Atos 7
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Niꞌr gnabnëꞌ Esteban bxuz blau, rnëꞌ:
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Bubiꞌë didzaꞌ Esteban, rnëꞌ:
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Dios gudxëꞌ lëꞌ: “Bruj ladzuꞌ len blaꞌalen diꞌa dza quiuꞌ, atiꞌ gyeaj luyú niꞌ uluiꞌidaꞌ liꞌ.”
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Niꞌr brujëꞌ Abraham luyú Mesopotamia le nac xyugac bunách Caldea, atiꞌ yajsóëꞌ Harán. Lu yödz niꞌ gutiëꞌ xuzëꞌ Abraham naꞌ, atiꞌ lëꞌ buzë́ꞌë niꞌ, atiꞌ Dios bchëꞌë lëꞌ latj ni, ga ni zoaruꞌ naꞌa.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Dios cutu bëꞌë lëꞌ latj gaqui queëꞌ luyú ni. Ni latiꞌ bunödzjëꞌ queëꞌ ga soëꞌ luyú ni, san gzxiꞌ lu nëꞌë Dios unödzjëꞌ queëꞌ luyú ni, atiꞌ töd gatiëꞌ Abraham gaqui quegac zxiꞌn xsoëꞌ luyú ni, zal‑laꞌ cutu nacuíꞌnibiꞌ biꞌi queëꞌ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Lëzcaꞌ cni gudxëꞌ Abraham Dios: “Tsjaquëꞌ zxiꞌn xsuꞌ lu xyugac bunách gzaꞌa, atiꞌ niꞌ lacquëꞌ ca bunách ziꞌtuꞌ. Lunëꞌ bönniꞌ luyú niꞌ ga lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ. Lusacaꞌ ziꞌë lequëꞌ gdu ca tap gayuáꞌ iz.”
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Lëzcaꞌ gudxëꞌ lëꞌ Dios: “Nedaꞌ usyudxaꞌ bunách luyú niꞌ, ga niꞌ lacquëꞌ bönniꞌ nadáꞌugac zxiꞌn xsuꞌ, atiꞌ töd niꞌ lurujëꞌ niꞌ, atiꞌ lunëꞌ xchinaꞌ luyú ni.”
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Dios bénlenëꞌ Abraham didzaꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ len gna béꞌinëꞌ lëꞌ gchuguëꞌ lu xpë́laꞌquëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lidxëꞌ tu le gac bëꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ didzaꞌ naꞌ rucáꞌn tsahuiꞌ. Gdöd niꞌ guquëꞌ Abraham xuzbiꞌ biꞌi Isaac, len catiꞌ chgúquibiꞌ xunuꞌ gbidz, bchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Isaac naꞌ, lëzcaꞌ cni benëꞌ queëbiꞌ biꞌi Jacob, zxiꞌnëꞌ, len cni benëꞌ caꞌ Jacob quegac idxínnutëbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ, nup niꞌ glac xuz xtauꞌgac idxinnu cöꞌ diꞌa dza quegac bunách Israel.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 ’Xuz xtauꞌruꞌ naꞌ, lu yöl‑laꞌ ruzxeꞌi quequëꞌ, glútiꞌë‑biꞌ biꞌi José, bö́chiꞌquëꞌ, lu naꞌquëꞌ bönniꞌ niꞌ yjuaꞌquëꞌ‑biꞌ luyú Egipto. Dios gzóalenëꞌ‑biꞌ biꞌi José naꞌ
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 len buslë́ꞌ‑biꞌ lu le glac queëbiꞌ. Dios bëꞌë‑biꞌ yöl‑laꞌ rejniꞌi, le ben ga bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Faraón, bönniꞌ rna béꞌinëꞌ bunách Egipto, atiꞌ Faraón naꞌ budödëꞌ lu naꞌbiꞌ biꞌi José yöl‑laꞌ uná bëꞌ gna béꞌibiꞌ luyú Egipto len yúguꞌtë bunách nacuáꞌ lidxëꞌ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Niꞌr guctsca gbin gdu luyú Egipto, len luyú Canaán ni, atiꞌ gulazacaꞌ gulaguíꞌi yúguꞌtë bunách dza niꞌ. Cutu bdzöli le lahuëꞌ xuz xtauꞌruꞌ.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Catiꞌ byönnëꞌ Jacob dë zxoaꞌ xtil luyú Egipto, bsölëꞌë niꞌ yuguꞌ zxiꞌnëꞌ, bönniꞌ niꞌ nacquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni guc le ziꞌal lzu yjaquëꞌ niꞌ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Catiꞌ le buróp lzu yjaquëꞌ luyú Egipto, benëꞌ José ga guluúnbëꞌë lëꞌ böchëꞌë. Cni guc, gnöznëꞌ Faraón nup nacgac diꞌa dza queëꞌ José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Niꞌr bsölëꞌë didzaꞌ José, benëꞌ ga bdxinëꞌ niꞌ Jacob, xuzëꞌ, dzaggac lëꞌ diꞌa dza queëꞌ, glac gdu tsonnlalj yu chinu bunách.