Atos 24
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Catiꞌ chbzaꞌa gayuꞌ dza, bdxinëꞌ niꞌ Ananías, bxuz blau, dzagquëꞌ lëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, len Tértulo, bönniꞌ nabéꞌitsquinëꞌ didzaꞌ. Guladxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ Pablo.
1 Cinco dias depois, desceu o sumo sacerdote, Ananias, com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador libelo contra Paulo.
2 Catiꞌ chgululidzëꞌ Pablo, atiꞌ bdxinëꞌ niꞌ, gzu lahuëꞌ Tértulo ruquíëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
2 Sendo este chamado, passou Tértulo a acusá-lo, dizendo: Excelentíssimo Félix, tendo nós, por teu intermédio, gozado de paz perene, e, também por teu providente cuidado, se terem feito notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Yúguꞌtë lë ni ruzíꞌtecztuꞌ xbey gátiꞌtëz, atiꞌ gdu ládxiꞌtuꞌ rëtuꞌ liꞌ: “Xclenuꞌ.”
3 sempre e por toda parte, isto reconhecemos com toda a gratidão.
4 Naꞌa, cui upizxjrtuꞌ liꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gun zxön ladxuꞌu, yönnuꞌ tu chiꞌidauꞌ le guiëtuꞌ liꞌ.
4 Entretanto, para não te deter por longo tempo, rogo-te que, de conformidade com a tua clemência, nos atendas por um pouco.
5 Gúquibeꞌituꞌ rguꞌu yöl‑lëꞌë bunách bönniꞌ ni, len runëꞌ ga taꞌdáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë gdutë yödzlyú, len naquëꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ bönniꞌ Nazaret naꞌ.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove sedições entre os judeus esparsos por todo o mundo, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ gun ditjnëꞌ gdauꞌ queëtuꞌ. Qui lë ni naꞌ gzxöntuꞌ‑nëꞌ len gúꞌnituꞌ cuequi xbeytuꞌ lëꞌ ca nac zxba queëtuꞌ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos [com o intuito de julgá-lo segundo a nossa lei.
7 Niꞌr bdxinëꞌ ga zoatuꞌ Lisias, bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ lu yöl‑laꞌ sniaꞌ zxön bugǘëꞌ bönniꞌ ni lu naꞌtuꞌ.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Niꞌr gna béꞌinëꞌ Lisias naꞌ lid ga zuꞌ nup tuꞌquí lëꞌ. Naꞌa, liꞌcz, catiꞌ gnabi yudxnuꞌ‑nëꞌ Pablo ni, huac gnöznuꞌ ga rëꞌ nöxj yúguꞌtë lë ni ruquituꞌ lëꞌ.
8 ordenando que os seus acusadores viessem à tua presença]. Tu mesmo, examinando-o, poderás tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Lëzcaꞌ cni gulanë́ꞌ bönniꞌ judío niꞌ, gulanë́ꞌ naccz cni.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Niꞌr butáz nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ naꞌ quië guꞌë didzaꞌ Pablo, atiꞌ lëꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gnëꞌ:
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Sabendo que há muitos anos és juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender,
11 Le benaꞌ huac gnabuꞌ. Cutu ráquini chinnu dza gyijaꞌ Jerusalén quië tsej ladxaꞌa‑nëꞌ Dios.
11 visto poderes verificar que não há mais de doze dias desde que subi a Jerusalém para adorar;
12 Cutu yajxácaꞌquëꞌ nedaꞌ nu rdíl‑lenaꞌ didzaꞌ, len cutu benaꞌ ga lun rusbö́ bunách ga nac nchil gdauꞌ, ni lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, ni lu yödz.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém, nem tampouco amotinando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Cutu caꞌ gac lubíj liëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌquíëꞌ nedaꞌ.
13 nem te podem provar as acusações que, agora, fazem contra mim.
