Atos 24

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Catiꞌ chbzaꞌa gayuꞌ dza, bdxinëꞌ niꞌ Ananías, bxuz blau, dzagquëꞌ lëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi, len Tértulo, bönniꞌ nabéꞌitsquinëꞌ didzaꞌ. Guladxinëꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, atiꞌ gulanë́ꞌ queëꞌ Pablo.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Catiꞌ chgululidzëꞌ Pablo, atiꞌ bdxinëꞌ niꞌ, gzu lahuëꞌ Tértulo ruquíëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Yúguꞌtë lë ni ruzíꞌtecztuꞌ xbey gátiꞌtëz, atiꞌ gdu ládxiꞌtuꞌ rëtuꞌ liꞌ: “Xclenuꞌ.”
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Naꞌa, cui upizxjrtuꞌ liꞌ, rátaꞌyuaꞌ lauꞌ gun zxön ladxuꞌu, yönnuꞌ tu chiꞌidauꞌ le guiëtuꞌ liꞌ.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Gúquibeꞌituꞌ rguꞌu yöl‑lëꞌë bunách bönniꞌ ni, len runëꞌ ga taꞌdáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ bönniꞌ judío nacuꞌë gdutë yödzlyú, len naquëꞌ bönniꞌ blau quequëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ bönniꞌ Nazaret naꞌ.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ gun ditjnëꞌ gdauꞌ queëtuꞌ. Qui lë ni naꞌ gzxöntuꞌ‑nëꞌ len gúꞌnituꞌ cuequi xbeytuꞌ lëꞌ ca nac zxba queëtuꞌ.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Niꞌr bdxinëꞌ ga zoatuꞌ Lisias, bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ lu yöl‑laꞌ sniaꞌ zxön bugǘëꞌ bönniꞌ ni lu naꞌtuꞌ.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Niꞌr gna béꞌinëꞌ Lisias naꞌ lid ga zuꞌ nup tuꞌquí lëꞌ. Naꞌa, liꞌcz, catiꞌ gnabi yudxnuꞌ‑nëꞌ Pablo ni, huac gnöznuꞌ ga rëꞌ nöxj yúguꞌtë lë ni ruquituꞌ lëꞌ.
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Lëzcaꞌ cni gulanë́ꞌ bönniꞌ judío niꞌ, gulanë́ꞌ naccz cni.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Niꞌr butáz nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ naꞌ quië guꞌë didzaꞌ Pablo, atiꞌ lëꞌ bubiꞌë didzaꞌ, gnëꞌ:
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Le benaꞌ huac gnabuꞌ. Cutu ráquini chinnu dza gyijaꞌ Jerusalén quië tsej ladxaꞌa‑nëꞌ Dios.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Cutu yajxácaꞌquëꞌ nedaꞌ nu rdíl‑lenaꞌ didzaꞌ, len cutu benaꞌ ga lun rusbö́ bunách ga nac nchil gdauꞌ, ni lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios, ni lu yödz.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Cutu caꞌ gac lubíj liëꞌ yuguꞌ lë ni tuꞌquíëꞌ nedaꞌ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Lë ni rxóalëpaꞌ lauꞌ. Ca runaꞌ xchinëꞌ Dios quequëꞌ xuz xtauꞌtuꞌ rajlö́z le gulusëdnëꞌ lequëꞌ, san tuꞌë lei: le rdáꞌbagaꞌ Dios, bönniꞌ judío ni, le réjlëꞌa yúguꞌtë le rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios lencaꞌ yúguꞌtë le guluzujëꞌ lu guich bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Ca naꞌ tunëꞌ löz Dios lequëꞌ, lëzcaꞌ nedaꞌ runaꞌ löz Dios, uspanëꞌ nup chnatgac, bunách tsahuiꞌ len bunách cunacgac tsahuiꞌ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Qui lë ni naꞌ ruiꞌ ládxiꞌteczaꞌ cui gbagaꞌa le gun ga uxö́s nedaꞌ ládxiꞌdauꞌhuaꞌ lahuëꞌ Dios o laugac bunách.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 ’Gdöd zoaꞌ ga yubl gdu chop tsonn iz, budxinaꞌ ga nacuáꞌ bunách uládz quiaꞌ quië unödzjaꞌ gun gaclen bunách yechiꞌ len unödzjaꞌ le rguꞌa lahuëꞌ Dios.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Tsal niꞌ runaꞌ cni, duxácaꞌquëꞌ nedaꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia. Niꞌ gzoaꞌ löꞌa gdauꞌ, nubíj dxiꞌa cuinaꞌ ca nac qui gdauꞌ, len cutu nutubaꞌ bunách zian, len cutu nunaꞌ ga lun rusbö́ bunách.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Ral‑laꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ bönniꞌ judío niꞌ, luquíëꞌ nedaꞌ chquiꞌ napquëꞌ nedaꞌ didzaꞌ.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Laꞌnatsquëꞌ bönniꞌ judío ni chquiꞌ guludzölnëꞌ bi le cunác benaꞌ catiꞌ niꞌ bdxinaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Tuz catiꞌ niꞌ zoaꞌ lauquëꞌ, zidzj bëꞌa didzaꞌ, gniaꞌ: “Rbequi xbeyliꞌ nedaꞌ naꞌa le runaꞌ löz lubán nup chnatgac.”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Félix, len dxíꞌadauꞌ chnöznëꞌ ca nac qui lë naꞌ rusëdnëꞌ Pablo, buzë́ láhuiꞌzëꞌ caꞌ didzaꞌ bizxj ni, gnëꞌ:
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Niꞌr Félix gna béꞌinëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, gun chiꞌë Pablo, san guꞌë lëꞌ latj tëꞌ löꞌa, len cutu luzaguëꞌë xnözquëꞌ böchiꞌ lzëꞌë duyuquëꞌ lëꞌ bi dxin lunëꞌ queëꞌ.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Chop tsonn dzaz gdzey, bidëꞌ niꞌ leyúbl Félix naꞌ. Dzagnu lëꞌ Drusila, ngul queëꞌ. Nacnu ngul judío. Félix bulidzëꞌ Pablo atiꞌ buzë́ naguëꞌ xtidzëꞌë ca nac le réjlëꞌruꞌ Jesucristo.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ Pablo ca ral‑laꞌ gacruꞌ tsahuiꞌ len gna beꞌi cuinruꞌ, atiꞌ gdxinruꞌ ga cuequi xbeynëꞌ rëꞌu Dios dza ziꞌa zaꞌ, niꞌr gudxi bdzöbnëꞌ Félix len gudxëꞌ Pablo:
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Lëzcaꞌ guꞌnnëꞌ Félix siꞌë dumí unödzjëꞌ Pablo quië usanëꞌ lëꞌ, len qui lë ni naꞌ, zian lzu bulidzëꞌ Pablo, len bë́ꞌlenëꞌ lëꞌ didzaꞌ.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Catiꞌ bzaꞌa chop iz gyaziëꞌ Porcio Festo xlatjëꞌ Félix, atiꞌ le guꞌnnëꞌ Félix gunëꞌ le laꞌdzág ládxiꞌquëꞌ bönniꞌ judío, bucaꞌnëꞌ Pablo nadzunëꞌ lidx guia.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.