Atos 23
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Niꞌr buyutsquëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Pablo, gnëꞌ:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Niꞌr gna béꞌinëꞌ nup nacuáꞌ cuit lëꞌë Pablo Ananías, bxuz blau, laꞌgapëꞌë ruꞌë.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pablo gudxëꞌ lëꞌ:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nup nacuáꞌ niꞌ të Pablo:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo gudxëꞌ lequëꞌ:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ Pablo nacquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gnëꞌ:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ chopl bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ saduceo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Cni glunëꞌ le taꞌnë́ꞌ bönniꞌ saduceo naꞌ cutu lubán nup chnatgac, len cutu nacuꞌë gbaz laꞌy, len cutu nacuáꞌ böꞌ nacgaccz bunách, san taꞌyejlëꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacz yúguꞌtë lë ni.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Qui lë ni naꞌ gulabödxyëꞌë. Niꞌr gulayasëꞌ bönniꞌ nazëdquëꞌ zxba queëꞌ Dios, bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë, taꞌnë́ꞌ:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Catiꞌ chtaꞌdil‑ltsca didzëꞌë bönniꞌ judío naꞌ, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le ráquinëꞌ luzxúzxj luquindjëꞌ Pablo. Niꞌr gna bëꞌë tsjaquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tsajliajquëꞌ Pablo ladj bönniꞌ judío naꞌ, len luchë́ꞌë lëꞌ lu yuꞌu zxön ga naꞌ tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Catiꞌ chnac chdzöꞌl laꞌ dza naꞌz, buluíꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Pablo, len gudxëꞌ lëꞌ:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío len glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu lunëꞌ lë naꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ, le gulanë́ꞌ cutu caꞌ liꞌj lahuëꞌ ga gdxintë dza ludöddëꞌ Pablo.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nayánr ca choaꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ cni.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Yjaquëꞌ bönniꞌ ni ga nacuꞌë bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ gulanë́ꞌ:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, gul‑guië́ꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l duchë́ꞌë Pablo cxö quië gdxinëꞌ ga nudubliꞌ, gnaliꞌ rë́ꞌniliꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ Pablo tu didzaꞌ ga rëꞌ nöxj. Netuꞌ cöꞌ nistuꞌ‑nëꞌ laꞌ nöz, atiꞌ gdö́dituꞌ‑nëꞌ catiꞌ ziꞌa gdxinëꞌ ni.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Byö́nibiꞌ biꞌi bönniꞌ queënu ngul zanëꞌ Pablo ca naꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo, atiꞌ gyeajbiꞌ, len gyazbiꞌ yuꞌu zxön naꞌ, yajtíxjöiꞌbiꞌ‑nëꞌ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pablo bulidzëꞌ tuëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len gudxëꞌ lëꞌ:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Niꞌr gdel‑lëꞌë‑biꞌ bönniꞌ naꞌ, len bchëꞌë‑biꞌ ga naꞌ zoëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lëꞌ:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ bönniꞌ blau naꞌ len bchëꞌë‑biꞌ quizi, atiꞌ gnabnëꞌ‑biꞌ, rnëꞌ:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Lëbiꞌ gudxbiꞌ‑nëꞌ:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 san liꞌ, cutu tséjlëꞌu lë naꞌ laꞌnë́ꞌ, le nayánr ca choaꞌquëꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo. Chglun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu ludöddëꞌ Pablo, len cutu liꞌj lahuëꞌ ga ludödrdëꞌ lëꞌ. Naꞌa, chnacuꞌë sinaꞌ taꞌbözëꞌ siꞌ lu naꞌu gunuꞌ lë naꞌ laꞌnabnëꞌ liꞌ.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Niꞌr gna béꞌinëꞌ‑biꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nutu nu guiëbiꞌ lë naꞌ chgudxbiꞌ lëꞌ, atiꞌ niꞌr busölëꞌë‑biꞌ biꞌi ni.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Niꞌr bönniꞌ blau naꞌ bulidzëꞌ chopëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ tu tuëꞌ tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, len tsonnlalj yu chiëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, len chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luꞌë yag tuchiꞌ quië tsjaquëꞌ Cesarea gdu rdöd xtsöꞌ.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ‑baꞌ böaꞌ cuiëꞌ‑baꞌ Pablo, atiꞌ laꞌchë́ꞌë lëꞌ dxíꞌadauꞌ, cutu bi gac queëꞌ, quië gdxinëꞌ lahuëꞌ Félix, bönniꞌ blau uná bëꞌ.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Bsölëꞌë caꞌ guich rna cni:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Nedaꞌ, Claudio Lisias, ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich, bönniꞌ blau uná bëꞌ, Félix. Rugapaꞌ Dios liꞌ.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Bönniꞌ ni rsölaꞌa‑nëꞌ quiuꞌ, gulazönëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, len glëꞌnnëꞌ ludöddëꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ nababëꞌ Roma, bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len busláꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ judío naꞌ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Guꞌndaꞌ gnözdaꞌ bizxa benëꞌ, lë naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bchëꞌa‑nëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Catiꞌ buedxi didzaꞌ, gnözdaꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ ca nac le rna bëꞌ zxba quequëꞌ, len cutu bi nabaguëꞌë bönniꞌ ni quië nu gdödi lëꞌ, o nu cuꞌu lëꞌ lidx guia.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Niꞌr catiꞌ bdxin nu gdixjöiꞌ nedaꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ lëꞌ ga zuꞌ, atiꞌ gna béꞌigacdaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ ni tuꞌquíëꞌ lëꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ, quië laꞌguíxjöiꞌnëꞌ liꞌ bi didzaꞌ napquëꞌ lëꞌ. Dios gáclenëꞌ liꞌ.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len glunëꞌ ca naꞌ chgna béꞌinëꞌ lequëꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ yödz Antípatris, niꞌ nac chdzöꞌl.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza yhuöjquëꞌ Jerusalén bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, atiꞌ guluúꞌë nöz bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, dzagquëꞌ Pablo.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Catiꞌ guladxinëꞌ Cesarea bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nachëꞌquëꞌ Pablo, gulunödzjëꞌ guich naꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ, len guluschinëꞌ Pablo lahuëꞌ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gdöd bulabëꞌ guich naꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, gnabnëꞌ Pablo gazx bönniꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ nababëꞌ luyú Cilicia,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 gudxëꞌ lëꞌ:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.