Atos 27
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Catiꞌ chglunëꞌ quequëꞌ laꞌsölëꞌë netuꞌ lëꞌi barco tsiajtuꞌ Roma, luyú Italia, gulaguel‑lëꞌë Pablo len yelaꞌgac nup nadzungac, atiꞌ guludödëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë Julio, bönniꞌ yuꞌu lu nëꞌë tu cöꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nazíꞌ lei: “Bönniꞌ Queëꞌ Augusto Rjaquëꞌ Gdil‑l”.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Grentuꞌ tu lëꞌi barco qui luyú Adramitio, le ral‑laꞌ töd yuguꞌ yödz gap taꞌdxín barco ga nac luyú Asia, atiꞌ yuꞌuztuꞌ caꞌ lëꞌi barco naꞌ, gzaꞌtuꞌ Cesarea. Dzaguëꞌ caꞌ netuꞌ Aristarco, bönniꞌ Tesalónica, le nabáb Macedonia.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, bdxintuꞌ yödz Sidón, atiꞌ niꞌ Julio, bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ, bëꞌë Pablo latj tsijëꞌ ga nacuꞌë böchiꞌ lzëꞌë quië láclenëꞌ lëꞌ bi ryadzj queëꞌ.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Gdöd niꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ gzaꞌtuꞌ niꞌ. Gdödtuꞌ tslaꞌa ga dë luyú bidx Chipre ga röꞌ dxi böꞌ naꞌ reycj, le zaꞌ zacaꞌ lautuꞌ böꞌ reycj lu nis zxön naꞌ.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Niꞌr gdödtuꞌ lu nis zxön ga naláꞌ luyú Cilicia len luyú Panfilia, atiꞌ bdxintuꞌ Mira, tu yödz nabáb Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bönniꞌ naꞌ, nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nachë́ꞌë netuꞌ, yajxaquëꞌë niꞌ tu barco narúj yödz Alejandría, barco naꞌ zeaj luyú Italia. Lëꞌi barco naꞌ gluꞌë netuꞌ.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Zian dza gzaꞌ tsahuiꞌ ládxiꞌdauꞌ barco naꞌ, atiꞌ len yöl‑laꞌ rzacaꞌz bdxintuꞌ ga naláꞌ luyú bidx nazíꞌ lei Gnido, atiꞌ, le ruzagaꞌ netuꞌ böꞌ naꞌ reycj, gdödtuꞌ tslaꞌa luyú bidx nazíꞌ lei Creta ga röꞌ dxi böꞌ naꞌ reycj, len gdödtuꞌ ga naláꞌ yödz Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Lu yöl‑laꞌ rzacaꞌz gdödtuꞌ tslaꞌa ga dë luyú bidx Creta naꞌ, len bdxintuꞌ tu latj ga taꞌdxín barco, nazíꞌ lei Buenos Puertos, le dë gal‑laꞌ ga naꞌ dë yödz Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Le chgdzéytsquituꞌ, chgul‑laꞌ zoa banádx gac ditj bítiꞌtëz barco rzaꞌ lu nis zxön naꞌ, le chgdöd yuguꞌ dza tunëꞌ gubás catiꞌ ziꞌa gdxin beoꞌ ziag catiꞌ reycjtsca böꞌ. Qui lë ni naꞌ buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ Pablo,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 rnëꞌ:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Bönniꞌ naꞌ, nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gyéjlëꞌrëꞌ le gulanë́ꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë barco len bönniꞌ xancz, ca le gnëꞌ Pablo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Le cunác dxiꞌa latj niꞌ ga taꞌdxín barco, nazíꞌ lei Buenos Puertos, quië lugaꞌnëꞌ niꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag, qui lë ni naꞌ yelatiꞌz cuguluhuöatëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lëꞌi barco naꞌ glun tuz xtídzaꞌquëꞌ luzë́ꞌë niꞌ, chquiꞌ huac laꞌdxinëꞌ ga taꞌdxín barco lu yödz Fenice, lëzcaꞌ dë luyú bidx naꞌ nazíꞌ lei Creta, le dë tslaꞌa ga rbia gbidz, atiꞌ niꞌ glëꞌnnëꞌ lugaꞌnëꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Le reycj tu böꞌdauꞌ zaꞌ zacaꞌ tslaꞌa ga rdöd gbidz beoꞌ ziag, táquinëꞌ chrac lunëꞌ ca tëꞌnnëꞌ, atiꞌ gululisëꞌ guia ziꞌi nagaꞌ du guia le ruzóa dxiz barco, atiꞌ gdöd barco naꞌ gal‑laꞌ raꞌ luyú bidx naꞌ nazíꞌ lei Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Yetú chiꞌz caꞌ, gyeycj böꞌ bdunuꞌ zaꞌ lautuꞌ, nazíꞌ lei Euroclidón.