Atos 7

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Niꞌr gnabnëꞌ Esteban bxuz blau, rnëꞌ:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Bubiꞌë didzaꞌ Esteban, rnëꞌ:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Dios gudxëꞌ lëꞌ: “Bruj ladzuꞌ len blaꞌalen diꞌa dza quiuꞌ, atiꞌ gyeaj luyú niꞌ uluiꞌidaꞌ liꞌ.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Niꞌr brujëꞌ Abraham luyú Mesopotamia le nac xyugac bunách Caldea, atiꞌ yajsóëꞌ Harán. Lu yödz niꞌ gutiëꞌ xuzëꞌ Abraham naꞌ, atiꞌ lëꞌ buzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ Dios bchëꞌë lëꞌ latj ni, ga ni zoaruꞌ naꞌa.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Dios cutu bëꞌë lëꞌ latj gaqui queëꞌ luyú ni. Ni latiꞌ bunödzjëꞌ queëꞌ ga soëꞌ luyú ni, san gzxiꞌ lu nëꞌë Dios unödzjëꞌ queëꞌ luyú ni, atiꞌ töd gatiëꞌ Abraham gaqui quegac zxiꞌn xsoëꞌ luyú ni, zal‑laꞌ cutu nacuíꞌnibiꞌ biꞌi queëꞌ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Lëzcaꞌ cni gudxëꞌ Abraham Dios: “Tsjaquëꞌ zxiꞌn xsuꞌ lu xyugac bunách gzaꞌa, atiꞌ niꞌ lacquëꞌ ca bunách ziꞌtuꞌ. Lunëꞌ bönniꞌ luyú niꞌ ga lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ. Lusacaꞌ ziꞌë lequëꞌ gdu ca tap gayuáꞌ iz.”
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Lëzcaꞌ gudxëꞌ lëꞌ Dios: “Nedaꞌ usyudxaꞌ bunách luyú niꞌ, ga niꞌ lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ, atiꞌ töd niꞌ lurujëꞌ niꞌ, atiꞌ lunëꞌ xchinaꞌ luyú ni.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Dios bénlenëꞌ Abraham didzaꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ len gna béꞌinëꞌ lëꞌ gchuguëꞌ lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ tu le gac bëꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ. Gdöd niꞌ guquëꞌ Abraham xuzbiꞌ biꞌi Isaac, len catiꞌ chgúquibiꞌ xunuꞌ gbidz, bchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Isaac naꞌ, lëzcaꞌ cni benëꞌ queëbiꞌ biꞌi Jacob, zxiꞌnëꞌ, len cni benëꞌ caꞌ Jacob quegac idxínnutëbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ, nup niꞌ glac xuz xtauꞌgac idxinnu cöꞌ diꞌa dza quegac bunách Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Xuz xtauꞌruꞌ naꞌ, lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ, glútiꞌë‑biꞌ biꞌi José, bö́chiꞌquëꞌ, lu naꞌquëꞌ bönniꞌ niꞌ yjuaꞌquëꞌ‑biꞌ luyú Egipto. Dios gzóalenëꞌ‑biꞌ biꞌi José naꞌ
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 len buslë́ꞌ‑biꞌ lu le glac queëbiꞌ. Dios bëꞌë‑biꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, le ben ga bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Faraón, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ bunách Egipto, atiꞌ Faraón naꞌ budödëꞌ lu naꞌbiꞌ biꞌi José yöl‑laꞌ uná bëꞌ gna béꞌibiꞌ luyú Egipto len yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Niꞌr guctsca gbin gdu luyú Egipto, len luyú Canaán ni, atiꞌ gulazacaꞌ gulaguíꞌi yúguꞌtë bunách dza niꞌ. Cutu bdzöli le lahuëꞌ xuz xtauꞌruꞌ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Catiꞌ byönnëꞌ Jacob dë zxoaꞌ xtil luyú Egipto, bsölëꞌë niꞌ yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, bönniꞌ niꞌ nacquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni guc le ziꞌal lzu yjaquëꞌ niꞌ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Catiꞌ le buróp lzu yjaquëꞌ luyú Egipto, benëꞌ José ga guluúnbëꞌë lëꞌ böchëꞌë. Cni guc, gnöznëꞌ Faraón nup nacgac diꞌa dza queëꞌ José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Niꞌr bsölëꞌë didzaꞌ José, benëꞌ ga bdxinëꞌ niꞌ Jacob, xuzëꞌ, dzaggac lëꞌ diꞌa dza queëꞌ, glac gdu tsonnlalj yu chinu bunách.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Cni guc, bdxinëꞌ Jacob luyú Egipto, ga niꞌ gutiëꞌ lëꞌ, atiꞌ glatiëꞌ caꞌ niꞌ xuz xtauꞌruꞌ catiꞌ bzaꞌa dza quequëꞌ.