Atos 23
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Niꞌr buyutsquëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ Pablo, gnëꞌ:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Niꞌr gna béꞌinëꞌ nup nacuáꞌ cuit lëꞌë Pablo Ananías, bxuz blau, laꞌgapëꞌë ruꞌë.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pablo gudxëꞌ lëꞌ:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Nup nacuáꞌ niꞌ të Pablo:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pablo gudxëꞌ lequëꞌ:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Niꞌr gúquibeꞌinëꞌ Pablo nacquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo laꞌquëꞌ, atiꞌ yelaꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ bëꞌë zidzj didzaꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey naꞌ, gnëꞌ:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Catiꞌ bëꞌë didzaꞌ ni Pablo, gularujëꞌ chopl bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ gdauꞌ saduceo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë laꞌ légaczëꞌ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Cni glunëꞌ le taꞌnë́ꞌ bönniꞌ saduceo naꞌ cutu lubán nup chnatgac, len cutu nacuꞌë gbaz laꞌy, len cutu nacuáꞌ böꞌ nacgaccz bunách, san taꞌyejlëꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo nacz yúguꞌtë lë ni.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Qui lë ni naꞌ gulabödxyëꞌë. Niꞌr gulayasëꞌ bönniꞌ nazëdquëꞌ zxba queëꞌ Dios, bönniꞌ gdauꞌ fariseo, atiꞌ guladíl‑l didzëꞌë, taꞌnë́ꞌ:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Catiꞌ chtaꞌdil‑ltsca didzëꞌë bönniꞌ judío naꞌ, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le ráquinëꞌ luzxúzxj luquindjëꞌ Pablo. Niꞌr gna bëꞌë tsjaquëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l tsajliajquëꞌ Pablo ladj bönniꞌ judío naꞌ, len luchë́ꞌë lëꞌ lu yuꞌu zxön ga naꞌ tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Catiꞌ chnac chdzöꞌl laꞌ dza naꞌz, buluíꞌ lahuëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Pablo, len gudxëꞌ lëꞌ:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, glun xtídzaꞌquëꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ judío len glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu lunëꞌ lë naꞌ glun xtídzaꞌquëꞌ, le gulanë́ꞌ cutu caꞌ liꞌj lahuëꞌ ga gdxintë dza ludöddëꞌ Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nayánr ca choaꞌquëꞌ bönniꞌ naꞌ glun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ cni.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Yjaquëꞌ bönniꞌ ni ga nacuꞌë bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzéjniꞌnëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ gulanë́ꞌ:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Naꞌa, lbiꞌiliꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey, gul‑guië́ꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l duchë́ꞌë Pablo cxö quië gdxinëꞌ ga nudubliꞌ, gnaliꞌ rë́ꞌniliꞌ gnábiliꞌ‑nëꞌ Pablo tu didzaꞌ ga rëꞌ nöxj. Netuꞌ cöꞌ nistuꞌ‑nëꞌ laꞌ nöz, atiꞌ gdö́dituꞌ‑nëꞌ catiꞌ ziꞌa gdxinëꞌ ni.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Byö́nibiꞌ biꞌi bönniꞌ queënu ngul zanëꞌ Pablo ca naꞌ laꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo, atiꞌ gyeajbiꞌ, len gyazbiꞌ yuꞌu zxön naꞌ, yajtíxjöiꞌbiꞌ‑nëꞌ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo bulidzëꞌ tuëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len gudxëꞌ lëꞌ:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Niꞌr gdel‑lëꞌë‑biꞌ bönniꞌ naꞌ, len bchëꞌë‑biꞌ ga naꞌ zoëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gudxëꞌ lëꞌ:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Gdel‑lëꞌë naꞌbiꞌ bönniꞌ blau naꞌ len bchëꞌë‑biꞌ quizi, atiꞌ gnabnëꞌ‑biꞌ, rnëꞌ:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Lëbiꞌ gudxbiꞌ‑nëꞌ:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 san liꞌ, cutu tséjlëꞌu lë naꞌ laꞌnë́ꞌ, le nayánr ca choaꞌquëꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ Pablo. Chglun tsutsu xtídzaꞌquëꞌ bönniꞌ ni, taꞌnë́ꞌ gunëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios chquiꞌ cutu ludöddëꞌ Pablo, len cutu liꞌj lahuëꞌ ga ludödrdëꞌ lëꞌ. Naꞌa, chnacuꞌë sinaꞌ taꞌbözëꞌ siꞌ lu naꞌu gunuꞌ lë naꞌ laꞌnabnëꞌ liꞌ.