Atos 21
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB
1 Gdöd buláꞌalentuꞌ lequëꞌ, gyuꞌutë nöz barco naꞌ, atiꞌ tinz gyeajtuꞌ ga zoa luyú bidx nazíꞌ lei Cos. Dza buróp naꞌ, gdödtuꞌ yetú latj nazíꞌ lei Rodas, atiꞌ buzaꞌtuꞌ niꞌ len bdxintuꞌ yödz Pátara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Niꞌ yajxácaꞌtuꞌ barco yubl zeaj luyú Fenicia. Grentuꞌ lëꞌi barco naꞌ, atiꞌ gyuꞌutë nöz.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Gdödtuꞌ ga naláꞌ Chipre, dë tslaꞌa yögl, atiꞌ gyeajtuꞌ luyú Siria. Niꞌ gyaz barco naꞌ lu yödz Tiro, le ral‑laꞌ tsajcáꞌn niꞌ yuaꞌ dzöꞌ lëꞌi barco naꞌ.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Lu yödz Tiro naꞌ yajxácaꞌtuꞌ bönniꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, atiꞌ niꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ gdu gadx dza. Le chbuluiꞌinëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy le ral‑laꞌ gac queëꞌ Pablo, glëꞌ lëꞌ cutu tsijëꞌ Jerusalén.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Catiꞌ chbzaꞌa dza naꞌ, burujtuꞌ niꞌ, atiꞌ tsazxö́n gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ yúguꞌtëꞌ len yuguꞌ ngul quequëꞌ len yuguꞌ biꞌi quequëꞌ, ga bdxíntëtuꞌ niꞌl raꞌ yödz naꞌ. Raꞌ nis zxön niꞌ buzechu zxibtuꞌ len bulidztuꞌ‑nëꞌ Dios.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Budx bunidaꞌ lzaꞌtuꞌ tutuꞌ yetutuꞌ, bubentuꞌ lëꞌi barco, atiꞌ lequëꞌ yhuöjquëꞌ lidxquëꞌ.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Buzaꞌtë barco naꞌ lu yödz Tiro, atiꞌ ga yajséy bdxin lu yödz Tolemaida. Niꞌ burujtuꞌ lëꞌi barco naꞌ. Bugaptuꞌ Dios bö́chiꞌruꞌ nacuꞌë niꞌ, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lequëꞌ tu dza.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Catiꞌ zaꞌ reníꞌ yetú dza, burujëꞌ niꞌ Pablo, atiꞌ dzagtuꞌ‑nëꞌ netuꞌ gyeajtuꞌ yödz Cesarea. Niꞌ gyaztuꞌ lu yuꞌu lidxëꞌ Felipe, atiꞌ bugáꞌnlentuꞌ lëꞌ. Runëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa Felipe naꞌ, len bitsëꞌë gadxëꞌ bönniꞌ niꞌ gulucuꞌë dza niꞌtë quië láclenëꞌ bunách queëꞌ Cristo.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nacuaꞌbiꞌ tap biꞌi ngul raꞌbán queëꞌ Felipe naꞌ, tuiꞌbiꞌ didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Gdöd gdzeytuꞌ niꞌ chop tsonn dza, niꞌr bdxinëꞌ Agabo, bönniꞌ ruꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, narujëꞌ luyú Judea.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Bönniꞌ ni duyúëꞌ netuꞌ, atiꞌ gdel‑lëꞌë pan guid queëꞌ Pablo. Béguëꞌë niꞌa naꞌ cuinëꞌ, gnëꞌ:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Catiꞌ byö́nituꞌ didzaꞌ ni, gútaꞌyutuꞌ lahuëꞌ Pablo, netuꞌ len nup nacuáꞌ niꞌ, cui tsijëꞌ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Bubiꞌë didzaꞌ Pablo, gnëꞌ:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Le cutu gzxáquiꞌtuꞌ‑nëꞌ didzaꞌ, cutur bi gudxtuꞌ‑nëꞌ, atiꞌ gnatuꞌ:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Catiꞌ chguladö́d dza naꞌ, bupaꞌtuꞌ queëtuꞌ, atiꞌ gyeajtuꞌ Jerusalén.