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Le ruzéaj tslaꞌl barco böꞌ naꞌ reycj, atiꞌ le cutu guc tseaj barco ga zaꞌ böꞌ, niꞌr bëꞌtuꞌ latj böꞌ naꞌ buzéaj barco naꞌ ga rëꞌni.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Catiꞌ gdöd barco naꞌ ga bdxintuꞌ tslaꞌa tu luyú bidxdauꞌ nazíꞌ lei Cauda, tslaꞌa niꞌ cutu reycjtsca böꞌ, niꞌ lu yöl‑laꞌ rzacaꞌz buchistuꞌ bárcodauꞌ naꞌyj barco zxön ga naꞌ yuꞌutuꞌ.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Gdöd burentuꞌ lei lahui barco zxön naꞌ, niꞌr bégaꞌratuꞌ barco zxön naꞌ. Zxanti barco naꞌ buchö́lituꞌ du, cui gguindj lu nis. Le gúdxituꞌ töd barco naꞌ, nidx lu yuzx lu nis zxön naꞌ, buzötjtuꞌ lariꞌ qui, le rutúb böꞌ rusáꞌ barco naꞌ. Cniz bëꞌtuꞌ latj buzéaj barco böꞌ naꞌ reycj.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, len niꞌ ruzeajtsca barco naꞌ böꞌ bdunuꞌ reycj, niꞌr gruꞌntuꞌ lu nis zxön latiꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Dza bunn, len naꞌ cuintuꞌ gruꞌntuꞌ lu nis zxön le tun dxin qui barco naꞌ.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Catiꞌ chguc zian dza cutu rléꞌituꞌ gbidz ni bölj, len le reycjtsca böꞌ naꞌ ruzéaj barco naꞌ yuꞌutuꞌ, cutur runtuꞌ löz ulatuꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Le chguc zian dza cutu nágutuꞌ, gzuinëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl lequëꞌ, len gudxëꞌ lequëꞌ:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Naꞌa, rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Tsutsu gul‑gún ládxiꞌliꞌ, le cutu gatliꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ tscaliꞌ zoaliꞌ ni, zal‑laꞌ gac ditj barco ni.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Cni gac le duluíꞌ lahuëꞌ nedaꞌ gdyël gbaz laꞌy queëꞌ Dios. Dios ni náquidaꞌ queëꞌ len runaꞌ xchinëꞌ.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Gudxëꞌ nedaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ: “Pablo, cutu gádxinuꞌ. Run bayúdx gdxinuꞌ lahuëꞌ César. Le nadxiꞌinëꞌ liꞌ Dios, uslë́ꞌ yúguꞌtë bunách nacuaꞌlen liꞌ lëꞌi barco ni.”
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Qui lë ni naꞌ, tsutsu gul‑gún ládxiꞌliꞌ, le ruzxöni ladxaꞌa‑nëꞌ Dios, gac ca naꞌ chgudxëꞌ nedaꞌ gbaz laꞌy queëꞌ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Cni gac zal‑laꞌ run bayúdx gac ditj barco ni tu luyú bidxdauꞌ, ga niꞌ tsajcáꞌn rëꞌu.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Catiꞌ niꞌ chgdöd chidáꞌ dza, atiꞌ böꞌ naꞌ reycj ruzéaj barco naꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Adriático, gdu ladxiꞌ yël gláquinëꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco naꞌ chzoa gdxin barco gal‑laꞌ tu luyú bidx.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Gularuꞌnëꞌ du lu nis zxön naꞌ, atiꞌ gulanöznëꞌ galj bös nac ga bdxintë ga rëꞌ lu nis. Catiꞌ gdöd yelátiꞌdauꞌ barco naꞌ, gularuꞌnëꞌ du naꞌ leyúbl, len gulanöznëꞌ chnac chinu bös.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Le gládxinëꞌ tsajdín lu guiöj barco naꞌ, qui lë ni naꞌ, zacaꞌ tslaꞌa cudziꞌl barco naꞌ gularuꞌnëꞌ lu nis tap guia ziꞌi nágaꞌgac du guia le tuꞌzóa dxiz barco. Lu yöl‑laꞌ ruúbi ruguíꞌiz ládxiꞌdauꞌquëꞌ gulabözëꞌ tseníꞌ.