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Catiꞌ glatiëꞌ tu tu xuz xtauꞌruꞌ yjuaꞌquëꞌ lequëꞌ luyú Siquem yuguꞌ zxiꞌn xsoaquëꞌ, atiꞌ niꞌ gulucachëꞌë lequëꞌ yeru ba lu bloj naꞌ guꞌuëꞌ Abraham lu naꞌgac zxiꞌnëꞌ Hemor, bönniꞌ Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Gdöd zian iz, catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, lë naꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gunëꞌ queëꞌ Abraham, gulayán bunách yuguꞌ cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel, glac bunách zian catiꞌ niꞌ gulacuáꞌ luyú Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Niꞌr gyaziëꞌ bönniꞌ yubl gna bëꞌë luyú Egipto naꞌ, len gatga byönnëꞌ ca nac le benëꞌ José, gúclenëꞌ bunách Egipto.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Gzxiꞌ yéꞌinëꞌ bunách uládz queëruꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë. Busacaꞌ ziꞌë xuz xtauꞌruꞌ naꞌ len benëꞌ ga lusanëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ huëꞌndauꞌ qui queëquëꞌ, quië latbiꞌ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Laꞌ dza niꞌz guljbiꞌ caꞌ biꞌidauꞌ Moisés, atiꞌ bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Dios. Gdu ca tsonn beoꞌ guluscul‑lëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ lidxquëꞌ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Catiꞌ bdxin dza lusanëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië gatbiꞌ biꞌidauꞌ Moisés naꞌ, bdxinnu ngul zxiꞌnëꞌ Faraón ga niꞌ gulucaꞌnëꞌ‑biꞌ, atiꞌ yajxiꞌnu‑biꞌ len buscul‑lnu‑biꞌ ca biꞌi queëcznu.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Cni guc, bzëdbiꞌ biꞌi Moisés yúguꞌtë le taquëꞌ bönniꞌ Egipto len gúctërbiꞌ zxön ca nac didzaꞌ bëꞌbiꞌ len ca nacgac le benbiꞌ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Catiꞌ chyuꞌubiꞌ choaꞌ iz biꞌi Moisés, gna ládxiꞌbiꞌ tsajyubiꞌ bunách uládz queëbiꞌ, bunách Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Catiꞌ bdxinbiꞌ ga naꞌ nacuꞌë, bléꞌibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto, rusacaꞌ ziꞌë bönniꞌ uládz queëbiꞌ. Niꞌr gúclenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ naꞌ len budö́dibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ. Cni guc, buzíꞌ labiꞌ bönniꞌ naꞌ biꞌi Moisés uláz queëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Gúquibiꞌ Moisés hualaꞌyéjniꞌnëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌbiꞌ gunëꞌ Dios ga uslabiꞌ lequëꞌ lëczbiꞌ, san lequëꞌ cutu gulayéjniꞌnëꞌ.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Yetú dza caꞌ yajxácaꞌbiꞌ yechopëꞌ bönniꞌ Israel, taꞌdil‑lëꞌ, atiꞌ gúꞌnibiꞌ cuequi dxibiꞌ lequëꞌ, len gudxbiꞌ lequëꞌ: “Lbiꞌiliꞌ, bö́chiꞌliꞌ nac. ¿Bizx quië ruaꞌliꞌ lzaꞌliꞌ döꞌ?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Niꞌr bönniꞌ naꞌ ruꞌë döꞌ qui lzëꞌë budxiguëꞌë‑biꞌ biꞌi Moisés, gnëꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Naruꞌ rë́ꞌnitsanuꞌ gdödduꞌ caꞌ nedaꞌ ca benuꞌ nij, budödduꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Catiꞌ byö́nibiꞌ didzaꞌ ni biꞌi Moisés, buzxundjbiꞌ niꞌ, yajsoabiꞌ luyú Madián ga niꞌ gzoabiꞌ ca bönniꞌ ziꞌtuꞌ. Luyú Madián naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul lu yödz niꞌ, atiꞌ guljcbiꞌ chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Catiꞌ chgdöd choaꞌ iz zoëꞌ niꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios lu guiꞌ qui yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, ga niꞌ nac lu latj caꞌz, le zoa lu guiꞌa nazíꞌ lei Sinaí.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Catiꞌ bléꞌinëꞌ guiꞌ naꞌ Moisés, bubannëꞌ, atiꞌ gbiguëꞌë gal‑laꞌ quië gléꞌinëꞌ dxiꞌa, atiꞌ niꞌ byönnëꞌ chiꞌë Xanruꞌ.
