Atos 25
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Bdxinëꞌ Festo Cesarea quië tsaziëꞌ xlatjëꞌ, gaquëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ. Catiꞌ bzaꞌa tsonn dza buzë́ꞌë yödz naꞌ, zijëꞌ Jerusalén.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Niꞌ guladxinëꞌ lahuëꞌ Festo yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len yuguꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ judío quië laꞌnë́ꞌ queëꞌ Pablo, atiꞌ glátaꞌyuëꞌ lahuëꞌ Festo
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 bi uzáꞌ ladxëꞌë quequëꞌ, gsölëꞌë nup tsajxiꞌgac Pablo, quië udxinëꞌ Jerusalén. Glëꞌnnëꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ laꞌ nöz quië ludöddëꞌ lëꞌ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Bubiꞌë didzaꞌ Festo, gudxëꞌ lequëꞌ:
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Qui lë ni naꞌ, nútiꞌtëzl‑liꞌ dë lu naꞌliꞌ, ral‑laꞌ sáꞌlenliꞌ nedaꞌ, len chquiꞌ nabaguëꞌë zxguiaꞌ bönniꞌ niꞌ, huac uquiliꞌ‑nëꞌ.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Gdzeynëꞌ Festo Jerusalén gdu ca xunuꞌ gbidz, atiꞌ niꞌr böjëꞌ Cesarea. Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza gröꞌë ga rbequi xbeynëꞌ, len gna béꞌinëꞌ nup tsajxiꞌgac Pablo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Catiꞌ chbdxinëꞌ niꞌ Pablo, gulaguꞌë lëꞌ liꞌaj bönniꞌ judío narujquëꞌ Jerusalén, len zian le gulanë́ꞌ queëꞌ. Guluquíëꞌ lëꞌ le tuꞌspaguëꞌë lëꞌ zxguiaꞌ, san cutu guc lubíj liëꞌ yuguꞌ lë naꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Pablo uláz queëꞌ, gnëꞌ:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Guꞌnnëꞌ Festo gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gudxëꞌ Pablo:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gudxëꞌ lëꞌ:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Laꞌnaruꞌ nunaꞌ tu le cunác, o bítiꞌtëz le run ga gbagaꞌa zxguiaꞌ gatiaꞌ, cutu táꞌbagaꞌa gatiaꞌ. Naꞌa, chquiꞌ cutu nunaꞌ ca naꞌ taꞌnë́ꞌ quiaꞌ bönniꞌ ni, nutu nu dë lu nëꞌi udö́d nedaꞌ lu naꞌquëꞌ. Rnabaꞌ tsijaꞌ lahuëꞌ César ga cuequi xbeynëꞌ nedaꞌ.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Catiꞌ chbë́ꞌlenëꞌ yuguꞌ bönniꞌ yúlahuiꞌ didzaꞌ Festo, bubiꞌë didzaꞌ, gudxëꞌ Pablo:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Gdöd chop tsonn dza, bdxinëꞌ Cesarea Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë, dzagnu lëꞌ Berenice, duyuquëꞌ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Catiꞌ chgulacuꞌë niꞌ zian dza, Festo gdíxjöiꞌnëꞌ Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë, ca nac queëꞌ Pablo. Gudxëꞌ lëꞌ:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Catiꞌ gzoaꞌ Jerusalén, guladxinëꞌ lahuaꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ bönniꞌ ni. Gulanabnëꞌ nedaꞌ gchugaꞌ queëꞌ gatiëꞌ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Nedaꞌ bubiꞌa didzaꞌ, gudxaꞌ lequëꞌ cutu nalëbcnëꞌ bönniꞌ Roma laꞌchuguëꞌ queëꞌ bönniꞌ gatiëꞌ chquiꞌ cutu laꞌdxini lahuëꞌ nup tuꞌquí lëꞌ, quië gac ubiꞌë didzaꞌ ca nac lë naꞌ taꞌnë́ꞌ queëꞌ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Qui lë ni naꞌ, catiꞌ guladxinëꞌ lequëꞌ ni, cutu caꞌ gdzeydaꞌ, san catiꞌ gzaꞌ gyeníꞌ yetú dza gröꞌa ga rbequi xbeydaꞌ, atiꞌ gna béꞌidaꞌ nup yajxiꞌgac bönniꞌ ni.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Catiꞌ gulacuꞌë ni bönniꞌ naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ, cutu bi gulanë́ꞌ queëꞌ ca busacaꞌ quiaꞌ laꞌnë́ꞌ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Gulanë́ꞌ queëꞌ laꞌgac didzaꞌ bizxj ca nac le taꞌyejlëꞌë Dios, len ca nac queëꞌ bönniꞌ lëꞌ Jesús, nu naꞌ gut, san Pablo runëꞌ tsutsu xtidzëꞌë rnëꞌ ni zoëꞌ nabanëꞌ leyúbl.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Le buchíxidaꞌ ca nacgac lë ni, gnabdaꞌ‑nëꞌ Pablo chquiꞌ rëꞌnnëꞌ tsijëꞌ Jerusalén, atiꞌ niꞌ soa nu cuequi xbey lëꞌ ca nacgac lë ni.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Niꞌr catiꞌ gnabëꞌ Pablo tsijëꞌ lahuëꞌ Augusto César quië cuequi xbeynëꞌ lëꞌ niꞌ, gna béꞌidaꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lun chíꞌigarëꞌ lëꞌ catiꞌ gal‑laꞌr dza gsölaꞌa‑nëꞌ lahuëꞌ César.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Niꞌr Agripa gudxëꞌ Festo naꞌ:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, len ba zxön guladxinëꞌ niꞌ Agripa len Berenice. Gulayaziëꞌ ga ral‑laꞌ luꞌë didzaꞌ, dzagquëꞌ lequëꞌ bönniꞌ uná bëꞌ, atiꞌ gulasölëꞌë nup tsajxiꞌgac Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Niꞌr Festo gudxëꞌ Agripa, bönniꞌ rna bëꞌë:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Runi nedaꞌ cutu bi benëꞌ le nabaguëꞌë zxguiaꞌ gatiëꞌ, san le gnabëꞌ lëczëꞌ tsijëꞌ ga cuequi xbeynëꞌ lëꞌ Augusto César, qui lë ni naꞌ chnunaꞌ quiaꞌ gsölaꞌa‑nëꞌ lahuëꞌ Augusto.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Le cutu nözdaꞌ bi ral‑laꞌ uzujaꞌ lu guich le uquí bönniꞌ ni, quië gsölaꞌa lu nëꞌë César, xanaꞌ, qui lë ni naꞌ nachëꞌa‑nëꞌ lauliꞌ, len le nacr blau, nachëꞌa‑nëꞌ lauꞌ liꞌ, Agripa, bönniꞌ uná bëꞌ, quië catiꞌ udx gnabi yudxuꞌ‑nëꞌ, niꞌr gnözdaꞌ bi ral‑laꞌ uzujaꞌ lu guich ca nac queëꞌ bönniꞌ ni.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ráquidaꞌ cutu nac dxiꞌa gsölaꞌa‑nëꞌ niꞌ bönniꞌ náguëꞌë chquiꞌ cutu gac uluꞌa le nabaguëꞌë.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.