Atos 27
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ACF
1 Catiꞌ chglunëꞌ quequëꞌ laꞌsölëꞌë netuꞌ lëꞌi barco tsiajtuꞌ Roma, luyú Italia, gulaguel‑lëꞌë Pablo len yelaꞌgac nup nadzungac, atiꞌ guludödëꞌ lequëꞌ lu nëꞌë Julio, bönniꞌ yuꞌu lu nëꞌë tu cöꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nazíꞌ lei: “Bönniꞌ Queëꞌ Augusto Rjaquëꞌ Gdil‑l”.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Grentuꞌ tu lëꞌi barco qui luyú Adramitio, le ral‑laꞌ töd yuguꞌ yödz gap taꞌdxín barco ga nac luyú Asia, atiꞌ yuꞌuztuꞌ caꞌ lëꞌi barco naꞌ, gzaꞌtuꞌ Cesarea. Dzaguëꞌ caꞌ netuꞌ Aristarco, bönniꞌ Tesalónica, le nabáb Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, bdxintuꞌ yödz Sidón, atiꞌ niꞌ Julio, bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, lu yöl‑laꞌ dxiꞌi ladxiꞌ queëꞌ, bëꞌë Pablo latj tsijëꞌ ga nacuꞌë böchiꞌ lzëꞌë quië láclenëꞌ lëꞌ bi ryadzj queëꞌ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Gdöd niꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ gzaꞌtuꞌ niꞌ. Gdödtuꞌ tslaꞌa ga dë luyú bidx Chipre ga röꞌ dxi böꞌ naꞌ reycj, le zaꞌ zacaꞌ lautuꞌ böꞌ reycj lu nis zxön naꞌ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Niꞌr gdödtuꞌ lu nis zxön ga naláꞌ luyú Cilicia len luyú Panfilia, atiꞌ bdxintuꞌ Mira, tu yödz nabáb Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bönniꞌ naꞌ, nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nachë́ꞌë netuꞌ, yajxaquëꞌë niꞌ tu barco narúj yödz Alejandría, barco naꞌ zeaj luyú Italia. Lëꞌi barco naꞌ gluꞌë netuꞌ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Zian dza gzaꞌ tsahuiꞌ ládxiꞌdauꞌ barco naꞌ, atiꞌ len yöl‑laꞌ rzacaꞌz bdxintuꞌ ga naláꞌ luyú bidx nazíꞌ lei Gnido, atiꞌ, le ruzagaꞌ netuꞌ böꞌ naꞌ reycj, gdödtuꞌ tslaꞌa luyú bidx nazíꞌ lei Creta ga röꞌ dxi böꞌ naꞌ reycj, len gdödtuꞌ ga naláꞌ yödz Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Lu yöl‑laꞌ rzacaꞌz gdödtuꞌ tslaꞌa ga dë luyú bidx Creta naꞌ, len bdxintuꞌ tu latj ga taꞌdxín barco, nazíꞌ lei Buenos Puertos, le dë gal‑laꞌ ga naꞌ dë yödz Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Le chgdzéytsquituꞌ, chgul‑laꞌ zoa banádx gac ditj bítiꞌtëz barco rzaꞌ lu nis zxön naꞌ, le chgdöd yuguꞌ dza tunëꞌ gubás catiꞌ ziꞌa gdxin beoꞌ ziag catiꞌ reycjtsca böꞌ. Qui lë ni naꞌ buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ Pablo,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 rnëꞌ:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Bönniꞌ naꞌ, nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gyéjlëꞌrëꞌ le gulanë́ꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu nëꞌë barco len bönniꞌ xancz, ca le gnëꞌ Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Le cunác dxiꞌa latj niꞌ ga taꞌdxín barco, nazíꞌ lei Buenos Puertos, quië lugaꞌnëꞌ niꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag, qui lë ni naꞌ yelatiꞌz cuguluhuöatëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lëꞌi barco naꞌ glun tuz xtídzaꞌquëꞌ luzë́ꞌë niꞌ, chquiꞌ huac laꞌdxinëꞌ ga taꞌdxín barco lu yödz Fenice, lëzcaꞌ dë luyú bidx naꞌ nazíꞌ lei Creta, le dë tslaꞌa ga rbia gbidz, atiꞌ niꞌ glëꞌnnëꞌ lugaꞌnëꞌ yuguꞌ beoꞌ ziag.