Atos 23
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Niꞌr buyutsquëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Pablo, gnëꞌ:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Niꞌr gna béꞌinëꞌ nup nacuáꞌ cuit lëꞌë Pablo Ananías, bxuz blau, laꞌgapëꞌë ruꞌë.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pablo gudxëꞌ lëꞌ:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nup nacuáꞌ niꞌ të Pablo:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pablo gudxëꞌ lequëꞌ:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ Pablo nacquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gnëꞌ:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ chopl bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ saduceo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Cni glunëꞌ le taꞌnë́ꞌ bönniꞌ saduceo naꞌ cutu lubán nup chnatgac, len cutu nacuꞌë gbaz laꞌy, len cutu nacuáꞌ böꞌ nacgaccz bunách, san taꞌyejlëꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacz yúguꞌtë lë ni.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Qui lë ni naꞌ gulabödxyëꞌë. Niꞌr gulayasëꞌ bönniꞌ nazëdquëꞌ zxba queëꞌ Dios, bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë, taꞌnë́ꞌ:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Catiꞌ chtaꞌdil‑ltsca didzëꞌë bönniꞌ judío naꞌ, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le ráquinëꞌ luzxúzxj luquindjëꞌ Pablo. Niꞌr gna bëꞌë tsjaquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tsajliajquëꞌ Pablo ladj bönniꞌ judío naꞌ, len luchë́ꞌë lëꞌ lu yuꞌu zxön ga naꞌ tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Catiꞌ chnac chdzöꞌl laꞌ dza naꞌz, buluíꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Pablo, len gudxëꞌ lëꞌ:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío len glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu lunëꞌ lë naꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ, le gulanë́ꞌ cutu caꞌ liꞌj lahuëꞌ ga gdxintë dza ludöddëꞌ Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nayánr ca choaꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ cni.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Yjaquëꞌ bönniꞌ ni ga nacuꞌë bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ gulanë́ꞌ:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, gul‑guië́ꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l duchë́ꞌë Pablo cxö quië gdxinëꞌ ga nudubliꞌ, gnaliꞌ rë́ꞌniliꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ Pablo tu didzaꞌ ga rëꞌ nöxj. Netuꞌ cöꞌ nistuꞌ‑nëꞌ laꞌ nöz, atiꞌ gdö́dituꞌ‑nëꞌ catiꞌ ziꞌa gdxinëꞌ ni.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Byö́nibiꞌ biꞌi bönniꞌ queënu ngul zanëꞌ Pablo ca naꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo, atiꞌ gyeajbiꞌ, len gyazbiꞌ yuꞌu zxön naꞌ, yajtíxjöiꞌbiꞌ‑nëꞌ Pablo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablo bulidzëꞌ tuëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len gudxëꞌ lëꞌ:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Niꞌr gdel‑lëꞌë‑biꞌ bönniꞌ naꞌ, len bchëꞌë‑biꞌ ga naꞌ zoëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lëꞌ:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ bönniꞌ blau naꞌ len bchëꞌë‑biꞌ quizi, atiꞌ gnabnëꞌ‑biꞌ, rnëꞌ:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Lëbiꞌ gudxbiꞌ‑nëꞌ:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 san liꞌ, cutu tséjlëꞌu lë naꞌ laꞌnë́ꞌ, le nayánr ca choaꞌquëꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo. Chglun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu ludöddëꞌ Pablo, len cutu liꞌj lahuëꞌ ga ludödrdëꞌ lëꞌ. Naꞌa, chnacuꞌë sinaꞌ taꞌbözëꞌ siꞌ lu naꞌu gunuꞌ lë naꞌ laꞌnabnëꞌ liꞌ.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Niꞌr gna béꞌinëꞌ‑biꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nutu nu guiëbiꞌ lë naꞌ chgudxbiꞌ lëꞌ, atiꞌ niꞌr busölëꞌë‑biꞌ biꞌi ni.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Niꞌr bönniꞌ blau naꞌ bulidzëꞌ chopëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ tu tuëꞌ tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, len tsonnlalj yu chiëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, len chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luꞌë yag tuchiꞌ quië tsjaquëꞌ Cesarea gdu rdöd xtsöꞌ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ‑baꞌ böaꞌ cuiëꞌ‑baꞌ Pablo, atiꞌ laꞌchë́ꞌë lëꞌ dxíꞌadauꞌ, cutu bi gac queëꞌ, quië gdxinëꞌ lahuëꞌ Félix, bönniꞌ blau uná bëꞌ.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Bsölëꞌë caꞌ guich rna cni:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Nedaꞌ, Claudio Lisias, ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich, bönniꞌ blau uná bëꞌ, Félix. Rugapaꞌ Dios liꞌ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Bönniꞌ ni rsölaꞌa‑nëꞌ quiuꞌ, gulazönëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, len glëꞌnnëꞌ ludöddëꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ nababëꞌ Roma, bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len busláꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ judío naꞌ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Guꞌndaꞌ gnözdaꞌ bizxa benëꞌ, lë naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bchëꞌa‑nëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Catiꞌ buedxi didzaꞌ, gnözdaꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ ca nac le rna bëꞌ zxba quequëꞌ, len cutu bi nabaguëꞌë bönniꞌ ni quië nu gdödi lëꞌ, o nu cuꞌu lëꞌ lidx guia.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Niꞌr catiꞌ bdxin nu gdixjöiꞌ nedaꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ lëꞌ ga zuꞌ, atiꞌ gna béꞌigacdaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ ni tuꞌquíëꞌ lëꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ, quië laꞌguíxjöiꞌnëꞌ liꞌ bi didzaꞌ napquëꞌ lëꞌ. Dios gáclenëꞌ liꞌ.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len glunëꞌ ca naꞌ chgna béꞌinëꞌ lequëꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ yödz Antípatris, niꞌ nac chdzöꞌl.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza yhuöjquëꞌ Jerusalén bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, atiꞌ guluúꞌë nöz bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, dzagquëꞌ Pablo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Catiꞌ guladxinëꞌ Cesarea bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nachëꞌquëꞌ Pablo, gulunödzjëꞌ guich naꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ, len guluschinëꞌ Pablo lahuëꞌ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Gdöd bulabëꞌ guich naꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, gnabnëꞌ Pablo gazx bönniꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ nababëꞌ luyú Cilicia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 gudxëꞌ lëꞌ:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.