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Cni guc, bdxinëꞌ Jacob luyú Egipto, ga niꞌ gutiëꞌ lëꞌ, atiꞌ glatiëꞌ caꞌ niꞌ xuz xtauꞌruꞌ catiꞌ bzaꞌa dza quequëꞌ.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Catiꞌ glatiëꞌ tu tu xuz xtauꞌruꞌ yjuaꞌquëꞌ lequëꞌ luyú Siquem yuguꞌ zxiꞌn xsoaquëꞌ, atiꞌ niꞌ gulucachëꞌë lequëꞌ yeru ba lu bloj naꞌ guꞌuëꞌ Abraham lu naꞌgac zxiꞌnëꞌ Hemor, bönniꞌ Siquem.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 ’Gdöd zian iz, catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, lë naꞌ benëꞌ tsutsu xtidzëꞌë gunëꞌ queëꞌ Abraham, gulayán bunách yuguꞌ cöꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Israel, glac bunách zian catiꞌ niꞌ gulacuáꞌ luyú Egipto.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Niꞌr gyaziëꞌ bönniꞌ yubl gna bëꞌë luyú Egipto naꞌ, len gatga byönnëꞌ ca nac le benëꞌ José, gúclenëꞌ bunách Egipto.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Gzxiꞌ yéꞌinëꞌ bunách uládz queëruꞌ bönniꞌ naꞌ rna bëꞌë. Busacaꞌ ziꞌë xuz xtauꞌruꞌ naꞌ len benëꞌ ga lusanëꞌ‑biꞌ biꞌi bönniꞌ huëꞌndauꞌ qui queëquëꞌ, quië latbiꞌ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Laꞌ dza niꞌz guljbiꞌ caꞌ biꞌidauꞌ Moisés, atiꞌ bdzag ladxëꞌë‑biꞌ Dios. Gdu ca tsonn beoꞌ guluscul‑lëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ lidxquëꞌ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Catiꞌ bdxin dza lusanëꞌ‑biꞌ xuz xnaꞌbiꞌ quië gatbiꞌ biꞌidauꞌ Moisés naꞌ, bdxinnu ngul zxiꞌnëꞌ Faraón ga niꞌ gulucaꞌnëꞌ‑biꞌ, atiꞌ yajxiꞌnu‑biꞌ len buscul‑lnu‑biꞌ ca biꞌi queëcznu.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Cni guc, bzëdbiꞌ biꞌi Moisés yúguꞌtë le taquëꞌ bönniꞌ Egipto len gúctërbiꞌ zxön ca nac didzaꞌ bëꞌbiꞌ len ca nacgac le benbiꞌ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Catiꞌ chyuꞌubiꞌ choaꞌ iz biꞌi Moisés, gna ládxiꞌbiꞌ tsajyubiꞌ bunách uládz queëbiꞌ, bunách Israel.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Catiꞌ bdxinbiꞌ ga naꞌ nacuꞌë, bléꞌibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto, rusacaꞌ ziꞌë bönniꞌ uládz queëbiꞌ. Niꞌr gúclenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ naꞌ len budö́dibiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ. Cni guc, buzíꞌ labiꞌ bönniꞌ naꞌ biꞌi Moisés uláz queëꞌ bönniꞌ uládz queëbiꞌ.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Gúquibiꞌ Moisés hualaꞌyéjniꞌnëꞌ bönniꞌ bö́chiꞌbiꞌ gunëꞌ Dios ga uslabiꞌ lequëꞌ lëczbiꞌ, san lequëꞌ cutu gulayéjniꞌnëꞌ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Yetú dza caꞌ yajxácaꞌbiꞌ yechopëꞌ bönniꞌ Israel, taꞌdil‑lëꞌ, atiꞌ gúꞌnibiꞌ cuequi dxibiꞌ lequëꞌ, len gudxbiꞌ lequëꞌ: “Lbiꞌiliꞌ, bö́chiꞌliꞌ nac. ¿Bizx quië ruaꞌliꞌ lzaꞌliꞌ döꞌ?”
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Niꞌr bönniꞌ naꞌ ruꞌë döꞌ qui lzëꞌë budxiguëꞌë‑biꞌ biꞌi Moisés, gnëꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ¿Naruꞌ rë́ꞌnitsanuꞌ gdödduꞌ caꞌ nedaꞌ ca benuꞌ nij, budödduꞌ‑nëꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ?”