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Cni gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios quequëꞌ xuz xtaꞌu. Nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Niꞌr lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, gzxiztsquëꞌ Moisés, len cutur burúguinëꞌ uyúëꞌ.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Bleycj löluꞌ nudaꞌu, le nac laꞌy ga ni zuꞌ le zoaczaꞌ ni nedaꞌ, nacaꞌ Dios.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Le nactë chbléꞌidaꞌ le taꞌzacaꞌ taꞌguíꞌi bunách quiaꞌ nacuáꞌ luyú Egipto, len chbyöndaꞌ taꞌbö́dx yechëꞌë. Bötjaꞌ, zoaꞌ ni quië usláꞌ lequëꞌ. Gda naꞌa, gsölaꞌa liꞌ luyú Egipto.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Zal‑le gulucaꞌnëꞌ lëꞌ caꞌz bönniꞌ uládz queëꞌ Moisés, gulanë́ꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?”, Dios bsölëꞌë lëꞌ quië gaquëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, len bönniꞌ ruslá, ca naꞌ gudxëꞌ Moisés gbaz laꞌy naꞌ queëꞌ Dios, buluíꞌ lahuëꞌ lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui ga naꞌ zoëꞌ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moisés ni bubijëꞌ luyú Egipto bönniꞌ uládz queëruꞌ, guc cni gdöd benëꞌ le glun ga gulubani bunách niꞌ, len le tac bëꞌ benëꞌ luyú niꞌ. Lëzcaꞌ cni benëꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Nis Xna. Cni benëꞌ lauquëꞌ gdu ca choaꞌ iz lu latj caꞌz.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Lëczëꞌ Moisés naꞌ gudxëꞌ bunách Israel niꞌ, gnëꞌ: “Xanruꞌ Dios gsölëꞌë queëliꞌ bönniꞌ galjëꞌ ladj diꞌa dza queëliꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ guꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gsölëꞌë lëꞌ queëliꞌ ca naꞌ bsölëꞌë nedaꞌ. Lëczëꞌ run bayúdx uzë́ nagliꞌ‑nëꞌ.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Lëzcaꞌ lëczëꞌ Moisés naꞌ gzóalenëꞌ bunách nudubgac queëꞌ Dios lu latj caꞌz, atiꞌ bdzaguëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nu naꞌ bëꞌlen lëꞌ didzaꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ. Gzóalenëꞌ xuz xtauꞌruꞌ Moisés, atiꞌ Dios budödëꞌ lu nëꞌë zxba laꞌy queëꞌ, le ruiꞌ didzaꞌ ca gac laꞌdel‑liꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán bunách, atiꞌ zxba ni budödëꞌ Moisés lu naꞌgac zxiꞌn xsoaquëꞌ ga rdxintë queëruꞌ rëꞌu.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Cutu glëꞌnnëꞌ xuz xtauꞌruꞌ lunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Moisés, san guluzóëꞌ lëꞌ tslaꞌl, len glëꞌnnëꞌ tshuöjquëꞌ luyú Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ Moisés, lequëꞌ glëꞌ Aarón, böchëꞌë Moisés naꞌ, gulanë́ꞌ: “Rë́ꞌnituꞌ gunuꞌ yuguꞌ dios queëtuꞌ, bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag, quië laꞌnö́r lautuꞌ. Cutu nö́zituꞌ bi guc queëꞌ Moisés, bönniꞌ naꞌ nubijëꞌ netuꞌ luyú Egipto.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Niꞌr glunëꞌ tu bdauꞌ oro le nac ca tu bëdxdauꞌ, atiꞌ guludödcdëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ, len gulaguꞌquëꞌ‑baꞌ lau bdauꞌ oro naꞌ, atiꞌ glunëꞌ lni lau bdauꞌ naꞌ nunquëꞌ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Qui lë ni naꞌ bucaꞌnëꞌ lequëꞌ Dios len bubíj ladxëꞌë lequëꞌ. Niꞌr gulayíj ládxiꞌquëꞌ le taꞌyë́p luzxbá. Ca nac lë ni nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rna:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Cutu glúꞌgacliꞌ‑baꞌ quiaꞌ nedaꞌ,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Catiꞌ niꞌ gulacuꞌë xuz xtauꞌruꞌ lu latj caꞌz, gutaꞌ quequëꞌ yuꞌu lariꞌ ga glun chiꞌë zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ nac bëꞌ zóalenëꞌ lequëꞌ Dios. Glunëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ ca naꞌ gna béꞌinëꞌ Moisés Dios, catiꞌ niꞌ gudxëꞌ lëꞌ gunëꞌ lei ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu guiꞌa niꞌ.