Atos 22
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Cni gnëꞌ Pablo:
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Catiꞌ gulayönnëꞌ ruꞌë didzaꞌ hebreo, gulacuaꞌrëꞌ dxiz. Gudxëꞌ lequëꞌ Pablo, rnëꞌ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Nacczaꞌ nedaꞌ judío. Guljaꞌ lu yödz Tarso luyú Cilicia, san gzxönaꞌ lu yödz ni, atiꞌ busëdnëꞌ nedaꞌ Gamaliel gdu ca nac zxba quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ. Bëꞌtecz ladxaꞌa gyij ladxaꞌa Dios ca runliꞌ lbiꞌiliꞌ naꞌa.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ziꞌal gdxia ládxiꞌgacaꞌ‑nëꞌ bönniꞌ nazíꞌ lu naꞌquëꞌ xtidzëꞌë Cristo, len bchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ ga latiëꞌ. Gzxö́ngacaꞌ‑nëꞌ, len glúꞌgacaꞌ‑nëꞌ lidx guia, yuguꞌ bönniꞌ len ngul.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Lëzcaꞌ huac lunëꞌ lnaꞌ lau qui le glunëꞌ yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len bönniꞌ gul tuꞌzejniꞌi. Glunëꞌ guich uná bëꞌ le yjuꞌa ga nacuꞌë bö́chiꞌruꞌ judío lu yödz Damasco. Gyijaꞌ niꞌ tsajxö́ngacaꞌ nup niꞌ taꞌyejlëꞌ Cristo, quië duchë́ꞌgacaꞌ‑nëꞌ nágaꞌquëꞌ Jerusalén ni, quië lacquëꞌ zxguiaꞌ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Niꞌr gnëꞌ Pablo:
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Laꞌ yjö́taꞌteaꞌ lyu, len byöndaꞌ chiꞌi Nu gudx nedaꞌ: “Saulo, Saulo, ¿bizx quië rbia ladxuꞌu nedaꞌ?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Niꞌr gnabdaꞌ lëꞌ, gniaꞌ: “¿Nuzxa liꞌ, Xan?” Lëꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Nedaꞌ ni Jesús, bönniꞌ Nazaret. Nédaꞌczaꞌ rbia ladxuꞌu.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Gulaleꞌicz yeníꞌ naꞌ nup niꞌ gulacuaꞌlen nedaꞌ, len gladxi, san cutu gulayöni chiꞌi Nu naꞌ bulídz nedaꞌ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Niꞌr gudxaꞌ‑nëꞌ: “¿Nacx gunaꞌ, Xan?” Xanruꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Gyas, len gyeaj Damasco. Niꞌ zoa nu guië liꞌ ca nac yúguꞌtë le ral‑laꞌ gunuꞌ.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Le cutur bi rléꞌidaꞌ le budíꞌi lahuaꞌ yös yeníꞌ naꞌ gyëptsca, qui lë ni naꞌ gulaguel‑lëꞌë naꞌa bönniꞌ dzagquëꞌ nedaꞌ, atiꞌ gulachë́ꞌë nedaꞌ ga bdxinteaꞌ Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Niꞌ zoëꞌ Ananías, bönniꞌ runëꞌ gdu ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, atiꞌ tunëꞌ lëꞌ ba laꞌn bönniꞌ judío nacuꞌë Damasco.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Bdxinëꞌ ga zoaꞌ Ananías naꞌ, len gudxëꞌ nedaꞌ: “Saulo, böchaꞌa, huöalj yöj lauꞌ.” Laꞌ niꞌz böalj yöj lahuaꞌ, atiꞌ bléꞌidaꞌ lëꞌ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Lëꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Dios quequëꞌ xuz xtauꞌruꞌ, dza niꞌtë gröczëꞌ liꞌ quië gnöznuꞌ le rëꞌncznëꞌ Lëꞌ, len gléꞌinuꞌ‑nëꞌ Bönniꞌ tsahuiꞌ, Lëczëꞌ Zxiꞌnëꞌ, len yönnuꞌ le guiëꞌ liꞌ Lëczëꞌ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Cni gac, le ral‑laꞌ gunuꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Lëꞌ laugac yúguꞌtë bunách, quíxjöiꞌnuꞌ lequëꞌ ca nac le chbléꞌinuꞌ len le chbyönnuꞌ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Naꞌa, ¿bizx quië rdzeynuꞌ? Gyas, len bdil nis. Blidzëꞌ Xanruꞌ unëꞌ liꞌ dxiꞌa, ugǘëꞌ dul‑laꞌ nabaguꞌu.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Gnëꞌ caꞌ Pablo:
