Atos 21

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gdöd buláꞌalentuꞌ lequëꞌ, gyuꞌutë nöz barco naꞌ, atiꞌ tinz gyeajtuꞌ ga zoa luyú bidx nazíꞌ lei Cos. Dza buróp naꞌ, gdödtuꞌ yetú latj nazíꞌ lei Rodas, atiꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ len bdxintuꞌ yödz Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Niꞌ yajxácaꞌtuꞌ barco yubl zeaj luyú Fenicia. Grentuꞌ lëꞌi barco naꞌ, atiꞌ gyuꞌutë nöz.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Gdödtuꞌ ga naláꞌ Chipre, dë tslaꞌa yögl, atiꞌ gyeajtuꞌ luyú Siria. Niꞌ gyaz barco naꞌ lu yödz Tiro, le ral‑laꞌ tsajcáꞌn niꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Lu yödz Tiro naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ niꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu gadx dza. Le chbuluiꞌinëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy le ral‑laꞌ gac queëꞌ Pablo, glëꞌ lëꞌ cutu tsijëꞌ Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Catiꞌ chbzaꞌa dza naꞌ, burujtuꞌ niꞌ, atiꞌ tsazxö́n gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ yúguꞌtëꞌ len yuguꞌ ngul quequëꞌ len yuguꞌ biꞌi quequëꞌ, ga bdxíntëtuꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ. Raꞌ nis zxön niꞌ buzechu zxibtuꞌ len bulidztuꞌ‑nëꞌ Dios.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Budx bunidaꞌ lzaꞌtuꞌ tutuꞌ yetutuꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ lequëꞌ yhuöjquëꞌ lidxquëꞌ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Buzaꞌtë barco naꞌ lu yödz Tiro, atiꞌ ga yajséy bdxin lu yödz Tolemaida. Niꞌ burujtuꞌ lëꞌi barco naꞌ. Bugaptuꞌ Dios bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ tu dza.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, burujëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ dzagtuꞌ‑nëꞌ netuꞌ gyeajtuꞌ yödz Cesarea. Niꞌ gyaztuꞌ lu yuꞌu lidxëꞌ Felipe, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lëꞌ. Runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa Felipe naꞌ, len bitsëꞌë gadxëꞌ bönniꞌ niꞌ gulucuꞌë dza niꞌtë quië láclenëꞌ bunách queëꞌ Cristo.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Nacuaꞌbiꞌ tap biꞌi ngul raꞌbán queëꞌ Felipe naꞌ, tuiꞌbiꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Gdöd gdzeytuꞌ niꞌ chop tsonn dza, niꞌr bdxinëꞌ Agabo, bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, narujëꞌ luyú Judea.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Bönniꞌ ni duyúëꞌ netuꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë pan guid queëꞌ Pablo. Béguëꞌë niꞌa naꞌ cuinëꞌ, gnëꞌ:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Catiꞌ byö́nituꞌ didzaꞌ ni, gútaꞌyutuꞌ lahuëꞌ Pablo, netuꞌ len nup nacuáꞌ niꞌ, cui tsijëꞌ Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gnëꞌ:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Le cutu gzxáquiꞌtuꞌ‑nëꞌ didzaꞌ, cutur bi gudxtuꞌ‑nëꞌ, atiꞌ gnatuꞌ:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Catiꞌ chguladö́d dza naꞌ, bupaꞌtuꞌ queëtuꞌ, atiꞌ gyeajtuꞌ Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, nacuꞌë Cesarea, atiꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Mnasón, bönniꞌ Chipre. Rejlëꞌë Cristo dza niꞌtë, atiꞌ ral‑laꞌ tsajgaꞌntuꞌ lidxëꞌ bönniꞌ ni.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Catiꞌ bdxintuꞌ Jerusalén, len yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bö́chiꞌruꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Dza buróp naꞌ gyázlenëꞌ netuꞌ Pablo lu yuꞌu, yajyutuꞌ‑nëꞌ Jacobo, atiꞌ nudubquëꞌ niꞌ yúguꞌtë bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Jerusalén.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Catiꞌ chbugapëꞌ Dios lequëꞌ Pablo, buluiꞌinëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le benëꞌ Dios lu nëꞌë lëꞌ ga nacuáꞌ bunách gzaꞌa.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Niꞌr glëꞌ Pablo:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Chgulayönnëꞌ yuguꞌ le tuiꞌ quiuꞌ didzaꞌ bunách, taꞌná rguꞌu yöl‑luꞌu yúguꞌtë bönniꞌ judío nútsaꞌquëꞌ ladj bunách gzaꞌa, quië lucaꞌnëꞌ le gna bëꞌë Moisés, len rna béꞌinuꞌ lequëꞌ cu laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌcbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ quequëꞌ, len cu lunëꞌ ba laꞌn yuguꞌ le nalë́biruꞌ runruꞌ rëꞌu, bunách judío.