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Le reycj tu böꞌdauꞌ zaꞌ zacaꞌ tslaꞌa ga rdöd gbidz beoꞌ ziag, táquinëꞌ chrac lunëꞌ ca tëꞌnnëꞌ, atiꞌ gululisëꞌ guia ziꞌi nagaꞌ du guia le ruzóa dxiz barco, atiꞌ gdöd barco naꞌ gal‑laꞌ raꞌ luyú bidx naꞌ nazíꞌ lei Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Yetú chiꞌz caꞌ, gyeycj böꞌ bdunuꞌ zaꞌ lautuꞌ, nazíꞌ lei Euroclidón.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Le ruzéaj tslaꞌl barco böꞌ naꞌ reycj, atiꞌ le cutu guc tseaj barco ga zaꞌ böꞌ, niꞌr bëꞌtuꞌ latj böꞌ naꞌ buzéaj barco naꞌ ga rëꞌni.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Catiꞌ gdöd barco naꞌ ga bdxintuꞌ tslaꞌa tu luyú bidxdauꞌ nazíꞌ lei Cauda, tslaꞌa niꞌ cutu reycjtsca böꞌ, niꞌ lu yöl‑laꞌ rzacaꞌz buchistuꞌ bárcodauꞌ naꞌyj barco zxön ga naꞌ yuꞌutuꞌ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Gdöd burentuꞌ lei lahui barco zxön naꞌ, niꞌr bégaꞌratuꞌ barco zxön naꞌ. Zxanti barco naꞌ buchö́lituꞌ du, cui gguindj lu nis. Le gúdxituꞌ töd barco naꞌ, nidx lu yuzx lu nis zxön naꞌ, buzötjtuꞌ lariꞌ qui, le rutúb böꞌ rusáꞌ barco naꞌ. Cniz bëꞌtuꞌ latj buzéaj barco böꞌ naꞌ reycj.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, len niꞌ ruzeajtsca barco naꞌ böꞌ bdunuꞌ reycj, niꞌr gruꞌntuꞌ lu nis zxön latiꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Dza bunn, len naꞌ cuintuꞌ gruꞌntuꞌ lu nis zxön le tun dxin qui barco naꞌ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Catiꞌ chguc zian dza cutu rléꞌituꞌ gbidz ni bölj, len le reycjtsca böꞌ naꞌ ruzéaj barco naꞌ yuꞌutuꞌ, cutur runtuꞌ löz ulatuꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Le chguc zian dza cutu nágutuꞌ, gzuinëꞌ Pablo gatsj lahuiꞌl lequëꞌ, len gudxëꞌ lequëꞌ:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Naꞌa, rëpaꞌ lbiꞌiliꞌ: Tsutsu gul‑gún ládxiꞌliꞌ, le cutu gatliꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ tscaliꞌ zoaliꞌ ni, zal‑laꞌ gac ditj barco ni.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Cni gac le duluíꞌ lahuëꞌ nedaꞌ gdyël gbaz laꞌy queëꞌ Dios. Dios ni náquidaꞌ queëꞌ len runaꞌ xchinëꞌ.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Gudxëꞌ nedaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ: “Pablo, cutu gádxinuꞌ. Run bayúdx gdxinuꞌ lahuëꞌ César. Le nadxiꞌinëꞌ liꞌ Dios, uslë́ꞌ yúguꞌtë bunách nacuaꞌlen liꞌ lëꞌi barco ni.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Qui lë ni naꞌ, tsutsu gul‑gún ládxiꞌliꞌ, le ruzxöni ladxaꞌa‑nëꞌ Dios, gac ca naꞌ chgudxëꞌ nedaꞌ gbaz laꞌy queëꞌ.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Cni gac zal‑laꞌ run bayúdx gac ditj barco ni tu luyú bidxdauꞌ, ga niꞌ tsajcáꞌn rëꞌu.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Catiꞌ niꞌ chgdöd chidáꞌ dza, atiꞌ böꞌ naꞌ reycj ruzéaj barco naꞌ lu nis zxön nazíꞌ lei Adriático, gdu ladxiꞌ yël gláquinëꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco naꞌ chzoa gdxin barco gal‑laꞌ tu luyú bidx.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Gularuꞌnëꞌ du lu nis zxön naꞌ, atiꞌ gulanöznëꞌ galj bös nac ga bdxintë ga rëꞌ lu nis. Catiꞌ gdöd yelátiꞌdauꞌ barco naꞌ, gularuꞌnëꞌ du naꞌ leyúbl, len gulanöznëꞌ chnac chinu bös.