Atos 24
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARC
1 Catiꞌ chbzaꞌa gayuꞌ dza, bdxinëꞌ niꞌ Ananías, bxuz blau, dzagquëꞌ lëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, len Tértulo, bönniꞌ nabéꞌitsquinëꞌ didzaꞌ. Guladxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Catiꞌ chgululidzëꞌ Pablo, atiꞌ bdxinëꞌ niꞌ, gzu lahuëꞌ Tértulo ruquíëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Yúguꞌtë lë ni ruzíꞌtecztuꞌ xbey gátiꞌtëz, atiꞌ gdu ládxiꞌtuꞌ rëtuꞌ liꞌ: “Xclenuꞌ.”
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Naꞌa, cui upizxjrtuꞌ liꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gun zxön ladxuꞌu, yönnuꞌ tu chiꞌidauꞌ le guiëtuꞌ liꞌ.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Gúquibeꞌituꞌ rguꞌu yöl‑lëꞌë bunách bönniꞌ ni, len runëꞌ ga taꞌdáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë gdutë yödzlyú, len naquëꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ bönniꞌ Nazaret naꞌ.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ gun ditjnëꞌ gdauꞌ queëtuꞌ. Qui lë ni naꞌ gzxöntuꞌ‑nëꞌ len gúꞌnituꞌ cuequi xbeytuꞌ lëꞌ ca nac zxba queëtuꞌ.
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Niꞌr bdxinëꞌ ga zoatuꞌ Lisias, bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ lu yöl‑laꞌ sniaꞌ zxön bugǘëꞌ bönniꞌ ni lu naꞌtuꞌ.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Niꞌr gna béꞌinëꞌ Lisias naꞌ lid ga zuꞌ nup tuꞌquí lëꞌ. Naꞌa, liꞌcz, catiꞌ gnabi yudxnuꞌ‑nëꞌ Pablo ni, huac gnöznuꞌ ga rëꞌ nöxj yúguꞌtë lë ni ruquituꞌ lëꞌ.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Lëzcaꞌ cni gulanë́ꞌ bönniꞌ judío niꞌ, gulanë́ꞌ naccz cni.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Niꞌr butáz nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ naꞌ quië guꞌë didzaꞌ Pablo, atiꞌ lëꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gnëꞌ:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Le benaꞌ huac gnabuꞌ. Cutu ráquini chinnu dza gyijaꞌ Jerusalén quië tsej ladxaꞌa‑nëꞌ Dios.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Cutu yajxácaꞌquëꞌ nedaꞌ nu rdíl‑lenaꞌ didzaꞌ, len cutu benaꞌ ga lun rusbö́ bunách ga nac nchil gdauꞌ, ni lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, ni lu yödz.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Cutu caꞌ gac lubíj liëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌquíëꞌ nedaꞌ.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Lë ni rxóalëpaꞌ lauꞌ. Ca runaꞌ xchinëꞌ Dios quequëꞌ xuz xtauꞌtuꞌ rajlö́z le gulusëdnëꞌ lequëꞌ, san tuꞌë lei: le rdáꞌbagaꞌ Dios, bönniꞌ judío ni, le réjlëꞌa yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios lencaꞌ yúguꞌtë le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Ca naꞌ tunëꞌ löz Dios lequëꞌ, lëzcaꞌ nedaꞌ runaꞌ löz Dios, uspanëꞌ nup chnatgac, bunách tsahuiꞌ len bunách cunacgac tsahuiꞌ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Qui lë ni naꞌ ruiꞌ ládxiꞌteczaꞌ cui gbagaꞌa le gun ga uxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ lahuëꞌ Dios o laugac bunách.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’Gdöd zoaꞌ ga yubl gdu chop tsonn iz, budxinaꞌ ga nacuáꞌ bunách uládz quiaꞌ quië unödzjaꞌ gun gaclen bunách yechiꞌ len unödzjaꞌ le rguꞌa lahuëꞌ Dios.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Tsal niꞌ runaꞌ cni, duxácaꞌquëꞌ nedaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia. Niꞌ gzoaꞌ löꞌa gdauꞌ, nubíj dxiꞌa cuinaꞌ ca nac qui gdauꞌ, len cutu nutubaꞌ bunách zian, len cutu nunaꞌ ga lun rusbö́ bunách.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ral‑laꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ bönniꞌ judío niꞌ, luquíëꞌ nedaꞌ chquiꞌ napquëꞌ nedaꞌ didzaꞌ.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Laꞌnatsquëꞌ bönniꞌ judío ni chquiꞌ guludzölnëꞌ bi le cunác benaꞌ catiꞌ niꞌ bdxinaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Tuz catiꞌ niꞌ zoaꞌ lauquëꞌ, zidzj bëꞌa didzaꞌ, gniaꞌ: “Rbequi xbeyliꞌ nedaꞌ naꞌa le runaꞌ löz lubán nup chnatgac.”
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Félix, len dxíꞌadauꞌ chnöznëꞌ ca nac qui lë naꞌ rusëdnëꞌ Pablo, buzë́ láhuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ bizxj ni, gnëꞌ:
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Niꞌr Félix gna béꞌinëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, gun chiꞌë Pablo, san guꞌë lëꞌ latj tëꞌ löꞌa, len cutu luzaguëꞌë xnözquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë duyuquëꞌ lëꞌ bi dxin lunëꞌ queëꞌ.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Chop tsonn dzaz gdzey, bidëꞌ niꞌ leyúbl Félix naꞌ. Dzagnu lëꞌ Drusila, ngul queëꞌ. Nacnu ngul judío. Félix bulidzëꞌ Pablo atiꞌ buzë́ naguëꞌ xtidzëꞌë ca nac le réjlëꞌruꞌ Jesucristo.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ Pablo ca ral‑laꞌ gacruꞌ tsahuiꞌ len gna beꞌi cuinruꞌ, atiꞌ gdxinruꞌ ga cuequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios dza ziꞌa zaꞌ, niꞌr gudxi bdzöbnëꞌ Félix len gudxëꞌ Pablo:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ Félix siꞌë dumí unödzjëꞌ Pablo quië usanëꞌ lëꞌ, len qui lë ni naꞌ, zian lzu bulidzëꞌ Pablo, len bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Catiꞌ bzaꞌa chop iz gyaziëꞌ Porcio Festo xlatjëꞌ Félix, atiꞌ le guꞌnnëꞌ Félix gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, bucaꞌnëꞌ Pablo nadzunëꞌ lidx guia.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.