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Gulazáꞌlenëꞌ netuꞌ laꞌquëꞌ bönniꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo, nacuꞌë Cesarea, atiꞌ dzaguëꞌ lequëꞌ Mnasón, bönniꞌ Chipre. Rejlëꞌë Cristo dza niꞌtë, atiꞌ ral‑laꞌ tsajgaꞌntuꞌ lidxëꞌ bönniꞌ ni.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Catiꞌ bdxintuꞌ Jerusalén, len yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ glunëꞌ netuꞌ ba laꞌn bö́chiꞌruꞌ niꞌ taꞌyejlëꞌë Cristo.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Dza buróp naꞌ gyázlenëꞌ netuꞌ Pablo lu yuꞌu, yajyutuꞌ‑nëꞌ Jacobo, atiꞌ nudubquëꞌ niꞌ yúguꞌtë bönniꞌ gul tun chiꞌë bunách queëꞌ Cristo nacuꞌë Jerusalén.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Catiꞌ chbugapëꞌ Dios lequëꞌ Pablo, buluiꞌinëꞌ lequëꞌ yúguꞌtë le benëꞌ Dios lu nëꞌë lëꞌ ga nacuáꞌ bunách gzaꞌa.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Catiꞌ gulayönnëꞌ lë ni, gulaguꞌë Dios yöl‑laꞌ ba. Niꞌr glëꞌ Pablo:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Chgulayönnëꞌ yuguꞌ le tuiꞌ quiuꞌ didzaꞌ bunách, taꞌná rguꞌu yöl‑luꞌu yúguꞌtë bönniꞌ judío nútsaꞌquëꞌ ladj bunách gzaꞌa, quië lucaꞌnëꞌ le gna bëꞌë Moisés, len rna béꞌinuꞌ lequëꞌ cu laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌcbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ quequëꞌ, len cu lunëꞌ ba laꞌn yuguꞌ le nalë́biruꞌ runruꞌ rëꞌu, bunách judío.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 ¿Nacx gunruꞌ naꞌa? Hualaꞌrúj bunách zian catiꞌ laꞌyöni chbdxinuꞌ ni.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Naꞌa, ben lë ni rëtuꞌ liꞌ. Nacuáꞌlenëꞌ netuꞌ ni tapëꞌ bönniꞌ, chnazíꞌ lu naꞌquëꞌ lahuëꞌ Dios tu le lunëꞌ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Bchëꞌë quiuꞌ yuguꞌ bönniꞌ ni, len ben tsazxö́n lequëꞌ gun dxiꞌa cuinliꞌ ca nac qui gdauꞌ, len gdizxj liꞌ le ral‑laꞌ laꞌguizxjëꞌ quië lun yutuz icjquëꞌ. Niꞌr laꞌnöznëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ judío cutu nacz lë naꞌ taꞌnë́ꞌ quiuꞌ, san lëzcaꞌ liꞌ runuꞌ le nac dxiꞌa len runuꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Moisés.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Ca nac quegac bunách gzaꞌa, nup niꞌ chtaꞌyejlëꞌ Cristo, chben xtídzaꞌtuꞌ len buzujtuꞌ lu guich ca ral‑laꞌ lunëꞌ. Cutu run bayúdx lun chiꞌë yuguꞌ lë ni tunëꞌ bönniꞌ judío, san tuz:
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Niꞌr bchëꞌë queëꞌ Pablo tapëꞌ bönniꞌ naꞌ, atiꞌ dza buróp niꞌ ben dxiꞌa cuinëꞌ tsazxö́n len lequëꞌ ca nac qui gdauꞌ. Niꞌr gyaziëꞌ löꞌa gdauꞌ, quië gac bëꞌ bizxa dza udx lunëꞌ le tuꞌún dxiꞌa cuinquëꞌ, dza niꞌ ral‑laꞌ tsjuaꞌquëꞌ le laꞌguꞌë lahuëꞌ Dios qui queëquëꞌ.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Catiꞌ chzoa gzaꞌa gadx dza naꞌ, gulaléꞌinëꞌ Pablo laꞌquëꞌ judío narujquëꞌ luyú Asia, zoëꞌ löꞌa gdauꞌ. Glunëꞌ ga glun rusbö́ bunách zian, atiꞌ gulazönëꞌ Pablo.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Gluꞌë zidzj didzaꞌ, taꞌnë́ꞌ:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Cni gulanë́ꞌ le gulaléꞌinëꞌ Pablo ziꞌal lu yödz dzaguëꞌ Trófimo, bönniꞌ Éfeso, len táquinëꞌ gluꞌë gdauꞌ bönniꞌ ni.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Cni guc, guludúb yúguꞌtë bunách yödz, len gulaguirëꞌ niꞌ. Niꞌr gulazönëꞌ Pablo len glaꞌyjëꞌ lëꞌ, gulubijëꞌ lëꞌ löꞌa gdauꞌ, atiꞌ laꞌ guluseyjtëꞌ ga nu ryaz löꞌa gdauꞌ naꞌ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Catiꞌ chtáquicznëꞌ ludöddëꞌ Pablo, bdxin didzaꞌ lahuëꞌ bönniꞌ blau nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l. Byönnëꞌ tun rusbö́ yúguꞌtë bunách Jerusalén.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Laꞌ butubtëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l len bönniꞌ taꞌná béꞌinëꞌ lequëꞌ bönniꞌ blau ni, atiꞌ jaréluꞌë gyéajlenëꞌ lequëꞌ ga naꞌ tun rusbö́ bunách naꞌ. Catiꞌ gulaleꞌi bunách niꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, len bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gulusanëꞌ taꞌguinëꞌ Pablo.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Niꞌr gbiguëꞌë bönniꞌ blau naꞌ, len gzxönëꞌ Pablo, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l lúguëꞌë lëꞌ chop du guia. Gdöd niꞌ gnabnëꞌ bunách zian niꞌ, rnëꞌ:
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Taꞌbödxyaꞌa bunách zian naꞌ, len qui queëgac ca taꞌná. Cni guc, cutu bi guc tséjniꞌnëꞌ bönniꞌ blau naꞌ, le tun rusbö́ bunách naꞌ, atiꞌ gna béꞌinëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l laꞌchë́ꞌë Pablo lu yuꞌu zxön ga tuꞌdubëꞌ bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Catiꞌ guladxinëꞌ ga nac niꞌyëpiꞌ qui yuꞌu zxön naꞌ, gluiꞌnëꞌ Pablo bönniꞌ naꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, le dxíadiꞌigac lequëꞌ bunách zian,
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 le zaꞌc cúdzuꞌquëꞌ bunách naꞌ, taꞌbödxyaꞌa, taꞌná:
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Catiꞌ niꞌ gulazú lauquëꞌ laꞌguꞌë Pablo lu yuꞌu zxön niꞌ, lëꞌ gudxëꞌ bönniꞌ blau naꞌ nacuꞌë lu nëꞌë bönniꞌ rjaquëꞌ gdil‑l, gnëꞌ:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿Naruꞌ clëg liꞌ bönniꞌ Egipto naꞌ dza lahui niz butubëꞌ bönniꞌ guladáꞌbaguëꞌë yúlahuiꞌ, atiꞌ bchëꞌë lu latj caꞌz gdu choaꞌ gayuꞌë bönniꞌ gdödi bunách?
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ Pablo, gnëꞌ:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Bëꞌë lëꞌ latj bönniꞌ blau naꞌ, atiꞌ gzuinëꞌ Pablo ga nac niꞌyëpiꞌ, len bchis nëꞌë quië laꞌcuáꞌ dxiz bunách zian niꞌ. Catiꞌ chgulacuꞌë dxiz, bë́ꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ Pablo lu didzaꞌ hebreo.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.