Atos 22

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cni gnëꞌ Pablo:
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Catiꞌ gulayönnëꞌ ruꞌë didzaꞌ hebreo, gulacuaꞌrëꞌ dxiz. Gudxëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Nacczaꞌ nedaꞌ judío. Guljaꞌ lu yödz Tarso luyú Cilicia, san gzxönaꞌ lu yödz ni, atiꞌ busëdnëꞌ nedaꞌ Gamaliel gdu ca nac zxba quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Bëꞌtecz ladxaꞌa gyij ladxaꞌa Dios ca runliꞌ lbiꞌiliꞌ naꞌa.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ziꞌal gdxia ládxiꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ xtidzëꞌë Cristo, len bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ ga latiëꞌ. Gzxö́ngacaꞌ‑nëꞌ, len glúꞌgacaꞌ‑nëꞌ lidx guia, yuguꞌ bönniꞌ len ngul.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Lëzcaꞌ huac lunëꞌ lnaꞌ lau qui le glunëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi. Glunëꞌ guich uná bëꞌ le yjuꞌa ga nacuꞌë bö́chiꞌruꞌ judío lu yödz Damasco. Gyijaꞌ niꞌ tsajxö́ngacaꞌ nup niꞌ taꞌyejlëꞌ Cristo, quië duchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ nágaꞌquëꞌ Jerusalén ni, quië lacquëꞌ zxguiaꞌ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Niꞌr gnëꞌ Pablo:
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Laꞌ yjö́taꞌteaꞌ lyu, len byöndaꞌ chiꞌi Nu gudx nedaꞌ: “Saulo, Saulo, ¿bizx quië rbia ladxuꞌu nedaꞌ?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Niꞌr gnabdaꞌ lëꞌ, gniaꞌ: “¿Nuzxa liꞌ, Xan?” Lëꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nedaꞌ ni Jesús, bönniꞌ Nazaret. Nédaꞌczaꞌ rbia ladxuꞌu.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Gulaleꞌicz yeníꞌ naꞌ nup niꞌ gulacuaꞌlen nedaꞌ, len gladxi, san cutu gulayöni chiꞌi Nu naꞌ bulídz nedaꞌ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Niꞌr gudxaꞌ‑nëꞌ: “¿Nacx gunaꞌ, Xan?” Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Gyas, len gyeaj Damasco. Niꞌ zoa nu guië liꞌ ca nac yúguꞌtë le ral‑laꞌ gunuꞌ.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Le cutur bi rléꞌidaꞌ le budíꞌi lahuaꞌ yös yeníꞌ naꞌ gyëptsca, qui lë ni naꞌ gulaguel‑lëꞌë naꞌa bönniꞌ dzagquëꞌ nedaꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë nedaꞌ ga bdxinteaꞌ Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Niꞌ zoëꞌ Ananías, bönniꞌ runëꞌ gdu ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, atiꞌ tunëꞌ lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ judío nacuꞌë Damasco.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Bdxinëꞌ ga zoaꞌ Ananías naꞌ, len gudxëꞌ nedaꞌ: “Saulo, böchaꞌa, huöalj yöj lauꞌ.” Laꞌ niꞌz böalj yöj lahuaꞌ, atiꞌ bléꞌidaꞌ lëꞌ.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Lëꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Dios quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ, dza niꞌtë gröczëꞌ liꞌ quië gnöznuꞌ le rëꞌncznëꞌ Lëꞌ, len gléꞌinuꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ tsahuiꞌ, Lëczëꞌ Zxiꞌnëꞌ, len yönnuꞌ le guiëꞌ liꞌ Lëczëꞌ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Cni gac, le ral‑laꞌ gunuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Lëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, quíxjöiꞌnuꞌ lequëꞌ ca nac le chbléꞌinuꞌ len le chbyönnuꞌ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Naꞌa, ¿bizx quië rdzeynuꞌ? Gyas, len bdil nis. Blidzëꞌ Xanruꞌ unëꞌ liꞌ dxiꞌa, ugǘëꞌ dul‑laꞌ nabaguꞌu.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Gnëꞌ caꞌ Pablo:
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Jareluꞌ gyeaj. Burujtë Jerusalén ni, le cutu lunëꞌ ba laꞌn le gunuꞌ lnaꞌ lau quiaꞌ bönniꞌ ni.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nedaꞌ gudxaꞌ‑nëꞌ: “Xan, nö́zgaccznëꞌ ca benaꞌ nedaꞌ. Gyaziaꞌ gap nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Gdinaꞌ nup niꞌ taꞌyejlëꞌ Liꞌ, len glúꞌgacaꞌ‑nëꞌ lidx guia.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Catiꞌ niꞌ guludöddëꞌ Esteban, bönniꞌ niꞌ benëꞌ lnaꞌ lau quiuꞌ, lëzcaꞌ zoaꞌ niꞌ nedaꞌ, benaꞌ tuz bönniꞌ guludöddëꞌ lëꞌ le ben chiꞌa lariꞌ nácuquëꞌ bönniꞌ naꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Niꞌr gudxëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ: “Gyeaj, le rsölaꞌa liꞌ laugac bunách gzaꞌa.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Niz ze lau guluzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo bönniꞌ judío, atiꞌ niꞌr gulabödxyëꞌë. Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Niꞌr le taꞌbödxyëꞌë, len taꞌchöztsquëꞌ le nácuquëꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, len tuꞌchijëꞌ bëchtö yu lu böꞌz,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 gna bëꞌë bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luguꞌë Pablo yuꞌu zxön naꞌ. Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ laꞌguinëꞌ Pablo quië quíxjöꞌë le nacz, quië laꞌnöznëꞌ bizx quië naꞌ taꞌbödxyëꞌë cni queëꞌ Pablo bönniꞌ judío.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Catiꞌ glúguëꞌë lëꞌ pan guid quië laꞌguinëꞌ lëꞌ, Pablo gudxëꞌ tu bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, rnëꞌ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ, gyijëꞌ yajtíxjöiꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Rëꞌ lëꞌ:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Niꞌr bidëꞌ ga zoëꞌ Pablo bönniꞌ blau naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ blau naꞌ, gnëꞌ:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, laꞌ gulubígaꞌtëꞌ ga zoëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ chzoa laꞌguinëꞌ lëꞌ. Lëzcaꞌ, catiꞌ gnöznëꞌ nababëꞌ Roma Pablo, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ le chgna bëꞌë glúguëꞌë lëꞌ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Dza buróp niꞌ, guꞌnnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ gnöznëꞌ gazxj ga rëꞌ bizxa naꞌ tuꞌquíëꞌ Pablo bönniꞌ judío. Gna bëꞌë gulusedxëꞌ du guia naꞌ náguëꞌë Pablo, atiꞌ gna bëꞌë ludubëꞌ bxuz uná bëꞌ judío, len yúguꞌtë bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey. Niꞌr bubijëꞌ Pablo ga naꞌ naguꞌuquëꞌ lëꞌ atiꞌ buzóëꞌ lëꞌ lauquëꞌ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.