞌ luyú Egipto.”
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Niꞌr glunëꞌ tu bdauꞌ oro le nac ca tu bëdxdauꞌ, atiꞌ guludödcdëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ, len gulaguꞌquëꞌ‑baꞌ lau bdauꞌ oro naꞌ, atiꞌ glunëꞌ lni lau bdauꞌ naꞌ nunquëꞌ.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Qui lë ni naꞌ bucaꞌnëꞌ lequëꞌ Dios len bubíj ladxëꞌë lequëꞌ. Niꞌr gulayíj ládxiꞌquëꞌ le taꞌyë́p luzxbá. Ca nac lë ni nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rna:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Cutu glúꞌgacliꞌ‑baꞌ quiaꞌ nedaꞌ,
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 ’Catiꞌ niꞌ gulacuꞌë xuz xtauꞌruꞌ lu latj caꞌz, gutaꞌ quequëꞌ yuꞌu lariꞌ ga glun chiꞌë zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ nac bëꞌ zóalenëꞌ lequëꞌ Dios. Glunëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ ca naꞌ gna béꞌinëꞌ Moisés Dios, catiꞌ niꞌ gudxëꞌ lëꞌ gunëꞌ lei ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu guiꞌa niꞌ.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Lëzcaꞌ guludödëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ lu naꞌquëꞌ zxiꞌnquëꞌ ga bdxintë dza niꞌ gluꞌë lei luyú ni xuz xtauꞌruꞌ, catiꞌ niꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Josué, atiꞌ gulagǘëꞌ xyugac bunách gzaꞌa, nup niꞌ bulaguëꞌë Dios lauquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni glunëꞌ zian iz ga bdxintë dza zoëꞌ David.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Bdzag ladxëꞌë David naꞌ Dios, atiꞌ lëꞌ gnabnëꞌ Dios guꞌë lëꞌ latj gunëꞌ tu yuꞌu ga soëꞌ Dios queëꞌ Jacob.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Cutu bëꞌë lëꞌ latj Dios, san benëꞌ yuꞌu queëꞌ Dios Salomón, zxiꞌnëꞌ David naꞌ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Cni benëꞌ zal‑laꞌ cutu zoëꞌ Dios, Nu nactër blau, lu gdauꞌ nungac bunách. Ca nac lë ni gnëꞌ bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Yehuaꞌ yubá nac ga röꞌa rna bëꞌa
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Naruꞌ clëg len naꞌczaꞌ benaꞌ yúguꞌtë lë ni?”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Esteban, gnëꞌ:
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Gulabía ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ niꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios xuz xtauꞌliꞌ naꞌ. Lëzcaꞌ guludödcdëꞌ bönniꞌ niꞌ gulaguíxjöꞌë ziꞌal ca ral‑laꞌ guidëꞌ Cristo, Bönniꞌ Tsahuiꞌ, atiꞌ naꞌa, catiꞌ niꞌ bdxinëꞌ Bönniꞌ Tsahuiꞌ naꞌ, lbiꞌiczliꞌ budödliꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ guludöddëꞌ Lëꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Lbiꞌiczliꞌ dë lu naꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ xuz xtauꞌliꞌ yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, san cutu runliꞌ ca rna.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gulaléytsquinëꞌ Esteban, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ lëꞌ gulutíl‑l láyiꞌquëꞌ.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Niꞌr buyúëꞌ luzxbál Esteban naꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bléꞌinëꞌ latj yeníꞌ ga zoëꞌ Dios lencaꞌ Jesús, zuinëꞌ cuit lëꞌë yubél Dios ga náctërëꞌ blau.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Niꞌr gnëꞌ:
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Niꞌr guluséyj nagquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, atiꞌ gulabödxyëꞌë zidzj, len tsazxö́n gulabía diꞌë lëꞌ.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ, atiꞌ niꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj. Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ tunëꞌ lnaꞌ lau le tuꞌquíëꞌ Esteban gulucuꞌë lariꞌ taꞌxóa yenquëꞌ xniꞌë bönniꞌ lëꞌ Saulo catiꞌ niꞌ gululadxëꞌ Esteban guiöj.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Catiꞌ niꞌ tuꞌladxëꞌ Esteban guiöj, lëꞌ bulidzëꞌ Dios, gnëꞌ:
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Niꞌr byechuëꞌ, buzechu zxibëꞌ, len bëꞌë zidzj didzaꞌ, gnëꞌ:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.