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Bléꞌidaꞌ‑nëꞌ Xanruꞌ, atiꞌ gudxëꞌ nedaꞌ: “Jareluꞌ gyeaj. Burujtë Jerusalén ni, le cutu lunëꞌ ba laꞌn le gunuꞌ lnaꞌ lau quiaꞌ bönniꞌ ni.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nedaꞌ gudxaꞌ‑nëꞌ: “Xan, nö́zgaccznëꞌ ca benaꞌ nedaꞌ. Gyaziaꞌ gap nac lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bönniꞌ judío. Gdinaꞌ nup niꞌ taꞌyejlëꞌ Liꞌ, len glúꞌgacaꞌ‑nëꞌ lidx guia.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Catiꞌ niꞌ guludöddëꞌ Esteban, bönniꞌ niꞌ benëꞌ lnaꞌ lau quiuꞌ, lëzcaꞌ zoaꞌ niꞌ nedaꞌ, benaꞌ tuz bönniꞌ guludöddëꞌ lëꞌ le ben chiꞌa lariꞌ nácuquëꞌ bönniꞌ naꞌ gululadxëꞌ lëꞌ guiöj.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Niꞌr gudxëꞌ nedaꞌ Xanruꞌ: “Gyeaj, le rsölaꞌa liꞌ laugac bunách gzaꞌa.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Niz ze lau guluzë́ nagquëꞌ didzaꞌ bëꞌë Pablo bönniꞌ judío, atiꞌ niꞌr gulabödxyëꞌë. Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Niꞌr le taꞌbödxyëꞌë, len taꞌchöztsquëꞌ le nácuquëꞌ lu yöl‑laꞌ rley quequëꞌ, len tuꞌchijëꞌ bëchtö yu lu böꞌz,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 gna bëꞌë bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l luguꞌë Pablo yuꞌu zxön naꞌ. Lëzcaꞌ gna béꞌinëꞌ lequëꞌ laꞌguinëꞌ Pablo quië quíxjöꞌë le nacz, quië laꞌnöznëꞌ bizx quië naꞌ taꞌbödxyëꞌë cni queëꞌ Pablo bönniꞌ judío.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Catiꞌ glúguëꞌë lëꞌ pan guid quië laꞌguinëꞌ lëꞌ, Pablo gudxëꞌ tu bönniꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l zoëꞌ niꞌ, rnëꞌ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Catiꞌ byönnëꞌ lë ni bönniꞌ naꞌ, gyijëꞌ yajtíxjöiꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Rëꞌ lëꞌ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Niꞌr bidëꞌ ga zoëꞌ Pablo bönniꞌ blau naꞌ, len gudxëꞌ lëꞌ:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ blau naꞌ, gnëꞌ:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, laꞌ gulubígaꞌtëꞌ ga zoëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ chzoa laꞌguinëꞌ lëꞌ. Lëzcaꞌ, catiꞌ gnöznëꞌ nababëꞌ Roma Pablo, gúdxinëꞌ bönniꞌ blau naꞌ le chgna bëꞌë glúguëꞌë lëꞌ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Dza buróp niꞌ, guꞌnnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ gnöznëꞌ gazxj ga rëꞌ bizxa naꞌ tuꞌquíëꞌ Pablo bönniꞌ judío. Gna bëꞌë gulusedxëꞌ du guia naꞌ náguëꞌë Pablo, atiꞌ gna bëꞌë ludubëꞌ bxuz uná bëꞌ judío, len yúguꞌtë bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey. Niꞌr bubijëꞌ Pablo ga naꞌ naguꞌuquëꞌ lëꞌ atiꞌ buzóëꞌ lëꞌ lauquëꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.