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Niꞌr gna béꞌinëꞌ‑biꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, nutu nu guiëbiꞌ lë naꞌ chgudxbiꞌ lëꞌ, atiꞌ niꞌr busölëꞌë‑biꞌ biꞌi ni.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Niꞌr bönniꞌ blau naꞌ bulidzëꞌ chopëꞌ bönniꞌ nacuꞌë lu naꞌquëꞌ tu tuëꞌ tu gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, atiꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, len tsonnlalj yu chiëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, len chop gayuꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luꞌë yag tuchiꞌ quië tsjaquëꞌ Cesarea gdu rdöd xtsöꞌ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ lucözëꞌ‑baꞌ böaꞌ cuiëꞌ‑baꞌ Pablo, atiꞌ laꞌchë́ꞌë lëꞌ dxíꞌadauꞌ, cutu bi gac queëꞌ, quië gdxinëꞌ lahuëꞌ Félix, bönniꞌ blau uná bëꞌ.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Bsölëꞌë caꞌ guich rna cni:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Nedaꞌ, Claudio Lisias, ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich, bönniꞌ blau uná bëꞌ, Félix. Rugapaꞌ Dios liꞌ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Bönniꞌ ni rsölaꞌa‑nëꞌ quiuꞌ, gulazönëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, len glëꞌnnëꞌ ludöddëꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌidaꞌ nababëꞌ Roma, bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len busláꞌ‑nëꞌ lu naꞌquëꞌ judío naꞌ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Guꞌndaꞌ gnözdaꞌ bizxa benëꞌ, lë naꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, atiꞌ bchëꞌa‑nëꞌ lauquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbeynëꞌ lequëꞌ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Catiꞌ buedxi didzaꞌ, gnözdaꞌ tuꞌquíëꞌ lëꞌ ca nac le rna bëꞌ zxba quequëꞌ, len cutu bi nabaguëꞌë bönniꞌ ni quië nu gdödi lëꞌ, o nu cuꞌu lëꞌ lidx guia.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Niꞌr catiꞌ bdxin nu gdixjöiꞌ nedaꞌ taꞌbö́ꞌ nisiëꞌ lëꞌ bönniꞌ judío, laꞌ bsö́laꞌteaꞌ lëꞌ ga zuꞌ, atiꞌ gna béꞌigacdaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ ni tuꞌquíëꞌ lëꞌ laꞌdxinëꞌ lauꞌ liꞌ, quië laꞌguíxjöiꞌnëꞌ liꞌ bi didzaꞌ napquëꞌ lëꞌ. Dios gáclenëꞌ liꞌ.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len glunëꞌ ca naꞌ chgna béꞌinëꞌ lequëꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë lëꞌ yödz Antípatris, niꞌ nac chdzöꞌl.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza yhuöjquëꞌ Jerusalén bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l taꞌzëꞌi níꞌaquëꞌ, atiꞌ guluúꞌë nöz bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l dxiaquëꞌ böaꞌ, dzagquëꞌ Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Catiꞌ guladxinëꞌ Cesarea bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l nachëꞌquëꞌ Pablo, gulunödzjëꞌ guich naꞌ lu nëꞌë bönniꞌ blau uná bëꞌ, len guluschinëꞌ Pablo lahuëꞌ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gdöd bulabëꞌ guich naꞌ bönniꞌ blau uná bëꞌ, gnabnëꞌ Pablo gazx bönniꞌ lëꞌ. Catiꞌ gúquibeꞌinëꞌ nababëꞌ luyú Cilicia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 gudxëꞌ lëꞌ:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.