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Lëzcaꞌ guludödëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ lu naꞌquëꞌ zxiꞌnquëꞌ ga bdxintë dza niꞌ gluꞌë lei luyú ni xuz xtauꞌruꞌ, catiꞌ niꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Josué, atiꞌ gulagǘëꞌ xyugac bunách gzaꞌa, nup niꞌ bulaguëꞌë Dios lauquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni glunëꞌ zian iz ga bdxintë dza zoëꞌ David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Bdzag ladxëꞌë David naꞌ Dios, atiꞌ lëꞌ gnabnëꞌ Dios guꞌë lëꞌ latj gunëꞌ tu yuꞌu ga soëꞌ Dios queëꞌ Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Cutu bëꞌë lëꞌ latj Dios, san benëꞌ yuꞌu queëꞌ Dios Salomón, zxiꞌnëꞌ David naꞌ.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Cni benëꞌ zal‑laꞌ cutu zoëꞌ Dios, Nu nactër blau, lu gdauꞌ nungac bunách. Ca nac lë ni gnëꞌ bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yehuaꞌ yubá nac ga röꞌa rna bëꞌa
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Naruꞌ clëg len naꞌczaꞌ benaꞌ yúguꞌtë lë ni?”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Esteban, gnëꞌ:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Gulabía ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ niꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios xuz xtauꞌliꞌ naꞌ. Lëzcaꞌ guludödcdëꞌ bönniꞌ niꞌ gulaguíxjöꞌë ziꞌal ca ral‑laꞌ guidëꞌ Cristo, Bönniꞌ Tsahuiꞌ, atiꞌ naꞌa, catiꞌ niꞌ bdxinëꞌ Bönniꞌ Tsahuiꞌ naꞌ, lbiꞌiczliꞌ budödliꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ guludöddëꞌ Lëꞌ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Lbiꞌiczliꞌ dë lu naꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ xuz xtauꞌliꞌ yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, san cutu runliꞌ ca rna.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gulaléytsquinëꞌ Esteban, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ lëꞌ gulutíl‑l láyiꞌquëꞌ.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Niꞌr buyúëꞌ luzxbál Esteban naꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bléꞌinëꞌ latj yeníꞌ ga zoëꞌ Dios lencaꞌ Jesús, zuinëꞌ cuit lëꞌë yubél Dios ga náctërëꞌ blau.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Niꞌr gnëꞌ:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Niꞌr guluséyj nagquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, atiꞌ gulabödxyëꞌë zidzj, len tsazxö́n gulabía diꞌë lëꞌ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ, atiꞌ niꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj. Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ tunëꞌ lnaꞌ lau le tuꞌquíëꞌ Esteban gulucuꞌë lariꞌ taꞌxóa yenquëꞌ xniꞌë bönniꞌ lëꞌ Saulo catiꞌ niꞌ gululadxëꞌ Esteban guiöj.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Catiꞌ niꞌ tuꞌladxëꞌ Esteban guiöj, lëꞌ bulidzëꞌ Dios, gnëꞌ:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Niꞌr byechuëꞌ, buzechu zxibëꞌ, len bëꞌë zidzj didzaꞌ, gnëꞌ:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.