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Catiꞌ byö́nibiꞌ didzaꞌ ni biꞌi Moisés, buzxundjbiꞌ niꞌ, yajsoabiꞌ luyú Madián ga niꞌ gzoabiꞌ ca bönniꞌ ziꞌtuꞌ. Luyú Madián naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul lu yödz niꞌ, atiꞌ guljcbiꞌ chopbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Catiꞌ chgdöd choaꞌ iz zoëꞌ niꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ ga zoëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios lu guiꞌ qui yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, ga niꞌ nac lu latj caꞌz, le zoa lu guiꞌa nazíꞌ lei Sinaí.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Catiꞌ bléꞌinëꞌ guiꞌ naꞌ Moisés, bubannëꞌ, atiꞌ gbiguëꞌë gal‑laꞌ quië gléꞌinëꞌ dxiꞌa, atiꞌ niꞌ byönnëꞌ chiꞌë Xanruꞌ.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Cni gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios quequëꞌ xuz xtaꞌu. Nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham, len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Niꞌr lu yöl‑laꞌ radxi queëꞌ, gzxiztsquëꞌ Moisés, len cutur burúguinëꞌ uyúëꞌ.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Gudxëꞌ lëꞌ Xanruꞌ: “Bleycj löluꞌ nudaꞌu, le nac laꞌy ga ni zuꞌ le zoaczaꞌ ni nedaꞌ, nacaꞌ Dios.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Le nactë chbléꞌidaꞌ le taꞌzacaꞌ taꞌguíꞌi bunách quiaꞌ nacuáꞌ luyú Egipto, len chbyöndaꞌ taꞌbö́dx yechëꞌë. Bötjaꞌ, zoaꞌ ni quië usláꞌ lequëꞌ. Gda naꞌa, gsölaꞌa liꞌ luyú Egipto.”
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Zal‑le gulucaꞌnëꞌ lëꞌ caꞌz bönniꞌ uládz queëꞌ Moisés, gulanë́ꞌ: “¿Núzxatë buzóa liꞌ gna béꞌinuꞌ netuꞌ, len cuequi xbeynuꞌ le runtuꞌ?”, Dios bsölëꞌë lëꞌ quië gaquëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, len bönniꞌ ruslá, ca naꞌ gudxëꞌ Moisés gbaz laꞌy naꞌ queëꞌ Dios, buluíꞌ lahuëꞌ lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui ga naꞌ zoëꞌ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisés ni bubijëꞌ luyú Egipto bönniꞌ uládz queëruꞌ, guc cni gdöd benëꞌ le glun ga gulubani bunách niꞌ, len le tac bëꞌ benëꞌ luyú niꞌ. Lëzcaꞌ cni benëꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Nis Xna. Cni benëꞌ lauquëꞌ gdu ca choaꞌ iz lu latj caꞌz.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Lëczëꞌ Moisés naꞌ gudxëꞌ bunách Israel niꞌ, gnëꞌ: “Xanruꞌ Dios gsölëꞌë queëliꞌ bönniꞌ galjëꞌ ladj diꞌa dza queëliꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ guꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gsölëꞌë lëꞌ queëliꞌ ca naꞌ bsölëꞌë nedaꞌ. Lëczëꞌ run bayúdx uzë́ nagliꞌ‑nëꞌ.”
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Lëzcaꞌ lëczëꞌ Moisés naꞌ gzóalenëꞌ bunách nudubgac queëꞌ Dios lu latj caꞌz, atiꞌ bdzaguëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nu naꞌ bëꞌlen lëꞌ didzaꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ. Gzóalenëꞌ xuz xtauꞌruꞌ Moisés, atiꞌ Dios budödëꞌ lu nëꞌë zxba laꞌy queëꞌ, le ruiꞌ didzaꞌ ca gac laꞌdel‑liꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán bunách, atiꞌ zxba ni budödëꞌ Moisés lu naꞌgac zxiꞌn xsoaquëꞌ ga rdxintë queëruꞌ rëꞌu.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 ’Cutu glëꞌnnëꞌ xuz xtauꞌruꞌ lunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Moisés, san guluzóëꞌ lëꞌ tslaꞌl, len glëꞌnnëꞌ tshuöjquëꞌ luyú Egipto.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Catiꞌ niꞌ zoëꞌ lu guiꞌa Sinaí naꞌ Moisés, lequëꞌ glëꞌ Aarón, böchëꞌë Moisés naꞌ, gulanë́ꞌ: “Rë́ꞌnituꞌ gunuꞌ yuguꞌ dios queëtuꞌ, bdauꞌ guiöj bdauꞌ yag, quië laꞌnö́r lautuꞌ. Cutu nö́zituꞌ bi guc queëꞌ Moisés, bönniꞌ naꞌ nubijëꞌ netuꞌ luyú Egipto.