Atos 24

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Catiꞌ chbzaꞌa gayuꞌ dza, bdxinëꞌ niꞌ Ananías, bxuz blau, dzagquëꞌ lëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, len Tértulo, bönniꞌ nabéꞌitsquinëꞌ didzaꞌ. Guladxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Catiꞌ chgululidzëꞌ Pablo, atiꞌ bdxinëꞌ niꞌ, gzu lahuëꞌ Tértulo ruquíëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Yúguꞌtë lë ni ruzíꞌtecztuꞌ xbey gátiꞌtëz, atiꞌ gdu ládxiꞌtuꞌ rëtuꞌ liꞌ: “Xclenuꞌ.”
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Naꞌa, cui upizxjrtuꞌ liꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gun zxön ladxuꞌu, yönnuꞌ tu chiꞌidauꞌ le guiëtuꞌ liꞌ.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Gúquibeꞌituꞌ rguꞌu yöl‑lëꞌë bunách bönniꞌ ni, len runëꞌ ga taꞌdáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë gdutë yödzlyú, len naquëꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ bönniꞌ Nazaret naꞌ.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ gun ditjnëꞌ gdauꞌ queëtuꞌ. Qui lë ni naꞌ gzxöntuꞌ‑nëꞌ len gúꞌnituꞌ cuequi xbeytuꞌ lëꞌ ca nac zxba queëtuꞌ.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Niꞌr bdxinëꞌ ga zoatuꞌ Lisias, bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ lu yöl‑laꞌ sniaꞌ zxön bugǘëꞌ bönniꞌ ni lu naꞌtuꞌ.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Niꞌr gna béꞌinëꞌ Lisias naꞌ lid ga zuꞌ nup tuꞌquí lëꞌ. Naꞌa, liꞌcz, catiꞌ gnabi yudxnuꞌ‑nëꞌ Pablo ni, huac gnöznuꞌ ga rëꞌ nöxj yúguꞌtë lë ni ruquituꞌ lëꞌ.
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Lëzcaꞌ cni gulanë́ꞌ bönniꞌ judío niꞌ, gulanë́ꞌ naccz cni.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Niꞌr butáz nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ naꞌ quië guꞌë didzaꞌ Pablo, atiꞌ lëꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gnëꞌ:
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Le benaꞌ huac gnabuꞌ. Cutu ráquini chinnu dza gyijaꞌ Jerusalén quië tsej ladxaꞌa‑nëꞌ Dios.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Cutu yajxácaꞌquëꞌ nedaꞌ nu rdíl‑lenaꞌ didzaꞌ, len cutu benaꞌ ga lun rusbö́ bunách ga nac nchil gdauꞌ, ni lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, ni lu yödz.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Cutu caꞌ gac lubíj liëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌquíëꞌ nedaꞌ.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Lë ni rxóalëpaꞌ lauꞌ. Ca runaꞌ xchinëꞌ Dios quequëꞌ xuz xtauꞌtuꞌ rajlö́z le gulusëdnëꞌ lequëꞌ, san tuꞌë lei: le rdáꞌbagaꞌ Dios, bönniꞌ judío ni, le réjlëꞌa yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios lencaꞌ yúguꞌtë le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Ca naꞌ tunëꞌ löz Dios lequëꞌ, lëzcaꞌ nedaꞌ runaꞌ löz Dios, uspanëꞌ nup chnatgac, bunách tsahuiꞌ len bunách cunacgac tsahuiꞌ.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Qui lë ni naꞌ ruiꞌ ládxiꞌteczaꞌ cui gbagaꞌa le gun ga uxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ lahuëꞌ Dios o laugac bunách.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 ’Gdöd zoaꞌ ga yubl gdu chop tsonn iz, budxinaꞌ ga nacuáꞌ bunách uládz quiaꞌ quië unödzjaꞌ gun gaclen bunách yechiꞌ len unödzjaꞌ le rguꞌa lahuëꞌ Dios.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Tsal niꞌ runaꞌ cni, duxácaꞌquëꞌ nedaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia. Niꞌ gzoaꞌ löꞌa gdauꞌ, nubíj dxiꞌa cuinaꞌ ca nac qui gdauꞌ, len cutu nutubaꞌ bunách zian, len cutu nunaꞌ ga lun rusbö́ bunách.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Ral‑laꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ bönniꞌ judío niꞌ, luquíëꞌ nedaꞌ chquiꞌ napquëꞌ nedaꞌ didzaꞌ.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Laꞌnatsquëꞌ bönniꞌ judío ni chquiꞌ guludzölnëꞌ bi le cunác benaꞌ catiꞌ niꞌ bdxinaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Tuz catiꞌ niꞌ zoaꞌ lauquëꞌ, zidzj bëꞌa didzaꞌ, gniaꞌ: “Rbequi xbeyliꞌ nedaꞌ naꞌa le runaꞌ löz lubán nup chnatgac.”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Félix, len dxíꞌadauꞌ chnöznëꞌ ca nac qui lë naꞌ rusëdnëꞌ Pablo, buzë́ láhuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ bizxj ni, gnëꞌ:
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Niꞌr Félix gna béꞌinëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, gun chiꞌë Pablo, san guꞌë lëꞌ latj tëꞌ löꞌa, len cutu luzaguëꞌë xnözquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë duyuquëꞌ lëꞌ bi dxin lunëꞌ queëꞌ.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Chop tsonn dzaz gdzey, bidëꞌ niꞌ leyúbl Félix naꞌ. Dzagnu lëꞌ Drusila, ngul queëꞌ. Nacnu ngul judío. Félix bulidzëꞌ Pablo atiꞌ buzë́ naguëꞌ xtidzëꞌë ca nac le réjlëꞌruꞌ Jesucristo.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ Pablo ca ral‑laꞌ gacruꞌ tsahuiꞌ len gna beꞌi cuinruꞌ, atiꞌ gdxinruꞌ ga cuequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios dza ziꞌa zaꞌ, niꞌr gudxi bdzöbnëꞌ Félix len gudxëꞌ Pablo:
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ Félix siꞌë dumí unödzjëꞌ Pablo quië usanëꞌ lëꞌ, len qui lë ni naꞌ, zian lzu bulidzëꞌ Pablo, len bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Catiꞌ bzaꞌa chop iz gyaziëꞌ Porcio Festo xlatjëꞌ Félix, atiꞌ le guꞌnnëꞌ Félix gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, bucaꞌnëꞌ Pablo nadzunëꞌ lidx guia.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.