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Le gládxinëꞌ tsajdín lu guiöj barco naꞌ, qui lë ni naꞌ, zacaꞌ tslaꞌa cudziꞌl barco naꞌ gularuꞌnëꞌ lu nis tap guia ziꞌi nágaꞌgac du guia le tuꞌzóa dxiz barco. Lu yöl‑laꞌ ruúbi ruguíꞌiz ládxiꞌdauꞌquëꞌ gulabözëꞌ tseníꞌ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Niꞌr glëꞌnnëꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco luzxundjëꞌ lëꞌi barco naꞌ. Guluzötjëꞌ lu nis zxön bárcodauꞌ naꞌ dë lahui barco zxön naꞌ. Glunëꞌ ca tëꞌnnëꞌ luꞌë yelatiꞌ ziꞌtuꞌ guia ziꞌi naꞌ nagaꞌ du guia le ruzóa dxiz barco naꞌ, le zoa zacaꞌ tslaꞌa lahuil.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Niꞌr Pablo gudxëꞌ bönniꞌ naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Niꞌr gulachuguëꞌ du nagaꞌ bárcodauꞌ naꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gluꞌë latj gbix lu nis zxön.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Catiꞌ chzaꞌ reníꞌ, gútaꞌyuëꞌ lauquëꞌ Pablo bi lahuëꞌ yúguꞌtëꞌ. Gudxëꞌ lequëꞌ:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Qui lë ni naꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauliꞌ gáguliꞌ quië huöac ládxiꞌliꞌ, le cutu caꞌ gatliꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gdel‑lëꞌë yöt xtil, len gudxëꞌ Dios: “Xclenuꞌ.” Cni benëꞌ lauquëꞌ yúguꞌtëꞌ. Niꞌr buzxuzxjëꞌ yöt xtil naꞌ len gzu lahuëꞌ rahuëꞌ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Niꞌr guladíp ládxiꞌquëꞌ yúguꞌtëꞌ, len glahuëꞌ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tscatuꞌ zoatuꞌ lëꞌi barco naꞌ, guctuꞌ gdu chop gayuáꞌ yu tsonnlalj yu chizxoptuꞌ.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Gdöd glahuëꞌ, guluhuöljnëꞌ, niꞌr gularuꞌnëꞌ lu nis zxoaꞌ xtil dë lëꞌi barco naꞌ, quië lulahuëꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Catiꞌ chguc lahuiꞌ dza, cutu guluúnbëꞌë luyú naꞌ bönniꞌ tunëꞌ dxin lu barco naꞌ, atiꞌ gulaléꞌinëꞌ ga rajrö́ꞌ nis zxön naꞌ gatsj lahuiꞌl luyú bidx naꞌ, len dë latj niꞌ ga nac lachiꞌ raꞌ nis zxön. Glëꞌnnëꞌ lunëꞌ ga tsaz niꞌ barco naꞌ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Niꞌr gulusedxëꞌ yuguꞌ du guia nágaꞌgac guia ziꞌi tuꞌzóa dxiz barco naꞌ, len gulusanëꞌ leygac, atiꞌ gulabíx lu nis zxön. Gulusedxëꞌ caꞌ du nagaꞌ nëꞌi yag ruzéycj rudxíꞌi barco. Niꞌr guluchisëꞌ lariꞌ qui, le rutúb böꞌ le zoa tslaꞌa lahuil barco naꞌ, atiꞌ gzu lau rdöd barco zacaꞌ ga rajrö́ꞌ nis zxön gatsj lahuiꞌl luyú bidx naꞌ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Catiꞌ bdxin barco naꞌ tu latj ga rdzag nis, niꞌ gnidx tslaꞌa lahuil barco naꞌ lu yuzx lu nis zxön naꞌ, atiꞌ bugáꞌnz niꞌ barco naꞌ. Cutur guc bi utá lei, atiꞌ tslaꞌa cudziꞌl barco naꞌ, gzu lau rguitsj lei nis zxön naꞌ, len yöl‑laꞌ rzaꞌ qui.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Niꞌr glëꞌnnëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l ludödcdëꞌ bönniꞌ nadzunquëꞌ, cui laꞌzxundjëꞌ, laꞌzxóëꞌ lu nis.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Guꞌnnëꞌ uslë́ꞌ Pablo bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l cutu lunëꞌ ca naꞌ tëꞌnnëꞌ. Niꞌr gna béꞌinëꞌ bönniꞌ tac laꞌzxóëꞌ lu nis, ziꞌal lequëꞌ laꞌyaziëꞌ lu nis quië laꞌdxinëꞌ luyú bidx.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Gna béꞌinëꞌ caꞌ bönniꞌ nagaꞌnquëꞌ laꞌzxóëꞌ lu blag, len yelaꞌquëꞌ láhuigac yagdauꞌ qui barco naꞌ. Cni guc, gululë́ꞌ yúguꞌtëꞌ. Cniz guladxinëꞌ luyú bidx naꞌ.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.