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Nacx gunruꞌ naꞌa? Hualaꞌrúj bunách zian catiꞌ laꞌyöni chbdxinuꞌ ni.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Naꞌa, ben lë ni rëtuꞌ liꞌ. Nacuáꞌlenëꞌ netuꞌ ni tapëꞌ bönniꞌ, chnazíꞌ lu naꞌquëꞌ lahuëꞌ Dios tu le lunëꞌ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Bchëꞌë quiuꞌ yuguꞌ bönniꞌ ni, len ben tsazxö́n lequëꞌ gun dxiꞌa cuinliꞌ ca nac qui gdauꞌ, len gdizxj liꞌ le ral‑laꞌ laꞌguizxjëꞌ quië lun yutuz icjquëꞌ. Niꞌr laꞌnöznëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ judío cutu nacz lë naꞌ taꞌnë́ꞌ quiuꞌ, san lëzcaꞌ liꞌ runuꞌ le nac dxiꞌa len runuꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ca nac quegac bunách gzaꞌa, nup niꞌ chtaꞌyejlëꞌ Cristo, chben xtídzaꞌtuꞌ len buzujtuꞌ lu guich ca ral‑laꞌ lunëꞌ. Cutu run bayúdx lun chiꞌë yuguꞌ lë ni tunëꞌ bönniꞌ judío, san tuz:
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Niꞌr bchëꞌë queëꞌ Pablo tapëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ dza buróp niꞌ ben dxiꞌa cuinëꞌ tsazxö́n len lequëꞌ ca nac qui gdauꞌ. Niꞌr gyaziëꞌ löꞌa gdauꞌ, quië gac bëꞌ bizxa dza udx lunëꞌ le tuꞌún dxiꞌa cuinquëꞌ, dza niꞌ ral‑laꞌ tsjuaꞌquëꞌ le laꞌguꞌë lahuëꞌ Dios qui queëquëꞌ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Catiꞌ chzoa gzaꞌa gadx dza naꞌ, gulaléꞌinëꞌ Pablo laꞌquëꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia, zoëꞌ löꞌa gdauꞌ. Glunëꞌ ga glun rusbö́ bunách zian, atiꞌ gulazönëꞌ Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Cni gulanë́ꞌ le gulaléꞌinëꞌ Pablo ziꞌal lu yödz dzaguëꞌ Trófimo, bönniꞌ Éfeso, len táquinëꞌ gluꞌë gdauꞌ bönniꞌ ni.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Cni guc, guludúb yúguꞌtë bunách yödz, len gulaguirëꞌ niꞌ. Niꞌr gulazönëꞌ Pablo len glaꞌyjëꞌ lëꞌ, gulubijëꞌ lëꞌ löꞌa gdauꞌ, atiꞌ laꞌ guluseyjtëꞌ ga nu ryaz löꞌa gdauꞌ naꞌ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Catiꞌ chtáquicznëꞌ ludöddëꞌ Pablo, bdxin didzaꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Byönnëꞌ tun rusbö́ yúguꞌtë bunách Jerusalén.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Laꞌ butubtëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ taꞌná béꞌinëꞌ lequëꞌ bönniꞌ blau ni, atiꞌ jaréluꞌë gyéajlenëꞌ lequëꞌ ga naꞌ tun rusbö́ bunách naꞌ. Catiꞌ gulaleꞌi bunách niꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gulusanëꞌ taꞌguinëꞌ Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Niꞌr gbiguëꞌë bönniꞌ blau naꞌ, len gzxönëꞌ Pablo, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lúguëꞌë lëꞌ chop du guia. Gdöd niꞌ gnabnëꞌ bunách zian niꞌ, rnëꞌ:
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Taꞌbödxyaꞌa bunách zian naꞌ, len qui queëgac ca taꞌná. Cni guc, cutu bi guc tséjniꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, le tun rusbö́ bunách naꞌ, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l laꞌchë́ꞌë Pablo lu yuꞌu zxön ga tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Catiꞌ guladxinëꞌ ga nac niꞌyëpiꞌ qui yuꞌu zxön naꞌ, gluiꞌnëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le dxíadiꞌigac lequëꞌ bunách zian,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 le zaꞌc cúdzuꞌquëꞌ bunách naꞌ, taꞌbödxyaꞌa, taꞌná:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Catiꞌ niꞌ gulazú lauquëꞌ laꞌguꞌë Pablo lu yuꞌu zxön niꞌ, lëꞌ gudxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Naruꞌ clëg liꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ dza lahui niz butubëꞌ bönniꞌ guladáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ, atiꞌ bchëꞌë lu latj caꞌz gdu choaꞌ gayuꞌë bönniꞌ gdödi bunách?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ Pablo, gnëꞌ:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Bëꞌë lëꞌ latj bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gzuinëꞌ Pablo ga nac niꞌyëpiꞌ, len bchis nëꞌë quië laꞌcuáꞌ dxiz bunách zian niꞌ. Catiꞌ chgulacuꞌë dxiz, bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo lu didzaꞌ hebreo.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.