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Niꞌr glunëꞌ tu bdauꞌ oro le nac ca tu bëdxdauꞌ, atiꞌ guludödcdëꞌ‑baꞌ böꞌcuꞌ zxílaꞌdauꞌ, len gulaguꞌquëꞌ‑baꞌ lau bdauꞌ oro naꞌ, atiꞌ glunëꞌ lni lau bdauꞌ naꞌ nunquëꞌ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Qui lë ni naꞌ bucaꞌnëꞌ lequëꞌ Dios len bubíj ladxëꞌë lequëꞌ. Niꞌr gulayíj ládxiꞌquëꞌ le taꞌyë́p luzxbá. Ca nac lë ni nayúj lu guich le gulanë́ꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rna:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Cutu glúꞌgacliꞌ‑baꞌ quiaꞌ nedaꞌ,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 ’Catiꞌ niꞌ gulacuꞌë xuz xtauꞌruꞌ lu latj caꞌz, gutaꞌ quequëꞌ yuꞌu lariꞌ ga glun chiꞌë zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ nac bëꞌ zóalenëꞌ lequëꞌ Dios. Glunëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ ca naꞌ gna béꞌinëꞌ Moisés Dios, catiꞌ niꞌ gudxëꞌ lëꞌ gunëꞌ lei ca nac lë naꞌ bléꞌinëꞌ, le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu guiꞌa niꞌ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Lëzcaꞌ guludödëꞌ yuꞌu lariꞌ naꞌ lu naꞌquëꞌ zxiꞌnquëꞌ ga bdxintë dza niꞌ gluꞌë lei luyú ni xuz xtauꞌruꞌ, catiꞌ niꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Josué, atiꞌ gulagǘëꞌ xyugac bunách gzaꞌa, nup niꞌ bulaguëꞌë Dios lauquëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Cni glunëꞌ zian iz ga bdxintë dza zoëꞌ David.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Bdzag ladxëꞌë David naꞌ Dios, atiꞌ lëꞌ gnabnëꞌ Dios guꞌë lëꞌ latj gunëꞌ tu yuꞌu ga soëꞌ Dios queëꞌ Jacob.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Cutu bëꞌë lëꞌ latj Dios, san benëꞌ yuꞌu queëꞌ Dios Salomón, zxiꞌnëꞌ David naꞌ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Cni benëꞌ zal‑laꞌ cutu zoëꞌ Dios, Nu nactër blau, lu gdauꞌ nungac bunách. Ca nac lë ni gnëꞌ bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, gnëꞌ:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Yehuaꞌ yubá nac ga röꞌa rna bëꞌa
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Naruꞌ clëg len naꞌczaꞌ benaꞌ yúguꞌtë lë ni?”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Esteban, gnëꞌ:
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Gulabía ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ niꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios xuz xtauꞌliꞌ naꞌ. Lëzcaꞌ guludödcdëꞌ bönniꞌ niꞌ gulaguíxjöꞌë ziꞌal ca ral‑laꞌ guidëꞌ Cristo, Bönniꞌ Tsahuiꞌ, atiꞌ naꞌa, catiꞌ niꞌ bdxinëꞌ Bönniꞌ Tsahuiꞌ naꞌ, lbiꞌiczliꞌ budödliꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ bönniꞌ guludöddëꞌ Lëꞌ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Lbiꞌiczliꞌ dë lu naꞌliꞌ zxba queëꞌ Dios, lë naꞌ guludödëꞌ lu naꞌquëꞌ xuz xtauꞌliꞌ yuguꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, san cutu runliꞌ ca rna.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Catiꞌ gulayönnëꞌ didzaꞌ ni bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gulaléytsquinëꞌ Esteban, atiꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ lëꞌ gulutíl‑l láyiꞌquëꞌ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Niꞌr buyúëꞌ luzxbál Esteban naꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bléꞌinëꞌ latj yeníꞌ ga zoëꞌ Dios lencaꞌ Jesús, zuinëꞌ cuit lëꞌë yubél Dios ga náctërëꞌ blau.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Niꞌr gnëꞌ:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Niꞌr guluséyj nagquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, atiꞌ gulabödxyëꞌë zidzj, len tsazxö́n gulabía diꞌë lëꞌ.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Gulubijëꞌ lëꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ, atiꞌ niꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj. Yuguꞌ bönniꞌ niꞌ tunëꞌ lnaꞌ lau le tuꞌquíëꞌ Esteban gulucuꞌë lariꞌ taꞌxóa yenquëꞌ xniꞌë bönniꞌ lëꞌ Saulo catiꞌ niꞌ gululadxëꞌ Esteban guiöj.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Catiꞌ niꞌ tuꞌladxëꞌ Esteban guiöj, lëꞌ bulidzëꞌ Dios, gnëꞌ:
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Niꞌr byechuëꞌ, buzechu zxibëꞌ, len bëꞌë zidzj didzaꞌ, gnëꞌ:
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.