14 Lë ni rxóalëpaꞌ lauꞌ. Ca runaꞌ xchinëꞌ Dios quequëꞌ xuz xtauꞌtuꞌ rajlö́z le gulusëdnëꞌ lequëꞌ, san tuꞌë lei: le rdáꞌbagaꞌ Dios, bönniꞌ judío ni, le réjlëꞌa yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios lencaꞌ yúguꞌtë le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
14 Porém confesso-te que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que estejam de acordo com a lei e nos escritos dos profetas,
15 Ca naꞌ tunëꞌ löz Dios lequëꞌ, lëzcaꞌ nedaꞌ runaꞌ löz Dios, uspanëꞌ nup chnatgac, bunách tsahuiꞌ len bunách cunacgac tsahuiꞌ.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Qui lë ni naꞌ ruiꞌ ládxiꞌteczaꞌ cui gbagaꞌa le gun ga uxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ lahuëꞌ Dios o laugac bunách.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 ’Gdöd zoaꞌ ga yubl gdu chop tsonn iz, budxinaꞌ ga nacuáꞌ bunách uládz quiaꞌ quië unödzjaꞌ gun gaclen bunách yechiꞌ len unödzjaꞌ le rguꞌa lahuëꞌ Dios.
17 Depois de anos, vim trazer esmolas à minha nação e também fazer oferendas,
18 Tsal niꞌ runaꞌ cni, duxácaꞌquëꞌ nedaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia. Niꞌ gzoaꞌ löꞌa gdauꞌ, nubíj dxiꞌa cuinaꞌ ca nac qui gdauꞌ, len cutu nutubaꞌ bunách zian, len cutu nunaꞌ ga lun rusbö́ bunách.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento e sem tumulto,
19 Ral‑laꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ bönniꞌ judío niꞌ, luquíëꞌ nedaꞌ chquiꞌ napquëꞌ nedaꞌ didzaꞌ.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Laꞌnatsquëꞌ bönniꞌ judío ni chquiꞌ guludzölnëꞌ bi le cunác benaꞌ catiꞌ niꞌ bdxinaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
20 Ou estes mesmos digam que iniquidade acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento perante o Sinédrio,
21 Tuz catiꞌ niꞌ zoaꞌ lauquëꞌ, zidzj bëꞌa didzaꞌ, gniaꞌ: “Rbequi xbeyliꞌ nedaꞌ naꞌa le runaꞌ löz lubán nup chnatgac.”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: hoje, sou eu julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Félix, len dxíꞌadauꞌ chnöznëꞌ ca nac qui lë naꞌ rusëdnëꞌ Pablo, buzë́ láhuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ bizxj ni, gnëꞌ:
22 Então, Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas com respeito ao Caminho, adiou a causa, dizendo: Quando descer o comandante Lísias, tomarei inteiro conhecimento do vosso caso.
23 Niꞌr Félix gna béꞌinëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, gun chiꞌë Pablo, san guꞌë lëꞌ latj tëꞌ löꞌa, len cutu luzaguëꞌë xnözquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë duyuquëꞌ lëꞌ bi dxin lunëꞌ queëꞌ.
23 E mandou ao centurião que conservasse a Paulo detido, tratando-o com indulgência e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Chop tsonn dzaz gdzey, bidëꞌ niꞌ leyúbl Félix naꞌ. Dzagnu lëꞌ Drusila, ngul queëꞌ. Nacnu ngul judío. Félix bulidzëꞌ Pablo atiꞌ buzë́ naguëꞌ xtidzëꞌë ca nac le réjlëꞌruꞌ Jesucristo.
24 Passados alguns dias, vindo Félix com Drusila, sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ Pablo ca ral‑laꞌ gacruꞌ tsahuiꞌ len gna beꞌi cuinruꞌ, atiꞌ gdxinruꞌ ga cuequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios dza ziꞌa zaꞌ, niꞌr gudxi bdzöbnëꞌ Félix len gudxëꞌ Pablo:
25 Dissertando ele acerca da justiça, do domínio próprio e do Juízo vindouro, ficou Félix amedrontado e disse: Por agora, podes retirar-te, e, quando eu tiver vagar, chamar-te-ei;
26 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ Félix siꞌë dumí unödzjëꞌ Pablo quië usanëꞌ lëꞌ, len qui lë ni naꞌ, zian lzu bulidzëꞌ Pablo, len bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ.
26 esperando também, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro; pelo que, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Catiꞌ bzaꞌa chop iz gyaziëꞌ Porcio Festo xlatjëꞌ Félix, atiꞌ le guꞌnnëꞌ Félix gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, bucaꞌnëꞌ Pablo nadzunëꞌ lidx guia.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo; e, querendo Félix assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.