Atos 25
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Bdxinëꞌ Festo Cesarea quië tsaziëꞌ xlatjëꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ. Catiꞌ bzaꞌa tsonn dza buzë́ꞌë yödz naꞌ, zijëꞌ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Niꞌ guladxinëꞌ lahuëꞌ Festo yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len yuguꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ judío quië laꞌnë́ꞌ queëꞌ Pablo, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Festo
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 bi uzáꞌ ladxëꞌë quequëꞌ, gsölëꞌë nup tsajxiꞌgac Pablo, quië udxinëꞌ Jerusalén. Glëꞌnnëꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ laꞌ nöz quië ludöddëꞌ lëꞌ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Bubiꞌë didzaꞌ Festo, gudxëꞌ lequëꞌ:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Qui lë ni naꞌ, nútiꞌtëzl‑liꞌ dë lu naꞌliꞌ, ral‑laꞌ sáꞌlenliꞌ nedaꞌ, len chquiꞌ nabaguëꞌë zxguiaꞌ bönniꞌ niꞌ, huac uquiliꞌ‑nëꞌ.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Gdzeynëꞌ Festo Jerusalén gdu ca xunuꞌ gbidz, atiꞌ niꞌr böjëꞌ Cesarea. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza gröꞌë ga rbequi xbeynëꞌ, len gna béꞌinëꞌ nup tsajxiꞌgac Pablo.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Catiꞌ chbdxinëꞌ niꞌ Pablo, gulaguꞌë lëꞌ liꞌaj bönniꞌ judío narujquëꞌ Jerusalén, len zian le gulanë́ꞌ queëꞌ. Guluquíëꞌ lëꞌ le tuꞌspaguëꞌë lëꞌ zxguiaꞌ, san cutu guc lubíj liëꞌ yuguꞌ lë naꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pablo uláz queëꞌ, gnëꞌ:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Guꞌnnëꞌ Festo gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gudxëꞌ Pablo:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gudxëꞌ lëꞌ:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Laꞌnaruꞌ nunaꞌ tu le cunác, o bítiꞌtëz le run ga gbagaꞌa zxguiaꞌ gatiaꞌ, cutu táꞌbagaꞌa gatiaꞌ. Naꞌa, chquiꞌ cutu nunaꞌ ca naꞌ taꞌnë́ꞌ quiaꞌ bönniꞌ ni, nutu nu dë lu nëꞌi udö́d nedaꞌ lu naꞌquëꞌ. Rnabaꞌ tsijaꞌ lahuëꞌ César ga cuequi xbeynëꞌ nedaꞌ.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Catiꞌ chbë́ꞌlenëꞌ yuguꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ didzaꞌ Festo, bubiꞌë didzaꞌ, gudxëꞌ Pablo:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Gdöd chop tsonn dza, bdxinëꞌ Cesarea Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë, dzagnu lëꞌ Berenice, duyuquëꞌ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Catiꞌ chgulacuꞌë niꞌ zian dza, Festo gdíxjöiꞌnëꞌ Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë, ca nac queëꞌ Pablo. Gudxëꞌ lëꞌ:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Catiꞌ gzoaꞌ Jerusalén, guladxinëꞌ lahuaꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ bönniꞌ ni. Gulanabnëꞌ nedaꞌ gchugaꞌ queëꞌ gatiëꞌ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Nedaꞌ bubiꞌa didzaꞌ, gudxaꞌ lequëꞌ cutu nalëbcnëꞌ bönniꞌ Roma laꞌchuguëꞌ queëꞌ bönniꞌ gatiëꞌ chquiꞌ cutu laꞌdxini lahuëꞌ nup tuꞌquí lëꞌ, quië gac ubiꞌë didzaꞌ ca nac lë naꞌ taꞌnë́ꞌ queëꞌ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Qui lë ni naꞌ, catiꞌ guladxinëꞌ lequëꞌ ni, cutu caꞌ gdzeydaꞌ, san catiꞌ gzaꞌ gyeníꞌ yetú dza gröꞌa ga rbequi xbeydaꞌ, atiꞌ gna béꞌidaꞌ nup yajxiꞌgac bönniꞌ ni.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Catiꞌ gulacuꞌë ni bönniꞌ naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ, cutu bi gulanë́ꞌ queëꞌ ca busacaꞌ quiaꞌ laꞌnë́ꞌ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Gulanë́ꞌ queëꞌ laꞌgac didzaꞌ bizxj ca nac le taꞌyejlëꞌë Dios, len ca nac queëꞌ bönniꞌ lëꞌ Jesús, nu naꞌ gut, san Pablo runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë rnëꞌ ni zoëꞌ nabanëꞌ leyúbl.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Le buchíxidaꞌ ca nacgac lë ni, gnabdaꞌ‑nëꞌ Pablo chquiꞌ rëꞌnnëꞌ tsijëꞌ Jerusalén, atiꞌ niꞌ soa nu cuequi xbey lëꞌ ca nacgac lë ni.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Niꞌr catiꞌ gnabëꞌ Pablo tsijëꞌ lahuëꞌ Augusto César quië cuequi xbeynëꞌ lëꞌ niꞌ, gna béꞌidaꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lun chíꞌigarëꞌ lëꞌ catiꞌ gal‑laꞌr dza gsölaꞌa‑nëꞌ lahuëꞌ César.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Niꞌr Agripa gudxëꞌ Festo naꞌ:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, len ba zxön guladxinëꞌ niꞌ Agripa len Berenice. Gulayaziëꞌ ga ral‑laꞌ luꞌë didzaꞌ, dzagquëꞌ lequëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, atiꞌ gulasölëꞌë nup tsajxiꞌgac Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Niꞌr Festo gudxëꞌ Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Runi nedaꞌ cutu bi benëꞌ le nabaguëꞌë zxguiaꞌ gatiëꞌ, san le gnabëꞌ lëczëꞌ tsijëꞌ ga cuequi xbeynëꞌ lëꞌ Augusto César, qui lë ni naꞌ chnunaꞌ quiaꞌ gsölaꞌa‑nëꞌ lahuëꞌ Augusto.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Le cutu nözdaꞌ bi ral‑laꞌ uzujaꞌ lu guich le uquí bönniꞌ ni, quië gsölaꞌa lu nëꞌë César, xanaꞌ, qui lë ni naꞌ nachëꞌa‑nëꞌ lauliꞌ, len le nacr blau, nachëꞌa‑nëꞌ lauꞌ liꞌ, Agripa, bönniꞌ uná bëꞌ, quië catiꞌ udx gnabi yudxuꞌ‑nëꞌ, niꞌr gnözdaꞌ bi ral‑laꞌ uzujaꞌ lu guich ca nac queëꞌ bönniꞌ ni.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ráquidaꞌ cutu nac dxiꞌa gsölaꞌa‑nëꞌ niꞌ bönniꞌ náguëꞌë chquiꞌ cutu gac uluꞌa le nabaguëꞌë.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.