Atos 23

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Niꞌr buyutsquëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Pablo, gnëꞌ:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Niꞌr gna béꞌinëꞌ nup nacuáꞌ cuit lëꞌë Pablo Ananías, bxuz blau, laꞌgapëꞌë ruꞌë.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pablo gudxëꞌ lëꞌ:
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Nup nacuáꞌ niꞌ të Pablo:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo gudxëꞌ lequëꞌ:
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ Pablo nacquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gnëꞌ:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ chopl bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ saduceo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Cni glunëꞌ le taꞌnë́ꞌ bönniꞌ saduceo naꞌ cutu lubán nup chnatgac, len cutu nacuꞌë gbaz laꞌy, len cutu nacuáꞌ böꞌ nacgaccz bunách, san taꞌyejlëꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacz yúguꞌtë lë ni.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Qui lë ni naꞌ gulabödxyëꞌë. Niꞌr gulayasëꞌ bönniꞌ nazëdquëꞌ zxba queëꞌ Dios, bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë, taꞌnë́ꞌ:
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Catiꞌ chtaꞌdil‑ltsca didzëꞌë bönniꞌ judío naꞌ, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le ráquinëꞌ luzxúzxj luquindjëꞌ Pablo. Niꞌr gna bëꞌë tsjaquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tsajliajquëꞌ Pablo ladj bönniꞌ judío naꞌ, len luchë́ꞌë lëꞌ lu yuꞌu zxön ga naꞌ tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Catiꞌ chnac chdzöꞌl laꞌ dza naꞌz, buluíꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Pablo, len gudxëꞌ lëꞌ:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío len glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu lunëꞌ lë naꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ, le gulanë́ꞌ cutu caꞌ liꞌj lahuëꞌ ga gdxintë dza ludöddëꞌ Pablo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Nayánr ca choaꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ cni.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Yjaquëꞌ bönniꞌ ni ga nacuꞌë bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ gulanë́ꞌ:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, gul‑guië́ꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l duchë́ꞌë Pablo cxö quië gdxinëꞌ ga nudubliꞌ, gnaliꞌ rë́ꞌniliꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ Pablo tu didzaꞌ ga rëꞌ nöxj. Netuꞌ cöꞌ nistuꞌ‑nëꞌ laꞌ nöz, atiꞌ gdö́dituꞌ‑nëꞌ catiꞌ ziꞌa gdxinëꞌ ni.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Byö́nibiꞌ biꞌi bönniꞌ queënu ngul zanëꞌ Pablo ca naꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo, atiꞌ gyeajbiꞌ, len gyazbiꞌ yuꞌu zxön naꞌ, yajtíxjöiꞌbiꞌ‑nëꞌ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo bulidzëꞌ tuëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len gudxëꞌ lëꞌ:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Niꞌr gdel‑lëꞌë‑biꞌ bönniꞌ naꞌ, len bchëꞌë‑biꞌ ga naꞌ zoëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lëꞌ:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ bönniꞌ blau naꞌ len bchëꞌë‑biꞌ quizi, atiꞌ gnabnëꞌ‑biꞌ, rnëꞌ:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Lëbiꞌ gudxbiꞌ‑nëꞌ:
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 san liꞌ, cutu tséjlëꞌu lë naꞌ laꞌnë́ꞌ, le nayánr ca choaꞌquëꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo. Chglun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu ludöddëꞌ Pablo, len cutu liꞌj lahuëꞌ ga ludödrdëꞌ lëꞌ. Naꞌa, chnacuꞌë sinaꞌ taꞌbözëꞌ siꞌ lu naꞌu gunuꞌ lë naꞌ laꞌnabnëꞌ liꞌ.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Niꞌr gna béꞌinëꞌ‑biꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nutu nu guiëbiꞌ lë naꞌ chgudxbiꞌ lëꞌ, atiꞌ niꞌr busölëꞌë‑biꞌ biꞌi ni.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Niꞌr bönniꞌ blau naꞌ bulidzëꞌ chopëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ tu tuëꞌ tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, len tsonnlalj yu chiëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, len chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luꞌë yag tuchiꞌ quië tsjaquëꞌ Cesarea gdu rdöd xtsöꞌ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ‑baꞌ böaꞌ cuiëꞌ‑baꞌ Pablo, atiꞌ laꞌchë́ꞌë lëꞌ dxíꞌadauꞌ, cutu bi gac queëꞌ, quië gdxinëꞌ lahuëꞌ Félix, bönniꞌ blau uná bëꞌ.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Bsölëꞌë caꞌ guich rna cni:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nedaꞌ, Claudio Lisias, ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich, bönniꞌ blau uná bëꞌ, Félix. Rugapaꞌ Dios liꞌ.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Bönniꞌ ni rsölaꞌa‑nëꞌ quiuꞌ, gulazönëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, len glëꞌnnëꞌ ludöddëꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ nababëꞌ Roma, bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len busláꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ judío naꞌ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Guꞌndaꞌ gnözdaꞌ bizxa benëꞌ, lë naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bchëꞌa‑nëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Catiꞌ buedxi didzaꞌ, gnözdaꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ ca nac le rna bëꞌ zxba quequëꞌ, len cutu bi nabaguëꞌë bönniꞌ ni quië nu gdödi lëꞌ, o nu cuꞌu lëꞌ lidx guia.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Niꞌr catiꞌ bdxin nu gdixjöiꞌ nedaꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ lëꞌ ga zuꞌ, atiꞌ gna béꞌigacdaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ ni tuꞌquíëꞌ lëꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ, quië laꞌguíxjöiꞌnëꞌ liꞌ bi didzaꞌ napquëꞌ lëꞌ. Dios gáclenëꞌ liꞌ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len glunëꞌ ca naꞌ chgna béꞌinëꞌ lequëꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ yödz Antípatris, niꞌ nac chdzöꞌl.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza yhuöjquëꞌ Jerusalén bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, atiꞌ guluúꞌë nöz bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, dzagquëꞌ Pablo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Catiꞌ guladxinëꞌ Cesarea bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nachëꞌquëꞌ Pablo, gulunödzjëꞌ guich naꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ, len guluschinëꞌ Pablo lahuëꞌ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Gdöd bulabëꞌ guich naꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, gnabnëꞌ Pablo gazx bönniꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ nababëꞌ luyú Cilicia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 gudxëꞌ lëꞌ:
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.