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Niꞌr glëꞌnnëꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco luzxundjëꞌ lëꞌi barco naꞌ. Guluzötjëꞌ lu nis zxön bárcodauꞌ naꞌ dë lahui barco zxön naꞌ. Glunëꞌ ca tëꞌnnëꞌ luꞌë yelatiꞌ ziꞌtuꞌ guia ziꞌi naꞌ nagaꞌ du guia le ruzóa dxiz barco naꞌ, le zoa zacaꞌ tslaꞌa lahuil.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Niꞌr Pablo gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Niꞌr gulachuguëꞌ du nagaꞌ bárcodauꞌ naꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gluꞌë latj gbix lu nis zxön.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Catiꞌ chzaꞌ reníꞌ, gútaꞌyuëꞌ lauquëꞌ Pablo bi lahuëꞌ yúguꞌtëꞌ. Gudxëꞌ lequëꞌ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ gáguliꞌ quië huöac ládxiꞌliꞌ, le cutu caꞌ gatliꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gdel‑lëꞌë yöt xtil, len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Cni benëꞌ lauquëꞌ yúguꞌtëꞌ. Niꞌr buzxuzxjëꞌ yöt xtil naꞌ len gzu lahuëꞌ rahuëꞌ.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Niꞌr guladíp ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtëꞌ, len glahuëꞌ.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tscatuꞌ zoatuꞌ lëꞌi barco naꞌ, guctuꞌ gdu chop gayuáꞌ yu tsonnlalj yu chizxoptuꞌ.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Gdöd glahuëꞌ, guluhuöljnëꞌ, niꞌr gularuꞌnëꞌ lu nis zxoaꞌ xtil dë lëꞌi barco naꞌ, quië lulahuëꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Catiꞌ chguc lahuiꞌ dza, cutu guluúnbëꞌë luyú naꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco naꞌ, atiꞌ gulaléꞌinëꞌ ga rajrö́ꞌ nis zxön naꞌ gatsj lahuiꞌl luyú bidx naꞌ, len dë latj niꞌ ga nac lachiꞌ raꞌ nis zxön. Glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga tsaz niꞌ barco naꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Niꞌr gulusedxëꞌ yuguꞌ du guia nágaꞌgac guia ziꞌi tuꞌzóa dxiz barco naꞌ, len gulusanëꞌ leygac, atiꞌ gulabíx lu nis zxön. Gulusedxëꞌ caꞌ du nagaꞌ nëꞌi yag ruzéycj rudxíꞌi barco. Niꞌr guluchisëꞌ lariꞌ qui, le rutúb böꞌ le zoa tslaꞌa lahuil barco naꞌ, atiꞌ gzu lau rdöd barco zacaꞌ ga rajrö́ꞌ nis zxön gatsj lahuiꞌl luyú bidx naꞌ.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Catiꞌ bdxin barco naꞌ tu latj ga rdzag nis, niꞌ gnidx tslaꞌa lahuil barco naꞌ lu yuzx lu nis zxön naꞌ, atiꞌ bugáꞌnz niꞌ barco naꞌ. Cutur guc bi utá lei, atiꞌ tslaꞌa cudziꞌl barco naꞌ, gzu lau rguitsj lei nis zxön naꞌ, len yöl‑laꞌ rzaꞌ qui.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Niꞌr glëꞌnnëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l ludödcdëꞌ bönniꞌ nadzunquëꞌ, cui laꞌzxundjëꞌ, laꞌzxóëꞌ lu nis.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Guꞌnnëꞌ uslë́ꞌ Pablo bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l cutu lunëꞌ ca naꞌ tëꞌnnëꞌ. Niꞌr gna béꞌinëꞌ bönniꞌ tac laꞌzxóëꞌ lu nis, ziꞌal lequëꞌ laꞌyaziëꞌ lu nis quië laꞌdxinëꞌ luyú bidx.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Gna béꞌinëꞌ caꞌ bönniꞌ nagaꞌnquëꞌ laꞌzxóëꞌ lu blag, len yelaꞌquëꞌ láhuigac yagdauꞌ qui barco naꞌ. Cni guc, gululë́ꞌ yúguꞌtëꞌ. Cniz guladxinëꞌ luyú bidx naꞌ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.